Vrijdag, 15 mei 2015

Maddalena 4

Tien voor half zeven. Ik was om half zes op. Had last van hard pratende Italianen op de kade. Die lui kenne geen gêne. Moest weer acrobatische toeren verrichten op de plee, gedonder met plastic zakken, joggert emmertjes, je kent dat wel. Gisteravond laat naar bed, twaalf uur. Hoop gedaan die avond, stukkie gepubliceerd, van 13 mei. Nu moet ik 14 mei doen. Vannacht harde windvlagen gehoord. Het waait nu helemaal pittig, te horen aan het zoeven in het want. Het feest gaat beginnen.

Kwart voor negen. Was teruggegaan naar bed, want vond het toch nog wat te vroeg om te gaan schrijven. Lekker nog wat geslapen. Nu zijn we er uit. Ontbijtje achter de kiezen. Zal ik vertellen wat we hadden? Nah, toch maar niet, al bekend. Ik heb nog even naar het weer gekeken. Niks veranderd. Het komt eraan, de storm. We liggen hier goed, een prima hurricane-hole. In de zeestraat tussen ons eiland en San Stefano staan flinke koppen en hier is er niets van te merken. Koud is het wel en grauw en grijs. In de kajuit is het 21 graden. Dat vinden wij te weinig. Zoals ik het nu bekijk kunnen we zaterdag er tussenuit knijpen, een dag met minder wind en een afgenomen zeegang. Zondag komt er weer 6 tot 7 Bf, maar dan uit het noorden, uiteraard, maar dan hopen wij (verwaaid) te liggen in Porto Vecchio aan oostkust van Corsica. Kwart voor tien. Ik ben even vulles wezen wegbrengen. Op de kop van de haven waait het behoorlijk; flinke golven. Op de kaartjes van Lamma Rete wordt aangegeven dat er vanmiddag golven komen van 5 tot 6 meter hoog op de kust van noordwest Sardinië en vlak voor Bonifacio op Corsica! Je zal er maar in zitten, in zuks! Mij niet gezien.

Elf uur. We hebben nog een beetje tochtplanning zitten doen tijdens de koffie. Het wordt definitief Porto Vecchio, in die baai zijn diverse mogelijkheden om te ankeren. En dan zo snel mogelijk door naar Port de Taverna. Solenzara slaan we over, dat lijkt ons niks. Taverna is 45 mijl verderop. Dat doen we op maandag . Vervolgens nog zo’n 45 mijl naar Elba op dinsdag 19 mei en dan hebben we overzicht. Zo voel ik het tenminste. Tevens heb ik als mini-projectje het logvinnetje eruit getrokken en in de azijn gezet, ook al was het niet nodig. En nu is het tijd om boodschappen te doen in de superduresuper; een paar verse dingen halen. We kopen het hoogst noodzakelijke en terug op de boot wil Ingeborg over de kuipbank, gebukt lopend onder de buiskap door naar binnen stappen. Het toeval wil dat zij een rugzak om heeft waar twee stijve stokbroden uit steken. Je voelt hem al: ze bleef pardoes haken achter de buiskap; lache man! Niet te filmen. Da’s geen leedvermaak, hoor! Ingeborg moest zelf ook een verse verschoning aantrekken! Wat denk je Ing, nog maar een kop koffie? Goed. De wind rukt nu erg aan het schip. Ik hoor de rvs landvastveren piepen en de boeg zwaait flink heen en weer aan zijn ene mooringlijn. De meeste boten hebben er twee. De mast staat af en toe flink te trillen door de rukwinden, maar we hebben nog steeds een veilig gevoel hier. Het loeit er flink overheen en zal de rest van de dag duren.

Kwart over twaalf. Ik lig op de kuipbank en probeer in een “staat van zen” te komen, maar dat wordt tegengewerkt door de kou. Ik ga mijn “Port Ghalib” aantrekken, een stevig katoenen truitje dat ik in Egypte tijdens een duikreis heb gekocht. Het lukt evengoed niet, dat “zen”. Warm gekleed loop ik om drie uur naar het havenhoofd om foto’s te maken van de golven. Vergeefs want ik ben vergeten het geheugenkaartje terug te steken in het toestel en het interne geheugen was ook vol. Ik ga niet nog een keer heen en weer, ik verdom het. T.o.d.b. heb ik het logvinnetje teruggestoken en de klets zout water die dat met zich meebrengt opgeruimd. Daarna heb ik een kwart litertje olie in de motor gegoten. Nu ben ik klaar, kunnen we weg morgen. Voor de rest lezen we, boeken uitzoeken (ik gooi een heleboel van de iPad af), op de computer rommelen. Ingeborg is aan het genealogiseren en ik vul mijn vochttekort aan.

Half zeven. Zeldzaamheid: ik heb eten gemaakt. Een salade van een berg aardappelen, speciaal aangeschaft hiervoor, een berg uien, een berg eieren, een grote rooie biet, mayo van de Deen en nog meer troep. Een stevige pot. Kunnen we twee dagen van eten. Ingeborg stopt met de genealogie, ze heeft honger. We smullen van de stokbroden met de dieprode, doch zeer smakelijke salade.

Tien over tien. Ik schrijf 14 mei. TIM is traag met de foto’s vandaag. Buiten loeit het nog steeds. De boot zwaait heen en weer. De veren trekken en kraken, ik hoor allerlei geluiden die ik niet thuis kan brengen. Irritant is dat. En dan willen we morgen nog wel om zes uur sogges weg! Dat kunnen we ons nu niet voorstellen. Ik heb toch maar de watertanks opgetopt en de tuinslang opgerold. De landvastveren haal ik er morgenoggend pas af, daarvoor waait het nu nog te hard.

Half twaalf. Stukje staat erop. Ik heb de stroomkabel buiten gered van de ondergang, hij dreigde klem te raken tussen de landvasten; de mantel is weer op twee plekken gebarsten, klereding. Aan dek wat rammelende dingen vastgezet en de loopplank en het zwemplatform goed tegen de spiegel aan getrokken en vastgezet. Het verkeer op de kade is drastisch afgenomen. Het waait nog steeds hard. Tien minuten later liggen we erin en proberen ons af te sluiten voor alle tikkende, rammelende, schurende geluidjes die ik niet heb weg kunnen werken. Pffff, wat een dag! Niks gedaan en toch uitgeput.

PS. Geen foto’s vandaag, vanwege technische problemen met gegevensdragers en dat soort dingen.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s