Zondag, 7 juni 2015

Rade de Villefranche 5

Zondag, 7 juni 2015, kwart over acht, rondstreeks tien voor half negen dus. Het is de dag dat ons Linda komen mag. We zijn in blijde verwachting van Linda, nee, nee, nee, dat zeg ik verkeerd, da’s al een tijdje terug, ik bedoel: in blijde afwachting van Linda. Ze komt zo. Wij gaan haar halen, het is te ver zwemmen met een koffer op haar rug. Even de klok opwinden, die loopt achter. Ik heb net een stukkie geschreven van gisteren. We zijn weer “bij”, fotootjes erbij gezocht, die we gelukkig gemaakt hebben. Ingeborg is thee aan het zetten. De joggert en het fruitje zitten erin. We zijn er helemaal klaar voor. We moeten boodschappen doen: brood, garnalen, joggert. Het is buiten helemaal blak, maar dat zei ik gisteren en de dag daarvoor ook al. Toch bobbelde het af en toe. Dat is de deining veroorzaakt door een externe factor (= een hekgolf trekkend megajacht of -speedboot), dat gaat altijd door. Het vulles staat al klaar: een zesdubbele plastic zak met de je-weet-wel van Willem erin en twee lege mayonaise tonnen, nu hebben we geen mayonaise meer, jammer. Kortom, deze dag is begonnen.

Kwart over tien. Net met Ma gebeld (alles goed, ze is goed bekomen van haar verjaardag vorige week zondag en geniet van het tennis op Roland Garros), koffie gedronken, lekker op de comfort seats op de rand van de kuip. De zon laat het een beetje afweten momenteel; er zijn veel wolken. Hij probeert af en toe door te breken, maar helemaal lukken doet het niet. Wel is een pittige bries opgestoken, recht de baai. Dat zou een fantastische zeilwind kunnen zijn, een lopend windje bij een vlakke zee. Maar goed, we gaan straks eerst even Lin van de kant halen. Nu ga ik door met lezen. Ingeborg is binnen aan het opruimen en nieuwe slopen op de kussens doen. Ze zegt dat mijn kop afgeeft, bah. Nou, het zal je gezegd wezen.

Half elf. Ik heb Ingeborg voorgesteld om een stukje te gaan lopen, voordat Linda komt. Gewoon, gezellig langs de kustweg richting haventje waar we de eerste keer voor anker gingen. Om eens te kijken. Ik ben wel nieuwsgierig of daar, aan de andere kant van de citadel wel winkels zijn of zoiets; het is onze laatste kans. Bovendien is dat leuker dan passief op de boot te blijven hangen en lezen.

Half een. Wat we nu allemaal weer niet meegemaakt hebben! Ons doggertje is aan boord! Dat in de eerste plaats. Maar laat ik bij het begin beginnen. Wij naar de kant om elf uur. Daar was een zogenaamde “Brocante”, een markt met tweedehands spullen, maar in dit geval met “nieuwprijzen” (een gebruikt kop en schoteltje kostte 69 euro, er zat nog lippenstift op de rand). Heel veel zilveren spullen, Rolexen, Cartier horloges, vooral duur antiek zilveren bestek, fraaie glitters en prullen. Ingeborg liep kwijlend rond tussen de uitstallingen. Na ons degelijk te hebben vergaapt aan al het moois wandelden wij verder, de trap op, over de weg, die dwars door de citadel loopt naar de andere kant van het gevaarte en daalden daar af naar de jachthaven. Prachtige plaatjes zijn daar te schieten.

De weg loopt dwars door de citadel

De weg loopt dwars door de citadel

Is dit niet fraai?

Is dit niet fraai?

DSC_6070

De jachthaven van Villefranche

De jachthaven van Villefranche

Palmen aan de haven

Palmen aan de haven

Ingeborg op een pad langs de citadel van Villefranche

Ingeborg op een pad langs de citadel van Villefranche

Het pad van de andere kant gezien

Het pad van de andere kant gezien

Langs de buitenmuren van het fort aan de zeekant liepen we terug naar de ons bekende winkelstraatjes waar we een brood kochten en appelmoes- en chocolade broodjes en bij de kruidenier een paar tomaatjes (de diepvriesgarnalen zijn inmiddels uitverkocht, verdomme). Toen was het tijd om op de taxi-standplaats te gaan zitten wachten, want ze kon elk moment aankomen. Even internetten op de iPad met de trage vrije wifi van Villefranche. We kregen een mailtje van Rietje met de stand van zaken bij de bouw van hun garage. Het schiet lekker op. Helaas kan ik niet antwoorden, dat trekt “Villefranche” niet. Ik bel ze maar even. Ze gaan vanmiddag naar een verjaarspartijtje van een 4-jarig nichtje van Rietje, echt iets voor Marijn. Hee, daar is Linda! In een Mercedes stationcar, enigszins gedateerd net als de chauffeur, dat was minder, maar ja, je kan niet alles hebben. Het weerzien is hartelijk. Hallo Lin, hoest er mee?! Goeie reis gehad? Beetje moe, dat wel, maar ja, wel redelijk, het ging snel: in anderhalf uur gedaan; ze hadden behoorlijke “tailwind”.

Hee, daar is lin!!

Hee, daar is lin!!

Ja, ze is het echt

Ja, ze is het echt

Onwennig scharrelen bij het bootje

Onwennig scharrelen bij het bootje

Linda vindt het allemaal prachtig hierzo! Echt vakantie! Nu ze het zegt: het valt ons ook wel een beetje op. Ingeborg blijft met de bagage en de boodschappen bij het bootje wachten want Linda wil even een indruk hebben van de straatjes en restaurantjes van het stadje. Door een soort catacombe-straatje, helemaal overdekt en kelderachtig, lopen we terug naar de boulevard en naar Ingeborg om vervolgens naar de “Wing IV” te plokkeren. Linda geniet van de omgeving, de huizen tegen de bergen aan, het blauwe water, precies wat de bedoeling was.

15.00 uur. Het lijkt wel of Linda al een week aan boord is; als vanouds, gezellig gekwebbel, wat hebben we dat gemist. We hebben lekker gezwommen inmiddels. Boven water is het heet. We gaan straks weer.

Even zitten, hoor!

Even zitten, hoor!

Even zwemmen, hoor!

Even zwemmen, hoor!

Idem

Idem

17.45 uur. We gaan naar de kant, na een tweede zwempartij en een borreluurtje in de kuip. Ik netjes gekleed in mijn nieuwe shirtje en met een schone spijkerbroek, Linda in een leuk jurkje en Ingeborg ook naar de laatste mode, zijn we er helemaal klaar voor! Jammer, dat het weer een beetje versombert: wolken en regendreiging, uitgerekend in Linda d’r vakantie! Tistogwat. Er komt een vent langsscheuren, rechtopstaand op een plankje, zich vasthoudend aan een touwtje, verder niks te zien. Het wordt kennelijk aangedreven door een motortje want het maakt een enorme herrie. Hij is pleite voor ik een foto kan nemen. Geen gezicht was het! Tijd om naar de kant te gaan. Eerst wandelen wij rond door de straatjes, ook door de catacombe-straat, die had Ingeborg nog niet gezien,

Vader en dochter (in z'n nieuwe tricootje)

Vader en dochter (in z’n nieuwe tricootje)

Hee, daar ben ik weer met Ing!

Hee, daar ben ik weer met Ing!

In de catacomben

In de catacomben

bekijken menu’s en prijzen en langzaam vormt zich een voorhoede van 3 restaurantjes waaruit we straks kiezen. Eerst een aperitiefje bij onze stamkroeg: “chezned”, het Engelse internetcafé, waar een jongedame aan een tafeltje zat te computeren. Ze had een mouwloos hemd aan waarvan de armsgaten tot op haar heupen kwamen en waarmee zij derhalve een 100 procent view gaf op haar vrije, natuurlijke schoonheid. Ik mocht geen foto maken van Ingeborg (durfde ik trouwens ook niet, hahahaha). Daar konden we naar hartelust internetten. Ik had het stukje van gisteren erop kunnen zetten, maar ik had de laptop niet meegenomen, dus dat was jammer. Ik ben bang dat het lang gaat duren voor de weblog “ververst” wordt.

Proost!

Proost!

Te 20.15 uur vinden wij het zo langzamerhand tijd om aan tafel te gaan. We kiezen voor het restaurantje dat een terras heeft en gaan niet in een straat zitten waar de toeristen over je tafel heen lopen. We bestellen een karaf witte wijn en ieder een verschillend hoofdgerecht.

Proost!

Proost!

Proost!

Proost!

Eindelijk kan ik genieten van mijn geliefde Moules Marinières met frites! Ik moet zeggen: ze smaakten werkelijk voortreffelijk! Ik moest echter wel bij elke mossel zoeken in welke hoek de schavuit zich verstopt had. We genieten van het eten, met een tiramisu toe. Het wordt zomaar donker voordat we de terugtocht aanvaarden. Maar eerst nog even een ijsje bij zo’n Glacerie – Crèperie. Lekker hoor. Ingeborg had er aan gedacht het lampje van Cees mee te nemen, uitstekend geschikt als rondschijnend wit licht, want het is hartstikke donker op het water. We zijn allemaal moe en te kwart voor elf gaan we naar bed. Linda op de langsbank in de kajuit. Morgen gaan we zeilen, maar dit was alvast een fijne dag!

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s