Zaterdag, 6 juni 2015

Rade de Villefranche 4

Niet al te vroeg opgestaan. We liggen bladstil op een berg ketting. Het is 11 meter diep, je kunt het anker niet zien omdat de bodem te donker is met wier en zo. Morgen komt Linda.

Elf uur. Opeens komen we tot leven na heerlijk te hebben zitten lezen op de kuiprand. Op zeker moment begint het te kriebelen en dan moeten we naar de kant, hè? We liggen er nu zo dichtbij! Er moet vlees komen dus moeten we op zoek naar een slager.

Half één. Terug van boodschappen doen. We hebben boven in het dorp een slager gevonden, een mooie, frisse winkel met mooi vlees. Ingeborg kocht een pond rundergehakt en 1 kipfiletje. Was niet eens zo duur: 8,50 euro. De mensen stonden er in de rij; hij had zeker het monopolie in Villefranche. Op weg naar de kruidenier, waar Ingeborg nog wat dingetjes wilde halen, liepen wij door fraaie, steile straatjes. Fotootjes natuurlijk, ditmaal dachten wij er weer aan.

Ziet er fris uit allemaal

Ziet er fris uit allemaal

Ingeborg vond die kleur mooi

Ingeborg vond die kleur mooi

Goed spul, niet goedkoop

Goed spul, niet goedkoop

De buitenkant van de slager, ze stonden in de rij

De buitenkant van de slager, ze stonden in de rij

Straatje

Straatje

Hop, nog een straatje

Hop, nog een straatje

En nog eentje!

En nog eentje!

Eentje met Ingeborg op de voorgrond

Eentje met Ingeborg op de voorgrond

Straatje zoveel

Straatje zoveel

Ingeborg bestudeert de kaart

Ingeborg bestudeert de kaart

Onze kruidenier 1

Onze kruidenier 1

Onze kruidenier 2

Onze kruidenier 2

In een straatje bij de haven zijn we op de stoep gaan zitten om op de iPad de laatste berichten op te halen. Linda zag dat we online waren en skypte ons. Konden we mooi de laatste details bespreken. Als alles goed gaat wordt ze morgen rond half enen door de taxi op de Place Wilson afgezet, alwaar wij haar op zullen wachten. Ingeborg tapte daarna wat water in 3 cans in het haventje, pal tegenover de capitainerie. De “capitain” kwam naar buiten en zei dat dat water niet zomaar gepakt mocht worden, we hadden het moeten vragen. Oh, sorry, hoor! Hoeveel krijg je van me? Nee, dat hoefde niet, het is gratis, maar we hadden het moeten vragen. Nu gaan we eten: stokbrood met brie en camembert, lekker hoor!

Half drie. De hele tijd zitten lezen, weer een nieuwe van Erica James gepakt. Nu gaan we even zwemmen om de sleur te doorbreken, maar zwemmen is ook een sleur geworden, want dat hebben we van de week al een keer gedaan. Ik ga maar eens zonder loodgordel. Ik pak alleen mijn masker en vinnen, want zonder vinnen vinnik het vervelend, kom ik niet vooruit.

Kwart voor drie. Klaar met zwemmen. Haar wassen en spullen spoelen. Flessen vullen en in de zon leggen voor de volgende sessie.

Vijf uur. Genoeg gelezen. We gaan op het Engelse terras, tijd voor happy hour. Twee stukkies op de weblog zetten. Als we daar aankomen staat een jongen met een elektrisch versterkte gitaar op ons plekkie liederen ten gehore te brengen: van vijf tot acht uur levendige muziek. Dat doet ie niet onverdienstelijk moet ik zeggen, hij doet het alleen voor erg weinig publiek, da’s wel jammer voor hem. We gaan bij een mevrouw zitten die we de vorige keren ook al zagen; zij is een fervent liefhebster van tennis en zit te kijken naar de finale op Roland Garros met Serena Williams. Ze vindt het jammer dat ze niks kan verstaan. We bestellen bier en Orangina; happy hour! Het meisje zet er een half bakje verkruimelde sjips bij. Lekker hoor. We zitten wel twee uur in de herrie, d.w.z. het eerste uur is herrie omdat ik niet luister en ingespannen op de computer bezig ben. Ik neem nog een biertje. Het tweede uur is interessanter: die jongen is een echte professional, een ware virtuoos op die gitaar en hij beheerst een breed repertoire: van Latin tot pop, maar vooral Latin. Knap hoor! Hij krijgt na elk liedje een spontaan applaus van de terraszitters. We hebben het reuze naar ons zin.

Dit is een serieuze zaak

Dit is een serieuze zaak

Ingeborg luistert geboeid

Ingeborg luistert geboeid

Hij kon er wel wat van

Hij kon er wel wat van

Hier ook

Hier ook

Vanavond is de Champions League finale tussen Barcelona en Juventus. Zullen we dan weer naar de kant gaan, Ing? Ja, misschien wel gezellig. Te 19.00 uur stappen we maar eens op en ik reken binnen af. De rekening is zodanig dat ik vraag of dit happy hour prijzen zijn? No sir, in het weekend geen happy hour. Godgloeiende! Heb ik weer. Ik denk dat het voetballen vanavond erbij in schiet, weet het wel zeker eigenlijk.

Kwart voor acht eten wij rundergehakballen.

Elf uur. De hele avond buiten gezeten en zitten lezen en kletsen. Weer die lichtjes en weer (nog steeds) is het bladstil. We gaan naar bed.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s