Zaterdag, 2 mei 2015

Cagliari – Villasimius

Dag Datum Wind Weer
Zaterdag 2 mei 2015 Zuid 3 – 5 Bf Zonnig
Vertrek Aankomst Logstand Motoruren
12.00 uur 16.10 uur 9928,3 (trip 17,2/track 21,23) 4532 uren

Negen minuten voor zeven. Ik ben er twintig minuten uit. Goed geslapen vannacht, ik werd alleen 1 of 2 keer wakker door een mug. Ik ging onder de deken op de loer liggen met een zaklantaarn (die ik van Cees gekregen heb) en een vliegenmepper. Maar zodra ik het licht aan deed en onder de deken vandaan schoot verblindde ik mezelf en zag geen flikker meer, laat staan een mug. Dat werkte niet zo erg. Toen ben ik er maar uit gegaan. Vandaag zouden we weggaan. Er staat een pittig windje uit het noordwesten, de goede richting. Ik geloof dat dat klopt met het weerbericht. Maar ik moet eerst een stukkie schrijven. Gisteren ging ik erg laat naar bed, kwart over twaalf of zo, want ik wilde weten of mijn TIM- verbinding zou stoppen, want die zou tot 2 mei geldig zijn. Ik kreeg niet alle giegjes op. In ieder geval bleef ie gewoon doorgaan. Ik had bijna een gieg opgemaakt aan malle filmpjes op joetoep (jeweetwel, met al die zgn. amateur zangers die de sterren van de hemel zingen voor een jury, die dan zgn. verbaasd zijn over het talent van de zanger of zangeres; i love it to bits!), dat hakte er flink in. Maar stoppen, ho maar! Ik heb nog 500 MB over. Ben benieuwd of dat gewoon doorgaat vandaag. Dat zou wel fijn zijn. Vijf voor half tien. Gauw een bakkie koffie voor we nog wat boodschapjes gaan halen met de fiets en aanhangwagen. Omdat we pas te 12.00 uur willen vertrekken (vanwege de afwezige wind) kunnen we namelijk mooi nog even wat dingetjes die we toch in wat grotere hoeveelheden willen hebben (slobberwijn, meer eieren en knoflook) voor grof geld bij de Spar inslaan. Ondertussen ben ik gauw nog even wat foto’s aan het inladen voor bij het stukkie van 1 mei dat ik inmiddels in concept klaar heb. Dat maak ik straks wel af, onderweg of als we vanmiddag ergens liggen (en “ontvangst” hebben, natuurlijk!). Onderweg naar de super komen we op de weg die een grote verkeersweg kruist smerissen tegen die ons vertellen “dat we daar niet mogen fietsen”, zonder aan te kunnen geven hoe we dan fietsend uit het havengebied moeten komen. Wij konden al niet geloven waarom ze daar die borden verboden in te rijden hadden neergezet, je kon geen kant op, als fietser! Ja, 5 km omrijden via de nieuwe flaneerboulevard met fietspad, maar ik ben geen gekke Gerrit! Natuurlijk stappen we af, steken lopend op het zebrapad over en fietsen vervolgens aan de overkant over de stoep naar de volgende stoplichten waar we met de fiets over nog een zebrapad weer oversteken. Je krijgt er wat van, van dat eenrichtingsverkeer hier! Geen touw aan vast te knopen! Hop, linksaf, uit het zicht van de carabinieri, die daar alleen maar stonden omdat de triathlon daar vandaag langskomt. De boodschappen nemen weinig tijd in beslag, kosten daarentegen wel geld en dat is minder. Op de terugweg staan de smerissen er nog steeds, dus we stappen braaf van onze fietsen en steken lopend over. Ja, moet je horen, ik zit niet te wachten op sores met die machtswellustelingen terwijl ik aan de vooravond sta van nieuwe avonturen aan de oostkust van hun mooie eiland! Op steiger staan we een tijdje te kletsen met Engelsen die al tien jaar op hun boot wonen, een mooie Oyster, ja, een Oyster, hallo, zo kan ik het ook! Ze hadden het overigens niet echt naar hun zin, in deze haven deze winter. Nou ik ga maar weer eens verder hoor, zeg ik, mijn wijn begint te koken in mijn aanhangwagen (het was inmiddels al behoorlijk warm geworden, zie je)! We hijsen de spullen aan boord en terwijl Ingeborg die opruimt zet ik de fietsen in hun tassen aan dek, achter de grannybars waar ze waarschijnlijk tot Nederland blijven staan omdat tijdens deze laatste boodschappenrun weer spaken gebroken zijn van beide fietsen! Cees, waar ben je!! Werk aan de winkel!! Tien over half elf. We trekken de meeste van onze kleren uit. Het is te warm. De mooie wind van vanochtend is inmiddels verdwenen. Ik ga mijn stukkie plaatsen, met foto’s; een heleboel klederdrachten en paarden. Een tweede bak koffie zit eraan te komen en als we straks de watertanks hebben opgetopt kunnen we op weg. Twaalf uur. De motor knort. We verlaten de haven, waar boten van de Guardia Costiera (=kustwacht) klaar liggen om weerloze triathlon zwemmers te beschermen. Ingeborg trekt haar broek uit, lekker luchtig, niemand ziet het. De stedelijke kust van Cagliari trekt aan bakboord aan ons voorbij. Een laatste foto.

Een laatste (?) blik op Cagliari

Een laatste (?) blik op Cagliari

Zouden we hier met de Kuster nog een keer komen? Dat soort vragen bekruipt je soms, weet je wel. Er komt een boot ons tegemoet die de haven indraait. Hebben ze gezwaaid Ing? Neen? Waarom niet? Wat een zeikerds. Ik ben moe, nu al. Het is pas tien voor half één, dat wordt wat vandaag. Ik dacht dat we de wind schuin achter zouden hebben maar hij blijkt recht op kop te staan, maakt niet uit, zijn we gewend, het is allebei klote! De motor pruttelt op 1250 toeren, we hebben geen haast op weg naar Villasimius. Daar is een baai waar wij voor anker willen gaan, als dat tenminste kan wat betreft de wind en de golven. Als het niet kan moeten we “de bocht maar om”, misschien kan het daar dan wel. Half één. De wind is nu zuid. De kaap Sant Elia is niet te bezeilen, we houden de motor nog even bij. Kwart voor één. De motor gaat uit. We varen nu met 8 knopen wind scherp op kluiver en grootzeil aan de wind op Villasimius af. De kiel blijft in de kast; we hebben genoeg ruimte aan lij, we zien wel, die wind kun je hier toch niet vertrouwen, niet op te anticiperen. Ondertussen eten we een lekker boterhammetje met kaas en pindakaas en een appel, de gezonde snack. By the way: tien voor één: Kaap Sant Elia zijn wij gepasseerd. Ik heb er foto’s van genomen, dus ik kan het bewijzen.

Kaap St. Elmo

Kaap St. Elmo

Het duurt nog geen vijf minuten of de wind neemt toe tot 11 knopen en de vaart over de grond tot 5,5 knopen. Als dit maar niet uit de hand loopt (!). Met deze windrichting is Villasimius wel lagerwal, maar goed, dat wisten we van tevoren aan de hand van de weerkaartjes van Lamma Rete (ik kan er ook niks aan doen dat ze zo hete). Als het goed is draait de wind en neemt ie vanavond af tot nul en dan is er niks meer aan de hand. Half twee. De wind is aangewakkerd tot 15 knopen. We lopen 6,7 over de grond en 5,8 door het water en dat zonder kotterfok! De wind is nu dwars inkomend en we gaan als de brandweer.

We gaan lekker

We gaan lekker

Idem

Idem

Van mij mag het wel weer stoppen, want over een uurtje of anderhalf zijn we er en dan hoef ik dit niet! Het is ook nooit goed!! Kwart over twee: we lopen zeven knopen en de wind gaat boven de verwachtingen uit (ik zie zelfs een keer 21 knopen, brrrr!). Ik steek een reef in het grootzeil, rol de kluiver weg en trek de kotterstag uit. Evengoed zeilen wij met 5,8 knoop in de gewenste richting. Het gaat hard genoeg zo; we moeten ook weer niet te vroeg aankomen want de wind moet eerst de kans krijgen te gaan liggen voordat wij gaan liggen. Om een kort verhaal lang te maken: na nog wat omtrekkende bewegingen met de wind, de zeilen, de motor en een toertje langs de gehele kust van de baai van Villasimius (mooie baai)

Een rotsje in de baai van Villasimius

Een rotsje in de baai van Villasimius

Mooie baai

Mooie baai

die zoals te verwachten voorlopig zwaar lagerwal is, komen we uiteindelijk terecht bij de jachthaven van V. waar we van verre een jacht in de luwte van de pieren rustig zagen dobberen achter zijn anker. Dat kunnen wij ook, dachten wij. En inderdaad, in superhelder, maar vooral vlak water laat ik te 16.10 uur het anker op de zandbodem vallen op vijftig meter van het andere jacht. Klaar, we liggen! “Tied veur n bier”. Op de boot naast ons gaat de stereo aan. Er zitten vijf Italianen op, die gaan straks natuurlijk terug de jachthaven in. We horen duidelijk het vrolijke rumoer van het strandje. Mensen zijn aan het zwemmen en doen balsporten. Heel gezellig hier! We liggen prima. Ik kijk door de verrekijker naar het strand. Mag niet van Ingeborg.

Daar de jachthaven

Daar de jachthaven

Daar het ruime water

Daar het ruime water en de Italiaan

Het strand achter ons

Het strand achter ons, hier is bijna iedereen al weg

Ik ga het bootje van het voordek af te water laten. Misschien ga ik ook wel zwemmen. Misschien ook niet. Ingeborg stelt ondertussen een borreluurtje samen en we bekijken aan de hand van Rod Heikell’s werkje wat we allemaal gaan doen de komende weken, een strategie uitzetten. We kiezen ervoor een beetje snel naar het noorden van Sardinië (Costa Smeralda!) te varen en daar wat langer te blijven hangen, want het lijkt daar leuker dan het grootste deel van de oostkust. Corsica heeft ook heel wat te bieden en dat kost ook tijd, dus… De Italiaan verdwijnt de haven in, Ingeborg bakt kip en ik trek de rubberboot zijn clownspakje weer aan.

Hij drijft weer, met jas an

Hij drijft weer, met jas an

Het deint nu iets meer in de kom voor de jachthaven en het strand raakt leeg. Zeven uur. Heerlijk gegeten! Na den eten roei ik rond de boot en maak in het zakkende zonlicht foto’s, altijd leuk. Verder gebeurt er niks. Het is bladstil.

Dobberen op het avondlijke blauw

Dobberen op het avondlijke blauw

Mooi schip! Koopmans, zeker?

Mooi schip! Koopmans, zeker?

Sterk ankerlicht

Sterk ankerlicht

We deinen wel erg, maar dat is normaal op zee, hè? Tien voor half tien, tijd om naar bed te gaan. We hebben een kleine anderhalf uur geskypt met Linda, dat was erg gezellig! We krijgen de gigabytes gewoon niet weg! TIM verzaakt niet! Hij doet het nog steeds. Geweldig! Dan stopt ie zeker vannacht om twaalf uur?! Ik snap er niks van, maar ik vind het allang best! Te tien uur doet ie het nog, maar we houden het voor gezien. Ik heb in het donker het bootje opgetakeld in de davits en vastgesjord. We zijn klaar voor morgen. Arbatax is de bestemming, zo’n 54 mijl naar het noorden!

Het ritme van schrijven heb ik dan even niet in de hand 

want te 06.00 uur lichten wij de spijker van het zand.

En, als ik het nog zeggen mag:

deze was weer een hele fijne dag!

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

2 reacties op Zaterdag, 2 mei 2015

  1. Cees zegt:

    Wat betreft die spaakjes, ik heb het toch een keer voorgedaan. Nu gaat het zelf wel lukken. Trouwens Cees is in Teulada. Het weekend in de haven ivm harde wind.

    Like

    • wingiv zegt:

      Ja, je hebt het wel voorgedaan maar ik heb daar geen foto’s van, heb het niet meer op mijn netvlies. De haven van Teulada, of Cagliari? Wij blijven hier ook nog een dagje liggen, in Olbia. Gr. van ons

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s