Zondag, 26 juli 2015

Les Sables d’Olonnes – Joinville (Ile d’Yeu)

Dag Datum Wind Weer
Zondag 26 juli 2015 ZW, 5 – 7 Bf Geen zon, geheel bewolkt, regen en nog hogere golven, maar: wind mee!
Vertrek Aankomst Logstand Motoruren
08.00 uur 12.30 uur 11.079 (trip 38,8/track 29,75) 4751 uren en 30 minuten

Ik sta om 06.30 uur op en schrijf het stukje van 24 juli, niet zo lang dit keer, een beetje puntig, zonder foto’s. Moet een keertje kunnen. Om half acht ben ik al klaar en Ingeborg komt dan haar bed uit. We houden ons bezig met de voorbereidingen voor vertrek want de wind is gunstig qua richting. Qua kracht zijn we enigszins beducht: tot 7 Bf kan ie oplopen. Nou ja, dat hebben we al eens eerder meegemaakt. De boot kan het. Ik bid tot Aeos, de Griekse god van de wind: hee, Aeos, mag ik hopen dat we zelf straks ook zeven knopen lopen? Kan nooit kwaad. Te 08.00 uur gooien we los en tuffen de jachthaven uit. Het is een eind varen naar buiten. Ergens wel jammer dat we Sables niet goed hebben bekeken. Ingeborg maakt bij het uitvaren wat fotootjes van de directe omgeving.

Mooi kantoortje

Mooi kantoortje

Dag Sables

Dag Sables

Best wel mooie kade

Best wel mooie kade

Idem

Idem

Het is laag water

Het is laag water

Buiten de pieren hijs ik het grootzeil met die ene reef die er nog in zat. Even later trek ik hem er uit omdat het zeilen te langzaam naar mijn zin gaat. Het duurt echter niet lang voor de wind aantrekt tot 15 knopen. O, o, denk ik, daar gaan we weer! Toch maar weer een reef erin. Ingeborg wordt er gek van. De wind komt inderdaad uit het zuidwesten tot onze opluchting en met beide voorzeilen erbij gaat het erg lekker. We koersen op deze sombere ochtend op een kardinale ton af die we aan stuurboord moeten houden omdat daarachter een rif ligt. We zien de golven erop breken. Schuin achter ons komt een vissersschip in een rechte lijn op ons af stormen. Hij voert een knipperlicht. Dat betekent dat ie een net aan het uitstromen is. Ik moet drastisch uitwijken voor hem. Hij had me anders gewoon geramd. Ik sta perplex en vergeet zelfs te schelden en te vloeken en met m’n middelvinger te priemen! Hij maakt in het passeren gebaren dat ik een bocht naar stuurboord moet maken, tenminste dat denk ik. Later, na een bijna-klapgijp terwijl we naar de ondiepten voeren, als ie gepasseerd is, zie ik dat ie zelf een scherpe bocht maakt en weer op ons afkomt. Ik was toevallig op zijn visstekkie en hij waarschuwde me kennelijk dat ie terugkwam. Ik stuur naar bakboord, dwars over zijn net heen. Ingeborg had als de donder de kiel omhoog gedraaid. We beseffen eens temeer dat je moet oppassen met vissers; gewoon bijtijds wegwezen, demonstratief van koers veranderen. We ronden de kardinale boei en richten de boeg op het eiland Ile d’Yeu. De wind blijft toenemen maar met deze bakstag wind deert ons dat niet. De bootsnelheid loopt af en toe op tot boven de 9 knopen, erg geflatteerd natuurlijk, ik moet nog steeds een keertje calibreren. De snelheid over de grond loopt op tot rond de zeven knopen, terwijl we het hele traject de stroom een klein beetje tegen zullen hebben. In dit stuk zee stroomt het vreemd genoeg namelijk niet zo hard. Het begint te regenen en af en toe niet zo zachtjes ook. Omdat ik het koud krijg trek ik een zeilbroek aan over mijn spijkerbroek, nog een trui erbij en een gewatteerde jas erover. De sjaal van Ingeborg om mijn kop en een muts van Cola Zero erop completeren het geheel (ik wist niet dat “Cola” ook mutsen maakte).

“I am sailing, I am sailing….!”

Lawrence of Arabia

Lawrence of Arabia

Idem

Idem

Om ons heen tel ik 12 zeilboten die eveneens gebruik maken van deze windrichting om naar het eiland Yeu te komen. Eentje vaart vanaf het begin met een “zandloper” om zijn voorstag; het ging kennelijk niet helemaal goed met zijn spinnaker. In de haven van Joinville zagen we de schipper later in de mast hangen met een mes om de flarden weg te snijden. Weer 2 of 3000 euro naar de ratsmodee (ik wilde niet weer een keer “kloten” zeggen, dat is zo ordinair). Ja, ja, een dure sport, dat zeilen, hoor! De wind neemt rap toe tot boven de 25 knopen en af en toe zie ik 30 knopen op de teller. Mijn gebed van vanoggend wordt verhoord: de snelheid (over de grond) komt niet meer beneden de 7 knopen. We schommelen en zwaaien en donderen van de golven, maar we krijgen geen water aan dek. Geweldig. De boot laat zich sturen alsof ie stuurbekrachtiging heeft. Heel af en toe wil ie onder invloed van de niet altijd voorspelbare golfbewegingen uit het roer lopen, maar dat gebeurt niet 1 keer! Hij is altijd te corrigeren. Het eiland komt snel naderbij. Ingeborg ziet kans koffie te zetten, lekker hoor, met een sprits. Als we straks naast het eiland komen zal het leed geleden zijn, we varen dan in de luwte. Om kwart over twaalf is het zover. Niks: leed geleden. Het water wordt wel platter maar de wind neemt exponentieel toe en ik moet een tweede reef in het grootzeil erbij trekken om niet alsnog uit het roer te lopen! Het moet niet gekker worden. De laatste paar mijlen varen we zonder kluiver, alleen de kotterfok staat bij. We zien plekken langs de kust waar je bij mooi weer prima kunt ankeren. Er liggen daar ook boten aan moorings. Moeten we onthouden als we met de Kuster hier straks langskomen. Zeiknat, moe maar blij dat we er zijn varen we om half een tussen de pieren de haven van Joinville binnen. Ik wil bakboord uit de jachthaven invaren om gewoon ergens te gaan liggen, net als 5 jaar geleden, maar ik schrik van de drukte en de geringe afmetingen van het vaarwater tussen de steigers. Ik draai om en roep eerst het havenkantoor op. Ja meneer, steiger C nummer 20, tussen C en D in. Heel voorzichtig stomen wij op. Er staat stroming in de haven om de zaken makkelijker te maken. Het gaat maar net goed. Gelukkig worden we opgevangen door een Nederlands stel dat net de loopbrug afkomt met een baguette in de hand. Hartelijk dank. Krapjes hier hoor! Ik moet nog maar niet denken aan uitvaren. We liggen wel fantasties dicht bij het havenkantoor met het sanitaire blok en de uitgang naar de stad. Helemaal goed.

We liggen direct onder de loopbrug

We liggen direct onder de loopbrug

Kijk maar

Kijk maar

DSC_9098

De capitainerie

De capitainerie

Idem, ook wel Bureau du Port

Idem, ook wel Bureau du Port

Daar liggen we, in de regen

Daar liggen we, in de regen

Het eiland

Het eiland

De track, een tamelijk rechte lijn

De track, een tamelijk rechte lijn

Ondertussen regent het nog steeds en is het koud! (de foto’s zijn later genomen, toen de zon alweer scheen!). We doen de noodzakelijke dingen na het afmeren en Ingeborg gaat brood verkolen in het broodrooster. Als het zwart eraf is smaakt het best lekker met kaas. Na het eten hebben we het nog steeds koud. Ik heb een scherm gemaakt van een stuk zeil om ons onder de buiskap te beschermen tegen wind en regen. Ik kan dan op het brugdek computeren want we hebben hier ook wifi! En dat blijkt hetzelfde account als in Sables te zijn, die doet het hier ook! Het is één groot gebied: “vendee-wifi”. In de kajuit doet ie het niet, net als in Sables. Bij de havenmeester moeten we 37,70 euro aftikken voor een nacht. Stroom, water en douches zijn inclusief. In de loop van de middag wordt het eindelijk droog en breekt af en toe de zon door. De wind blijft onvermoeibaar blazen en gieren maar begint ook te draaien naar het westen en noordwesten! We zijn mooi op tijd binnen. Omdat het zondag is bellen we met het thuisfront. Ma had het ook over de storm in Nederland, het schijnt echt erg te zijn geweest. Marijn stuurt ons fotootjes van de “Friesland”; hij heeft weer een aantal lijntjes aangebracht, hij wordt steeds mooier.

IMG_2391

IMG_2392Verder is alles goed, geen bijzonderheden. De middag wordt gezapig; ik wandel wat op de steigers, bootjes kijken. Ingeborg offert zich op en geeft mij de iPad om te kunnen lezen. Ik val daarbij in slaap tot zes uur saves. Ingeborg gaat eten maken: sappige peultjes, dooie kip en een prutje met olijven en lekkere knapperige sla natuurlijk. Lekker hoor! Na den eten verkennen wij te voet het stadje Joinville. Het is stervensdruk. De ferry’s blijven toeristen aanvoeren. Heel veel fietsen en de terrassen zitten stampvol. We kuieren rond de haven en door een straatje achterlangs, naar een kerk, waar we niet in gaan, en terug naar de haven. We zien de bakker, de supermarkt, meer hebben we niet nodig.

Best wel schilderachtig hier

Best wel schilderachtig hier

Een drukte van belang

Een drukte van belang

DSC_9080 DSC_9083

Straatje van Joinville

Straatje van Joinville

Idem

Idem

Kerk van Joinville

Kerk van Joinville

Stemmig plaatje van de boulevard

Stemmig plaatje van de boulevard

Terug op de boot babbel ik met de buurvrouw die vind dat ik goed frans spreek (dat is ook zo), maar ik vraag haar wel langzamer te praten anders versta ik haar niet. Ze is onder de indruk van ons schip en noemt het een “Coffre Fort”, dat betekent zoveel als een “stoere bak” (denk ik). Daar kun je wel een wereldreis mee maken, zegt ze. Ja, maar wij niet, zeg ik. Dat gaat de volgende eigenaar doen. Heel gezellig allemaal. Na de koffie schrijf ik 25 juli en dan ben ik weer redelijk bij, want die kan meteen op het net. Dat duurt overigens wel tot middernacht omdat ik probeer een filmpje te uploaden, maar dat lukt weer niet. Ik zie in de statistieken dat vandaag, tot vijf voor twaalf snags, 488 bezichtigingen van ons weblog hebben plaatsgevonden, een nieuw record. Te twaalf uur middernacht slaapt Ingeborg reeds. Ik ga ook naar bed. Het waait nog steeds verschrikkelijk hard. Wat is er toch in godsnaam aan de hand met dat weer?! Dat wordt morgen ook niks, ik weet het zeker (ik heb het weerbericht bekeken, zie je).

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s