Donderdag, 16 april 2015

Licata 16

Het is licht, we stonden op, we deden een plas, we aten een joggertje, ik schreef een stukkie, ik piemelde wat en ik lag met mijn harses in de compressorbak; het is ook elke dag hetzelfde op de “Wing IV”. Waarom schrijf ik het eigenlijk op allemaal? Moet publiciteitsgeilheid (drie maal woordwaarde) zijn. Vooruit dan maar. Vijf voor negen: stukje is af. Weer een nieuwe dag. Momenteel geen belangwekkende dingen te melden eigenlijk. We lopen wat heen en weer in de boot, zijn nog niet buiten geweest, Ingeborg is aan het wassen (met een 1-liter waterkoker een tobbe van 40 liter vullen, kejjedat?). Ik moest maar aan het werk gaan. Even mijn schone broek verwisselen voor een werkbroek. Sleutelen maar weer aan mijn paal, achter op de boot bedoel ik. Ga je hem loshalen?! vraagt Ing. Ja, wat dacht jij dan! Ik ga “all the way” bij deze generale repetitie voor het Canal du Midi (vanaf nu refereer ik daaraan met: “Candmid”, is korter, kost minder inkt); een slimme meid is nu eenmaal op haar toekomst voorbereid. Dan weet ik tenminste hoe alles moet en is het makkelijker los te maken en weg te halen. Meteen na de joggert ga ik aan de gang. De moeren van de bouten onderdeks zijn betrekkelijk makkelijk te verwijderen, ik moet wat onhandige poses innemen maar het lukt.

Kronkelen in alle bochten

Kronkelen in alle bochten

Wat een gedoe

Wat een gedoe

Daarna maak ik de verbinding met het hek los (dat zit gewoon met een stevig touwtje, dat ik los moet knopen) en verwijder alle toeters en bellen van de paal, zoals de pikhaak, de lijntjes van de duiktrap en wat dies meer zij. Nu kan ik de paal heen en weer bewegen. Even later zelfs op en neer, want de bouten zijn uit hun gekitte en gecorrodeerde verstijving losgekomen. Terwijl Ingeborg de paal vasthoudt en iets omhoog trekt, wurm ik de (te) lange bouten eruit en als dat eenmaal gelukt is staat Ingeborg met een losse paal in haar handen, zomaar in de vrije lucht! Alleen lopen er draadjes door, het schip in. Het gewicht valt mee, het is tenslotte ook een aluminium paal. Nu blijkt pas goed hoeveel speling we hebben om de paal plat te leggen. Het is voldoende: hij kan in het gangboord of aan de railing met zachte dingen omgeven vastgebonden worden. Cees, jongen, bedankt dat je me de ogen hebt geopend. Ik herinner me trouwens vaag dat Ingeborg in een “grijs” verleden mij ook al eens heeft gezegd, dat ik em gewoon plat moet leggen en niet zo moeilijk doen. Toen wilde ik natuurlijk niet luisteren, maar als Cees het zegt…..! We binden de paal provisorisch vast aan het hek en gaan koffie drinken. Na de koffie draai ik met zuurvrije vaseline ingevette, nieuwe bouten, gehaald bij Andrea Valetti van Nautilhouse, de “Ship’s Chandler” op de haven, erin. Schone, iets kortere bouten met een grote maat kruiskop.

Mooie, verse bouten

Mooie, verse bouten

Misschien kan ik die in Frankrijk, zonder de compressorbak te hoeven demonteren, losdraaien zodat de moeren onderin vallen. Dat kan geen kwaad want als we de hele zooi er weer op moeten zetten ergens in Bordeau, Pauillac of Royan, vis ik die wel weer bij de roerkoning vandaan. Maar dan moet ik hier nu wel een grote kruiskopschroevedraaier kopen want die heb ik niet. Haa, we hebben nu een demontabele paal! Wie had dat gedacht? Als we de davits er vanaf halen zijn nu bruggen van minder dan twee meter doorvaarthoogte haalbaar, om maar eens wat te noemen! De buiskap is dan het hoogste punt van de boot. Vervolgens is het de beurt aan de compressorbak: dat blijkt een grotere klus dan gedacht. Het is geen vanzelfsprekendheid dat de gaatjes waar de aluminium boutjes in moeten precies tegenover elkaar komen. Er komt weer een hoop gezweet (in de stijgende warmte) en gevloek bij kijken, maar uiteindelijk zit hij in elkaar, na mijzelve er tijdens de klus telkenmale nadrukkelijk en bewust ervan te hebben overtuigd dat ik geen gereedschappen, Crocs of andere voorwerpen aan het insluiten was! Gek wor ik ervan. Ingeborg helpt me de compressor erin te tillen en de rest van de spullen en het is dan net of er helemaal niks gebeurd is! Dit was het meest zinvolle en zinloze project dat we tot nu toe uitgevoerd hebben. Eten! Gebakken brood met gebakken eieren met gebakken spek. Ingeborg kwam vanoggend onderweg naar de toiletten Philip en Marion van de “Passion” tegen, die gisteren vanuit Nederland aankwamen. Zij waren naar ons op weg. Toen ze hoorden dat ik driftig in gevecht was met een compressorbak stelden ze dat maar even uit. Wij gaan vanmiddag wel even bij hen langs. Tijdens de lunch vertrouwde Ingeborg mij toe dat de afvoer van de gootsteen “weer langzaam ging”. Zij probeerde dat op te lossen door de pomp van de douche-afvoer aan te zetten die daar ook op aangesloten is. Ze hield daarbij niet de roostertjes in beide gootsteentjes dicht, dan helpt het niet, hè? Met als gevolg dat zij vreemde bellen zag opwellen! Diesel! Er kwam toch ook een aardige hoeveelheid in het buitenwater terecht. Ze heeft me dat maar niet meteen verteld, want ik lag toch al zo te worstelen achterin. Fijn. Een nieuw project. Wat blijkt? Er staat zo’n anderhalve liter diesel in de doucheput. Er moet diesel zijn gelekt uit de aftappunten van de waterafscheiders die in een belendend compartiment, dat in open verbinding staat met de doucheput, zijn gemonteerd. Na den eten ga ik weer op mijn knieën met dweil, joggertbakjes en dergelijke. De hele buitenwereld gaat vandaag aan mij voorbij. Ik spuit een halve fles afwasmiddel leeg in de gootsteenafvoer en spoel een beetje door. Heel vervelend allemaal, het wateroppervlak buiten is bezaaid met olie-achtige vlekken en je ruikt het ook. Ik verontschuldig me bij de buren: dat heeft Ingeborg gedaan, hoor, ik niet! Hop, demonstratief zwaaien met de afwasmiddelfles. Ik lijk de pastoor wel met zijn wijwaterkwast. Het helpt niet: ik zie de kwakkies naar de bodem zakken. Wat is dat voor troep? Ik draai de aftappunten extra vast dicht en hang nu een fikse joggertpot eronder en zal die regelmatig controleren. Anneke komt even kijken. Op de “Beau” gaat ook niet alles van een leien dakje: een waterslang is geknapt en de boot is tamelijk volgelopen: er stond zelfs water in de machinekamer! Cees is behoorlijk lang aan het pompen geweest om het eruit te krijgen. Anneke vraagt of Cees soms moet komen kijken wat er aan de hand is met die olie-lekkage?! Die Ann! Zij laat ons alleen met ons verdriet. Ik ruim op, maak schoon, gereedschap wegbergen. Ingeborg gaat boodschappen doen en ik ga de ankerlier uitproberen want dat hebben we in oktober niet eens goed gedaan. Het relais deed het, maar meer hebben we niet geprobeerd. Ik vier de gehele ankerketting op de lier, met de motor naar de bodem van de haven en weer omhoog, ruim 60 meter. Het is een lust voor het oor en oog. De lier draait soepel, de schakelaars doen het uitstekend, zonder klappen, schokken of vlammen. Wel word ik er met mijn neus op gedrukt dat de ankerketting zwaar verroest is. Die zal bij thuiskomst vervangen moeten worden, want hier trapt geen koper in. Weer een stelpost, verdomme. Oh, ik heb er nog eentje: had ik al verteld dat mijn kompas-bol op de stuurstand, dat ding van plexiglas, plotseling dof bleek te zijn geworden? Ik dacht eerst nog dat iemand hem geschuurd had! Onbegrijpelijk en ongelooflijk. D’r blijft zo niks over voor een Kuster.

Doffe bo(e)l

Doffe bo(e)l

Te 15.30 uur wandelen we naar de “Passion” voor een hartelijk weerzien met Philip en Marion, die net de boot blinkend schoon en een grote vlag van Scheepsmakelaardij Goliath in het want hebben. We praten bij onder het genot van een glaasje, een olijfje en een kaasje. Gezellig hoor! Zij gaan dit seizoen vermoedelijk richting Portugal en hopen onderweg hun boot te verkopen.

Hartelijk weerzien

Hartelijk weerzien

T.o.d.b. doe ik niks meer. Ingeborg kookt eten: rauwe lofsla met gebakken kip en een ei (uiteraard). Morgen gaan we naar de Lidl voor de laatste inkopen en overmorgen, zaterdagavond, gaan we met z’n zessen mijn verjaardag vieren in La Taverna del Duca. Te 20.00 uur is het al aan het verkillen buiten. De vuurtoren zwaait zijn licht over stad en haven. Het water is als een spiegel. Ik moet stoppen met lezen in de kuip. Ingeborg puzzelt en ik dreutel rond in de kombuis. Anouk zingt op de computer. Ik sla gauw de rest van haar nummers over, mijn God, wat een gejank! Het leven kabbelt in een nu tamelijk opgeruimd schip voort. De “Jigsaw” zou morgen vertrekken, maar dat doen ze toch maar niet, vanwege verkeerde winden. De wind is voor ons wel goed. Ik zou wel weg willen, heb er zin an. Vijf over half negen liggen de fietsjes plat opgevouwen op de steiger en wij in bed. Ik zag op weg naar de plee een groep jochies op de parkeerplaats acrobatische toeren uithalen op hun fietsjes.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

2 reacties op Donderdag, 16 april 2015

  1. Marian zegt:

    Hallo Willem en Ingeborg,
    Met oplopende spanning probeer ik in te halen op jullie blog… valt niet mee, met zoveel uitdagingen, steeds weer nieuwe.
    Misschien heb je inmiddels allang de oplossing gevonden, maar zo’n mat kompas is redelijk op te lossen. Het is mij ook ooit overkomen en ik heb het mooi kunnen wegpoetsen, met fijn waterproof schuurpapier en… Tja, dat weet ik niet meer precies, gewoon schuurmiddel (Vim)..? Zoek effe op Google, daar vind je het beslist!
    Ik lees snel door, want vind het reuze spannend allemaal en via FB zie ik steeds actuele brokjes langskomen, waarin het almaar leuker wordt.
    Succes, goed vervolg van de reis,
    Groet,
    Marian

    Liked by 1 persoon

    • wingiv zegt:

      Ja, Marian, ik weet het, het is een hele zee om leeg te drinken, dat lukt ook nooit! Schuren lijkt mij niet zo best. Het probleem is dat er geen kompasvloeistof meer in zit, daarom lijkt ie dof, Hij is gewoon leeg! Veel plezier met lezen en tot ziens, groetjes van ons in het Canal du Midi!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s