Dinsdag, 31 maart 2015

Ilpendam

“Time Flies”! Indeed! Zie je wel! Daar zijn we weer! Het is weer zover! 1 april vliegen we en dat is geen grap, vandaag de dag al helemaal niet meer! Ik denk dat ik die piloten zelf maar ga screenen, hoe ze uit hun ogen kijken, en zo. Het is wel duidelijk dat het altijd gaat om menselijke fouten, zo zie je maar weer. Aan die vliegtuigen ligt het niet, die zijn perfect; gelukkig worden ze niet door mensen gemaakt, maar door Boeing en Airbus, een hele geruststelling. Afijn, de traditie vereist dat ik een korte samenvatting geef van het voorafgaande. Daarmee bedoel ik de periode van na onze thuiskomst tot heden. Niet makkelijk, zo, de dag voor vertrek. Van een heleboel dingen heb ik geen foto’s gemaakt, dat is echt zwaar in de kuiten gezakt. Ik ga ook niet alle bezoeken en visites opsommen en andere belevenissen waarvan we stuk voor stuk hebben genoten. Er waren trouwens ook ontwikkelingen die niet altijd even leuk waren, maar alles is goed gekomen. De druk is nu, vandaag dus, wel groot om de zooi op het net te krijgen. , als jullie dat maar weten! Ik moet  de foto’s die ik dan wel heb nog ordenen en dan heb ik het nog niet eens over mijn denkraam dat weer open moet gaan staan, but, anyhoe: here goes!

De oplettende lezer zal het niet vreemd (alhoewel?) hebben gevonden dat we meteen de motorboten markt zijn op gedoken. Reeds op 18 oktober stonden wij op de stoep bij een makelaar in Stavoren, om te kijken naar een Sturiër. Wij reden daarheen door de Flevo- en de Noordoostpolder, een leuk ritje. Op de dijk in Gaasterland stopten wij even om te kijken naar enorme kudden kite-surfers die daar gebruik maakten van de prachtige aanlandige zuidwestenwind, een geweldig gezicht!

Kitesurfers bij Gaasterland

Kitesurfers bij Gaasterland

De makelaar bij het sluisje in Stavoren ontving ons hartelijk en we brachten een stief kwartiertje door op een Staverse kotter, omgebouwd van zeil naar motor. Dat had wel wat, maar ondanks de riante afmetingen binnen, kregen we er toch een beetje een kil gevoel bij. Het rook muf en alles voelde “gedateerd” aan.

Motorboten zijn wél ruim!

Motorboten zijn wél ruim!

Er lag ook een Sturiër van recenter datum te koop, zelfde romp en opbouw, maar duidelijk als motorkotter gebouwd. Die zagen we wel zitten, maar hij was net verkocht. Na een babbeltje in het kantoor van de makelaar (informatief, aftastend, je kent dat wel) vertrokken wij naar een restaurant aan de buitenhaven, alwaar wij genoten van een kop koffie met appelgebak en de recente ervaringen evalueerden. Wij kwamen tot de conclusie dat een schip kopen wel wat anders is dan een Subaru; jammer. Over de afsluitdijk tuften wij naar huis. Het was een leuk dagje. De volgende dag was een zondag en toevallig vond toen te Vinkeveen een clubduik plaats waar ik aan mee ging doen. Zwager Willem was ook van de partij. Ingeborg bleef op de kant en maakte foto’s.

Klaar voor onderwater

Klaar voor onderwater

Het water had nog een redelijke temperatuur

Het water had nog een redelijke temperatuur

Jongens, dat was me wat.  Ik had de donderdag ervoor al wat spullen geleend en ter plekke kreeg ik ook wat dingen ter leen, zoals een shorty van 7 mm voor over mijn eigen pak, dat ik thuis had hangen. Mijn buddy was Gert Jan en we hebben een leuk, niet al te lang duikje gedaan. Het was even wennen. Ook al is het zicht in Vinkeveen altijd redelijk tot goed te noemen, het is niet te vergelijken met de blauwe vergezichten in de Middellandse Zee. Een heerlijke dag in de clubboezem van Trilobiet.

Oktober kabbelde voort. Lekker TV kijken en lezen in ons huisje bij de houthaard (dat duurde niet lang want dat hout vliegt de pijp uit).

Knus bij de haard

Knus bij de haard

Aan het eind van de maand gingen we naar de open dagen van “Motorboot Sneek”, een gezamenlijk initiatief van de jachtbouwers in en rond Sneek, waar het vooral gaat om de promotie van stalen motorjachten. Een heel instructieve dag; we beginnen er al verstand van te krijgen (!). Bij Jachtmakelaar De Valk, die ook meedeed, bespraken wij de verkoop van onze boot en bekeken we een Kuster 38. We waren meteen weg van dat concept: stoer, niet te groot, lage doorvaarthoogte, zeewaardig, comfortabel, maar: te duur. Ja, zo gaan die dingen. Het kost wat maar dan heb je ook wat, tenzij je het geld niet hebt, dan heb je niks enzovoort. Sneek is een erg mooie stad om doorheen te wandelen, vooral die waterpoort met de torentjes is heel fotogeniek.

De beroemde waterpoort van Sneek, Ingeborg staat er ook op

De beroemde waterpoort van Sneek, Ingeborg staat er ook op

Oh ja, nog wat: in oktober begonnen we met een dagelijkse stevige wandeling: rondje hofweg, herenweg en purmerdijk, ongeveer 40 minuten bij stevig doorstappen, sogges in alle vroegte maar af en toe ook in de middag en dat gevoegd bij een ascetisch voedingspatroon volgens dokter Frank, zonder ook maar ene druppel drank. Het hielp: mijn pens nam zienderogen af. Een onderhoudsbeurt voor ondergetekende bij de tandarts stond ook op het programma deze maand.

En toen werd het zomaar november, ik zei het al: de tijd vloog. Bij Linda en Ricky aten we op een doordeweekse avond een voortreffelijke Surinaamse Roti, heel lekker. Aan foto’s maken denken we haast niet meer, da’s wel jammer. Moet beter.  Anneke en Cees nodigden ons uit voor een gezellig avondje bij hen thuis. Het werd heel gezellig. Anneke kan verschrikkelijk lekker koken!

Heel lekker gegeten bij Cees en Anneke

Heel lekker gegeten bij Cees en Anneke

En ik mocht Cees zijn draaibankje bezichtigen! Wat een apparaat: het ding moest met een dieplader worden aangevoerd, maar Cees heeft er plezier van. Hij kan er zelf alles mee maken. Ik vind dat heel knap van hem (een beetje slijmen kan geen kwaad, want hij moet mijn boiler en de urenteller van mijn motorpaneeltje nog repareren, zie je). Het was ook in november dat wij met mijn moeder op bezoek gingen bij Marijn en Rietje, want daar had Ma wel een keertje zin in! Ma zat stilletjes te genieten van het “jonge grut”, Rietje speelde met de poes en ik mocht de vordering die Marijn had gemaakt bij het tuigen van mijn “Friesland” bewonderen.

Rietje speelt met de poes, Ma kijkt toe

Rietje speelt met de poes, Ma kijkt toe

Het werk vordert gestaag

Het werk vordert gestaag

Ma en ik bewonderen Marijn zijn andere "werken"

Ma en ik bewonderen Marijn zijn andere “werken”

Hij gaat niet meer zo snel maar dat komt doordat hij het druk heeft op zijn werk, moet vaak heen en weer reizen naar Zeebrugge. We hebben geen haast (als het maar snel gaat). We hadden ook een lekkere mosselmaaltijd, georganiseerd door Trilobiet. Helaas geen foto’s hiervan. Ook van ons “uitje” naar de garage in Heemskerk, waar onze auto een beurt kreeg, hij wel, en naar hotel Het Hoge Duin in Wijk aan Zee, alwaar wij een bakje koffie met gebak nuttigden, vergaten we foto’s te maken. Tussen de bedrijven door timmerde ik een tafel om bij te zetten tijdens het kerstdiner, terwijl Ingeborg haar tandarts in Landsmeer spekte. Eind november nodigde zwager Willem ons op een zondagmiddag, na de duiktraining van Trilobiet, uit voor een proeftochtje met zijn megajacht, de “Laga”, een 53 voet Kanaalkotter, gebouwd bij Flevo Jachtbouw te Nijkerk. Dat lieten wij ons geen twee keer vragen. We hebben genoeglijk een paar uurtjes over het Amsterdamse IJ gevaren. Geweldig zoals dat schip zich laat sturen. Eén ding weet ik nu al zeker, alles moet hydraulisch gaan op onze motorboot.

Zwager Willem en zus Joke

Zwager Willem en zus Joke

Ingeborg ziet het wel zitten

Ingeborg ziet het wel zitten

Dit kwamen we ook nog tegen: vergane glorie opnieuw bedacht

Dit kwamen we ook nog tegen: vergane glorie opnieuw bedacht

Zo glijden we zachies aan december in. We brengen de dagen door met wandelen, lezen, puzzelen en TV kijken, voornamelijk programma’s van de BBC, waarmee we de reclame-terreur omzeilen. Ik krijg overigens steeds meer de neiging mijn kop in het zand te steken voor het nieuws: het is toch niks anders dan ellende. Het wandelen houden we aardig vol en we stappen stevig door. Mijn stroomlijn wordt steeds beter: ik ben in twee maanden 6 kilo afgevallen.

Fraai polderland

Fraai polderland

Hier stond tot in de 19e eeuw het kasteel "De Ilpenhof", waar in de zestiende eeuw Frans Bannincq Cock woonde

Hier stond tot in de 19e eeuw het kasteel “De Ilpenhof”, waar in de zestiende eeuw Frans Banninck Cocq woonde

TV kijken en puzzelen (jawel, dat gaat gewoon door)

(Geen) TV kijken en puzzelen (jawel, dat gaat gewoon door)

Van Willem krijg ik een foto waarop Ma met zijn dochter Irma, mijn nicht dus, staat te biljarten! Het moet toch niet gekker worden op je vierennegenstigste!

Ma (95) druk aan het biljarten met kleindochter Irma

Ma (95) druk aan het biljarten met kleindochter Irma

De kerst komt eraan. Ik moet weer een kerst/nieuwjaarskaart fabriceren voor de elektronische brievenbussen. Het wordt een hele fraaie, al zeg ik het zelf, kost een hoop tijd maar dan heb je wel wat. Ik maak er een thema-kaart van (waar het hart vol van is, loopt de wenskaart van over).

Wenskaart 2015

Ma wilde graag nog een keertje naar een kerstmarkt in een tuincentrum. Het werd “De Boet” in Hoogwoud, een enorm uitgestrekte winkel met kerstspullen, een stal met levende have en een lunchroom. Heel gezellig allemaal. Ma heeft zich kostelijk geamuseerd. Wij ook.

Koffie met gebak in het tuincentrum "De Boet"

Koffie met gebak in tuincentrum “De Boet”

Ik was moe

Ik was moe

Ingeborg ook

Ingeborg ook

Geweldig ding zo'n rollator; ik wil er ook eentje

Geweldig ding zo’n rollator; ik wil er ook eentje

Ook dit jaar stond de kerstluns met de vereniging Trilobiet in de deze keer bomvolle kantine op het programma. Dr. Frank moest maar een keertje wijken. Man, was was dat lekker (en veel).

Kerstluns met Trilobiet

Kerstluns met Trilobiet

Joke en Willem zouden dit jaar met de boot weer naar Terschelling gaan om daar de kerstdagen door te brengen. Zij nodigden ons wederom uit met hen mee te gaan! Geweldig. We spraken af dat we mee zouden varen tot Harlingen. 22 december was het zover. Met een stevig windje uit het zuidwesten (7 tot 8 Bf gaf de verkeerspost IJsselmeer op) voeren wij vanaf Zaandam, via de Oranje sluizen, om het Paard van Marken heen naar de sluis van Enkhuizen. Ondanks de harde, koude wind genoten wij binnen in de uitstekend verwarmde stuursalon van de tocht. Geen centje pijn, vooral niet met de stabilisatoren in hun werk, die geen moeite hadden het schip recht te houden.

Gelukkig was er geen ijsberg te zien

Gelukkig was er geen ijsberg te zien

Het beroemde Paard van Marken

Het beroemde Paard van Marken

Ingeborg in de bijrijders stoel

Ingeborg in de bijrijders stoel

We gaan lekker

We gaan lekker

Ik mocht ook sturen

Ik mocht ook sturen

Via de Enkhuizer sluis kwamen wij in Medemblik alwaar de nacht zou worden doorgebracht. Marijn en Rianne kwamen natuurlijk even een borreltje drinken. Het was heel gezellig.

Rietje en Marijn kwamen op bezoek in Medemblik

Rietje en Marijn kwamen op bezoek in Medemblik

Is het niet een plaatje?

Is het niet een plaatje?

De volgend oggend vertrokken we in alle vroegte richting Kornwerd. De zon kwam prachtig op en de wind was minder krachtig dan de dag ervoor, een geweldige rit.

Willem in de cockpit

Willem in de cockpit

Zonsopgang op het IJsselmeer

Zonsopgang op het IJsselmeer

Drie op een rij

Drie op een rij

Met een stevige wind op de kont meerde Willem het schip af in de haven van Harlingen, zodat wij eraf konden springen. Omdat het lagerwal was en zij het tij gunstig wilden hebben naar Terschelling, vertrokken ze meteen weer. Fijne feestdagen en bedankt, het was leuk!

Dag jongens, het was hartstikke leuk en leerzaam!

Dag jongens, het was hartstikke leuk en leerzaam!

Kerst kwam er dus aan. Wij zouden dit jaar Ingeborg d’r familie aan tafel krijgen. We spraken af dat onze kinderen eerste kerstdag kwamen en de broer en zussen van Ingeborg met hunne partners op tweede kerstdag. Het waren drukke tijden voor ons, maar wel heel gezellig. Onze roestvrijstalen kerstboom deed weer goede dienst.

Onze kerstboom, lekker makkelijk

Onze kerstboom, lekker makkelijk

kerstdiner met Ma en de kinderen

kerstdiner met Ma en de kinderen

Knus bij de haard

Knus bij elkaar

Deze luitjes......

Deze luitjes……

.......gaan hier straks eten

…….gingen hier zitten eten

De jaarwisseling brachten wij gezellig met z’n tweetjes voor de TV door en we genoten achter de ramen van het vuurwerk: januari was aangebroken. We legden ook deze maand bezoekjes af, gingen naar nieuwjaarsrecepties van de clubs en bezochten Jachtwerf Consonant in Vriezenveen om nog een keer naar Kusters te kijken. We worden steeds enthousiaster over dit schip. Na een leuke dag bezochten wij op de terugweg de receptie in een kasteeltje ergens in Gelderland, ter gelegenheid van de verjaardag van Christine van de “Cooky”. Dat was ook erg leuk, om Henk en Christine te ontmoeten hier in Nederland.

De verjaardag van Christine van de Cooky

De verjaardag van Christine van de Cooky

Voorts hadden we in januari nog de taak om een paar potten jam op te halen bij Joop en Meta in Noord-Frankrijk en natuurlijk om de resultaten van hun inspanningen te bewonderen waarmee ze hun huis hebben ingericht als een heus 17e eeuws paleisje. Uiteraard maakten we fraaie wandelingen door prachtig landschap, bos en stad.

Een prachtig salonnetje

Een prachtig salonnetje

Wandelen in de bossen

Wandelen in de bossen

Een glaasje in Verdun

Een glaasje in Verdun

Prachtige vergezichten

Prachtige vergezichten

Dit kasteel is begin twintigste eeuw gebouwd door een Amerikaanse, je gelooft het niet

Dit kasteel is begin twintigste eeuw gebouwd door een Amerikaanse, je gelooft het niet

Mooi tableau

Mooi tableau

Joop in de kerk (zeldzaam)

Joop in de kerk (zeldzaam)

Ons galgenmaal

Ons galgenmaal

Dat was weer een geslaagd verblijf. Bedankt Joop en Meta en tot ziens! Op de terugweg (tanken in Luxemburg (1,26 de liter) en verdwalen) “gingen wij even aan” bij Philip en Marion in Haelen, Limburg, beetje bijkletsen onder het genot van een heerlijke Hollandse bak erwtensoep met toebehoren. Heel gezellig. We zien mekaar weer in Licata! Halverwege de maand hebben we nog een keer voortreffelijk gegeten bij Ricky en Linda thuis. Wat kan die gozer koken! Wat hebben we nog meer gedaan? Oh ja, notarisdingetjes geregeld en Ingeborg is in Amersfoort geweest om met zus Miriam genealogische onderwerpen te bespreken met een vers ontdekte nicht, die in Friesland woont. Hieraan hebben we weer een hele bak gescande foto’s (1 Gieg) uit het letterlijk grijze verleden overgehouden.

Februari werd alweer wat drukker, qua activiteiten. Jaarvergadering Trilobiet

Jaarvergadering Trilobiet

Jaarvergadering Trilobiet

, bezoek aan Boot Holland te Leeuwarden, met Willem en Joke. Daar hadden ze ook een mooie Kuster, die vlak voor onze neus aan een Duitser verkocht werd! Medisch goedgekeurd voor het duiken met de aanbeveling toch even voor de bloeddruk bij de huisarts langs te gaan. En natuurlijk elke zondagochtend met Trilobiet fitness zwemmen in het Leeghwater Bad te Purmerend, met koffie toe. Heel gezellig. Ingeborg valt een aantal keren in op de Montessorischool in Landsmeer. Altijd leuk en meegenomen.

Maart werd nog drukker. Tijdens een bezoek met Ma aan haar 101-jarige zus, tante Tine (die van een ver familie-lid een Genealogie-boek over de familie had gekregen) ontdekten wij een betrekkelijk goedkope manier om via het internet zelf boeken te maken, compleet met tekst en foto’s, op A-4 formaat! Www.shopmybooks.com heet die website. Ik heb inmiddels “April 2014” van onze reis binnen: 286 pagina’s en meer dan 500 foto’s! Geweldig! Dat wordt een serie van een stuk of 30 foto/tekstboeken van onze reis!

Zelf je boek maken....

Zelf je boek maken….

....alleen met tekst of foto's of allebei!

….alleen met tekst of foto’s of allebei!

Met een prachtig omslag, zelf gemaakt, bedrukt hard cover kan ook

Met een prachtig omslag, zelf gemaakt, bedrukt hard cover kan ook

Ingeborg moest deze maand nog meer invallen. We haalden rvs schroeven bij Dekker Watersport voor het zwemplatform en we kregen veel bezoek van vrienden (daarbij val ik af en toe “van de wagen”, maar het blijft binnen de perken). Jaarvergadering WSV De Zeevang, altijd amusant. Half maart is er een clubduik met Trilobiet, de jaarlijkse “snertduik” in Vinkeveen. Het is stervenskoud in de rotwind boven water, maar onderwater is het ook niet best. De eersten komen al na een minuut of tien boven; het is 4 graden Celsius! De snert die door Bernard in de party-tent geserveerd wordt, wordt dan ook bijzonder op prijs gesteld. Ikzelf duik (uiteraard) niet mee, maar mag de gegevens noteren van voor en na de duik.

Ik moest de gegevens van elke duiker noteren

Ik moest de gegevens van elke duiker noteren

Ook als ze eruit kwamen

Ook als ze eruit kwamen

Een bakkie snert ging er grif in (het water was 4 graden Celsius)

Een bakkie snert ging er grif in (het water was 4 graden Celsius)

Ondanks het gure weer was het een geslaagd evenement. Er was meer, maar ik laat het erbij, want Ingeborg zeurt aan mijn kop dat ik eens aan morgen moet gaan denken! Hee, daar belt Marijke van de “Le Clapotis”! Zij en Cees wensen ons een goede reis. Bedankt, jongens, jullie straks ook! Tot slot vermeld ik nog wel de etentjes die we met de kinderen hadden: eerst namen Ricky en Linda ons mee naar het beste steakrestaurant van Amsterdam: La Brasa, voor een afscheidsetentje. Het is een eenvoudige tent, maar de spullen zijn voortreffelijk en vooral de biefstuk is niet te evenaren. De dag erna, vrijdag, kwamen Linda, Marijn en Rietje voor de laatste keer bij ons eten.

Nog een laatste etentje bij ons thuis (patat met biefstuk)

Nog een laatste etentje bij ons thuis (patat met biefstuk)

De volgende dag moesten we, dat was afgesproken, met buurman Cees en een ingehuurde prof bomen kappen en snoeien bij buurvrouw over de sloot, want daar hadden wij schaduw en andere last van. Zwaar werk. Ik was saves volledig naar de kloten. Gelukkig had ik een week daarvoor al getraind bij het omscheppen van de composthoop bij Ma!

Bomen rooien bij buurvrouw aan de andere kant van de sloot

Bomen rooien bij buurvrouw aan de andere kant van de sloot

Het was zeer vermoeiend

Het was zeer vermoeiend

Die klompen hout waren niet te tillen

Die klompen hout waren niet te tillen

Wonder boven wonder hield ik het droog

Wonder boven wonder hield ik het droog

Daarna was het een kwestie van afscheid nemen op zondag van Trilobiet en op maandag van WSV de Zeevang. Volgende keer, komende september of zo,  komen we daar aan met de boot, hopelijk op een nieuwe “eigen” ligplaats. Afgelopen vrijdag moest Ma nog even gauw in het ziekenhuis opgenomen worden en aan het infuus gelegd om een ontsteking aan haar oorschelp, waaraan ze eerder was geholpen, te lijf te gaan. Gelukkig kon ze gisteren alweer door zwager Willem naar huis gebracht worden. Ze gaat nu “genezende heen”, met speciale dank aan schoonzus Joke en de dokters van het VU. Het was wel weer even spannend. Intussen stormt het nog pittig in Nederland. Er is sprake van vertraging bij de Europese vluchten, morgen misschien ook nog, want dan waait het ook nog hard. Lekker dan. Nou ja, we zien wel. Linda, de lieverd, komt ons voor ze naar haar werk gaat morgenvroeg halen en dan “gaat het spel op de wagen”! Het was een fijn winterseizoen, jammer dat we weer niet hebben kunnen schaatsen. 

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

10 reacties op Dinsdag, 31 maart 2015

  1. Sonja zegt:

    Yihaa ze zijn er weer…….en wij ook. Goede reis en veel plezier. Wij morgen naar de fruitig frisse Shade of Grey, die Bav weet je nog. Heerlijk 4 dagen genieten, weer of geen weer. Wij vermaken ons wel. Hartelijke groet, Sonja….Cees en matroosje Mitchel van inmiddels alweer 10 jaar. Ps, er komt dit weekend een prachtig nieuwe gennaker……dus blazen met die hap, haha.

    Like

  2. Linda zegt:

    Fijn dat je weer in de pen zit pap, hou dat vast! Tot morgenochtend vroeg!

    Like

  3. T’jonge, t’jonge, wat een verhaal weer. Leuk hoor,.
    Nogmaals een hele goeie reis naar Italie en een welvarend zeilseizoen.
    Groetjes Cees en Marijke

    Like

    • wingiv zegt:

      Dankjewel Cees en Marijke! Wij wensen jullie ook een goede reis naar Turkije en dat die Erdogan zich maar koest mag houden!

      Like

  4. wingiv zegt:

    Dank je Roel. Ik heb alleen maar aan dat huilen gedacht, met die kleine zakdoekjes van me. Tot ziens evengoed, in september of daaromtrent

    Like

  5. Irma Wolschrijn zegt:

    leuk stukkie weer Willem…
    jaja en mijn oma (zeg ik met trots) die is nog fanatiek!

    Like

  6. Roel Rozenga zegt:

    Neem voor alle zekerheid een hele grote zakdoek mee (kan dienst doen als parachute, maar ook zonodig om in te huilen).

    Groet Roel en een goede reis gewenst.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s