Zondag, 5 juli 2015

Agen – Sluis l’Avance

Dag Datum Wind Weer
Zondag 5 juli 2015 Westenwind In het begin bewolking, frisser dan gisteren, beter uit te houden
Vertrek Aankomst Logstand Motoruren
08.45 uur 17.45 uur 20.009 (trip 71,2/track 58,93) 4723 uren

Goedemorgen. Het is 5 juli, zondag alweer! Ik haal het horrengaas weg voor de ingang; vannacht geen bordjes ervoor, dat kon echt niet met die hitte. Gisteravond ging het toilet terziele, voor de derde of vierde keer deze reis: hij trok niet meer vacuüm, hoe vaak en hoe wild ik de hendel ook op en neer roste. De plasjes gaan nu dus ook in een emmertje en overboord, zo kan het ook (de grote boodschappen maakten reeds geruime tijd steevast lange luchtreizen). Dat wordt een project, waar en wanneer weet ik nog niet. En nu, tien over half acht zit ik te schrijven aan het stukkie van 2 juli, opdat ik slechts 2 dagen achterloop. Ingeborg is er ook uit. Over drie kwartier “moeten” we weg. Eerst stukje afmaken, foto’s erbij zetten, dan is dat ook weer gebeurd. O, ik moet hier even vertellen dat ik de beverrat die in de haven van Toulouse rondzwom in het stukje van 1 juli, met foto’s en al, ben vergeten op te nemen! Die zet ik er nu alsnog in, ga maar kijken.

Tien over acht. Klaar met schrijven. Het begint alweer warmer te worden buiten, maar er staat nu wel een fris windje zie ik. We kunnen. Maar eerst schiet ik een paar plaatjes van onze ligplaats in Agen voor het fotoboek.

De joggers zijn alweer vroeg op pad

De joggers zijn alweer vroeg op pad

Zicht op een deel van de kom

Zicht op een deel van de kom

In de vaarrichting gezien

In de vaarrichting gezien

Vijf voor negen. Langzaam varen we naar de eerste sluizenketen van vier die we zelf moeten bedienen en die achter het “pont-canal” over de Garonne ligt. Heel vreemd blijft het om met een boot hoog in de lucht een grote rivier te kruisen.

DSC_8113 DSC_8114 DSC_8115

Tien voor tien. In krap drie kwartier hebben we vier sluizen genomen. Nu hebben we 14 kilometer voor de boeg “met geen sluizen”. En nu krijgen we koffie. Voorlopig is het aanmerkelijk koeler dan gisteren; heerlijk.

en hij stroomt over

en hij stroomt over

Kwart voor tien. Het deel van het kanaal waarin we na de sluizenrij terecht zijn gekomen lijkt, op de stalen damwanden na die hier en daar door de bosjes schemeren, lijkt verdacht veel op de Petite Rhône, zo groen en ondoordringbaar op veel plaatsen. De diepgang loopt ook meteen terug van 2 naar 1,7 meter. Hoe meer groen langs de kant hoe ondieper het wordt, alhoewel ook hier uitzonderingen de regel bevestigen zoals we later zullen zien. Ingeborg fotografeert een zeldzaam vogeltje met ragfijne vleugeltjes, dat op de reling komt zitten, een zeldzaam mooie foto ook, vinnik.

Ruige oevers

Ruige oevers

Mooi klein vogeltje

Mooi klein vogeltje

Kwart over tien. Dat was Lin aan de foon. Ze wilde skypen, maar helaas gaat dat nu niet, we spreken af morgenavond te proberen; vanavond moet ze barbecuen bij een vriendin. Ricky heeft een soort nekhernia opgelopen, ze weten niet precies wat het is, maar vervelend is het wel. Die is daar weer even zoet mee, de pechvogel.
We varen door de bush bush. Groen, groen, groen, we zullen het er mee moeten doen. Een vervelende rit eigenlijk, ik ben steeds bang dat het ondieper wordt. Dat vertraagt de boel. Wolkjes worden straks opgelost door de zon, wedden? Wij worden straks gebrajen en gebakken.

DSC_8122

Vijf over half elf. Twee tegenliggers! Achter mekaar, dat had ik niet voor mogelijk gehouden op deze sloot! Het ging ook net an. Geen tijd voor foto’s. Uno momento dado komt er een eind aan de groene gribus en kunnen we weer fotootjes maken van landschap.

DSC_8123 DSC_8125 DSC_8128 DSC_8132 DSC_8137 DSC_8138 DSC_8141

Kwart voor elf. Tistogtreurig! Voorbij het dorpje Serignac wordt het opeens 5 tot 6 meter diep. Dat betekent dat we aan de grond zitten. Het wordt steeds erger. Wat is dit? Unheimisch is dit! Wij ploegen dapper voort. De kielbalk zal wel kaal zijn inmiddels. Gelukkig is het alumiliumum; kan ertegen.

Tien voor half twaalf. We arriveren na ruim 14 kilometer bij de eerstvolgende sluis na de rij van vier bij Agen, ook deze moeten we zelf bedienen. Er komen twee boten uit. Inmiddels hebben we alweer een tijdje landschap links en rechts, de jungle is vergeven en vergeten. Ingeborg gaat een fotootje maken van het landschap, gauw, gauw, voor het verdwenen is!

DSC_8148 DSC_8150 DSC_8151 DSC_8155 DSC_8160 DSC_8163 DSC_8167 DSC_8175

De sluizen volgen elkaar op. Kwart voor twaalf. Een volgend avontuur dient zich aan. Moet jij de wierpot niet eens nakijken, vraagt Ingeborg. Ik zeg tegen Ingeborg: neem jij effe het roer in handen, ik ga effe de wierpot bekijken of dat goed gaat daar. Ik naar beneden met Cees zijn lampje (dat ie nu zelf ook voor vaderdag heeft gekregen!) en schijn op het doorzichtige deksel, althans dat hoort doorzichtig te zijn. Ik zie niks, dacht eerst: zal wel goed wezen. Maar toen dacht ik: wacht eens, ik zag toch altijd water opborrelen uit dat gat op de bodem aan de zijkant van het filter. Ik zeg tegen Ingeborg dat ze de motor moet stoppen en uit zetten. Ik draai het deksel eraf en wat blijkt? Het filterpotje zit massief volgestampt met een zwarte massa vuiligheid, waterplanten, steeltjes, bladeren, gruis en steentjes. Gadverdegadver! Had ik eerder naar moeten kijken. Ik begrijp echt niet dat de motor nog kon draaien met zo’n kluit beton in de pot! Weer wat geleerd. In de consternatie vergeet ik een foto te maken. Elk uur controleren vanaf nu want we varen regelmatig door 11 of 6 meter water.

Zo verglijdt de middag van deze warme, maar niet té warme 5 juli-dag. Van sluis naar sluis, genietend van het fraaie landschap, ons ergerend aan de ondiepten na elke sluis en aan het vaargedrag van een stel jongens op zo’n huurbak. We maken vandaag minder foto’s, want het wordt wel wat veel van hetzelfde. Just an ordinary day at the office. Op dit traject zijn de afstanden tussen de sluizen in het algemeen wel groter, zodat we meer kilometers afleggen dan gemiddeld.

DSC_8187

Vijf uur. Update. We zijn ergens. Veel last van troep in de schroef, moeten steeds achteruit slaan. Dat helpt wel, maar schiet schiet niet op. Ma net gebeld, die ligt op apegapen met die warmte, maar er komt ander weer aan, dus dat geeft hoop. Ze klonk trouwens heel opgewekt. Fijn om te horen. Had van broer Kees op zo’n “t.v.-scherm” met grote letters mijn weblog tot en met Toulouse gelezen. Kijk, dan is ze weer helemaal op de hoogte. Ze zat nu naar de start van de Tour de France te kijken!

Half zes. We wouden in Pont des Sables liggen, maar het is daar een gribus, vol met huurboten en lokalen en een hele rij wrakken, geen plaats meer. Veel te klein ook weer en te ondiep. Eerst begreep ik niet waarom in deze route niet meer geïnvesteerd wordt. Maar het begint me nu te dagen. Wie zou dat moeten doen? De overheid? Die kijkt wel uit; zeker voor die ene zeilboot met kiel die langskomt, dat is niet profijtelijk. Dat betekent dus dat deze kanalen straks alleen nog een paar jaar te bevaren zijn door huurboten die een paar decimeter steken totdat de bladeren en dode bomen en takken de boel volledig stremmen. Dan is het afgelopen, na vierhonderd jaar! Zo zonde. Laat BosKalis een maandje of drie door die zooi raggen en het probleem is opgelost voor een jaar of vijftig, maar zoals gezegd: wie gaat dat betalen, zoete lieve Gerritje! We varen maar door naar de volgende sluis en gaan aan het afspringsteigertje liggen. Net als we laatst deden bij Sluis Négra. Er komt nu toch niemand meer langs.

DSC_8189 DSC_8190 DSC_8191 DSC_8193 DSC_8201Rond zessen bel ik met Marijn. Die zit op de fiets, sigaretten halen voor Rietje bij het tankstation. De garage is klaar, zij zijn nu bezig de boel af te werken: schilderen, werkbank timmeren enzovoort. Gaat goed zo. Eind augustus gaat hij met de FRISC aanvalsboten mee naar Plymouth.

HALLO? MARIJN?

HALLO? MARIJN?

Kwart voor negen. We liggen aan de rechterkant van het kanaal, dus niet naast het pad waar de joggers, de fietsers en de wandelaars op je bord kijken. Ingeborg heeft een prutje gemaakt van gehakt en andere lekkere dingen, smaakte heerlijk. Daarna zijn we gaan lezen en puzzelen, buiten in de kuip. Ingeborg viel in slaap boven d’r puzzel, da’s zeldzaam, ze liet de iPad bijna uit haar handen vallen. Nu zitten we aan de koffie en ik ga zo proberen een stukje te schrijven. We liggen hier heerlijk fris in de schaduw van de platanen naast maar vooral boven ons. Er komt helemaal niemand meer langs aan de overkant, we liggen van God en de wereld verlaten, in deze woestenij. Het zal wel hartstikke donker worden vannacht met die bomen boven ons. De sloot is heel smerig met bladeren en takken, daar moeten we morgen doorheen zien te ploegen naar de sluis.

vieze sloot

vieze sloot

Wij zijn de eersten want we liggen praktisch onder de draaipijp. Nu ga ik even schrijven, kijken of ik er nog een stukje uit kan persen.

Half elf. In de boot is het nu aangenamer dan gisteravond. De temperatuur is gezakt naar 28 graden, niet gek. Het schrijven vlot niet zo, over het débacle bij de sluis van Toulouse. Ondanks het horrengaas komen er van die gluiperige zweefvliegen binnen die je bijna niet te pakken kan krijgen. Ik sla er eentje dood met de vliegenmepper op mijn kaasplankje. Vlak naast een blokje kaas, net een geplette rozijn; niet vergeten dat ik die niet op moet eten.

Ingeborg gaat om twaalf uur naar bed en ik om één uur, om de doodeenvoudige reden dat ik toen pas klaar was met mijn verhaal. Dat was een hele bevalling. Morgenoggend probeer ik nog een verhaal te baren.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

4 reacties op Zondag, 5 juli 2015

  1. Nou, ik ben ook weer helemaal bij. Soms wel stiekem stukjes overgeslagen. Maar het zier er weer prachtig uit. Het is wel een hele belevenis die jullie niet meer zullen vergeten. Geweldig hoor. Gr.

    Liked by 1 persoon

    • wingiv zegt:

      Je hebt helemaal gelijk dat je stukjes overslaat: ik word zelf soms ook gek van mijn gelul! Deze avonturen blijven inderdaad in ons geheugen gegrift, dankzij de foto’s ook natuurlijk!

      Groetjes, van Willem en Ingeborg

      Like

  2. Bert Bottenberg zegt:

    Goed verhaal over dat canal du midi. Had het ooit met m’n motorboot (13x4x1,5m) willen bevaren. Erop een ruime stuurhut tot 3.4m strijklijn. Nu weet ik, dat ik dat moet vergeten.
    Dank U.

    Liked by 1 persoon

    • wingiv zegt:

      Graag gedaan, ik had het liever ook anders gehad! Inderdaad gaat dat hem niet worden! 3,4 is ook te hoog. Is via de Rhône misschien een idee, daar hebben we wel grotere schepen zien varen. Groet. W.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s