Maandag, 8 juni 2015

Rade de Villefranche – Ile St. Honorat

Dag Datum Wind Weer
Maandag 8 juni 2015 O – ZO, 1 – 2 Bf Eerst wolken en zelfs regen! Later zon en warm (30 plus!)
Vertrek Aankomst Logstand Motoruren
09.30 uur 14.15 uur 10.335 (trip 11,7/track 19,02) 4614 uren

Tien over half acht. We zijn wakker en er maar uitgegaan. Lin ook. Allemaal goed geslapen. Lin nogal diep want die heeft een beetje hoofdpijn. Helemaal bewolkt buiten, geen zon te zien en volkomen windstil. Linda zegt: we gaan ook nog helemaal niet weg, eerst boodschappen doen. Ingeborg is buiten aan het knikkeren, jeu-de- boulen zou je kunnen zeggen. De vissen zijn er blij mee. Waar is het boodschappenlijstje? Er moet volgens Linda nog Cola bij (Zero) en ik neem mij voor om de voorraad camembert flink aan te vullen want daar is Linda verzot op. Gelukkig is het niet koud buiten. Gezellig zo’n “derde stem” die de hele ambiance opfleurt. Negen uur. Te 08. 00 uur met Linda naar de kant geweest om boodschappen te doen, Ingeborg bleef op de boot. Precies op schema lagen we. Dat is ook makkelijk als je met z’n drieën bent: je kan zo met het bootje wegvaren, alles openlaten en niks afsluiten (!). Het meisje in de “super” begon zowaar vriendelijk te babbelen tegen me, want we zijn zowat vaste klant; niks voor haar, dunkt mij. Het zal wel te maken hebben met de hoeveelheid geld die we bij haar hebben “achtergelaten”. We sloegen sinaasappels in, Zero, drie camemberts, een Orangina en twee pakken zalm want ze hadden geen garnalen meer, die komen donderdag pas weer. Bij de bakker kochten we twee broden, drie croissants en drie chaussons de pommes; nostalgie, deden we vroeger ook, zie je. Op de boot stond het ontbijt klaar, dat is ook een voordeel van drie personen!

Joehoe, daar zijn we weer!

Joehoe, daar zijn we weer!

Terug van boodschappen doen

Terug van boodschappen doen

Lekker klessebessen

Lekker klessebessen

Het grootzeil staat nu in de midden, het bootje en het motortje waren al opgehesen. We zijn er klaar voor. Eerst nog even genieten van drukte aan de kant omdat er ergens tussen de heuvels een brand is uitgebroken. De brandweerwagens scheuren af en aan. Boudewijn de Groot zingt net het liedje: “Als de rook om je (0f mijn, daar wil ik vanaf wezen) hoofd is verdwenen”. Precies, pas dan haal ik het anker op. Half tien motor aan. We zijn vertrokken met Linda erbij! Het was wel veel ketting, die ik omhoog moest trekken, 45 meter of zo. Afijn, we hadden het nodig op 11 meter diepte. Er staat niet veel wind, 7 knopen, wel genoeg om te zeilen. Dag, Villefranche! Wie weet, ooit tot ziens!

Dag Villefranche

Dag Villefranche

Vijf over half tien. Motor uit. Zeilen, niet hard, maar we zeilen. Half elf. We naderen heel langzaam het vliegveld, dat bij Nice praktisch in zee ligt. Achter ons horen we een donderklap en zien boven de Rade de Villefranche een regenbui naar beneden plenzen. Net op tijd weg zeg! Gelukkig heeft Linda haar HTC 1 bij zich waarop ze het plaatselijke weerbericht kan zien. De opstijgende vliegtuigen worden steeds beter zichtbaar. Bij Cannes wordt het volgens Linda 30 graden met veel zon. Mooi, die kant gaan wij op. Mooi. We gaan nu vliegtuig spotten en koffiedrinken. Linda thee, want ze lust geen koffie en cappuccino hebben we niet. Bang! Onweer! Wat zullen we nou krijgen? We zullen maar niet onder een boom gaan staan. Tien voor elf. We liggen stil. De zeilen klapperen. We zien de regen aankomen! Je hoort het ruisen! Hoogst merkwaardig. Ingeborg gaat gauw alle openstaande gaten dichten. We worden ingehaald door een stevige plensbui, komen er niet onder uit. De snelheid is 0,7 over de grond. Arme Lin, wat een toestand, komt ze met ons mee en dan krijgt ze dit soort tyfusweer! Verdomme! We worden overspoeld. De boot krijgt een goede beurt. Het koffiedrinken gaat evengoed door. Linda en ik staan allebei op de banken, gebukt onder de bimini om niet nat te worden. Ingeborg staat in de kajuitingang.

Regen

Regen

Schuilen voor de regen

Schuilen voor de regen

Idem

Idem

Jongens, jongens, wat een toestand, of had ik dat al gezegd? Gelukkig duurt het niet al te lang. Helaas moet ik wel de motor starten want na de bui blijft de wind weg. Met de automaat op het stuurwiel kunnen we naar hartelust foto’s nemen van de af en aan vliegende vliegtuigen en helicopters. Omdat we nu dichter langs de luchthaven varen, lukt het beter dan de vorige keer.

Vliegtuig spotten 1

Vliegtuig spotten 1

Idem 2

Idem 2

Idem 3

Idem 3

Idem 4

Idem 4

Idem 5

Idem 5

Joehoe!!

Joehoe!!

Het wordt drukker op het water, het water dientengevolge onrustiger. Ik hijs het zeil weer als er wind lijkt te komen. Voor ons zien we dat malle spionageschip weer liggen met daarachter een motorjacht met een helikopter op het bovendek, onder een zeil, en aan de zijkant staat een groot zeiljacht in het gangboord. Het moet toch niet gekker worden. Een motormuis passeert achterlangs met grote snelheid en bij Cap d’Antibes worden we opgelopen door een klassieker onder Italiaanse vlag. De Côte d’Azur wordt wakker.

Het blijft boeien

Het blijft boeien

Deze maakt het wel erg bont

Deze maakt het wel erg bont

Racende patsers

Racende patsers

Fraai

Fraai

Linda (en wij ook nog steeds) kijkt haar ogen uit naar de fraaie pandjes op het schiereiland van Antibes. De windstilte blijft recht op kop. Te 13.00 uur eten we een broodje met Camembert en ik een broodje salami ook. Te 14.15 uur laten wij het anker vallen in wit zand en dichter bij de kant, voor het haventje van St. Honorat. Linda wil zwemmen dus ik moet het bootje laten zakken. Windstil, warm, genieten geblazen. Het anker zit er niet geheel in, maar dat komt wel goed. Het is lekker rustig voor Honorat. Geinig hier. Linda vindt het ook, da’s belangrijk. Kwart voor vier gaan we pas zwemmen want Linda is nu langzamerhand wel oververhit. Ik neem de onderwatercamera mee. Tien over half vijf. We hebben lekker een half uur gezwommen. Mooie foto’s gemaakt. Ik ga ze meteen op de computer zetten want Linda wil ze ook zien. De lucht betrekt weer. Er komt onweersactiviteit, dat zie je zo. We drinken een borreltje en eten een hapje (camembert op crackers) in de kuip, gezellig hoor!

Kom op, Lin, zakken met die hap

Kom op, Lin, zakken met die hap

Zwaaien onder water

Zwaaien onder water

Het anker zit er goed in, dat zie je wel

Het anker zit er goed in, dat zie je wel

Van onderen genomen

Van onderen genomen

Deze ook

Deze ook

Naar de diepte

Naar de diepte

Even uitrusten bij het anker

Even uitrusten bij het anker

Moeder komt er ook bij

Moeder komt er ook bij

Moeder pesten

Moeder pesten

Alles ziet er nog goed uit

Alles ziet er nog goed uit

Viskus

Viskus

Lin drijft op haar gemak

Lin drijft op haar gemak

Half zes. Tijd voor walverlof. Linda wil dat eiland wel eens zien. De afstand is te klein om de motor te gebruiken, dus ik roei naar het bijna lege havenkommetje. Bij de poort met de fraaie beeldhouwwerken steken we het eiland over naar de zuidkant, bij het klooster en het fort. Linda en Ingeborg gaan daar wat nauwgezetter rondkijken. Ik blijf zolang op een stenen bankje zitten want ik heb last van mijn rechterbeentje, alsof er een klont achter in mijn knieholte zit. Geen idee hoe dat komt, maar ik maakte vannag in bed wel een beweging met mijn kniegewricht die ontzettende pijn veroorzaakte. Verkeerd gelegen, zal ik maar zeggen, misschien is dat het. Ik moet niet te veel lopen heb ik het idee. Terwijl ik daar zit komen telkens kuddes mensen langs met een per groep verschillend gekleurd boerensjaaltje om hun nek of op hun harses geknoopt. Wat is dit nou weer?! Ik had al gezien dat ze met grote RIB’s werden aangevoerd in het haventje. Heel apart. Ze krijgen per groep een rondleiding van een monnik op het kloosterterrein en in de kerk. Linda en Ingeborg komen terug. Ze zijn ook in de kerk geweest. Dat is een heel sobere kerk, a-typisch voor een katholieke, ik mag dat wel. We lopen, ik langzamer, naar het tweede pad verderop terug naar de noordkant. We zien een paar fazijsen of patranten. Het mooie restaurant (“La Tonnelle”) is weer geheel verlaten. Raar toch, dat ze alleen rond het middaguur open zijn.

We gaan wandelen

We gaan wandelen

We staan even stil

We staan even stil

Hier wandelen we weer

Hier wandelen we weer

Lin in stille aanbidding voor St.Honorat

Lin in stille aanbidding voor St.Honorat

Saves hebben we het vast gezellig gehad. Weet er niks meer van, want mijn “aantekeningen” heb ik per ongeluk gewist. Ik weet zeker dat we naar bed zijn gegaan.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s