Dinsdag, 7 april 2015

Licata 7

Tien voor half acht. Dertien graden in de boot. Koud. Zonnig. Half negen naar bed gegaan gisteravond, negen uur in slaap gevallen. Ik werd om vier uur wakker, naar de wc geweest, geslapen tot tien over zeven. Veel honden weer vannag. Iets verderop leek het wel. Vanmorgen kwamen ze pas onder onze boot spelen. Opstaan. Sinaasappeltje, half joggertje, de joggert is namelijk op, de voorraad gaat er snel doorheen. De jongens zullen zo wel komen en dan gaan we aan de gang. Van schrijven, zoals ik mij dat had voorgenomen, komt dus niet zoveel deze oggend. Kwart over tien. Ik spreek gauw iets in, staande in de kajuit van onze boot, die nog in de hijsbanden hangt, met zijn kiel in het water weliswaar en de aanzuigpoort voor het koelwater onder water, dat wel. Ingeborg roept me: sta niet te lullen man, Elia roept je op het voordek! Ok, ok, kom er aan. Tussen half acht en nu is alles voorspoedig gegaan, kan niet anders als er 4 man exclusief voor jou werken: ik was weer de enige klant vanoggend. Op hun dooie gemak reden zij ons naar de waterkant, waar de grote hijskraan het gewicht van de “Wing IV” overnam van de travellift zodat ik de kale plekken kon schuren en schilderen. Edoch, de jongens hadden geen zin om toe te kijken en namen mij het werk uit handen, met z’n vieren stonden ze te schuren, schoon te maken, alles na te lopen, ook de schroef, die al gedaan was en tussendoor hadden ze nog tijd ook om naar de langs de kant scharrelende sepia’tjes en visjes te kijken. Ze wilden ook het schilderen overnemen, maar dat ging mij te ver: afblijven; doen ik zelf! Ingeborg liep fotograferend om ons heen. Ik wilde de hijsbanden van de kraan schoonborstelen, zand en steentjes eraf, je kent dat wel. Ze werden bijna boos! Ze deden daar een stapel kartonnen dozen tussen! Tegen zoveel zorgzaamheid kun je toch niet op?! Geweldig.

Op weg naar de kraan

Op weg naar de kraan

Bootje ligt al te wachten in de oggendzon

Bootje ligt al te wachten in de oggendzon

Stilleven

Stilleven

Ze hebben er zin an

Ze hebben er zin an

Karton tussen de banden en het schip

Karton tussen de banden en het schip

Positioneren

Positioneren

Nog maar weer een beetje steken

Nog maar weer een beetje steken

Schuren

Schuren

Steken

Steken

Boenen en schuren

Boenen en schuren

Ik een beetje schilderen

Ik een beetje schilderen

Daar gaat ie hoor!

Daar gaat ie hoor!

Stemmig plaatje

Stemmig plaatje

Hij is er bijna

Hij is er bijna

Nog even wachten

Nog even wachten

Sissend zakken in het sop

Sissend zakken in het sop

Ik rekende af met Elia di Prima en zorgde voor een fooi voor de vier jongens. Dat werd enorm op prijs gesteld; opgestoken duimen en breed glimlachen waren ons deel. Af en toe vroeg ik me bij het te water hijsen af waar ze mee bezig waren, zo ingewikkeld kwam het mij voor, maar alles kwam op zijn pootjes terecht, in dit geval in het water. Het is nu half elf en Elia stapt aan boord. Ik krijg instructies van de kant en van hem wat ik moet doen als de kraan ons helemaal laat zakken: motor starten en zachtjes vooruit, dan trekt hij ons aan de lange lijn naar de boei toe en uit de singels. Ik moet dan zorgen dat de singels nergens achter blijven haken. Zo gezegd, zo gedaan. Het werkt en “Grazie!” en “Arrivederci” roepend naar de jongens op de kant koersen we met Elia, die ons gaat helpen aanleggen in de jachthaven, van de werf weg. Waar zouden ze al dat karton hebben gelaten? Weer een avontuur achter de rug.

De lijn wordt aan de boei vastgemaakt

De lijn wordt aan de boei vastgemaakt

Elia klimt aan boord

Elia klimt aan boord

Dag CNM (Cantiere Navale Martello)

Dag CNM (Cantiere Navale Martello)

Desgevraagd op kanaal 74 zal de marina zorgen voor opvang op de steiger. De boot vaart licht als een veertje en schiet met 1800 toeren door het water! Daar deden we het allemaal voor. Twee man staan op de steiger ons op te wachten. Probleemloos leggen we aan. Elia gaat ons helpen met het achterstag bevestigen, maar hij wordt gebeld en als ie klaar is, ben ik ook klaar. Geinig. Ik bedank hem en hij stapt op de steiger. Hij wordt door een collega opgehaald. Tot ziens! Een aanrader: Cantiere Navale Martello in Licata, Sicilië. Ze moeten alleen iets doen aan die verdomde klerehonden! Maar ik ben bang, dat ze dan eerst iets moeten doen aan die Sicilianen! Afijn, daar zijn we nu vanaf, althans van dat geblaf en gehuil. Gauw een kop koffie maken dan de loopplank regelen, fietsjes klaarzetten, beetje opruimen en hop, met z’n tweetjes naar de “Beau”, zonder fototoestel helaas. Op mijn kloppen krijg ik geen gehoor. Ze moeten er wel zijn want de boel staat open en er ligt een zeil aan dek. We gaan maar weer weg. Ah, daar komt Anneke aan! Hoe is tie?! Goeie reis gehad? Lekker rondgetoerd op Sicilië? Kom gezellig koffiedrinken. Ja, Cees ligt te slapen (half twaalf!) maar even later komt ie er ook bij. We kletsen bij over van alles en nog wat, vooral nog wat, drinken koffie en spreken af als Dick en Marieke bijtijds terug zijn met de huurauto, dat wij dan ook meegaan naar de Lidl. Cees komt ons dan ophalen (wij wonen aan de andere kant van de haven, zie je), geweldig! Tien voor twee. Net terug van het douchen. Dingen doen aan de boot. Boodschappenlijst maken voor de Lidl. Tien over half drie. Ik ben er nu definitief achter dat alles wat met WordPress te maken heeft niet werkt: Joop krijg ik niet meer, mijn eigen blog niet meer. Ik geef het op. De zon schijnt. Het begint steeds harder te waaien. Beetje opruimen, hijskraantje van de bubomo installeren, kabel van Mans op z’n plek onder de buiskap teruggelegd, landvasten en ander touwwerk aan de granny bars gehangen, kunnen we de benen weer onder de tafel steken. Het begint er weer een beetje op te lijken. Blij dat we terug zijn in onze box. Eind van de middag: daar komt Ann aanlopen. Ze hebben de auto, een riante Skoda Octavia Stationcar. We pakken de vier boodschappentassen en stappen in. Het is even zoeken maar we vinden de Lidl en daar begint me toch een boodschappenrazernij! Wij kopen voor maar liefst heel veel geld in! En Cees en Anneke hebben zelfs een tweede winkelwagen nodig! Ik kan het niet laten om twee pakken Knoppers mee te nemen. Alles gaat maar net aan in de Octavia! Op de terugweg komen we nog even in de file te staan in de stad en bereiken uiteindelijk heelhuids de haven. Met de 2 euro steekkar van Dekker Watersport uit Ayamonte (ja, verdomd, hij is roestig, loopt aan, maar doet het nog steeds!) krui ik de zwaarste tassen naar de boot en met verkrachte eenden hijsen Ing en ik de boel over de loopplank in de kuip, daarbij moet je niet in het midden van de loopplank gaan staan anders buigt ie in het scharnier misschien te ver door. We eten het restant nasi, smaakt de tweede keer altijd beter. Cees had me de tip gegeven Google Chrome te installeren en daarop te gaan werken voorlopig. Die doet het inderdaad wel gelukkig, maar een paar bewerken die ik wenselijk vind doet ie niet, dus ik moet echt safari werkend hebben op WordPress. Dat zien we morgen wel. We nemen een cola rum en gaan daarna naar bed.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

2 reacties op Dinsdag, 7 april 2015

  1. Linda zegt:

    Fijn hoor; reunited met jullie vrienden, weer veilig in het water en (ver) weg van de ‘werfhonden’. Geniet er maar van!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s