Zaterdag, 20 juni 2015

Port St. Louis 2

Tien voor half negen. Ik was er vroeg bij met schrijven:half zeven begonnen en het is af, een hele opluchting. Nu ben ik bij en moeten we straks naar “Henry Blanc”, die eigenlijk “Chez Mimm’s” heet (weet ik nu) om het op de weblog te zetten. Overigens, Ing: van harte gefeliciteerd met je zoon, die is vandaag jarig! Hiep, hiep, hoera! We zullen hem vanmiddag bellen. Het was vannacht weer een gekraak en gepiep van boten om ons heen in de eeuwige Mistral; ik heb niet erg lang geslapen. Afijn, de dag is weer begonnen. De Mistral staat nog steeds door. Tijd om aan de rest van de dieselruns te beginnen, als mijn rechterknie tenminste een beetje wil meewerken.

Negen uur. Na de eerste run een welkom bakje koffie.

Elf uur. Dieselproject afgerond. Ik heb in totaal in 9 runs (gister en vandaag) 248 liter getankt voor 1,21 euro per liter, maakt dus: 300 euro. Als het op is kom ik hier terug! Nu gaan we voor de tweede keer koffie drinken. Het waait stormachtig. Nu ben ik even uitgekakt en moe, maar na de koffie is alles weer goed met me.

Tien voor half twee. Komen net terug van de steigerborrel bij het havenkantoor. Na een kort toespraakje van een mevrouw waar we niets van begrepen hebben behalve dan dat de burgemeester niet kon komen, aan de verzamelde “menigte” (er waren best veel bootjesmensen), mocht iedereen aanvallen op het rijk voorziene buffet; er werden zelfs bakken met mosselen aangedragen! We hebben gepraat met het Duitse paar van de “Beloega”, die naast ons lag in Port Napoleon en eveneens binnendoor op weg zijn naar huis. Aardige lui, Berbel en Michael, we gaan maandagochtend samen door de sluis de Rhône op. Zij waren met de bus in Arles geweest: daar kun je niet (meer) aanleggen! Heel merkwaardig. De brug van Van Gogh gaan we dus niet van dichtbij zien, jammer, we zullen moeten doorvaren, de kleine Rhône op en voor of achter de eerste sluis die we tegenkomen afmeren.

Schiet op, we hebben dorst

Schiet op, we hebben dorst

Een prima buffet

Een prima buffet

Lekkere stukken pizza, allemaal visgerelateerd

Lekkere stukken pizza, allemaal visgerelateerd

Zie je die mosselen? Die stonden daar niet lang!

Zie je die mosselen? Die stonden daar niet lang!

Bärbel und Michael en Ingeborg

Bärbel und Michael en Ingeborg

Michael, Ingeborg und Willem

Michael, Ingeborg und Willem

We praatten, zeer geanimeerd mag ik wel zeggen, ook met Michelle en Loïck, een sympathiek Frans stel dat hun boot, een Dufour 375, hier heeft liggen, maar hem binnenkort met vrienden naar Griekenland willen brengen. Michelle spreekt goed Engels en Loïck ook redelijk en af en toe probeer ik het toch in het Frans en zo komt Jan Splinter door de winter. Na inleidende en verkennende besprekingen hebben zij ons uitgenodigd vanavond bij hen aan boord te komen voor een “Apérol”, een aperitiefje, zodat wij ze meer kunnen vertellen van onze avonturen in Griekse wateren. De vrienden die meegaan zijn er dan ook. Nou, dat leek ons best gezellig! Gaan we doen. We nemen ons voor de Griekse Pilots, de boeken over de beste ankerplaatsen in de Aegeïsche Zee van Elias mee te nemen, misschien willen ze die overnemen. De mosselen die voortreffelijk smaakten, kwamen niet op, je mocht er zoveel van nemen als je wilde, met onbeperkt bekertjes koele witte wijn. Dat deden we natuurlijk niet, maar we hoeven vanavond geen uitgebreide maaltijd meer, dat snap je wel.

Tien voor twee. We bellen Marijn om hem te feliciteren met zijn verjaardag en zetten een krachtig “lang zal ie leven” voor hem in. De visite komt morgen. Linda had ons al twee keer proberen te bereiken, maar wij stonden ons vol te stoppen met mosselen. Zij gaat morgen op bezoek bij oma. Ik ben klaar met foto’s verzamelen en moet nu naar het Turks-Franse café om het erop te zetten en om te kijken of Port Royan al wat van zich heeft laten horen. Ik ga op de fiets met aanhanger, zodat we straks boodschappen kunnen doen. Ingeborg volgt lopend, het arme kind. Aangekomen voor de deur van Chez Mimm blijkt deze potdicht te zitten en alle stoelen staan op hun kop binnen. Godver. Schuin aan de overkant is nog een café, dat ook wifi blijkt te hebben. De baas van Chez Mimm zit daar als klant aan een tafeltje (dat schiet niet op, broer!). Ik neem een bier en ga internetten, met een zojuist gearriveerde Ingeborg naast me. Geen bericht uit Royan. Van Fastmast ook geen reactie. Het is nu ook zaterdag. Na zondag maar weer eens kijken, waar en hoe weet ik ook niet. Ik zet het stukkie van 19 juni erop en we rekenen af. Op naar de Intermarché. Ik ga weer vooruit om 12 flessen water te halen en een paar pakken wijn. Die breng ik alvast naar de boot en ga dan terug om de door Ingeborg verzamelde boodschappen op te halen. Zo zijn we lekker de rest van de middag bezig.

Tien over zes. We hebben de pilots voor onze Franse vrienden onder ons bed vandaag gehaald. Dat is altijd weer een hele operatie. Nu ga ik eerst even douchen voor we op visite gaan.

Zeven uur. Michael van de “Beloega” komt langs om te vragen of ik toch voor hen het vaarwegenvignet wil afdrukken. We spreken af dat ik morgenochtend om tien uur met hem naar het café ga zodat hij zich daar kan laten registreren via zijn of mijn computer (hij heeft alleen een tablet).

Tien over tien. Komen net terug van de boot van Michelle en Loïck, de “Serifos”. Het was heel gezellig, maakten kennis met hun vrienden en dronken geen Aperol maar een drankje met suikerriet rum uit Frans Guyana (waar Loïck 10 jaar heeft gewoond) en limoen erin, kleine slokjes anders steeg je op. Ze zaten vol vragen over het Griekse gebied, waar we zo goed mogelijk voorzover onze kennis en taalvaardigheden dat toestonden op antwoordden.

Loïck verdeelt een stuk meloen

Loïck verdeelt een stuk meloen

Patricia et Michelle

Patricia et Michelle

Loïck et Michelle

Loïck et Michelle

Loïck was zeer belangstellend naar de pilots en nam ze gretig van ons over! Zij nodigden ons uit te blijven eten: pasta met garnalen en inktvis. Dat was even wennen, maar best smakelijk. We zaten in de open kuip, geen buiskap, niks, terwijl de Mistral ons eruit probeerde te blazen. Ik ben halverwege maar een lange broek gaan halen en een extra truitje. Het zijn wel bikkels, hoor, die Fransen! Michelle vertelde dat die Mistral wel lastig was, maar als ie stopt (en dat doet ie heel plotseling) wordt je onmiddellijk opgevreten door de muggen, dus: bedenk goed wat je wenst! De taal bleef lastig, als zij onder elkaar spraken verstonden wij er geen donder van en zij begrepen niet altijd mijn Engels en dat lag niet aan mij.

Ondertussen is de kermisherrie verderop aan het afzwakken. We nemen een preventief ibuprofennetje en gaan naar bed. We maken wat mee, zeg, wij.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

3 reacties op Zaterdag, 20 juni 2015

  1. Zo, zo wat een werk hebben jullie verzet de laatste dagen. Maar alles komt goed hoor!!!!!
    Die mast komt echt wel in Rhoan. Jullie gaan een prachtig reis tegemoet. Wij kennen de streek erg goed, hebben daar jaren geleden jaren gekampeerd. Heel veel succes en vooral veel plezier. Groetjes van Cees en Marijke

    Liked by 1 persoon

    • wingiv zegt:

      Jawel, daar gaan wij ook van uit hoor! We hebben er zin in, in dat Canal, gaan ervan genieten. Bedankt en jullie ook veel vaarplezier, kijk je uit met die Meltemi? Het zijn krengen! Groetjes, Willem en Ingeborg

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s