Zondag, 31 mei 2015

Ile St. Honorat (Iles de Lérins) 2

Vijf over half negen. Klaar met het stukje van 30 mei. Jammer dat ik het niet meteen kam plaatsen. Het is niet anders. We moeten zo maar even roeien naar het haventje, hè Ing? Roeien?! Dat haal je niet met die stroom! Nee? Denk je? Ok. Nou, tis niet zover als in IJzerhaven op Elba. Ik kan het even testen natuurlijk. Ik ga een stukje roeien rond de boot. Het is prachtig weer, de wolken zijn opgelost. Er staat iets meer wind uit het oosten dan gisteren, dat klopt wel met het weerbericht.

Tien over negen. Ontbijt zit er in. Ik laat het zwemplatform neer want ik ga om de boot heen roeien; het stroomt behoorlijk tussen de twee eilanden.

Half tien geweest. We gaan even naar de kant, op het monnikeneiland kijken, vinden wij wel leuk. Ik ga roeien, dat is te doen heb ik net bewezen; ben wezen roeien. Ons anker ligt recht onder de kiel van voorbuurman. Dat kon ik zien.

Half twaalf. We zijn terug van de wandeling op St. Honorat. Ik kan je wel vertellen dat dat een hele fijne wandeling was, zeer de moeite waard. Het havenkommetje lag vol met bootjes, RIB’s en kleine polyester kruisertjes. Men overnacht hier ook zie ik, en er wordt gebarbecued naast de boten. Ik legde ons bootje in een hoek aan een ring op de kade aan de ketting en we sloegen meteen aan het fotograferen.

100_8045 100_8048

Er hangen borden met het verzoek netjes gekleed te gaan in T-shirt en shorts en of we een beetje stil willen wezen. Dit eiland is namelijk een religieus eiland: in de 4e eeuw na Chr. vestigde zich hier de monnik Honorat die dacht lekker in zijn eentje vroom te wezen. Dat zat hem niet glad, die Honorat, zijn bewonderaars vonden hem en wilden ook vroom wezen. Tegen zijn zin stichtte hij hier een klooster en sindsdien ging het goed met de zaken: ze produceerden hier, behalve wijn en honing (doen ze nog steeds trouwens) 20 heiligen (waaronder St. Patrick die later Ierland katholiseerde) en 600 bisschoppen! Het eiland is sinds de negentiende eeuw in handen van de Cisterciënzer Orde, wier monniken hier nog immer het naar hen genoemde werk verrichten (wijn verbouwen en opdrinken). Tegen de klok in wandelden wij over het pad dat rond het eiland loopt. Twee paden doorsnijden het eiland tussen het klooster en het haventje, met in het midden links en rechts wijngaarden. Vlak bij het haventje is een luxe restaurant, daar staan de voor de lunch gedekte tafeltjes in het zand met prachtig uitzicht op de ankerplaats tussen de eilanden.

DSC_5702 DSC_5706 St. Honorat is dicht bebost, groen, en overal zijn paadjes naar de rotsen waar je kunt recreëren. Hier en daar staan picnic tafels met banken en af en toe kom je een oud bouwsel tegen, onder andere een soort ovens uit de Napoleontische tijd, waarin kogels verhit werden voordat ze op de vijandelijke schepen werden afgeschoten. Ja, ze bedachten wat in die tijd.

DSC_5707 DSC_5714DSC_5716 DSC_5717 DSC_5721 DSC_5723

Aan de andere kant van het eiland, dat in een goede drie kwartier wandelend te omcirkelen is kom je het klooster en de bijbehorende kerk tegen. Op een punt in zee staat een indrukwekkend fort dat 1000 jaar geleden door een geestelijke die zich bedreigd voelde door de Saracenen ter verdediging van zijn belangen is gebouwd. Deze alleszins in redelijke staat verkerende ruïne is vrij toegankelijk. Bovenop heb je een prachtig uitzicht naar alle kanten. Jammer van die roestvrijstalen railingen; dat had pisbakkenijzer moeten zijn, dat eens in de honderd jaar dan maar vervangen moet worden. Volgens een bord is men voornemens de komende jaren voor miljoenen uit te geven aan restauraties: pure waanzin, laat ze dat malle podium en die plastic stoeltjes maar weghalen, dan ben je klaar.

DSC_5768 DSC_5772 DSC_5777 DSC_5779 DSC_5782 DSC_5786Het klooster kan je niet in want dat is nog volop in bedrijf. Er is ook een winkel waar je de wijnen die de monniken nog niet opgezopen hebben voor een zacht prijsje kunt kopen: je kon twee flessen goede syrah kopen, waren in de aanbieding, van 96 voor 69 euro. Helaas is de winkel dicht, anders…… Er was een kerkdienst aan de gang waar je bij mocht, maar ik volstond met het luisteren aan de deur naar het Gregoriaanse gezang. Ingeborg schoot volop plaatjes en ik deed ook mijn best.

DSC_5745 DSC_5767 DSC_5765 Versie 2 DSC_5758 DSC_5756 DSC_5752 DSC_5749

Vanaf het klooster is het maar 400 meter van zuid naar noord (omgekeerd ook trouwens) naar het haventje, tussen de wijngaarden door waar fasijzen en patranten parmantig en vrij rondstappen. Het is hier prachtig, van Gogh had zijn hart kunnen ophalen, Monet ook wat dat betreft. We hebben besloten hier te blijven liggen vandaag, het is hier zo leuk. Genoeg te zien aan bootbewegingen op de ankerplaats om de dag te vullen met indrukken.

DSC_5730 Versie 2 Versie 2 DSC_5738

100_8052 100_8054 Versie 2 100_8058 100_8059 100_8065

Twaalf uur. We eten cake met slagroom, ter ere van Ma die vandaag 95 is geworden (dat is mijn moeder, dus ik word ook heel oud, een geruststellende en stimulerende gedachte). Op het moment dat wij bellen om haar te feliciteren zit de kamer vol met visite, dus dat treft. Het is een vrolijke boel, volgend jaar zijn wij er ook weer bij. Marijn en Riet die we ook bellen gaan vanmiddag naar Ma. De aannemer is begonnen met de bouw van hun garage. Het metselwerk is klaar, komende week gaan ze met de houtskeletbouw aan de slag.

13.00 uur. Luns zit erin. We kijken om ons heen. Ontzettend veel bootjes stromen toe, er komen er nog steeds meer bij dan dat er af gaan. Verder gebeurt er niks.

Half drie. Boek is uit: de oorlog is afgelopen, kind is geboren, klaar. Djiez, wat een boten! Ik heb nog nooit zoveel zo dicht bij elkaar zien ankeren, maar kennelijk ken het. Geen onvertogen woord wordt gehoord.

Kwart voor drie. Ik ga even zwemmen. Iedereen doet het. Ik wil ook.

Drie uur. Ik ben al weer klaar met zwemmen. Dat was best even lekker. Altijd fris dat doorkomen, maar daarna gaat het wel. Ingeborg maakt foto’s.

DSC_5832 DSC_5838

Vijf over drie. Gedoucht en schoon gekleed. We gaan pinda’s doppen.

Tien over zeven. Lekker gegeten inmiddels. Ik heb het grootste deel van de middag op de kuipbank liggen slapen; ik kon niet blijven kijken naar al dat gedoe van boten, het werd me te veel, kon het niet meer in me opnemen. Nu gaan we naar de kant, nog een keertje wandelen.

Half negen. Terug op de boot. Heerlijk gewandeld, nu linksom, met de wijzers van de klok mee. Deze route was ook erg mooi, oude stenen, nog zo’n vuurplaats voor kogels en ondoordringbare bosgedeelten met oude gebouwtjes.De dalende zon wierp lange schaduwen en dit leverde leuke plaatjes op. We kwamen weer uit bij het fort en staken door naar het haventje, keken links of er mensen zaten bij het restaurant: dat was gesloten, tafels leeg en opgeklapt! Niemand te zien! Merkwaardig. Ze doen alleen lunch dan zeker? Het haventje lag nog steeds vol met bootkampeerders; een grote barbecue was in het Italiaanse RIB kamp in voorbereiding. Het terugroeien leverde geen problemen op, de stroom was gestopt.

DSC_5840 DSC_5843 DSC_5850 DSC_5852 DSC_5853 DSC_5855 DSC_5858 DSC_5860 DSC_5863 DSC_5864 DSC_5868 DSC_5872 DSC_5877

DSC_5880

Half elf. Het is minder druk, veel boten zijn vertrokken. Ik sta een tijdje aan dek te kijken naar de lichtjes in de verte.

Tien voor half twaalf. De hele avond ben ik bezig geweest met de foto’s die we vandaag hebben genomen (263 met twee camera’s). Het werd een beetje een rommeltje, kostte veel tijd. Ook bestudeerde ik de verdere route in het gedeelte Cote d’Azur Oost, waar wij nu zitten. Morgen gaan we richting Théoule en/of Cannes. Dat zien we nog wel. Het is niet erg ver, we hebben het over afstanden van 4 mijl of zo. Nu moeten we naar bed. Het is heel stil buiten.

Ingeborg stuift verontwaardigd op: heb je dat ding weer uitgedaan? Waarom is dat ding (= de omvormer van 300 watt) niet aan? Denk ik dat ik de hele tijd zit op te laden ( = ze bedoelt de iPad), staat dat ding niet aan?! Waarom niet? Weeknie, zeg ik. Ik rommel wat met het knopje. Het lichtje brandt inderdaad niet. Hmm, kweenie. Hij doet het niet? vraagt Ingeborg. Nee, zeg ik, hij is uitgegaan, denk ik (knipknip, rommelrommel), ja, nou doet hij het weer, opgelost! Wat zit je nou opgewonden te doen?

Einde bericht.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

4 reacties op Zondag, 31 mei 2015

  1. Jullie hebben er weer een fantastische week opzitten. Wat een mooie foto’ s weer. Toch weer erg leuk Frankrijk!,!!!!! Veel plezier en lieve groetjes Cees en Marijke.

    Liked by 1 persoon

    • wingiv zegt:

      Jazeker! We genieten volop en straks komt ons dochter ook nog! Bedankt en jullie ook veel plezier. Wanneer gaan jullie weer? Groetjes van ons.

      Like

  2. Cees zegt:

    nou, nou dat zijn wel weer avonturen, is er geen ankergedonder tussen de schepen?

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s