Vrijdag, 26 juni 2015

Vrijdag, 26 juni 2015

Port de la Robine – La Redoute

Dag Datum Wind Weer
Vrijdag 26 juni 2015 Windveren in de lucht, morgen harde wind! Zonnig
Vertrek Aankomst Logstand Motoruren
09.30 uur 15.30 uur 19.635 (trip 34,9/track 28,28) 4666 uren en 30 minuten

Kwart over zes. Goed geslapen en ik ga nu maar eens eventjes aan de slag, dat lijkt me een goed begin van de dag, hier aan de kade van Porte Minervoise, want zo noemt de snackbar zich. Ik hoor de vogels kwinkeleren. Er valt van alles op dek, zaden, beestjes, takjes. Vannacht niks gemerkt.

Tien over half negen. Stuk van 23 juni eindelijk af en op de weblog gezet. Nu ga ik me bepalen tot deze dag. We gaan met z’n tweetjes lekker badderen in de rivier onder het aquaduct. Klinkt dat even leuk; gaan we echt doen! Het stervenskoud wezen zo op de vroege ochtend, maar dat is goed voor het rondpompen van het bloed. We zullen wel snel opwarmen want het belooft volgens mij weer een pittig warme dag te worden; de zon schijnt en je hoort de krekels alweer krikkelen, een enorme herrie.

Kwart over negen. Weer op weg. Heerlijk bad gehad in het glasheldere koude water van de rivier onder het aquaduct. Daar knapten wij enorm van op, een werkelijke “boost” voor onze dynamiek! Zeer verkwikkend. Zouden we eigenlijk elke dag moeten doen. Ingeborg wilde er zelfs eigenlijk niet uit.

Hop, daar gaat de sjampoe-flacon!

Hop, daar gaat de sjampoe-flacon!

Lekker schrobben

Lekker schrobben

Weg is ze

Weg is ze

Daar is ze weer

Daar is ze weer

Dat was erg lekker

Dat was erg lekker

Zo mooi hier!

Zo mooi hier!

Toch?

Toch?

Terug door de bosjes

Terug door de bosjes

We gaan

We gaan

Dag Port Minervoise

Dag Port Minervoise

Nu zijn we op pad, hebben Port de la Robine achter ons gelaten en voor ons liggen vele bochten en sluizen die overwonnen moeten worden en hopelijk niet teveel tegenliggers.

Half tien zijn we bij Port Somail, ook heel leuk, knus, leuke terrasjes aan het water, bootjes, very touristicky. We kwamen de Engelsman onderweg tegen met zijn verzorgster. Zijn schroef had ie in alle vroegte recht getimmerd. Waar ie nou vandaan kwam is mij een raadsel want hij zou “downstream” gaan. Zeker brood wezen halen in Port Somail en nu weer terug.

Kwart voor tien. Lekker varen zo, door het kronkelende kanaal, het is dat we weten dat het gegraven is, anders….. De begroeiing is afwisselend: platanen, eiken, en andere soorten die ik niet ken. Mooi hoor.De wind lijkt uit het noorden te komen of noordwest. We nemen bocht na bocht, ik word er duizelig van . Eigenlijk varen we te hard. Achter ons komt een kanaalboot aan die nog harder gaat. De diepte is zo gering dat ik gas terug moet nemen, want door de zuiging ga ik toch niet harder. Ik laat de kerel, een dikke ongeïnteresseerde vent, met zijn splijtbak passeren; ik moet dat zenuwengelul niet achter me hebben. Ik kan niet alle leuke, mooie, karakteristieke, fotogenieke, schilderachtige plaatsjes noemen, slechts een enkele noem ik, anders word ik een soort Rod Heikell, gaan we niet doen. Vandaar het ritsje foto’s zonder commentaar hieronder.

DSC_7249 DSC_7251 DSC_7253 DSC_7255 DSC_7270 DSC_7271 DSC_7274 DSC_7278 DSC_7283 DSC_7286 DSC_7289 DSC_7293 DSC_7294 DSC_7299

Kwart over tien. Ventenac Minervois achter ons gelaten. Mooi plaatsje met mooie ligplaatsen onder een kasteelachtig gebouw. Deze schrijven we op. Iets om te onthouden.

DSC_7260 DSC_7264 DSC_7265

Half twaalf. Sluisje gehad bij Argens Minervois, een eindje voorbij Roubia. Gaf weer nieuwe, kleine probleempjes. We wilden aanleggen om eerst te kijken maar werden gewenkt door een bejaarde mevrouw met het inmiddels bekende afstandsbedieningskastje in haar handen. Wij erin achter de dikke man met zijn hondje en naast een stalen boot van een Engelsman. Eerst weigerde ze ons touwtje aan te pakken. Keek een beetje wezenloos om zich heen. Uiteindelijk deed ze het toch.

DSC_7303 DSC_7304

Voort gaat het. Prachtig landschap, mooie bouwsels en wandelaars die ons enthousiast groeten. Het lijken wel pelgrims, op weg naar het een of ander, net als wij, net als iedereen.

DSC_7307 DSC_7311 DSC_7314

Tien voor half één. Sluis van Pechlaurier gehad. Ook weer moeilijk, moeilijk, tis echt wennen. Gelukkig was hier een jong meisje baas over de afstandsbediening, zij wilde wel een touwtje om de bolder heen doen en ze wachtte ook geduldig tot we klaar waren met vastleggen; zij was de eerste.

DSC_7315 DSC_7317 DSC_7320 DSC_7322 DSC_7327 DSC_7330 DSC_7331

Tien minuten later: bij de dubbele sluis van Ognon. Hier moeten we een uurtje wachten tot de lunch van de sluiswachter gedaan is. Kan ik mooi een paar plaatjes schieten van de sluis en van de boot vanaf de sluis enzovoort. De plotter stopte ergens bij Port Somail met het geven van een ruwe schets van het kanaal. We zien nu alleen nog maar ons droppie met het lijntje erachter over het land. ik kan hem niet uitzetten omdat ik dan ook geen dieptemeter meer heb en geen bootsnelheid; alles is gekoppeld en eigenlijk is het wel geinig om te laten zien waar we ergens “op het land” zitten. Gelukkig hebben we een SHELL-kaart van Frankrijk bij ons.

DSC_7375

Half twee. Deze sluis van Ognon hebben we ook weer gehad. Heb ik eigenlijk wel een sluisknul gezien? Ingeborg ging nu alvast op de sluis staan om mijn lijn op te vangen. Ik vaar de kom in, leg de boot stil, bij voorkeur aan bakboord vanwege de schroefwerking, en ren dan als een gek naar het gangboord om een lijn op de middenbolder op te werpen naar Ingeborg. Vervolgens als een haas de landvast op de voorste bolder naar boven gooien en dan de achterste landvast aangeven en dan de midden landvast weer loskoppelen. Ingeborg houdt boven de voorste landvast strak en ik beneden de achterste. Dat belet de boot niet om onder druk van het binnenslaande water met de boeg tegen de kade te smakken, want die sluiseikels letten in het algemeen helemaal niet op of je wel of niet vastligt: zodra de deuren achter ons dicht zijn, gaan de luiken onderin de deuren voor ons met een klap open en barst het gedonder los. Dit alles gebeurt hydraulisch. In dit geval had ik wel gewild dat het ging als in de tijd van meneer Ricquet: met de hand. Dan hadden wij tenminste de tijd om adem te halen. Godsamme, wat een zenuwelijers. Gelukkig vangen de grote stootwillen aan de preekstoel tot nu toe de klap keurig op. De motorboten hebben hier geen last van, hebben een stompe boeg en liggen strak in het geweld tegen de kade gedrukt.

DSC_7356

Deze meneer ging met zijn kano net zo snel als wij

DSC_7342 DSC_7345 DSC_7347 DSC_7349 DSC_7352 DSC_7353 DSC_7354 DSC_7362 DSC_7364

Het is bijna half drie. We zijn Homps gepasseerd. De snelheid is 8 kno….kilometer over de grond, misschien iets te hard, maar we trekken momenteel nauwelijks golven als ik achterom kijk, dus het moet maar.

Vijf voor half vier. Aangekomen in La Redoute. Aanbevolen. Qua aanlegplaats dan. De Fransman voor ons pakte ons touwtje aan. Geen voorzieningen, wel een kikkertje hier en daar, maar je moet ook een pen bij je hebben om in de grond te slaan en dat had ik. Binnen 30 seconden had ik hem vanonder de vloer voorin opgediept. We moesten overigens keren omdat ik verderop wilde kijken, maar daar was het minder. Dan blijkt dat de diepte echt hachelijk is: ik liep bijna met het roer vast aan de oever. De bagger spat om je oren, bij wijze van spreken dan, hele wolken kolken omhoog en iedere keer denk ik: dat kan toch niet door die pomp en het koelsysteem heen?! kennelijk wel want het gaat al tig kilometers en sluizen goed. Het was bloedheet en we installeerden ons meteen met een glas op de kant in het gras en in de schaduw van de bomen. De vliegen zijn een bezoeking, wilde ik nog even kwijt.DSC_7374

DSC_7377 DSC_7379 DSC_7384In de boot is het 35 graden. Ik stuur een chat-bericht via Skype naar Karin, één van de drie zusters van Ingeborg, die in Zuid Frankrijk met vakantie is, om te vertellen waar we nu zijn en waar we morgen en overmorgen ongeveer plusminus maximaal kunnen zijn. Ze kan dan zelf bekijken of het mogelijk is langs te komen, zou leuk zijn. Even later krijgen we een berichtje dat het niet gaat lukken. Jammer!

Half zes. We zitten al een tijdje aan de kant, lekker dutten in de schaduw van de plataan (“Och Daan, Daan wat heb je gedaan Daan, daar onder die plataan”). Ingeborg ontdekt weer rooie vlekken in mijn gezicht. Ik moet mijn hoed nou eens gaan dragen van haar. En dat met die hitte. Om wat te doen te hebben ga ik rommelen met een grote lap vitrage om de ingang van de boot vlieg- en mugvrij te maken. De koelkast staat al de hele dag maximaal op vriezen. De accu’s blijven evengoed voor 100 procent vol. Het is geweldig zo goed als de zonnepanelen het doen, in combinatie met de kapokkussens op het deksel van de koelbox en die fantastische accu’s van juli 2014, gekocht in Preveza.

De computer gaat weer hard: het MB-verbruik via Orange bedoel ik. Ik stop er even mee. Ik ga in mijn kantoor aan de kant zitten lezen, lekker koel. Saves laat schrijf ik 24 juni en begin aan de foto’s maar ik donder boven de computer in slaap. Dan maar naar bed.

Daar liggen we

Daar liggen we

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s