Maandag, 3 augustus 2015

Perros Guirec – St. Peter Port (Guernsey)

Dag Datum Wind Weer
Maandag 3 augustus 2015 Z – ZW 3 – 4 – 0 Bf Overwegend bewolkt, regenachtig
Vertrek Aankomst Logstand Motoruren
07.00 uur 19.00 uur 11.470 (trip 65,7/track 55,19) 4784 uren

Drie augustus. Vijf voor zeven. We zijn eruit. Het is rustig en koud buiten. Bibber, bibber. We gaan maar een stukje varen. Weinig wind, lijkt wel. De stroom staat tegen, dus we moeten beginnen met een stukje motoren, vrees ik. Wij zijn nog de enigen die hier liggen. We doen kennelijk iets niet goed. The story of my life. Ik haal het anker op. Dat gaat ook niet zomaar: grote bladen kelp en ander groenvoer hangt aan de ketting. Om de meter moet ik stoppen met inhalen om de troep eraf te trekken. Half acht. Er is niet voldoende wind om te zeilen, maar we moeten toch dit gat uit zien te komen. De motor stampt, de verstuiver staat behoorlijk te lekken op het motorblok en de diesel sproeit in het rond terwijl de dampen zich verspreiden in de boot. Ik heb een keukenrol erbij gegooid in de bilge onder de keerkoppeling om de diesel op te zuigen. Ik laat een paar luiken van de omkasting van de motor openstaan evenals de raampjes in de hondekooien, zodat de dampen makkelijk weg kunnen. Leuk is anders. Tja, ik heb de keuze gemaakt om op Guernsey een monteur in te schakelen. Dat is honderden malen makkelijker dan het in Frankrijk te doen, wat de communicatie betreft; mijn technisch frans is nu eenmaal niet zo goed. Bovendien denk ik dat Perros Guirec niet zo’n goede plek is om een goede monteur aan te treffen, maar dat is een vooroordeel, kan het niet staven. Ik hoop zometeen te kunnen gaan zeilen. Er staat 10 knopen wind van achteren, dat moet kunnen, maar ik wil eerst het gat uit hier. De stroom is neutraal, houdt niet over. Onderweg naar Guernsey komt ie eerst van links en vanmiddag van rechts. Als we maar wind hebben, dan is dat niet erg. Je moet je op de stroom laten meevoeren, dus niet al te veel compenseren, maar ja, je weet toch nooit hoe het hier loopt, daarvoor moet je een local wezen. Als ik een local was geweest, had ik gekozen voor de route die stuurboord ligt van het Plateau des Roches Douvres, maar nee, ik kies voor bakboord, met alle gevolgen van dien. Tien over half acht. Motor uit. We zeilen en niet eens zo gek ook! Twaalf knopen wind uit het zuiden en 5,4 over de grond. Dat is niet verkeerd. Here comes the joggert. Half negen. Boom aan stuurboord op de kluiver gezet want de koers was zodanig dat ie aan lij steeds in viel en niets meer deed. Dat kunnen we niet hebben. Nu varen we 7,6 knopen over de grond, een steady koers om de Roches Douvres heen (links ervan dus). Ingeborg gaat het Kanaaleilanden geld tellen dat ze heeft gevonden in een kast, het speelgoedgeld noem ik het. Wel duur speelgoed. Vijf voor half tien. Ik heb het Engelse vlaggetje aan het stag gebonden.

Balanceeract

Balanceeract

Aan bakboord komt een enorm schip met zure appelen aan. Ingeborg blijft star naar stuurboord kijken, daar schijnt de zon, vrolijk en helder! Links van ons is het “goor”, daar zit wel narigheid in denk ik: zee of wind, of allebei. Een soort rolwolken komt op ons af. We sturen nog steeds in de richting van Guernsey. Roches Douvres is bij lange na niet te zien. Tien voor half elf. Kwartier geleden de boom eruit gehaald omdat de wind naar het WZW draaide. Nu varen we halve wind naar Guernsey. Dat betekent dat we de ondiepten van de Roches Douvres vrij kunnen zeilen. Het gaat lekker. We lopen nog steeds boven de 5,5 knopen. We worden wel naar bakboord weggezet, maar hopelijk wordt dat later gecompenseerd door een tegenovergestelde stroom. Tien voor twaalf. De boom over de andere boeg gezet want de stroom komt nu van stuurboord af. Ik ben zo druk als een klein baasje. De snelheid loopt terug. De wind blijft een beetje achter in kracht, zo rond de 10, 12 knopen. Ingeborg zit op de poef in de kajuitingang te puzzelen. Het weer wordt grauwer, grijzer. Ingeborg weigert er een fotootje van te maken, ook goed. Half een. Het is over en uit. De wind is weg. De golven hebben het overgenomen en ik heb het grootzeil op de giek laten ploffen. Alle zeilen weg, niks aan te doen. Waar niet is, verliest de keizer zijn recht. Heel vervelend allemaal. Helaas moet de motor worden gestart. Alle luiken open! Ik zet hem op 1600 toeren en we halen niet meer dan 4,5 of 5 knopen in deze zee. Wat een ellende, vooral omdat de zeegang omgekeerd evenredig met de windafname toeneemt. Half vier. Er is een reden waarom ik zo laat toekom aan een bulletin voor de voicerecorder. De narigheid werd nog groter. Ik ging om half twee kijken bij de motor om te zien in hoeverre de verstuivers bezig waren de motorruimte onder de hete diesel te sproeien – en ze deden in dat opzicht flink hun best, moet ik zeggen! – toen ik in mijn rechterooghoek een flits opving. Dat was een straal water die zomaar tussen de pijp van de uitlaatbocht en de uitlaatslang die naar de demper achter het schot loopt uitspoot! Het hele compartiment onder de keerkoppeling stond al flink onder water. Ik vroeg Ingeborg vriendelijk de motor stop te zetten om te voorkomen dat de automatische bilgepomp straks het werk niet meer aankon. Godgloeiendegodverdomme! Wat nou weer! Ik besloot niet in paniek te raken, werkelijk waar, dat kan! Maar vloeken mocht, vond ik. Voor paniek was geen reden; we zonken immers niet? En we stonden niet in brand.. We stonden alleen maar op ons kop in een boot die dood in het water lag en een speelbal van de golven was en ik kan je vertellen dat dat geen pretje is en dat is zachtjes uitgedrukt (it’s fucking hell!!!). Toevallig voer een eindje voor ons een grote RIB met een paar mannen erin rond. Het leek wel zo’n kustwachtboot met redders en zo, maar ik geloof dat het vissers waren die daar aan het rondkloten waren. Ik stond nog in duplico of ik ze zou aanroepen voor een slepie; dat zijn dingen die je dan denkt. Uitermate stupide natuurlijk, want er was niks aan de hand. We hadden immers een reserve uitlaatbocht aan boord? Die zet ik er zo even op, no problemo (!). Grote kans dat ik kotsend uit het achteronder tevoorschijn kom, maar dat mag geen naam hebben. Afijn, ik kon niet zo gauw zien wat het probleem was, maar ik vermoedde dat de pijp waar de slang met een slangklem op zat, gecorrodeerd was en de nieuwe bocht erop moest. Ik had dat ding 14 jaar geleden gekocht, na een lekkage tijdens een vakantie in Denemarken. Een paar voortreffelijke Denen hebben toen die ouwe uitlaatbocht gerepareerd en tot op de dag van vandaag deed ie het prima. Aan Ingeborg de eer om de reserve op te zoeken in de troep, nadat ik het grootzeil had gehesen en de kluiver uitgerold. Het arme kind raakte helemaal over haar toeren toen ze het ding door de zenuwen niet snel genoeg kon vinden, maar uiteindelijk vond ze hem toch door haar eigen methodische werkwijze: ze schrijft altijd precies op waar ze dingen opbergt. Ze moest alleen weer even kalm worden om goed te kunnen nadenken en lezen. Ondertussen stond ik aan het roer en hield met mijn linkerhand en -arm met een aparte lijn de giek in bedwang die voortdurend als een moordwapen heen en weer sloeg in een aanschietende zee. Ik besefte heel goed dat de problemen zich zouden verveelvoudigen als ik ook paniekerig werd, dus probeerde ik me te beheersen, maar makkelijk was dat niet. Die bocht moest erop en dat kon alleen als ik me concentreerde. Ik ben twee uur bezig geweest met het oude ding van de motor te slopen en de nieuwe erop te schroeven. Het grootste probleem was de uitlaatslang die ik niet van de oude bocht af kon krijgen. Uiteindelijk heb ik van de slang een ring van circa een centimeter afgesneden om hem over de rand van de pijp te kunnen wippen. Die rand was gevormd, zo bleek, door jaren opgehoopte corrosie en vuil en vandaag besloot ie te gaan spuiten. De slangklem was niet verder meer aan te draaien. Uitsluitend dankzij een speciaal stukje gereedschap dat ik toevallig heb, een plat ringsleuteltje 13/12 in een speciale uitvoering, kon ik de klus klaren. De ruimte rond de moeren op het motorblok was te gering om met een normale steek- of ringsleutel te kunnen werken.

Een wonderbaarlijk sleuteltje; gereedschap is alles!

Een wonderbaarlijk sleuteltje; gereedschap is alles!

Tijdens het sleutelen moest ik me af en toe goed vasthouden en mijn kop behoeden voor bulten door de buitelingen die de boot maakte. Arme Ingeborg kreeg behoorlijk last van haar armen bij het in bedwang houden van de giek, maar na verloop van tijd nam godzijdank de wind iets toe en begon het weer een beetje op zeilen te lijken. Ik kon dat beneden merken als de schroefas begon te draaien. De snelheid liep op van 0,0 tot 1,4 over de grond. De tracklijn laat goed zien waar wij “in de fout gingen”. Ingeborg had grote moeite met het op koers houden van de boot bij dit soort snelheden, is ook onmogelijk. Op een gegeven moment dreven we (met de boeg) in de richting van de Franse kust! Maar eigenlijk, ondanks het ongemak, was er niks aan de hand: we hadden de ruimte, de ondiepten van de Roches Douvres waren ver weg, het was midden op de dag en ik kreeg genoeg vertrouwen tijdens het werk dat het zou lukken. En lukken deed het! Ik was zo ingespannen bezig dat ik geeneens zeeziek werd! Om kwart over drie kon ik tegen Ingeborg zeggen: start hem eens? En ja hoor, geen druppel meer, behalve de diesel dan die nog steeds rond werd gesproeid. Ik stond wel een beetje te trillen op mijn benen doordat ik in alle commotie vergat te eten en te drinken. Dat werd door Ingeborg gauw rechtgezet. Samen hebben we de klus geklaard! Op de motor ploegen wij voort richting Guernsey, inmiddels tegen de stroom in, that hurts!

Ziet er lekker uit he?

Ziet er lekker uit he?

Dit is de nieuwe

Dit is de nieuwe

Met ouwe appendages die nog goed zijn

Met ouwe appendages die nog goed zijn

20.00 uur. We liggen na een gedenkwaardige tocht voor de Victoria Marina van Guernsey, 12-dik. Het is hier een gekkenhuis! De laatste keer dat we dat hebben meegemaakt was in 1988 in de buitenhaven van Enkhuizen.

DSC_9273

Je kunt op twee derde van de track de “hickup” zien

DSC_9272

In afwachting van een glorieuze entree

DSC_9274

Enkhuizen op zaterdagavond in juli

DSC_9276

Achter ons is nog niks aan de hand

Van de stroom rond het eiland begrepen we niks; het ene moment hadden we hem mee en dan weer tegen en vervolgens weer mee, maar we liggen! Tussen heel veel andere boten, Nederlanders vooral en Fransen. De bilge staat vol olie en zeewater. Als de bilgepomp dat maar niet overboord gooit want dan hebben we een probleem. We willen het dock in, de Victoria Marina, voor de monteur die natuurlijk makkelijk aan boord wil kunen stappen. We nemen een kaasje, een wijntje en genieten van de drukte om ons heen. Dat zal me een puinhoop worden straks bij het invaren als er genoeg water op de drempel staat. Toch wel een vreemde gewaarwording hoor, om hier te zijn, na 5 jaar. Aan die drukte moeten we wennen, maar dat geldt voor de hele thuisreis naar Edam. Hadden we maar niet voor het hoogseizoen moeten kiezen! 23.00 uur. Er is van alles gebeurd, hoop drukte bij het invaren, moesten lang wachten. We liggen tegen een zeilboot en een motorboot, een Broom 45, dicht bij de stadskade, in het ondiepe gedeelte. Dat vinden we helemaal niet erg. Ik heb geprobeerd te schrijven maar dat lukt niet meer, kan me niet meer concentreren op gebeurtenissen van 3 of 4 dagen geleden, daarmee stel ik de boel weer uit, ik weet het. We hebben zuurkool gegeten, zo lekker! Met spekkies en een ei. Hoop Nederlanders hier, het miegelt ervan. Ze vragen allemaal waar je geweest bent en dat probeer je dan te vertellen maar je merkt in de meeste gevallen dat het ze geen ene reet interesseert! Daar moet ik nog aan wennen, ik moet niet zo gauw meer “leeglopen” over onze reis. We gaan naar bed, tenminste als Ingeborg kan stoppen met puzzelen. Wat een dag was deze! Morgen is het 4 augustus.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

6 reacties op Maandag, 3 augustus 2015

  1. Bert Bottenberg zegt:

    zo te zien is het aansluitstuk van koelwater en uitlaatslang weg gecorrodeerd. Ten gevolge van aluminium en staal. Dan is het stalen stuk het edele. Raadt U aan de rest van de motor, in Nederland, grondig na te laten kijken op zulke toekomst problemen.

    Liked by 1 persoon

    • wingiv zegt:

      Beste Bert, het gekke is dat dat gedeelte niet het probleem was! Het water spoot tussen de slang en de ronde pijp uit, zal ik maar zeggen. Dat verrotte stuk zag er 14 jaar geleden al zo uit, toen het provisorisch (afgevlakt en met dat draadeind erin getapt door een paar behulpzame Denen!) en was tot op de dag van vandaag lekvrij gebleven. Dat was toen wel de reden dat ik een nieuwe bocht kocht, die nu om een andere reden van pas kwam!
      Grondig nagekeken wordt ie trouwens zeker. Bedankt voor de tip!

      Like

  2. Zo, dat was weer een hoop leeswerk. Wel leuk om weer over de plekken te horen waar we ook geweest zijn. Mooie foto’s!!!!!!! Ik hoop dat de motor inmiddels weer toppie is. Het is toch wat, maar dat hoort er allemaal bij. Jongens , goeie vaart en heel veel plezier. Groetjes Cees en Marijke

    Liked by 1 persoon

  3. Linda zegt:

    Je moet maar zo denken; met al die “hick ups” van de afgelopen maand zal het afscheid nemen van de boot misschien alleen maar makkelijker worden 🙂

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s