Donderdag, 14 mei 2015

La Maddalena 3

Ik heb inmiddels door dat ik “La” voor Maddalena moet zetten. Vandaar. Tien over half negen. Goed geslapen vannacht. Zes uur wakker. De prostaat heeft me met rust gelaten. Ik ben in bed blijven liggen om mijn boek uit te lezen. Is natuurlijk weer niet gelukt. Ik heb nog 15 bladzijden te gaan. We merken niet heel veel van harde wind, af en toe loeit ie wel maar we liggen tamelijk stil, dus het valt mee tot nu toe. Kwart over negen. Boek uit. De boeven zijn dood en een zooitje onschuldigen ook trouwens. Duitse buurman is vertrokken en de lucht is betrokken. Geen zon. Elf uur. Koffie gehad, broodje gehaald, geslenterd, bootjes gekeken op de kop van de haven. Aan de overkant bij het havenkantoortje staan marinemensen met een grote groep kindertjes en allemaal vlaggen. Zal ik erheen gaan? Op de kade staan weer mensen naar onze boot te kijken. Nu zijn het drie oude mannetjes die druk gebarend ons zwemplatform staan te bediscussiëren. Ik ga maar even kijken aan de andere kant van de haven bij die marine-personen; dat trekt toch. Er zijn duikers (van de marine) aan het werk, autobanden opduiken, en er staan een heleboel officieren en matrozen bij de reeds genoemde groep kinderen. Af en toe komen ze in beweging en gaan ze ergens anders staan, matrozen er achteraan. Er worden handen geschud, gegroet, foto’s genomen en dan lopen ze weer 50 meter terug, de matrozen er weer als hondjes achteraan en als de groep kinderen op het asfalt neerstrijkt gaan ze in het gelid eromheen staan! Wat is dit!? Ik krijg er geen hoogte van. Ik maak wat fotootjes en als er verder niks gebeurt maak ik me maar uit de voeten. Wat een rare vertoning!

Mysterieuze bijeenkomst

Mysterieuze bijeenkomst

Zie je dat mannetje op die auto? Die hees de autobanden in de bak

Zie je dat mannetje op die auto? Die hees de autobanden in de bak

De vleesgeworden autoband moest de kinderen entertainen

De vleesgeworden autoband moest de kinderen entertainen

Gezellige toestand

Gezellige toestand

Het havenkantoor

Het havenkantoor

Genomen van de overkant

Genomen van de overkant

Te 13.00 uur lunch. Soezen op de kuipbank. Onze Italiaanse buurman aan bakboord staat op de kant te praten met een vriend of kennis. Hij gaat steeds luider praten, na een uurtje of zo hebben ze ruzie, weet het zeker. Buurman kan goed praten, spreekt uitstekend Italiaans. Die ene zegt, laten we wat verder gaan staan, als ie ziet dat ik een uiltje probeer te knappen. Dat duurt niet langt. Al orerend zijn ze binnen een minuut weer terug op dezelfde plek. Ik ga maar naar binnen. Morgen gaan we iets leuks doen met de bus. Er rijdt hier een openbare bus rond op het eiland, zie je. We gaan wandelen. Ik word gek op de boot, verveel me dood. Ik wil naar die rotsen boven het stadje. Daar staat een groot kruis, dus moet je daar kunnen komen. Whatamistakeatomakea. Het lukt niet. We gingen alleen maar naar beneden op de weg langs het water aan de westkant van het dorp. Binnendoor konden we geen route naar boven vinden. Ingeborg gaat maar weer wasjes draaien. Ik ga verder met luieren op de kuipbank. Kwart over zes. Ingeborg kookt. Er is niets gebeurd vanmiddag. Niks te melden. Ik zou het echt niet weten. We zaten heerlijk op onze boot, te genieten. Ingeborg puzzelt en ik doe ook niets. Na den eten bellen we met Zwager Willem en zus Joke. Die zitten lekker op hun bootje in Brouwershaven. Jammer voor ze dat het net gaat regenen. Linda belt ons terug. Ze heeft bijna geen stem, dus dat houden we maar een beetje kort. Marijn neemt niet op. Ik loop daarna in mijn eentje een rondje door de straatjes naast ons. Als ik terugkom zit Ingeborg te bellen (met Marijn, hoorde ik later). Ik ga op de stenen bolder zitten, wachten tot ze klaar is. Als het zover is roept ze: wil je koffie? Ze gaat koffie zetten en ik stap op de loopplank, op het puntje. En dan gebeurt wat allang voor mij in het vat zit. Het is een opvouwbare en het scharnier rust op een stang van de duiktrap die overeind staat. Hij staat dus op scherp en ik let niet genoeg op. De trap knikt omhoog en vouwt zich met een klap in tweeën en voor ik het weet schiet ik als een dobber het water in en bekijk het roer van dichtbij. Nog onder water moet ik zelf lachen, want a: het is lekker water, b: ik ben bij bewustzijn, c: ik heb me niet bezeerd, d: ik heb mijn bril nog op en m’n Crocs nog aan mijn voeten en d: dit is komisch; heb ik toch nog wat om over te schrijven vandaag. Als ik boven water kom vraagt geschrokken buurvrouw aan stuurboord of ik ok ben. Nou, dat ben ik allang niet meer, maar ik begrijp de vraag en ja, in die zin ben ik ok! Dan pas komt Ingeborg ook kijken. Godsamme. Ik hang even aan het zwemplatform en zwem dan naar een zwemtrap aan de kade, een paar boten verderop. Op de kade kleed ik me uit en spoel me af met de tuinslang.

Plons was water

Plons was water

Wat een avonturen beleven wij, hè? s’Avonds zet ik mijzelve aan het schrijven van het bericht van 13 mei. Miriam blij, zo vertelt zij mij via wat skyperij. Het wordt na twaalven voor ik in bed lig. Op de tonen van door een discotheek uitgebraakte geluiden die, veronderstel ik, muziek moeten voorstellen, val ik desalniettemin niettegenstaande dat in slaap.

PS: even een update over de voortgang van de bouw van de “Friesland”: Marijn stuurde, naast foto’s van zijn gesloopte garage, een foto van de zeiltjes die hij voor het schip genaaid heeft!

Kijk, zijn ze niet schattig?!

Kijk, zijn ze niet schattig?!

Ze hebben hard gewerkt!

Ze hebben hard gewerkt!

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

2 reacties op Donderdag, 14 mei 2015

  1. Dove è il mio materiale di lettura nel caffè? Al momento veramente godere le vacanze! 🌴⛵️

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s