Vrijdag, 3 april 2015

Licata 3

Van zessen tot achten sogges zit ik te schrijven aan 2 april. Te kwart voor acht moet ik van Ingeborg opeens koortsachtig aan de gang met het opruimen van de stroomkabel en het binnenhalen van de loopplank. Elia di Prima is er nog niet. Hij zou te 08.00 uur komen met zijn RIB om ons te escorteren naar de werf. We zien niemand komen op dat uur. Over tot de orde van de dag: kastjes inruimen (Ingeborg) en ik verder schrijven, was nog niet klaar. Te 08.30 uur ziet Ingeborg hem in de verte aankomen. Wij zijn er klaar voor. De zon schijnt en de wind waait lichtjes van achteren de kuip in, uit het Noorden dus, da’s gunstig straks. Ondertussen kan ik meedelen dat TIM het nog steeds niet doet; hij zegt nog steeds dat ik verouderde software van Java SE-6 runtime, of iets dergelijks, moet downloaden. Dat gaat dus een probleem worden. Daar is de knul. Buon Giorno, Elia. Buon giorno mister, everything okaay? Yes, everything oké. Ze spreken het hier echt uit als “okaai”, grappig. Ondertussen hebben we losgegooid en stuurt Ingeborg de boot langzaam de “box” uit. De schroef doet het goed, het roer ook, de rest van de romp laat het afweten: met 1800 toeren bereiken wij een sukkeldrafje van 2 tot 3 knoop. Elia vaart voorop en wijst ons na een tocht van een kwartier om een havenhoofd heen en langs een betonblokken pier, de boei waaraan hij ons met de kont tegen de wind in wil vastknopen.

Elia vaart voorop

Elia vaart voorop

Een dam bekleed met betonblokken

Een dam bekleed met betonblokken

We hebben nu een ander uitzicht

We hebben nu een ander uitzicht

De kraan met de 1-punts bok voor twee hijsbanden

De kraan met de 1-punts bok voor twee hijsbanden

Hij kan het schip dan vanaf de kant in de slings van de hijskraan trekken. Ik word toch een beetje zenuwachtig: het is een aftandse kraan, wel heel groot, waarop staat dat ie 50 ton kan hijsen. Dat hijsen gebeurt dan helaas wel met 1 hijspunt aan een driehoek van stalen profielen, waarbij de hijsbanden uit elkaar worden getrokken onder het schip door. Oh ja, en je moet je achterstag ook even losgooien, dat heb ik je gisteren verteld. Nu word ik helemaal nerveus. Mooi niet, Elia, dat verzin je hier terplekke. Neen echt, hij moet eraf anders kan de bok niet midden boven het schip komen. Shit, shit, shit. Ik zet als een haas de kraanlijn en de grootzeilval vast op de middenbolders en met Ingeborg als tegenhouder draai ik met een schroevendraaier de spanner los.

De achterstag moet eraf godbetert!

De achterstag moet eraf godbetert!

Gelukkig zit ie niet vastgerot en verloopt dit op rolletjes. Er komt een collega bij die de boot vanaf de boei laat vieren, terwijl de boot door een derde vanaf de kant in de in het water hangende slings wordt getrokken. Elia en ik geleiden de slings naar de plekken die ik aanwijs. Ik had E. al eerder nog een keertje op een tekening laten zien hoe het onderwaterschip eruit ziet. De kiel moet in, die laten we later zakken voor de schoonmaak, als ie in de kleine travellift (40 ton) hangt.

Trekken aan de hijsbanden

Trekken aan de hijsbanden

Het gaat allemaal heel rustig, Elia stelt ons steeds op ons gemak en legt alles heel kalm uit. De hele werf staat vandaag tot onze dienst! Zodra de kraan begint te hijsen moeten we het schip verlaten. Ingeborg en ik stappen in de rubberboot en maken een rits foto’s van het hele hijsgebeuren en dan is pas goed te zien de omvang van de catastrofale aangroei op het onderwaterschip. Zo erg was het zelfs op Malta niet.

Broccoli-tuin

Broccoli-tuin

Tis toch niet te geloven?!

Tis toch niet te geloven?!

Daar gaat ie

Daar gaat ie

Daar hangt ie

Daar hangt ie

Daar ook

Daar ook

Terwijl wij naar de kant roeien en langs twee sloopschepen omlopen naar het slagveld, gaan de mannen (drie stuks!) aan de slag met steekijzers. Het lijkt wel het scheren van een schaap; de vellen hangen erbij.

Schapen scheren

Schapen scheren

Het is een gezellig rommelige werf

Het is een gezellig rommelige werf

Drie man, af en toe vier voor ons aan het werk

Drie man, af en toe vier voor ons aan het werk

De schroef had ik onder water al schoongekrabd

De schroef had ik onder water al schoongekrabd

De boot in de travellift

De boot in de travellift

Ze goochelen een tijdje met het verplaatsen uit de hijsbanden van de kraan naar de hijsbanden van de travellift, maar daar mogen wij niet bij zijn want Elia neemt ons mee naar het kantoor

De receptie is niet rommelig

De receptie is niet rommelig

Idem

Idem

om daar een slokje (letterlijk: 1 slok) Italiaanse koffie te drinken en de formaliteiten te regelen. We zullen de afgesproken som van 670 euro plus btw (22 procent in Italië) op een speciale manier betalen, zodra we de factuur ontvangen hebben en een werkende internetverbinding, anywhere, anyhow (en een ATM kunnen vinden voor contanten). Wij krijgen een electronisch sleuteltje van de hoofdpoort naast het kantoor en een gewone sleutel van de poort waar ze onze boot dichtbij neerzetten straks. Hij zal een stroomkabel en een waterslang voor ons klaarleggen. Een toilet- en douchevoorziening hebben ze eigenlijk niet, wel een plee voor het personeel, maar die durft hij ons niet te tonen. Jullie regelen het zelf wel, hè? Ja hoor, we verzinnen wel iets. Na de formaliteiten lopen we terug naar het centrum van alle werfactiviteiten deze dag, want we willen foto’s maken nietwaar? Het steken is in volle gang en als dat klaar is pakt Elia de hogedrukspuit en gaat alles nauwgezet schoonspuiten, ook de kielkast wordt aangepakt.

De snottebellen hangen eraan

De snottebellen hangen eraan

Diverse soorten groenten heb ik in de aanbieding

Diverse soorten groenten heb ik in de aanbieding

Elia spuit

Elia spuit

Op en neer

Op en neer

De ladder goed vastbinden om ongelukken te voorkomen

De ladder goed vastbinden om ongelukken te voorkomen

k moet zeggen, petje af voor de inzet en de grondigheid waar alles mee gebeurt. Ik mag niks zelf doen, daar zijn ze hier heel stellig in: als ik een ladder pak is het: nee, nee, dat doe ik wel. Als ik wijs op een scheefhangend schip, is het: ja, ja, dat heb ik zelf wel gezien, komt goed, komt goed, wacht maar af. Met als gevolg dat als de boot eindelijk op zijn plek staat, ik bedoel hangt, en de mannen vertrokken zijn, hij scheef hangt. Ik zeg hangt, want inderdaad: hij blijft gewoon tot dinsdag, over de feestdagen heen, in de travellift hangen! Morgenoggend komen ze nog even het schip omhoog en omlaag hijsen zodat ik het kiel/midzwaard kan schuren schilderen, daarvoor heb ik dan tot 12.00 uur de tijd. 12.20 uur. Daar hangen we dan, hoog en droog, een paar houtblokken onder de kielbalk om de grootste kracht van de banden af te halen. Iedereen smeert em, de stad in voor de Goede Vrijdag processie. Ik ga niet meteen aan het steken en schuren, maar proberen wifi te krijgen, dat moet hier mogelijk zijn. Het receptie meisje probeert te helpen, maar de taal is een groot probleem. Ze gaat trouwens op haar dooie gemak met een collega boven op kantoor staan te lullen, terwijl ze iets voor mij zou uitzoeken. Na tien minuten ga ik kijken waar ze blijft. Oh ja, ja, ik kom (eraan). Godver. Ik mag op haar computer de betaling wel doen, dat lukt ook niet want mijn wachtwoord doet het daar niet op. Onbegrijpelijk. We zullen de stad in moeten om dat Java ding ergens op een terras te downloaden, dan kunnen we met TIM aan de slag. We eten iets (ik weet niet meer wat) en gaan op stap. Het is niet al te ver lopen naar het leuke deel van de stad. Onderweg botsen we al snel op een processie die zich in gang zet. Kerels in zwarte pakken dragen op hun schouders een Christusfiguur, die zwaar gebukt gaat onder zijn kruis en doornenkroon. Letterlijk zwaar want er zijn kennelijkveel mannen voor nodig om het ding te tillen. Ze lopen letterlijk kop aan kont, alleen dan niet met de kop aan de kont en wiegen voortdurend heen en weer zoals we dat destijds ook in Spanje hebben gezien. Dat wiegen moet waarschijnlijk omdat het gewicht anders te statisch en te zwaar is, ze worden ook allemaal regelmatig afgelost. Erachteraan een wandelend muziekensemble van fanfare-achtig gehalte en iedereen, ook het merendeel van het publiek eromheen, in stemmig zwart. Ik vind dit altijd erg indrukwekkend.

Een kruisgang, vooral voor de mannen onderop

Een kruisgang, vooral voor de mannen onderop

Maria komt erbij

Maria komt erbij

Als de processie een nauwe straat in schuifelt, nemen wij een omweggetje naar het volgende plein, waar een Maria-beeld op zo’n zelfde soort draagstel klaarstaat om naar Jezus gedragen te worden. Op dat plein is een terras, zeer druk, van Café Sant’Angelo waar we na wat geharrewar kunnen internetten (en cappuccino drinken à 1,20 euro). Als ik verbinding heb krijg ik zomaar in ene de Java download aangeboden! Ik doe dat ding downoaden en meteen schiet de beginpagina van TIM het scherm op! Krijg nou wat! Ik snap er de ballen van maar vind het geweldig, een hele opluchting. We kunnen aan de slag! Maar dat doen we straks, op de boot. Nu eerst in de optocht mee. Op de Via Umberto, een mooie brede door fraaie bomen omzoomde boulevard, staan honderden, zo niet duizenden mensen dicht opeengepakt te wachten op, ja, waarop eigenlijk?

Druk is het

Druk is het

Nou, waarschijnlijk op de start van de processie vanaf het stadhuis de Via Umberto af naar beneden met de Jezus- en Mariabeelden, terwijl af en toe via een draagbare luidspreker religieuze dingen worden gezegd, althans ik vermoed dat het religieuze dingen zijn, iets anders zou niet gepast wezen, denk? Daar gaan ze hoor. Wiegend en af en toe uitroepen slakend, kruipt de optocht met een slakkegang tussen de massa door naar beneden. Ingeborg en ik staan aan de zijkant met nog duizend anderen toe te kijken en te fotograferen. Ian en Melanie van de “Jigsaw” komen ook kijken.

Ingeborg, Melanie en Ian

Ingeborg, Melanie en Ian

De Via Umberto staat proppie vol

De Via Umberto staat proppie vol

DSC_3713

Balkonnetjes

Als de processie voorbij is vind ik het mooi – ik wil aan de slag – en lopen we terug door oude straten met oude balkons, langs oude kerken naar het haventerrein terug.Tien voor half zeven. Ik ben gestopt met schuren met de Rotoflex, ben er al aardig moe van. Ik denk dat ik het morgen wel af krijg. Het is heerlijk rusten onder de kuiptent na gedane arbeid. Ingeborg staat iets lekkers te koken. Ik heb een beginnetje gemaakt maar heb er al een behoorlijke pijn in mijn donder van. Niks meer gewend, hè. Het waaide behoorlijk en het is niet warm hier op de haven, ideaal dus voor het schuurstof dat één kant opwaait en het zweet dat niet echt kan uitbreken. Ingeborg heeft foto’s gemaakt op mijn dringende verzoek anders heb ik weer niks

Ik ga toch nog even aan het werk

Ik ga toch nog even aan het werk

We komen goed beslagen ten ijs

We komen goed beslagen ten ijs

Kijk em zitten

Kijk em zitten

en ik heb TIM in gebruik genomen: de werf betaald, 1 april op de weblog gezet en nog wat dingetjes. In het halfdonker saves trekken we de rubberboot, die nog ergens onbeheerd aan een verre steiger lag, uit het water en leggen hem naast de boot neer, op aanraden van Elia. Te kwart voor negen gaan we naar bed. Het was een zenuwslopende, doch fijne dag.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s