Zondag, 19 april 2015

Licata 19

Goedemorgen, dit is Radio Wingiv. Het is halfnegen. The Day Before D-Day. Zucht, jaaa, we gaan weg, morgen. De zon is aan het opkomen, probeert door de heiigheid heen te prikken, niet zo helder vanoggend, wel weer iets warmer dan gisteren om deze tijd. Beetje ongebruikelijke oggend, ik ben nog niet eens begonnen met schrijven, laat staan kláár! Ik ga eerst het elektriek aansluiten, buiten. Daarna schrijven. Vijf over halftien. Voor het eerst eigenlijk niet zonnig tot nu toe, voor het eerst in lange tijd, windstil, maar geen zon, doet een beetje killetjes aan, wat is dat nou weer?! Vijf over elf. Ik heb goed nieuws! We hebben weer zon! Er zit wat sluierbewolking her en der maar er staat een heel licht windje uit het zuidoosten. Oh ja, uit het oosten, oh ja, het zou perfect geweest zijn om nu te vertrekken! Oh ja! Wat mooi. Nou ja, morgen nieuwe kansen. Ik ben klaar met het stukje. Foto’s erin, maar ik kom er nog een paar tekort. We bellen met Ma. Alles goed daar, ze gaat vanmiddag met Joke en Willem mee naar Heerenveen voor de verjaardag van Femke. Ze heeft er zin an! Ik ga naar Anneke voor “de kers op de taart”, dan kan ik m’n stukkie publiceren. Half twee. Ik ben nog bezig met het stukje. Even bij Cees en Anneke geweest, stickies geruild. Anneke ging arebeien kopen bij de Conad, die zijn in de aanbieding, 1,25 kilo voor 3,99 euro. Wij nemen dan de helft. Cees ging stante pede met mij mee om samen een cannetje benzine te halen aan de pomp in de stad. Dat hebben we dus gedaan. Wat nog meer? Oh ja, Linda skypte, hebben we toch 18 minuten gezellig mee zittten kleppen. Nu gaan we koffie drinken. In het zonnetje in de kuip. Het is prachtig weer, warm. Het leven kabbelt een beetje voort. Dit is een heerlijke laatste dag hierzo, lekker je eigen ding doen, op je gemak. Genieten. Oh, ik moet nog vertellen hoe ik op weg naar Cees en Anneke door een massa van werkelijk honderden Licatanen (of: -tezen, daar wil ik vanaf wezen) die aan het flaneren waren over de weg rond de jachthaven in hun zondagse pak (het zag letterlijk zwart op straat), moest laveren. Dit had ik nog nooit gezien! Zij genoten ook van het prachtige weer en af en toe schoot deze en gene familie met kinderwagen en al de steigers op. Bootjes kijken. Heb ik ook altijd leuk gevonden! Bijzonder. Op de terugweg ben ik maar ratelend over het plankenpad vlak langs de boten gefietst want er was geen doorkomen aan. Tien voor twee. Stuk is klaar en op het web gezet. Koffie maar weer, voor whisky is het nog te vroeg. Daarna lees ik Joop zijn weblog. Hij is bezig met zijn tuin, grasmaaier kopen, spullen klaarzetten voor hun nieuwe boot, ongeloof druk is hij, kan niet stilzitten. Ik wor al moe als ik het allemaal lees. Kwart over zes. Nog wat boodschappen gedaan. Het bootje klaargelegd, met het clownsdekje erop om morgenoggend vroeg te worden opgehesen.

Acrobatiek

Acrobatiek

Even uitschudden, wat was voor en achter

Even uitschudden, wat was voor en achter

Bijna klaar

Bijna klaar

Ik monteerde ook het stuurwiel weer, dat achter de granny bars stond. Toen bleek de pin aan de stuurstand die in het vaste deel van de stuurautomaat steekt, eigenlijk te diep erin te gaan, waardoor het wiel stroever draaide. Niet goed! Wat nu!? Ik moest een ring ertussen zetten om dit op te lossen. Ik zocht me een kriek naar een geschikte rvs ring of van een ander materiaal, kan nie schelen, als ie maar de gewenste dikte en minimaal een gat van 25,2 mm had! Ik had er eentje van 22 mm. Die nam ik mee als voorbeeld naar Cees, die op zijn kop in watertank stond te klussen. Ik kwam niet erg gelegen, maar uiteraard werd ik meteen geholpen. Laat ie nou een nylon ring hebben van exact de juiste dikte en diameters? Ik ben Cees bijzonder dankbaar en als ik ooit toekom aan het schrijven van dit stukje dan zal ik dat daarin nog eens benadrukken (want morgen kan ik het niet schrijven, zie je, dan gaan we weg en onderweg kan ik niet binnen zitten schrijven, want dan wor ik gek, dat wordt dus op zijn vroegst overmorgen, dinsdag 21 april, maar daar weten we nu nog helemaal niks van, hoe dat allemaal gaat lopen, bedoel ik).

Om deze constructie gaat het

Om deze constructie gaat het

Dat is het prikkie

Dat is het prikkie

En dit is de schijf die hem op zijn goede lengte houdt; perfect!

En dit is de schijf die hem op zijn goede lengte houdt; perfect!

Het was al kwart voor zes toen ik de sleutels terug wilde brengen en mijn deposit van 15 euro ophalen toen Philip en Marion de steiger opliepen en van hen hebben we nog even hartelijk afscheid genomen; tot ziens in Haelen als we langskomen met de Kuster! Als een haas naar het kantoor, want ik was bang dat ze zouden gaan sluiten rond deze tijd, daarbij oppassend dat ik geen Licatezen van de sokken reed. Ik gaf de sleutels af met de mededeling dat we weggaan morgen. Verbaasd vroeg ze: waarom? Ja, waarom zijn de bananen krom! T.o.d.b. vertelt Ian dat ze morgenochtend om 06.30 uur weggaan. Melanie zegt dat ze om 06.00 uur gaat. Dat lijkt me leuk. Er is een e-mailtje van Rimmer die er op aandringt mijn besluit om over vijf maanden te stoppen met schrijven te heroverwegen. Teveel eer, teveel eer. Ik zal er nog eens over nadenken. Het eten is bijna klaar. Ingeborg heeft een kiprollade gekocht vanmiddag, ruikt lekker. Jammer dat we geen aardappelen hebben, want nu kan daar geen jus overheen. Ingeborg: ja, maar als je geen aardappelen hebt, wat moet je dan met die jus! Ik: dat bedoel ik nou juist, dan kan je niks met die jus, er moeten aardappelen bij! Kip ei, kip ei. De boot is gespoeld, wat een zand kwam er vanaf. Anneke kwam nog eventjes gezellig bij ons kletsen. De waterslang eraf, opgerold en weggelegd, wat nog? Alleen de stroomkabel ligt nog. Anneke komt ons morgenochtend uitzwaaien en fotootjes maken! Had niet gehoeven maar is wel erg lief van haar! Vijf over zeven. Ingeborg skypt eventjes met Miriam. Alles is nu wel opgeruimd. Bootje beter vastleggen. Ingeborg zoekt een broek om zometeen naar Cees en Aan te fietsen. Het is fris buiten inmiddels. Binnen maakt de computer herrie muziek, die we al duizend keer hebben gehoord. Te 19.30 uur fietsen we slalommend door het Italiaanse volk naar de “Beau” om met een kopje koffie afscheid te nemen van Cees en Anneke. Het is ons vreemd te moede, maar we maken er maar geen drama van. Het was leuk jongens, we gaan mekaar vast weer zien. Zodra we de Kuster hebben komen we langs in Schipluiden, misschien wel eerder. Adieu, goodbye, het ga jullie goed! Cees komt morgenoggend niet zwaaien, die ligt dan waarschijnlijk net in zijn bed, onze “avondmens”! Gelijk heeft ie. We gaan jullie missen! Dat was het dan. Kwart over negen. T.o.d.b. De knoflook van de kip komt nog steeds boven. Het is al laat, we moeten hoognodig naar bed. Ik heb buiten alles klaargemaakt voor vertrek en voor een soepel hijsen van de zeilen, voorzover ik kan zien. Fietsjes opgeklapt, in de hoezen (of wat daar van over is) gedaan en achter de granny bars gepleurd. Giek in de midden, zeilhuik opengeritst (vermoedelijk voor de laatste keer, want de rits is behoorlijk naar de kloten; stelpost!), stroomkabel aan boord gehaald, loopplank vastgebonden op het kajuitdak, de Nederlandse vlag is aangebracht, de tanks zijn voor de laatste keer opgetopt. We hoeven morgen alleen de motor te starten en de landvasten los te gooien. Ik ga nog 1 keer naar het weerbericht kijken, of er wat veranderd is. Nee, niks veranderd, we kunnen rustig gaan slapen.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s