Dinsdag, 9 juni 2015

Ile St. Honorat – Ile St. Marguérite

Dag Datum Wind Weer
Dinsdag 9 juni 2015 ZO, 3 tot 4 Bf Wolkjes en zon
Vertrek Aankomst Logstand Motoruren
11.00 uur 15.00 uur 10.344 (trip 8,73/track 13,05) 4614 uren en 30 minuten

Half acht. Negen juni. We worden wakker met een hoop windgeloei; de hardste wind die we tot nu toe hebben meegemaakt hierzo. Hij gaat pittig tussen de twee eilanden door over het “Plateau du milieu”. Zo te zien ligt de boot goed op het anker. Het moet niet harder gaan waaien. Dat is niet fijn, hè Lin? Nee, zegt Lin. Heb je goed geslapen, Lin? Ja, weer heel diep. Nou, je hebt het kennelijk nodig. Ik trouwens ook, diep geslapen. Mamma ook. Heb je ook goed geslapen?! Ing? Ja (ergens uit de diepten van het vooronder). O, ok. Nou mooi, zuk lekker slapen allemaal.

Het waait inderdaad stevig, maar het anker geeft geen krimp en mijn knie is gelukkig weer een beetje beter; die is vannacht lekker uitgerust. Dat is hoopgevend; dan was het toch iets dat gisternacht gebeurd is. We liggen met de kont naar de rotsen toe, maar als het anker houdt is er niks aan de hand.

Negen uur. Wat we nou allemaal weer meegemaakt hebben op de vroege dinsdagoggend! Zaten we lekker buiten om ons heen te kijken, zei ik net tegen Linda dat als het anker krabt dan horen we dat meteen, zo van krrr,ggrr,krass,krab, enz., keek ik om me heen en zag aan de positie ten opzichte van het pad aan de kant en de groene boei naast ons dat we behoorlijk heel stilletjes aan het krabben waren! Hup anker op. Hij zat er gewoon weer niet in, eigen schuld. We zijn naar de overkant gevaren, onder St. Marguérite en hebben daar het anker op een witte plek erin gegooid en hem er goed in getrokken. Hier wobbelt het net zo hard of nog erger, maar nu zit het anker er goed in, daar gaat het om. Ingeborg gaat met Linda een kwarktaart “bakken”.

Half elf. Steeds meer boten gaan weg. Erg lekker liggen we hier niet. Als het blijft waaien gaan wij ook. Nu staat er nog steeds 10 tot 13 knopen wind en we liggen lekker te wippen achter het anker, da’s wel een verschil met wobbelen; wippen gaat nog. Wel goed dat we dit meemaken; we hebben er nu verstand van, we weten nu alles van deze ankerplek. Als u wat wilt weten, belt u gerust; 1,25 euro per minuut. We gaan straks lekker zeilen, zo tegen lunstijd. Onder het varen gaan we dan lunsen, met een speculaas kwarktaart. Ik heb het afgelopen half uur buiten in de kuip met genoegen geluisterd naar het heerlijke gekwebbel van Linda die Ingeborg ongemerkt meesleepte in de dialoog die absoluut onontbeerlijk is bij het maken van een speculaas kwarktaart. Zachtjes maar onverbiddelijk kabbelde dat voort door de kajuit, dat gesprek. Van lezen kwam niks meer. Heerlijk gekwebbel, heel gezellig. Kwebbelen met Ingeborg is mij nog nooit goed afgegaan. Het eind van het liedje is dat we zonder kwarktaart aan de koffie zitten want het kreng moet nog tweeëneenhalf uur stijf worden in de koelbox ook! Ik krijg wel een sprits (niet te vreten, want hij is niet van de Lidl, vonden hem in het winkeltje van Villefranche, er stond “Sprits” op). We kunnen nog niet weg anders klotst ie over de rand, de taart.

Tien over half elf. Het is me eindelijk gelukt Linda en Ingeborg een paalsteek te laten maken, de enige knoop die ik zelf ken en waar ik trots op ben! Een pijlmaal! Ze kunnen het met ogen dicht, maar nog niet met één hand achter de rug, zoals Aad de Koning! Dat lukt mij trouwens, uiteraard, ook niet.

Twaalf uur. We krijgen weer koffie! Wat hebben we het goed! En we zeilen heerlijk met 10, 12 knopen wind, naar de overkant van de baai, naar Théoule, alleen op de kluiver! Linda en ik hebben net een foto-sessie achter de rug: Linda verscholen achter de mast, op de preekstoel, op het voordek, in het gangboord enz. Ook met haar eigen HTC 1 camera, waarmee ze kan “delen en tekken”.

Commentaar overbodig

Commentaar overbodig

Idem

Idem

Idem

Idem

Idem

Idem

Idem

Idem

DSC_6289Meteen een hele zooi reacties, niet alleen van haar vrienden, maar ook van de onze: Trilobietleden, familie en andere vrienden. Geinig hoor. Dat wordt de standaardfrase de komende dagen: Lin, delen en tekken! Geen idee wat het betekent maar het is wel leuk. Aaah, wat krijgen we daar bij de koffie!? Kwarktaart! Hij is stijf! Hartstikke stijf. Hij kan nu gegeten worden. O, o, o, wat lekker. De bodem is niet helemaal compact wegens gebrek aan boter maar hij smaakt heerlijk.

Kwarktaart

Kwarktaart

Half één. We hebben weer een slag gemaakt en varen nu aan de wind, hoog aan de wind op 1 voorzeiltje, de kluivert, bijna recht op Cannes af in de Golfe de la Napoule. Ongehoord, want: met een snelheid van rond de 4 knopen! We kunnen straks goed in de luwte van St. Marguerite liggen, na onze “rondreis’ door de baai van Napoule, tenzij de wind drastisch draait.

We gaan lekker

We gaan lekker

Lin wou sturen

Lin wou sturen

De parachutes komen weer uit de kast

De parachutes komen weer uit de kast

Twee uur. Wat een avonturen beleven wij! Na een paar keer overstaggen op de kluiver komen we onder de kust bij Cannes een motorjacht tegen dat voor anker ligt, een kleintje van zo’n 50 meter, en ik kan hem net niet passeren zonder de motor een beetje bij te zetten. Dat hebben die lui niet in de gaten, dat ik de motor aanzet bedoel ik, dus ze worden heel zenuwachtig: een mannetje loopt haastig naar beneden, om een stootwil te halen?, de ketein komt uit de stuurhut met een verrekijker en een vent op de boeg staat ook zenuwachtig te kijken (naar Linda). Als we ruim voor hem langs gaan groeten zij vriendelijk en sportief. Kijk, dat zijn leuke dingen voor de mensen. Sommigen zullen zeggen: wat nou, als je motor niet was gestart? Tsja, dan zou FBTO pech hebben gehad, die begrijpen wel dat een mens af en toe gevaarlijk moet leven!

Cannes again

Cannes again

Blijft fascinerend zoiets

Blijft fascinerend zoiets

Te 15.00 uur liggen we met nog 20 boten ten anker bij St. Marguérite aan de westkant, op open water, maar momenteel de beste plek, qua windrichting. De meiden kunnen hier met het bootje naar de kant om te wandelen. Ik ga niet want ik wil mijn knie rust gunnen en ik moet hoognodig schrijven. Maar eerst een drankje en een hapje. Een heel nest kanoërs komt langs, een grappig gezicht.

Even uitrusten aan de westkant van Margriet

Even uitrusten aan de westkant van Margriet

Zo hebben wij gezigzagd

Zo hebben wij gezigzagd

Een nest kanoers

Een nest kanoers

Om de hoek ligt Honorat

Om de hoek ligt Honorat

Vier uur. Linda en Ingeborg zijn aan het wandelen op het eiland en ik schrijf aan 7 juni. Achter me, in het westen, dreigt een onweer op te komen zetten. It creeps up from behind, like Maxwell’s silver hammer! Even rust, in mijn eentje. Het waait nog steeds pittig en het gaat hier steeds harder deinen, niet normaal.

Zes uur. Acht minuten over vijf belde Linda. Ik nam niet op, hadden we afgesproken, maar stapte direct in het bootje om hen op te halen. Ze hadden heerlijk gewandeld, veel foto’s genomen en een ijsje gegeten.

Ze begon met uitrusten

Ze begon met uitrusten

Tis hier erg mooi

Tis hier erg mooi

Lekkere Magnum op het terras

Lekkere Magnum op het terras

Water tappen

Water tappen

Tsja

Tsja

Linda op de kantelen van het fort

Linda op de kantelen van het fort

Bos

Bos

Lin aan de waterkant

Lin aan de waterkant

Kijk, pappa zit te schrijven!

Kijk, pappa zit te schrijven!

7 juni kreeg ik niet af, ben pas bij 13.00 uur s’middags. Omdat we vanwege de deining niet konden blijven liggen waar we lagen (alle andere boten waren ook al vertrokken) voeren we om de westpunt heen naar de noordkant waar we al eerder hebben geankerd. Vier verschillende ankerplekken op één dag, da’s opmerkelijk. Ing maakt eten en we maken het ons gemakkelijk, lekker lezen, snacken en dat soort dingen.

Lekker snekken

Lekker snekken

Loungen doen we ook

Loungen doen we ook

Ik probeer het gekwebbel van Linda en Ingeborg stiekum op te nemen, maar ik word betrapt, die grap gaat dus niet door. We eten een gehakt maaltijd, vakkundig gemaakt, begeleid door commentaar van Linda, lekker hoor!

Half zeven. Lekker dat het was! Broodjes met knoflookboter, erbij, stukje ei, glaasje wijn! Zuk genieten!

Tien uur. Gezellig koffie gedronken, geborreld, gelezen. Linda maakt voorop foto’s van het fort. Ik bind het bootje vast met de ketting aan de hekstoel. We gaan slapen. Gelukkig geen onweer gezien of gehoord.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s