Dinsdag, 12 mei 2015

Porto Cervo – Maddalena

Dag Datum Wind Weer
Dinsdag 12 mei 2015 O – W 1 – 2 Bf Zonnig met wolken
Vertrek Aankomst Logstand Motoruren
08.30 uur 10.45 uur 10.051 (trip 6,36/track 8) 4556 uren

Het is vandaag 12 mei, zeven uur. Volkomen windstil. Spiegeltje. Prachtig weertje. Wat moet ik er nog van zeggen? Ingeborg ligt in bed en ik ben er uit. Ik kijk buiten door de glasplaat heen naar de bodem. De boot drijft naast een hoop stenen. Die zijn helemaal wollig, donzig bedekt, begroeid met viezige pluizigheid. Het is zo stil hier. Ik hoor daarentegen wel vogels kwinkeleren in het struweel op de oever. Ik heb besloten dat ik geen zin heb om te schrijven. Ik ga niet schrijven. Ik ga buiten mijn boek lezen, op de kuipbank. Ik hoor vanuit de kajuit dat ik een foto moet maken van die “wollige”. Gaan we doen.

Zo stil

Zo stil

Wollig 1

Wollig 1

Wollig 2

Wollig 2

Stil of doods?

Stil of doods?

Kwart over acht. Ingeborg heeft daarstraks een heuse octopus op de bodem zien scharrelen. Ik was er als de kippen bij met de grote Nikon, die snel achter elkaar plaatjes kan knippen. Het werden er tientallen. Van de mooisten die overbleven zet ik er hier drie bij. Hij was best groot, dat beest. Je hoeft hier helemaal niet te duiken om dit soort ontmoetingen te hebben!

Oktopoessie 1

Oktopoessie 1

Oktopoessie 2

Oktopoessie 2

Oktopoessie 3

Oktopoessie 3

Ik heb zitten lezen in het boek van Jussi Adler-Olsen; het wordt steeds interessanter. Er staat nu een heel licht windje uit het noordwesten. Even mijn bril oppoetsen, een dagelijks vele malen terugkerende irritatie, en dan kunnen we weg. Te 08.30 uur lichten wij het anker van het kostelijke zand en sluipen weg uit deze fraaie doch dodelijk stille ambiance. Bye bye Porto Cervo, bedankt dat we even mochten “liggen”, misschien komen we met de Kuster (of een vergelijkbare ploffer) nog een keer langs, maar dan in juli. Lache man (=LOL).

Bye, Porto Cervo

Bye, Porto Cervo

Te 09.00 uur reeds zijn wij dwars van Capo Ferro, als je de Maddalena’s niet meerekent feitelijk de meest noordoostelijke punt van Sardinië. Het is een onooglijk kaapje, maar dat geldt voor de meeste kapen eigenlijk; het kunnen niet allemaal Kaap Hoorns wezen.

Capo Ferro

Capo Ferro

Capo Ferro dwars

Capo Ferro dwars

Om de hoek is een grote baai, de Arzachena baai met twee jachthavens, die allebei in chargeband 5 vallen. Geen optie dus. Maddalena, here we come. Het wordt een saai motortochtje. Geen wind. We worden opgelopen door een toeristenboot die het leuk vindt op ons af te varen, zo van: rot op, man je ligt in mijn kortste baan naar Maddalena! Ik wijk maar even uit voor de grappenmaker. Ingeborg en ik doen ernstig ons best om waar te nemen waarom die eilanden nou zo geroemd worden om hun ongerepte natuurschoon en waarom het zo heerlijk is daar te ankeren en rond te scharrelen. We hanteren uitgebreid de verrekijker. Inderdaad zijn er baaitjes waar je kunt ankeren als de windrichting gunstig is, maar de omgeving is niet bepaald uitnodigend. De eilanden zijn zo mogelijk nog kaler dan Sardinië zelf met weinig bomen en lage begroeiing tussen niet bepaald indrukwekkende, want lage, rotspartijen. Hier en daar een onafgebouwd huis van iemand die waarschijnlijk betrapt is bij het illegaal bouwen, of zo. Te tien uur slaan wij rechtsaf tussen Isola Stagnali en Isola di San Stefano door recht op Maddalena af, ook alweer een tamelijk grote stad, geen dorpje zoals we gedacht hadden in onze naïviteit. Aan bakboord staan op San Stefano een beetje troosteloos, verlaten militaire emplacementen; geen hond te zien, laat staan zijn begeleider(s). Over een ondiepte heen en met een bochtje naar links hebben wij het havenfront van Maddalena voor ons. Ziet er niet gek uit.

Maddalena

Maddalena

Idem

Idem

We moeten bij Cala Galetta wezen, volgens Heikell. Voor de haven laat ik de rubberboot zakken en bind hem aan de zijkant vast, want ik zie al dat we met de kont naar de kant gaan liggen om de stormwind vrijdag niet in de kuip te krijgen. Een vriendelijke marinero komt ons tegemoet in zijn RIB en dirigeert ons naar onze beoogde woonplaats voor vier dagen, want ik zie het hier wel zitten: midden in het Centrum, alles bij de hand, gezellige drukte, wat wil je nog meer? Het aanleggen verloopt tamelijk vlot en we krijgen een formulier in de hand gedrukt dat ik moet invullen en inleveren bij het havenkantoor op de kop van de haven, aan de overkant. De prijs tot eind mei is 0.59 cent per m2. Dus voor de “Wing IV” 25,50 euro per dag. Niet verkeerd. In augustus betaal je hier 1,81 euro per m2, da’s wel verkeerd, maar voor ons niet relevant. We liggen pal aan de straatweg, een smal strookje om op te lopen, met betonnen plantenbakken als afscheiding. Het verkeer raast bijna door je kuip heen, zo klinkt het wel in ieder geval. Veel mensen komen hier langs, lopend, met auto’s, op brommers (vaak knallend), motoren (ook knallend), driewielers. Een gekkenhuis! Maar wel gezellig, het tegenovergestelde van Porto Cervo. Best een pittoresk haventje. Of we dat na vier dagen ook nog vinden, zullen we moeten afwachten.

We liggen al

We liggen al

Nog wat prutsen

Nog wat prutsen

Daar liggen we, beschut

Daar liggen we, beschut

We zijn er, op de beroemde Maddalena's!

We zijn er, op de beroemde Maddalena’s!

Ze rijden zowat door je kuip

Ze rijden zowat door je kuip

Nou, daar liggen we dan, om kwart voor elf! Het is opeens warm, dat krijg je in zo’n beschutte haven. Ik doe het logboek en vul het formulier in en ga betalen bij het mannetje in het hok aan de buitenkant. Naar papieren vraagt hij in het geheel niet. Er is ook een douche voorziening, een private onderneming denk ik, naast het politiebureau, waar je vijf minuten kan douchen voor twee euro. Ook het toiletgebruik is onderhevig aan het afschuiven van een geldelijke bijdrage. Goed om te weten. Ondertussen is het middag geworden en moeten we iets eten. Ingeborg maakt wentelteefjes van een pak oud brood dat we nog hadden. Best wel lekker. Iedere keer schrik ik weer als er een auto langs dendert. Dat is wel even wennen, hoor, dat stadse leven, na zoveel dagen stilte in die baaien! Gelukkig loopt er ook veel moois zowat door de kuip, dat dan weer wel. Ik vind de wentelteefjes niet genoeg en braad nog een tosti kaas in de steelpan. Glaasje slobberwijn erbij. Heerlijk. Wham Bam, weer een rits auto’s op weg van en naar de ferry naar Palau. Er komt een catamaran naast ons liggen met zeven Zwitsers aan boord. We liggen meteen klem, goed zo. Half twee gaan we een stukje wandelen in de bloedhitte, anderen gaan slapen, wij gaan wandelen. Na een uur hebben we deze eerste verkenning erop zitten. Dit is inderdaad een stad, geen dorp. Alles is er. We houden het hier wel vier dagen uit. De straatjes zijn gezellig, er is een kerk waar we al in zijn geweest (een beetje een nepkerk, vind ik, maar ja, zijn alle kerken dat niet eigenlijk?), veel horeca, er zijn leuke terrasjes, pleintjes, gelateria’s, enzovoort. We keken een tijdje naar het op- en afrijden van auto’s op de ferry’s uit Palau, die hier in continu dienst heen en weer varen, een activiteit die erg kenmerkend is voor ponten. Aan de haven is een supermarkt, geen grote, maar ze lijken het noodzakelijkste wel te hebben, zo door de dichte (glazen) deuren heen te zien.

Leuke straatjes hebben ze hier

Leuke straatjes hebben ze hier

Zie je wel?

Zie je wel?

Nepkerk

Nepkerk

Nep Garibaldi

Nep Garibaldi

Mooi

Mooi

Leuk

Leuk

Fraai

Fraai

Prachtig

Prachtig

Pont

Pont

Auto rijdt pont op

Auto rijdt pont op

Auto's wachtend op hun beurt

Auto’s wachtend op hun beurt

Daar is de super, nu even dicht

Daar is de super, nu even dicht

Daar liggen wij

Daar liggen wij

Bij ons in de buurt

Bij ons in de buurt

Dit ook

Dit ook

Helder water

Helder water

Door de warmte zijn we tamelijk kapot en we moeten eigenlijk het voorbeeld van de Zwitserse buren volgen: ineenzijgen op de kajuitbanken en knorren. Ingeborg gaat op de bank liggen met de ventilator op haar gericht. Stroom is geen issue. Elektriek genoeg en water ook. We gaan straks lekker warm douchen in onze eigen douche-cel. Half vijf. Ingeborg heeft lekker geslapen en ik heb op de achterbank buiten liggen lezen, me niets aantrekkend van het langsdenderend verkeer en van de kadeslijpers die op het smalle strookje achter de plantenbakken wandelen en onze boot bewonderen. Binnen is het 32 graden, ondanks de ventilator. Het is warm op de Maddalena’s! Hèhè, eindelijk vakantie! De vakantie is begonnen! Vijf over zeven. We hebben alweer een maaltijd achter de kiezen. Ingeborg heeft “iets leuks” gedaan met een rookworst van de Deen. Hij was een beetje over tijd, die rookworst, maar hij smaakte nog prima. Morgen even afwachten.Vijf voor half tien. Na het eten hebben we heerlijk gedoucht en toen skypte Anneke ons. Heel gezellig. Zij liggen nog steeds in Porto Teulada. Voor het weekend, als Leon en Yvette komen, willen ze wel in Cagliari liggen, in de Marina aan de stadsboulevard, dat scheelt inderdaad twee kilometer lopen. Bij hen gaat het trouwens ook hard waaien. We missen het contact en de gezellige borrelpalavers. Tiens, c’est la vie (= Duits voor: hey, that’s life!). Ik was van plan te gaan schrijven vanavond maar ik heb er nog steeds geen zin in. Het gaat een vroegertje worden vanavond, dat voel ik.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

2 reacties op Dinsdag, 12 mei 2015

  1. Linda zegt:

    Ziet er zeker leuk uit daar! Veel plezier deze dagen op Maddalena.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s