Maandag, 20 juli 2015

La Rochelle 2

Half negen. Vannag werd ik om vier uur met een knappende blaas wakker. Waar kwam dat nou vandaan?! Ik leek wel een straalbuis, piste zowat een gat in de joggert-emmer! Ik heb gisteravond nauwelijks iets gedronken. Misschien werken mijn pisbuizen weer op volle toeren, als vanouds en hoef ik niet meer naar de urinale prostatie-dokter! Dat zou wat wezen. Na de lozing ben ik zowaar in slaap gevallen. Ik krijg een bordje fruit: gesneden meloen en hoe heet dat andere ook alweer? O ja, perzik, maar dan met een glad huidje. Lekker hoor. Nu moet ik alweer een stukje schrijven: 16 juli. Als ik dat niet doe loop ik er weer eentje achter.

Kwart over elf. Ik heb het stukje geschreven over 16 juli, waarin de mast erop ging en ik kon nog aardig verwoorden wat ik in mijn geheugen terug kon ploegen, dus misschien moet ik maar stoppen met die malle commentaren op de voice recorder, waardoor een hoop onzinnige informatie wegvalt, wellicht worden de stukjes dan ook korter. Daar moet ik over nadenken. Nu gaan we lopen, door de stad, kijken of we een bakkertje kunnen vinden en sightseeing doen. Ik doe mijn Jesus-nikes aan zonder sokken; lekker luchtig. We hebben een plattegrond van de oude stad nodig dus brengen we met een omweg een bezoek aan het Bureau voor Toerisme. Van de omweg hebben we een paar foto’s gemaakt:

DSC_8720 DSC_8722 DSC_8727 DSC_8731 DSC_8733 DSC_8734 DSC_8736Het is op het BvT zo druk dat ik Ingeborg in de menigte kwijtraak. In plaats van te vragen waar de toren met het “grote horloge” is moet ik aan de balie vragen waar mijn vrouw is. Daar, meneer, bij die folder-stand. Dank u wel. Vervolgens vragen we getweeën een kaart van de stad. Die hebben ze in het Nederlands, is van 2014 en moet “van achteren” komen want is niet zo gangbaar! Geweldig toch? Ingeborg gaat in het toilet hetzelfde doen als ik vanoggend met de joggert-emmer deed en daarna tijgen wij op weg. In het boekje staat een route door de stad van anderhalf uur die wij willen volgen. De route voert ons langs fraaie panden, leuke straatjes en vooral en met name: winkels! Ja, ze zijn niet achterlijk hier, hoor! Hier en daar een monumentaal object zoals een kerk of een klokketoren, een poort of een historisch huis.

DSC_8743 DSC_8744 DSC_8746 DSC_8747 DSC_8750 DSC_8751Man, wat een kennis doen wij op! Halverwege begint het te regenen, een miezerregentje maar desniettemin vervelend voor camera en brochure. Toevallig krijgen we spontaan trek in koffie en duiken een bistro aan een pleintje in, tegenover het historische stadhuis dat in de steigers staat omdat het in 2013 te lijden heeft gehad van een brand. We nemen een keertje geen cappuccino maar gewoon zwarte koffie, een kopje sterke espresso waarvan het glazuur van je tanden springt maar 3 euro per kop goedkoper is. Ik ben bekeerd: heerlijk! Ik moet er volgende keer echter geen twee doch slechts 1 klontje suiker in doen. In een folder lezen we dat op de Cours des Moureilles om 17.00 uur een muzikale opvoering is door een kwartet. Dat lijkt ons wel wat. Aan de waard vragen we of hij even op de kaart aan wil wijzen waar dat is. Hij weet het niet! Daar zakt je broek toch van af!? Lacherig stappen we de miezerregen in. We breken de tour af en gaan naar de bakker voor een paar broodjes en dan terug naar de boot. Morgen doen we het over. Onderweg discussiëren we nog over nu, tussen de middag, moules-frites eten of vanavond. Het wordt vanavond, ook al barst ik nu van de honger. Terwijl Ingeborg de broodjes klaarmaakt ga ik even kijken bij de overburen, de restaurants waarvan de terrassen om half één al stampvol zitten met eters, of ze ook moules-frites op de kaart hebben, en wat blijkt? Ze zijn allemaal min of meer gespecialiseerd in dat spul! En tegen redelijke prijzen, niet verkeerd! Als de mosselen ook maar niet verkeerd zijn. Kan niet beter. We gaan vanavond tegenover de boot uit eten! Eindelijk weer eens een keertje.

14.00 uur. We zitten in de kuip. Er lijkt zich een hittegolf te ontwikkelen, zo heet wordt het plotseling. De zon schijnt nauwelijks. Een enorm drukkende warmte. Grillig klimaat. Als dat zich maar niet vertaalt in een massieve onweersperiode.

Tien voor half drie. Nu regent het weer, een miezerige sproeiregen terwijl we luisteren naar Sinead O’Connor, naar het enige (goeie) liedje dat ze gemaakt heeft: “Nothing Compares To You”, daarna ging ze raar doen. Patrick Bruel komt ook nog voorbij. Best wel leuk, de franse radio, jammer dat ze geen Nederlands spreken.

Half drie. Ik ga naar het Maritiem Museum, allennig. Ingeborg interesseert zich daar niet zo voor en ik ga voornamelijk voor de boot van Bernard Moitessier, de “Joshua”, een tweemaster (de masten had ie gemaakt van telegraafpalen!) waar ie anderhalf keer de aarde mee rond is gevaren in 1968/1969, let wel: zonder te stoppen terwijl ie onderweg ook nog z’n motor overboord flikkerde omdat ie het ding overbodige ballast vond! Dat gebeurde in de eerste non stop round-the-world race die, omdat Bernard zich op deze manier terugtrok (hij voer na Kaap Hoorn gewoon nog een keer onder Kaap de Goede Hoop door naar de Stille Zuidzee-eilanden), gewonnen werd door Robin Knox Johnston met de “Suhaili”, ook een verhaal apart! Ik wilde dat mythische schip weleens van binnen zien. Een korte wandeling naar het Ancien Bassin des Chalutiers achter ons eigen bassin leidt mij naar het museum, een verzameling jachten en beroepsschepen te water, waartussen ook de “Joshua”.

DSC_8772

Kijk, dat is em!

Kijk, dat is em!

Mijn liggeld factuur is genoeg voor een entreekaartje en ik mag doorlopen naar de steiger waar de “Joshua” ligt. Een man, vermoedelijk een vrijwilliger, is de romp aan het bijplekken met rode verf. Tuurlijk, stap rustig aan boord! Binnen is een andere man bezig met een bezoeker (te voorzien van info, geen misverstanden hier). Ik klim in de achterkajuit en kijk om me heen. Alles is spartaans en simpel uitgevoerd. Er staat weer een motor in, net zo scheef als de eerste, waardoor je niet achteruit kunt varen met dit schip: de schroef zit naast het roer! Je kunt over de motor heen klimmen naar de hoofdkajuit. Als de bezoeker weg is praat ik even met de vrijwilliger. Hij spreekt goed Engels en vertelt onder andere dat pas 40 jaar na de race de “Suhaili” en de “Joshua” naast elkaar hebben gelegen bij een speciale gelegenheid want Robin en Bernard hebben elkaar voordien nooit gezien, ook niet bij de start, ze startten ieder apart! Ik kijk rond en maak foto’s.

Spartaans

Spartaans

De motor staat scheef in het schip

De motor staat scheef in het schip

Hiermee stuurde hij

Hiermee stuurde hij

De scheve motor staat in de open ruimte

De scheve motor staat in de open ruimte

Kale boel

Kale boel

Eenvoudige kastjes, nog in originele staat

Eenvoudige kastjes, nog in originele staat

Het washok

Het washok

De hoofdkajuit

De hoofdkajuit

Men blijft er mee bezig; Moitessier wordt vereerd in Frankrijk

Men blijft er mee bezig; Moitessier wordt vereerd in Frankrijk

Er liggen nog meer fraaie boten

Er liggen nog meer fraaie boten

DSC_8793Het schip had drie waterdicht afsluitbare compartimenten, dus Bernard maakte zich nergens zorgen over. Hij was getrouwd en had kinderen, maar dat mocht niet verhinderen dat ie op de Stille Zuidzee-eilanden nog (een paar) vrouwen nam. Een bijzonder karakter was hij. Ik kijk ook in het binnen museum. Het enige dat mij daar interesseert zijn de scheepsmodellen die ik uitvoerig fotografeer.

DSC_8794 DSC_8795 DSC_8796 DSC_8797 DSC_8799 DSC_8800 DSC_8802 DSC_8804Langs de steiger met klassieke zeiljachten wandel ik op mijn gemak (ben met vakantie zie je) in de hitte terug naar mijn eigen bassin.

DSC_8808 DSC_8809

Kwart over vier. Ik ga lekker douchen want we gaan straks dooie schelpen in de marinade eten, mosselen noemen ze dat ook wel, mosselen met friet. Ingeborg slaat sopjes en puzzelt puzzels. De douche in het “Bureau de Port” (code: 74243) is lekker verfrissend (want: steenkoud) maar ik klaag niet, want dat mag absoluut niet meer van Ingeborg. Dit heeft tot gevolg dat Ingeborg na mij niets vermoedend onder de douche stapt en naderhand wel degelijk daarover klaagt! Lache man! Tis vakantie. We doen lekker niks. Ik krijg droge ogen van die ventilator op de tafel. Het kwikt stijgt al aardig in de richting van de dertig graden binnen. Maar: wel lekker gedoucht!

Tien over zes. We gaan uit eten. Schuin tegenover de boot.

Twaalf uur middernacht. De mosselen waren heerlijk met een saus gemaakt van Pineau (geen idee wat dat is). Patatten in een stalen mandje, die waren iets minder maar ik klaag niet hoor! Ingeborg had een escalopje de veau, ook niks om over te klagen (durft ze niet meer). Jammer dat de verse sla te laat arriveerde, maar we klagen niet hoor.

DSC_8811 DSC_8815We zaten heerlijk rielekst aan de rand van het terras en konden de boot goed in de gaten houden. Als toetje namen we een ijsje bij een belendend ijspaleis; Ingeborg met twee bollen en ik eentje, want ik had in mijn menu een ijsje inclusief zie je. Wat een leven! Terug op de boot ben ik gaan schrijven aan het stukje van 17 juli, tot half elf duurde dat. Toen wilde Ingeborg toch echt naar de herrie toe die ginder op de kade werd gemaakt, teneinde iets mee te krijgen van de feestelijkheden die hier altijd in de zomer dagelijks schijnen plaats te vinden. Ik wou dat eigenlijk ook wel, dus ik legde met genoegen de figuurlijke pen neer. Ik ga straks wel verder, zei ik. Erheen wandelend in het donker tussen de honderden vakantiegangers zagen wij van verre de vuurstokken draaiend de lucht in vliegen. De boulevard was afgezet en we zagen net het slot van de act van een van de straatartiesten.

DSC_8824Verderop was een groep van vier jongens bezig met een grandioze breakdance-act. Werkelijk onvermoeibaar waren zij. Kindertjes uit het publiek werden erbij betrokken en ze maakten onder luid gejuich een enorme show! Dit waren echte professionals, zoiets had ik nog nooit gezien, zelfs niet in die talentenshows voor dansers op TV. Het leek of ze van rubber waren en onkwetsbaar voor de regelmatige botsingen met het asfalt! Geweldig!

DSC_8826 DSC_8835 DSC_8838 Wat een feest. Geen spijt van. Na nog wat omzwervingen tussen de diverse stalletjes met koopwaar, artistieke uitingen en snoep en drank kuierden wij terug naar de boot, alwaar wij, pak hem beet, rond halftwaalven aankwamen. Ik heb toen het stukje van 17 juli afgemaakt maar kon hem niet op de weblog krijgen. De wifi van de haven liet het afweten, te druk, overbelast netwerk vermoedelijk. Morgenoggend nieuwe kansen, we gaan naar bed, tenminste als ik Ingeborg kan overreden haar puzzel af te sluiten. Dit was een lekkere, frisse avond, maar je kon gewoon in je T-shirtje buiten lopen zonder een gevoel van verkilling te krijgen. Het was erg leuk; een gevoel van vakantie vanavond.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s