Vrijdag, 22 mei 2015

Portoferraio 4

Kwart over vijf eruit gegaan om te plassen. Weer naar bed. Het was toen al redelijk licht. Goed om te weten. Nu is het tien voor negen. Ben er net uit, weer geplast, tanden gepoetst en ik ben gaan schrijven, over eergisteren en 21 mei moet ook nog, dus nogal wat te doen vandaag. Het is buiten koud en akelig, unheimisch, bewolkt, helemaal niet wat je verwacht van Elba, van Italië, but: there it is!

Vijf voor tien. Ik heb mijn lulkoekenverhaaltje van 20 mei nu klaar en kan hem op de weblog zetten. Fotootjes erbij en dan kan ik aan de 21ste beginnen. Het zoeft er overheen, de wind. Hee, Ing, de camouflageboot gaat ervandoor! Er gaat er nog eentje weg, een kleintje. Die gaan allemaal gezellig een stukje varen. Wij blijven liggen, haha. Het waait pittig buiten, daar kun je donder op zeggen. Wat een sukkels. Alhoewel, die grote bak komt er wel tegenin, natuurlijk.

11.00 uur. Ik ben nog niet eens buiten geweest. Ik moet even een pauze inlassen in het cratieve publiceerwerk en even kijken wat er allemaal gebeurt. Daar, buiten, schijnt nu even de zon maar er staat een keiharde wind. Althans, ìk vind hem keihard. Er zijn wat boten aan het zeilen in de baai en ik kan niet goed uitmaken of er eentje tussen zit die de baai uitsluipt. Ik krijg niet de indruk dat dat gebeurt. Het is ook niet aan te raden volgens mij want je waait uit je onderbroek; ik zie de Duitser in de verte, waar wij naast lagen, malle duikelingen maken terwijl ie voor anker ligt. Ons blijft dat hier gelukkig bespaard.

Tien over half één. We hebben ons tweede bakkie koffie alweer achter de kiezen. Met de laatste sprits. Er is hier geen Lidl voorzover ik weet, dus ik zal het moeten doen met mijn smaakherinnering, zucht. Het is niet zonnig meer, grauw zelfs zou ik durven stellen. Sommigen proberen toch de baai uit te komen. Die hebben natuurlijk een deadline, moeten hun charterboot inleveren. Fijn hè, zeilen op Elba in mei! Ik moet dat echt af adviseren. Het is een naargeestige dag tot nu toe, buiten dan, qua weer, want binnen hebben we het reuze naar ons zin, hoor! Ja, echt wel. Ik heb even mijn kop naar buiten gestoken maar ik steek hem weer naar binnen; zo koud hebben we het nog niet gehad sinds ons vertrek uit Licata!

14.00 uur. We gaan bijna eten. Waarom zo laat zal de oplettende lezer denken. Nou, dat kan ik u vertellen. Dat komt doordat Ingeborg warm eten heeft gemaakt, dat duurt iets langer. Het stuk is inmiddels op de weblog geplaatst en ik zit in afwachting van mijn bordje met warme hap Joop z’n weblog te lezen. Ze zijn eindelijk met hun nieuwe jacht, de “Olifantje”, een Midget 26, vertrokken uit Kortgene en op weg naar huis in Frankrijk, door de binnenwateren dus. Een heerlijk eerste zeiltochtje voert hen tot Wemeldinge. Veel plezier en een goede vaart wensen wij hen toe en we zijn erg benieuwd hoe de route binnendoor bevalt; kunnen we dat misschien een keertje nadoen met een mastloze boot.

Tien voor half drie. De bewolking is nu egaal grijs, net of de herfst is ingetreden. Ik wil wedden dat het ook gaat regenen. Als het dit weer blijft leggen de vogels, als ze goed bij hun hoofd zijn, geen ei, ook al is het mei. Dan te bedenken dat we de ventilator al aangehad hebben tegen de hitte! Ik denk dat we morgen ook niet gaan, vrees ik nu. Volgens mij liggen we in een enorm depressie-gebied. Oh, kijk. Het gaat regenen. Dat is toch idioot, zegt Ingeborg. Ik ben het helemaal met haar eens. Wij zijn tegen regen. Waren we maar in het zuiden gebleven dan hadden we geen regen gekregen. Maar we hebben een afspraak in Nice. Gelukkig hebben we zat tijd om een volkomen blakke periode af te wachten waarin wij naar het noorden kunnen doorstoten. Als tijdverdrijf zit ik, terwijl Ingeborg iets doet wat ik niet meer mag noemen, naar muziek te luisteren en probeer voor de afwisseling de teksten te volgen die worden gezongen. Er zitten grappige en prikkelende tussen bijvoorbeeld die van The Charlie Daniels Band: “A Few More Rednecks”. De titel alleen al maakt je nieuwsgierig.

15.00 uur. Nu regent het serieus. Het zicht wordt ook minder, nevelig boven het water. De wind zoeft er overheen.

In Nederland? Nee, Elba

In Nederland? Nee, Elba

Regen, jawel

Regen, jawel

Half vier. Aan de pinda’s en aan de drank. Lekker hoor. Ik heb nu vier lagen kleding aan. Als je stil zit moet dat. Hadden we maar een (operationele) kachel. Ik ga op internet zoeken hoe pinda’s gemaakt worden. Op Wikipedia ontdek ik dat ze onder de grond groeien! Oh, daarom worden ze ook wel aardnoten genoemd. Het zijn geeneens noten, maar peulvruchten. Dat wisten jullie niet hè!? Nou, bij deze.

Kwart over vijf. We zijn het zat, we gaan naar de kant, ook al regent het nog een beetje, hebben beweging nodig.

Vijf voor half acht. We zijn nu pas terug na een lange vermoeiende wandeling door de stad. Het was best interessant. We sloegen eerst linksaf, langs de Coop en langs de werven en toen rechtsaf een lange straat in, die met een bocht uitkwam achter de haven met de veerboten. Veel winkels, alles te krijgen daar, behoorlijk druk ook. Aan de haven op het parkeerterrein naast de cruiseboot kade begon de markt. Een langgerekte rij kramen die over de boulevard, die voor het verkeer was afgezet, doorliep tot aan de poort die toegang geeft naar de oude stad. Er was van alles te koop: grasmaaiers, stofzuigers, kleding, worst, kaas, kunststof kozijnen, Nederlandse poffertjes, Boliviaanse snuisterijen, Egyptische prullaria, zeepproducten, Guinness bier, halve geroosterde varkens, en 18 karaats vergulde kettingen per cm. Teveel om op te noemen.

Markt 1

Markt 1

Markt 2

Markt 2

Markt 3

Markt 3

Markt 4 (er waren twee offerkramen, uit Nederland)

Markt 4 (er waren twee pofferkramen, uit Nederland)

Markt 5

Markt 5

Markt 6 (het varken werd steeds kleiner!)

Markt 6 (het varken werd steeds kleiner!)

Markt 7

Markt 7

Markt 8

Markt 8

Markt 9

Markt 9

Markt 10

Markt 10

Op de markt is je gulden een daalder waard. Dat gezegde gaat niet op voor deze markt, waar je gulden een kwartje waard is. We kochten derhalve niets. Je kon bijvoorbeeld overal een plastic beker bier kopen en dat kostte, ook overal, 3 euro voor een kleine beker en 5 voor een grote beker. Daar waren kennelijk prijsafspraken over gemaakt. Acht poffertjes kostten 4 euro, hap slik weg. Die waren trouwens wel erg in trek, je zag iedereen met een bakje lopen met de Nederlandse driekleur en een oranje servetje. Heel leuk om overheen te wandelen, zo’n markt, met heerlijke geuren van gebraden vlees. Veel nationaliteiten: Zuid-Amerika, Israel, Spanje, Duitsland, Thailand, Frankrijk, de Balkan enzovoort met hun nationale en regionale gebraden of vloeibare producten. Jammer dat het zulk druilerig weer was. Dat was een goeie tip van Hilary, die markt. Bij de Coop kochten we nog wat spullen, aardbeitjes, voorraad-achtige dingen en zo, nog een baal pinda’s bijvoorbeeld. Gelukkig is het tijdens ons walbezoek praktisch droog gebleven. We zijn nu wel “plat af”. Het lijkt wel of het gaat schemeren, zo vroeg, maar dat komt door het grijze weer.

Tien over elf. Klaar en geplaatst: 21 mei. Verder is er niks gebeurd. Niks te vertellen. Ingeborg ligt al in bed. Doei.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s