Zaterdag, 18 april 2015

Licata 18

Na een verkwikkende nachtrust van 21.00 uur tot 02.00 uur lees ik in bed een boek uit op de iPad. Te half acht begin ik met 17 april. Een heel verhaal weer, achteraf. Tien uur ben ik klaar en ik ga even naar Cees om een stickie van 8 en eentje van 32 Gieg te brengen. Hij wil films overzetten en zijn sticks zijn niet groot genoeg. Hij zal meteen een paar films voor ons op stick laten staan. Ik krijg nog een leuke foto van Ann voor het stukkie over gisteren, die zet ik er meteen bij. Er staat vandaag een pittige wind uit het westen hoofdzakelijk. Kwart voor twaalf. Koffie drinken in de kuip. We babbelen “over de schutting” met buurvrouw Melanie van de “Jigsaw”. Die zijn destijds dwars door Frankrijk gevaren met hun 1.50 diep stekende Moody, vanaf Honfleur naar Port Napoléon. Het masttransport werd geregeld door Wolfgang Graf, in Port Napoleon gevestigd. Die naam had ik al eens gehoord. Melanie en Ian waren heel tevreden over hem. Onthouden. De “Jigsaw” wil ook maandagochtend vertrekken. Zij zijn eveneens vroege vogels: 06.00 uur lijkt hen wel wat. Alleen gaan zij links- en wij rechtsaf. Twaalf uur ga ik weer een paar dieselruns doen: binnen vijf kwartier rijd ik drie keer heen en weer. Ondanks de grote drukte aan de pomp loopt het allemaal soepel en gesmeerd: karretje met de can loskoppelen en rechtop zetten, de knul tikt het gewenste bedrag in, ik betaal en ondertussen loopt ie vol. Dop erop, karretje vastbinden aan de bagagedrager en fietsen maar. De tanks zijn nu vol, bijna 320 liter diesel aan boord, daarmee halen we Sardinië wel. Lunchen. Te 14.00 uur lopen we met het fototoestel de stad in voor een laatste nostalgische wandeling door het oude centrum.

Best wel schilderachtig

Best wel schilderachtig

Ik hou van die oude, verweerde geveltjes

Ik hou van die oude, verweerde geveltjes

Via het park en door een paar nauwe straatjes kiezen we onze weg naar het pompstation van Esso om een fotootje te hebben. Het is er nu doodstil: siësta. Typisch: de prijs van de diesel is met 0,005 cent gestegen naar 1,49 cent de liter!Heb ik even mazzel!

Rust en stilte bij de pomp

Rust en stilte bij de pomp

Net om de hoek, op de Corso Umberto is de Bank van Sicilia gevestigd en daar haal ik mijn laatste tegoed van de bank, voordat een ander het doet. Die diesel hakte er namelijk lekker in en we gaan nog uit eten vanavond, zie je. We wandelen een eindje de Corso Umberto af, richting stadhuis en we zien in een straatje links aan het eind reeds de glazen schuttingen van het terrasje van Café Sant’Angelo.

De Corso Umberto nog maar eens

De Corso Umberto nog maar eens

Ingeborg wil proberen te skypen en puzzels downloaden op de iPad, dus daar gaan we zitten en iets nuttigen. Het is er niet druk vanwege het tijdstip natuurlijk. Ingeborg neemt een cappuccino en ik trakteer mijzelve op een overheerlijke grote fles “Franziskaner Weiszbier”! Ik ben tenslotte voorbarig jarig vandaag, hebben we besloten. Het is warm. Ik heb teveel kleren aan. De serveerster verontschuldigt zich voor de troep op tafel maar ruimt het niet op. Lache man! Haar vader loopt met een veger en een blik op een stok de (aanzienlijke) rommel van het terras te vegen. Het helpt niet veel: wat ie aan de voorkant opveegt waait er in de wind van achteren weer af, afijn hij is lekker bezig en van de straat af zullen we maar zeggen. De typisch Italiaanse muziek staat te hard en te schel over het terras te schallen. Af en toe scheurt een fiat 500 of een Panda met 80 kilometer per uur langs het terras het smalle straatje aan de andere kant van het plein in, toeterend bij de kruising. Het moge duidelijk zijn: we genieten volop van de Italiaanse way of life! Het bier en de koffie en het bakkie pinda’s smaken uitstekend, Zwitserlevengevoel. Het skypen lukt niet; niemand is online of neemt op.

Lekker hoor!

Lekker hoor!

Niemand neemt op

Niemand neemt op

Selfie

Selfie

We gaan weer verder

We gaan weer verder

Na een half uurtje slenteren we op ons gemak door de straatjes naar het restaurant waar we vanavond willen eten, om onze komst aan te kondigen. Nou, hij zou een tafel reserveren voor ons hoor! Hij gaat er wat van maken! En bedankt voor uw komst en tot vanavond! Verder gaat het door de steegjes, naar de haven om te kijken hoe het er op de werf van Martello voor staat.

Poortje uit de 16e eeuw

Poortje uit de 16e eeuw

Die zie je overal

Die zie je overal

Hier nog eentje

Hier nog eentje

Ik hou van die steegjes met balkonnetjes

Ik hou van die steegjes met balkonnetjes

Volgens mij is daar niets meer gebeurd, sinds ons vertrek. We kijken over de muur bij het strand naar de golven van de zee, die vallen reuze mee, alhoewel het nog steeds pittig waait. We moeten onze ogen beschermen tegen zandstralen. Er zijn wat mensen op het strand, alsmede een dwaas die op hoge snelheid op een crossmotor langs de vloedlijn scheurt. Terug naar de boot. Twee uur en een kwartier weggeweest. We zijn nu toch wel een beetje moe en rusten uit op de kuipbanken en ik zelfs heel even op bed, want we krijgen vanavond visite en we moeten nog een keer naar de stad lopen, zie je. Na het rusten ruimen we de kajuit uit zodat we binnen kunnen zitten, want te 19.00 uur is het te fris om in de kuip te aperitieven. Ik maak ruimschoots foto’s van deze zeldzame staat waarin de kajuit zich nu bevindt.

De kajuit knapt er wel van op

De kajuit knapt er wel van op

Idem

Idem

Idem

Idem

Idem

Idem

Idem

Idem

Omdat ik straks als verjaarscadeau een pullover krijg moet ik schoon zijn en ga ik uitgebreid onder de douche. Daarmee spoel ik de vermoeidheid ook een beetje van me af. 19.00 uur. De hapjes en de drankjes staan klaar voor de gasten, laat de feestvierders maar komen! Daar komen ze! Oh, ze hebben pakjes bij zich! Minpuntje is dat ze in de kajuit (gelukkig niet buiten) beginnen te zingen van “Langsalseleve in de gloria”, laat dat maar aan Ann over. Opgelaten (dat hoort zo) neem ik de felicitaties in ontvangst en de cadeautjes ook: een, oh verrassing, pullover van Cees en Anneke en een mooi T-shirt van Philip en Marion.

Hier is men nog aan het zingen

Hier is men nog aan het zingen

Marion en Cees doen driftig mee

Marion en Cees doen driftig mee

Philip ook

Philip ook

Kijk, hier heb ik de pullover aan en het T-shirt in mijn handen!

Kijk, hier heb ik de pullover aan en het T-shirt in mijn handen!

Proost

Proost

Overzicht

Overzicht

O, en hier heb ik het T-shirt aan

O, en hier heb ik het T-shirt aan

Van Cees krijg ik ook nog een fraai zaklampje met ledlicht met verschillende standen. Die kan ook als ankerlicht worden gebruikt. Het is een wit licht, Rimmer! Eindelijk volgens de regels ankeren, geen rood hoerig lichtje in de kuip meer (ik heb trouwens ook eindelijk een nieuwe ankerbal gekocht, maar dit terzijde).

Kijk, je kunt hem verstellen

Kijk, je kunt hem verstellen

Mooi dingetje

Mooi dingetje

Geweldig veelzijdig lampje!

Geweldig veelzijdig en krachtig  lampje!

Het wordt heel gezellig in de kajuit. Dit is pas de tweede keer dat we voor een gezellig samenzijn mensen binnen hebben deze reis! Ingeborg maakt foto’s van de cadeau-uitreiking en Anneke van het gezellige samenzijn. De tijd vliegt en voor we het weten is het half negen, tijd om naar het restaurant te gaan. Het is druk in de stad, veel flaneerders, families met kleine kinderen op pad, een stuk gezelliger dan overdag. Er schijnt iets aan de gang te zijn in de stad maar dat gaat helaas aan ons voorbij, wij moeten eten! Het is erg druk in het restaurant, had ik niet verwacht.

De ingang van het restaurant, dit is het enige dat je aan de buitenkant ziet

De ingang van het restaurant, dit is het enige dat je aan de buitenkant ziet

Een constante stroom eters loopt een trap op, daar bleek ook een eetafdeling te zijn. We worden hartelijk ontvangen en aan een geserveerde tafel gezet. Het was een geluksschot, maar dit restaurant is wat mij betreft een schot in de roos. Ik heb nog nooit zo lekker zwaardvis gegeten!

Geef de salade even door, wil je?

Geef de salade even door, wil je?

Heerlijk eten

Heerlijk eten

Geef iedereen maar wat

Geef iedereen maar wat

De chef komt er ook bij

De chef komt er ook bij

Iedereen nam wat anders, twee flessen goede wijn erbij en een fles water en het feest was compleet. Tijdens het diner ontspon zich een levendige discussie waar heikele onderwerpen niet werden geschuwd, maar daarover kan ik hier niet uitweiden; het was te intiem. Ik kan me niet eens meer herinneren hoe laat we klaar waren en weggingen. De rekening liet een alleszins redelijk totaal zien, dus ook op dat punt een schot in de roos. Onthoudt goed: La Taverna del Duca, in de Via San Angelo in Licata, daar moet je wezen. Aan de haven scheiden onze wegen, nog niet definitief, dat komt morgenavond pas. Op de boot buiken wij uit en daar neem ik zelfs nog een slaapmutsje. Het tijdstip van naar bed gaan is ietwat ongebruikelijk voor ons: 24.00 uur en dan ga ik ook nog liggen lezen, maar ik kom niet verder dan de titel van het boek. Ik zweef dromenland in, een hoofd vol schattige en wattige gedachten over mooie cadeautjes en heerlijke zwaardvissen. Het was een fijne dag, dachten wij.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

4 reacties op Zaterdag, 18 april 2015

  1. Zo Willem wat ben je verwend. De nieuwe shirts staan je prachtig.
    Een hele goeie vaart voor jullie as maandag.

    Like

    • wingiv zegt:

      Dank je wel, Cees en Marijke. We zijn inmiddels onderweg en tot nu toe gaat het goed. Voor anker gelegen bij Sciacca en nu liggen we een paar dagen bij “Adina”, een jachtensteiger in Mazzara del Vallo. Groetjes van ons!

      Like

  2. Wim en Jacqueline, sy Zephyr zegt:

    Hoi Willem, van harte gefeliciteerd! Groetjes uit MdR, Wim en Jacqueline

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s