Dinsdag, 30 juni 2015

Castelnaudary – Sluis Négra

Dag Datum Wind Weer
Dinsdag 30 juni 2015 Harde wind Zonnig
Vertrek Aankomst Logstand Motoruren
09.15 uur 18.45 uur 19.768 (trip 11,6 (?)/track 161,2) 4692 uren

Tien over negen. We zijn weg. Wat een toestand was dat. Ik kreeg die boot niet van de kant, lagen helemaal vast. Na flink duwen met de pikhaak kreeg ik hem eindelijk los, een hoop gerommel onder boot, nou ja we varen weer. Vanoggend 27 juni afgeschreven en op de weblog gezet. Vlak voor we vertrokken kwamen er pelotons militairen voorbij, infanterie of commando’s, ze zagen er in elk geval vervaarlijk uit met hun automatische geweren en enorme bepakking op de rug (eentje had er zelfs twee: de tweede baal hing aan zijn voorkant, hij liep er nog bij te grijnzen ook, had zeker straf of zo).

De paden op, de lanen in

De paden op, de lanen in

O, daar komen er nog meer

O, daar komen er nog meer

Het is alweer heet in de rug en de wind is pittig, ook in de rug, dat kan lastig zijn bij die sluizen. Vlak na de eerste brug, nog in Castelnaudary, liepen we alweer vast. Met “dead slow” vooruit varen glij je er doorheen, je trekt je kont dan niet naar beneden want daar is onze boot het diepst. Tis een zooitje hier. We zien weer veel in Nederland geproduceerde motorboten, die zijn uitstekend geschikt voor dit werk. Nou Ing, zet het gas er maar weer op, het is alweer 1,5 m, hartstikke diep.

Half tien. Nou, daar liggen we dan bij de eerste sluis, La Planque, te wachten, al een kwartier. Er liggen twee kanaalboten, hebben hier kennelijk overnacht en wachten ook. Het licht staat nog steeds op rood. De sluis is gesloten en er is derhalve niemand te zien. Ach, als we 6 juli maar in Pauillac zijn, dan komt het wel goed; we hebben geen haast tenslotte. Eerst maar eens een bakkie koffie. Dezelfde militairen van daarstraks kwamen we onderweg tegen, we haalden ze in terwijl ze op het jaagpad voort marcheerden richting sluis La Planque.

Ze hadden er zin in, de jongens

Ze hadden er zin in, de jongens

Kijk ze gaan!

Kijk ze gaan!

Na de koffie ga ik kijken op de sluis om iets gewaar te worden van voortgang. Geen hond. Aan de overkant is wel een commandopost ingericht met officieren erin, maar die hebben niks met de sluis te maken, dat biedt geen soelaas. Er staat een moderne bedieningspaal op de sluiskade, precies in het midden tussen de twee sluisdeuren. Er zitten knoppen op voor opgaand, neergaand en cyclus afsluiten, en een knop voor als er problemen zijn. Ik denk nog, nou dat is een moderne bediening, heel anders dan die draagbare kastjes van die lui. Zeker een modernisering of zo. Het Sluiswachtershuis ziet er verlaten en verlopen uit. Onverrichterzake keer ik terug naar de boot. De soldaten gaan in de schaduw van de bomen zitten uitpuffen, een eindje van de commandopost vandaan.

Kwart over tien. Nog steeds voor de sluis van La Planque met knoerpende landvasten aan houten paaltjes in de bijkans stormachtige wind. Heel poëtisch, maar dit gaat natuurlijk niet opschieten zo! Dit wordt een verloren dag op die manier. Als ie de hele dag wegblijft (de sluiswachter) ligt het hele verkeer stil hier, iets voorbij Castelnaudary, dan krijgen we een opeenhoping van boten; zoveel ligplaatsen zijn er niet. Dat kan toch niet?

Half elf. Ik zit te lezen in het boekje over het Canal du Midi. Opeens zie ik in mijn ooghoek een huurboot uit de richting van de sluis komen. Ik sta op en kijk naar de sluis: weer rood licht! Wel verdomme! Heb ik die boot nu langs zien komen of zit ik te hallucineren? Ik ga eens praten met de schipper van de boot achter ons. Hij blijkt een Afrikaander te zijn die mijn Nederlands redelijk verstaat, maar Engels spreekt ie ook. Dit is de eerste sluis die hij aandoet met zijn gisteren opgehaalde boot. Hij wil graag dat ik als eerste erin ga straks, dan kan hij zien hoe ik het doe. Ik ga hem zelfs staan uitleggen hoe dat moet met de werking van de schroef als je achteruit slaat! Waar zijn we mee bezig. Ik vraag hem of hij zojuist ook die boot heeft gezien? Ja, die moet uit de sluis zijn gekomen want we zien geen zijkanaal of zoiets. Afijn, hij snapt er ook niks van: gisteravond ging het licht uit om 07.00 uur, maar niemand deed open, en vanoggend ging het licht om 09.00 uur weer op rood! Maar goed, hij zit er niet mee en gaat met zijn vrouw een eindje fietsen in de omgeving. De boot achter hem wordt bevolkt met Spanjaarden die uitsluitend Spaans spreken en verstaan. Dat wordt niks. Ik ga nog een keer naar de sluis. Fotootjes maken, dat blijft gewoon doorgaan natuurlijk.

DSC_7670 DSC_7672 DSC_7673 DSC_7674 DSC_7675

Op de boot ben ik het zat en ik zoek het telefoonnummer van de VNF van deze regio en bel ze op, in het Engels. Dat gaat moeizaam, maar ik krijg van de vriendelijke dame een openbaring aangereikt die in belangrijkheid die van Johannes verre overstijgt en ook alles verklaart: Ah, oui, monsieur, die écluses sont automatiques en na de cycle gaan de feux automatisch op rouge! Ik weet het, ik zet mezelf met dit verhaal voor de zoveelste keer weer eens te kakken. Als je de boekjes goed leest en de paal op de sluis goed leest en tot je door laat dringen wat dit eigenlijk allemaal betekent en daar vervolgens een autonoom besluitvormingsproces op loslaat, kom je een heel eind, maar ik geef toe: dat moet je wel kunnen, dat autonome, bedoel ik. Nou, ik dus kennelijk niet op deze winderige oggend en heel ver op het Kanaal komen we nu ook niet meer. Ik ren met Ingeborg naar de paal op de sluis en leg haar uit op welke knoppen ze moet drukken (ja, nu snap ik het opeens!) en zelf ren ik terug naar de boot, start de motor en gooi los. Ik wenk de Spanjaard dat ie ook moet komen. Schoorvoetend komt ie naderbij. Ik ga wel als eerste de sluis in. Ingeborg staat boven op de kade met een Spaans jongetje en een meneer van de boot en probeert met gebarentaal uit te leggen hoe het zit. De Spanjaard achter me komt dwars voor de sluis te liggen; ik zie het al, dat is een brokkenpiloot, dat moet ik niet hebben. Ik zeg tegen Ingeborg dat ze de pot moet dichtgooien, dan heeft ie straks de sluis voor hem alleen! De Spanjaard op de kade begrijpt er allemaal geen donder van, helemaal niets, geen letter. We proberen het maar niet meer. Ingeborg drukt op de knop en het proces van: deuren dicht, water inlaten en vervolgens de andere deuren open, voltrekt zich geheel automatisch, fantastisch! Boven gekomen stapt Ingeborg aan boord, de deuren openen zich en we zijn vrij! Wel twee en een half uur later dan de bedoeling was, maar dat is mijn eigen schuld, wederom. We hadden het nog niet in de gaten maar vanaf Castelnaudary zijn de sluizen overwegend automatisch, behalve als het twee-,drie- of meertraps-raketten zijn. Wel zielig voor de Zuid-Afrikaander die nietsvermoedend is gaan fietsen. Nou ja, alles sal reg kom.

Volgens de plotter gaan we nu net zo hard als een vliegtuig dat gaat landen. Ik doe hem pas na een half uur uit en weer aan en het probleem is verholpen.

Zo'n dikke hebben wij nog nooit gehad

Zo’n dikke hebben wij nog nooit gehad

Te hard, veel te hard gaan we

Te hard, veel te hard gaan we

Onze volgende doe-het-zelf sluis is La Domergue. Soms heb je pech en moet je wachten tot een tegenligger naar beneden komt, maar vaak kan je gewoon doorvaren. Ik vaar dan eerst rakelings langs een steiger waar Ingeborg op springt en als een dolle naar de sluis rent en op de knoppen gaat drukken. Ondertussen wacht ik tot zij daarmee klaar is en vaar de kom in, waar Ingeborg de touwtjes opvangt. Het gaat prima en verschilt eigenlijk niet zoveel van het proces mét bediening, behalve dan dat er helemaal niemand te zien is en de huisjes meestal onbewoond zijn, niet gezellig dus. Maar wel een goed systeem want dit gaat rustiger dan als de sluiswachters het doen. Die zetten het gat open en je moet voor je leven vechten om boven water te blijven. Dit automatische gedoe is afgesteld, duurt iets langer maar houdt meer rekening met de sukkels zoals wij. Van mij mag het zo doorgaan tot het eind van de rit.

DSC_7678 DSC_7679 DSC_7681 DSC_7682

Tien over twaalf. La Domergue hebben we gehad en we liggen nu in de Laurens. Die is wel bediend omdat het drie kommen achter elkaar zijn. De derde sluis pas. Shit. De sluiswachter wijst ons erop dat de volgende, Roc, die twee kommen heeft en ook bediend wordt, dicht zal zijn vanwege de lunspauze. Dank u.

DSC_7684 DSC_7686 DSC_7687

Vijf over half één. We liggen voor de sluis van Roc. Daarna komt de sluis Méditerranée en na die sluis gaan we bij de sluis Océan naar beneden. Het sluisproces is dan omgekeerd: we varen level erin en zakken een paar meter. Dat is uiterst makkelijk voor het aanleggen. Wij blij. Ondertussen liggen we hier heerlijk in de schaduw, redelijk uit de wind maar het tocht toch lekker door. Wij houden ook lunspauze en maken fotootjes van het landschap.

DSC_7688 DSC_7689 DSC_7690 DSC_7693 DSC_7694 DSC_7695 DSC_7696 DSC_7697

Kwart voor twee. Dat was sluis Roc. Nog eentje omhoog en dat is de Méditerranée. En dan varen we op het hoogste deel van het kanaal en kan het alleen nog maar bergafwaarts gaan. Er waaien met deze wind heel veel stukken plataanschors en blaadjes het kanaal in. Per dag moet dit over de hele lengte tonnen aan kanaaldempend materiaal zijn dat uiteindelijk op de bodem terechtkomt. Dit is de voornaamste reden van de dichtslibbing van het Canal du Midi. Ik vraag me af of er niet eens een keer gebaggerd kan worden. Hoe diep zou het in het begin geweest zijn? Ik vrees dat de maximale diepgang in de boekjes een beetje teruggeschroefd moet worden: van 1.30/1.40 wat nu geschreven wordt naar 1.10/1.20 m.

Twee uur. In de Méditerranée, de laatste opgaande sluis! Mijlpaal, kilometerpaal dus, eigenlijk.

DSC_7700 DSC_7701 DSC_7702 DSC_7703 DSC_7704

Tien over twee. We zijn eruit, op naar de Océan! Oh, nu snap ik hem, dit stuk kanaal is de waterscheiding, daarom heet de één Méditerranée en de ander Océan! Joepieee!

Nu we zover naar het westen komen in het kanaal neemt het aantal dode of als ten dode opgeschreven aangemerkte platanen af. Er zijn wel open plekken maar dat komt niet van de omgezaagde platanen. Uno momento dad0 zien we bij een zij-armpje een bord met de tekst “Biez Partage” en nog wat gegevens over gebieden en afstanden. Dat moet waarschijnlijk aangeven dat hier de “waterscheiding” zich bevindt.

DSC_7711

Vijf over drie. Heb ik al gezegd dat we stroomafwaarts gingen!? Bij deze dan. We hebben Océan gehad. Dat ging lekker! Rustig aanleggen en gezapig langs de groene muur afzakken. Klaar, tuffen maar.

DSC_7712 DSC_7713 DSC_7714

Tien voor half vier. Komen we bij een brug, zijn ze daar aan het werk met een bakkie dat dwars voor het gat hangt! Ik moest vreselijk remmen. Ik hoorde de takken zich om de schroef wikkelen. De knul gaat heel traag met zijn contrapsie uit de weg en als we erdoor zijn hoor ik hem weer zakken. Geinig, je maakt wat mee.

DSC_7715

Tien voor vier. Ik had niet in de gaten dat de tweede sluis naar beneden, Emborrel genaamd, niet gevuld was, dus ik had Ingeborg er al afgegooid, toen ik zag dat ik moest wachten tot de boot die erin lag (je ziet hem niet!) omhoog geschut was. Volgende keer beter opletten, want met deze wind op de kont is achteruitvaren geen sinecure!

DSC_7716 DSC_7718 DSC_7719

Vier uur. De volgende is geen zelfbediening: Encassan, twee kolken.
Ging goed. Ik stop met al die sluizen te beschrijven, maak geen foto’s meer ook, word er schijtziek van. Ze zijn allemaal hetzelfde en we sleuren na elke sluis over minstens honderd meter door de modder en de takken, dat hoef ik ook niet steeds te berde te brengen. Het aantal dramatische takkedingen in de sloot neemt schrikbarend toe, ik moet soms zigzaggen om ze niet te rammen.

Zigzakken

Zigzaggen

Hele bomen soms

Hele bomen soms

Ingeborg kwam op het lumineuze idee eens na te denken over de vraag of de Navionics kaart in de plotter dit gebied eigenlijk wel dekt. Ei van Columbus. Ik rep mij naar beneden en diep de betreffende kaart van West Europa op. Eureka! “We hebben weer beeld”! Is dat ook weer opgelost.

Toen ik dat zei was het tien over zes. We moeten een plekkie gaan zoeken want het is mooi geweest. De laatste drie uur hebben we helemaal niemand meer gezien, behalve dan 1 of twee boten die een sluis uit kwamen waar wij in wilden. Het kanaal wordt hier niet zo wild “bereden”.

Geacht Farce Forum, het is kwart voor zeven en we zijn gaan liggen op zo’n afspringsteigertje van een automatische sluis. Deze sluis heet de sluis van Négra. Ik verwacht niemand meer dus we kunnen rustig blijven liggen. De wind is nog steeds fors, blaast lekker de kajuit in. Als we dat gekloot met die automaat bij La Planque niet hadden gehad waren we een stuk verder gekomen. Maar gelukkig hebben we geen haast, als we de zesde juli maar in Pauillac zijn.

Kijk, daar liggen wij

Kijk, daar liggen wij

Het lijkt een klein stukkie dat we vanaf de kust hebben afgelegd en dat is ook zo

Het lijkt een klein stukkie dat we vanaf de kust hebben afgelegd en dat is ook zo

Liggen wij even prinsvorstelijk?

Liggen wij even prinsvorstelijk?

Idem

Idem

Wat we saves gedaan hebben weet ik niet meer. Ingeborg ook niet. We zullen wel lekker gegeten hebben, en gelezen en gepuzzeld maar zekerheid hierover hebben we niet. Ik weet wel dat we naar bed gegaan zijn op een gegeven moment, dat moet wel want de volgende dag kwamen wij weer ons bed uit, fris en fruitig.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

3 reacties op Dinsdag, 30 juni 2015

  1. Heeeeeeeel veeeeeeel plezier. C&M

    Liked by 1 persoon

  2. Jongens, jongens, wat een belevenis. Hoe is het met Ingeborg haar handjes? Wij vinden het wel erg indrukwekkend mooi. Succes, op naar Pauliac. Groetjes

    Liked by 1 persoon

    • wingiv zegt:

      Ze heeft nou eelt op haar handen, maar pianospelen kan ze nog (denk ik). Joehoeeee! Op naar de Atlantic! Groetjes vanuit Toulouse. Het is een mooie stad maar morgen gaan we weer op pad.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s