Zondag, 2 augustus 2015

Aberwrac’h – Perros Guirec

Dag Datum Wind Weer
Zondag 2 augustus 2015 ZO – Z 3 tot 6 Bf Zon, geweldige zeildag!
Vertrek Aankomst Logstand Motoruren
07.45 uur 18.30 uur 11.404 (trip 89,3/track 55,32) 4776

Het is 2 augustus. Vijf over zeven. Ben er net een kwartiertje uit. Waarom fluister je zo, vraagt Ingeborg. Omdat het zo stil is, zeg ik, dat wil ik niet bederven. De windstilte komt uit het oostzuidoosten. Het water is ook stil. We zouden zo weg kunnen gaan, maar het is nog te vroeg volgens Bartjens. Ik moet nog even voor de zekerheid op de getijtafels kijken. Het is hoogwater. Ik snap dat niet zo goed. Het zou laagwater moeten zijn.

Acht uur. Kwartier geleden vertrokken uit Aberwrac’h dat we waarschijnlijk voor het laatst in ons leven gezien hebben. Dat is best wel waarschijnlijk. We koersen naar zee, kijken of we kunnen zeilen vandaag, dat zou moeten met deze windrichting. Ik had nog even gekeken bij het havenkantoor naar het weerbericht, dat zag er goed uit, de golfhoogte zal ook meevallen met deze landwind.

Dag Aberwrac'h

Dag Aberwrac’h

Half negen. We hebben weer water rond de boiler staan. Laat maar staan, komt wel een keer. Ik heb ook onder het motoren gekeken naar de motor om te ontdekken waar nou die olie die er onder ligt vandaan komt. Ik heb het ontdekt: bij één verstuiver zie ik elke 5 seconden een druppel diesel uit een nozzle (ik leerde later dat dat ding een “return banjo” heette) die door een leidinkje loopt op het motorblok vallen, ook zie ik een spray van minuscule druppeltjes opspatten rond de verstuiver ernaast (denk ik), het dampt ook een beetje. Dit is niet goed. Dat moet gemaakt worden. Ik voel met een steeksleuteltje of ik iets kan aandraaien maar alles zit muurvast. Ik durf niks te forceren, als er iets afbreekt zijn we helemaal ver van huis. Dit betekent dus zoveel mogelijk zeilen! Ik wil het in St. Peter Port laten repareren; ik heb er geen zin meer in het probleem in het frans aan iemand te moeten voorleggen.

Bij die bovenste verstuiver lekt het

Bij die bovenste verstuiver lekt het

Negen uur. De stroom had moeten gaan meelopen, maar dat gebeurt niet. Ik ga nog een keer kijken op de stroomkaartjes van de Reeds en nu zie ik meteen waar ik fout zat: de stroom is getekend ten opzichte van HW Dover. Op een of andere manier heb ik alleen gekeken naar de naam “Brest” dat tussen haakjes er op elk tekeningetje achter staat. Dat scheelt ongeveer 5 uur, waardoor we nu 6 uur lang de stroom tegen hebben i.p.v. mee. Aan de andere kant betekent dat dat we door kunnen varen bij daglicht tot aan Perros Guirec, want aan het eind van de rit hebben we de volle porren stroom mee, zo zie je maar weer: elk nadeel heb z’n voordeel. Trébeurden is van de baan; als het blijft waaien wordt het Perros Guirec. We kunnen eventueel altijd nog afzwaaien naar de kust, Roscof bijvoorbeeld of Primel de Trégastel om maar eens wat te noemen. De snelheid komt niet boven de 4 tot 4,5 knopen, soms zelfs onder de vier. Dat wordt 6 uur tandenknarsen, dat wel.

We zeilen fantastisch, iets ruimer dan aan de wind, beetje bakstag af en toe. De vuurtoren Ile de Vierge blijft “urenlang” aan stuurboord naast ons staan. Wanneer gaat dat ding nou eens weg!

Nog maar een keertje dacht ik

Nog maar een keertje dacht ik

Heel langzaam wordt de hoek waaronder we hem zien groter. Door het water gaan we heel hard: 8 knopen, maar dat is vanwege de calibratieproblemen zeer geflatteerd, het zal in werkelijkheid zo’n 6 knopen zijn. Koffie!

We gaan lekker

We gaan lekker

Idem

Idem

Idem

Idem

Even later: 9 knopen door het water en 3,8 over de grond! En dat moeten we urenlang volhouden! Owowowowow! Dat wordt een lange dag.

Tien voor half elf. Toch maar een jasje erbij aan gedaan. Die 24 graden die was aangekondigd zie ik niet gebeuren! Misschien aan de wal, maar hier niet.

Kwart voor elf. De wind is toegenomen tot 13 à 15 knopen. We gaan als de brandweer (door het water).

Kwart over elf. We tikken de 10 knopen door het water aan (7 dus, denk ik) en 4,5 over de grond. We surfen heerlijk over de oceaandeining heen, voortgedreven door een stevige zuidenwind. Ik bid vurig dat ie bij de kentering van het tij, vanmiddag om een uur of vier, niet gaat liggen want dan zijn we gef….in de aap gelogeerd, indachtig het verstuiverprobleempje.

Kwart voor twee. Heerlijk gelunst met broodjes bietensalade. De wind is nog meer toegenomen: tot 22 knopen, 24 heb ik al gezien. We varen onder vol tuig en zo varen we een beetje de stroom dood: tot 6,4 over de grond! Ik denk dat de tegenstroom een beetje aan het minderen is. Als we dwars van Ile de Batz zijn, zo rond vier uur, moet ie mee gaan lopen. Jongens, wat gaan we hard en wat doet ie dat goed, het schip! Geen moment loopt ie uit het roer en ik kan zelfs nu nog af en toe het stuurwiel los laten. Eigenlijk zou ik “voor het veilige” een reef er in moeten trekken, maar ik ben bang dat dan de wind gaat liggen (ik begin bijgelovig te worden). Ik gok erop dat het niet harder gaat waaien. Ile de Batz komt rap naderbij.

Half drie. Dwars van Batz. De wind is iets afgenomen. We gaan nog steeds lekker. Af en toe een tegenligger, op de motor, kan haast niet anders. We varen iets te langzaam naar mijn zin in de luwte van het eiland maar straks zal dat weer beter gaan.

Ile de Batz

Ile de Batz

Iles de Batz verdwijnt achter ons

Iles de Batz verdwijnt achter ons

Vijf uur. Update. Nog steeds lekker zeilen, maar de stroom lijkt nog niet mee te lopen, vreemd. Teleurstellend. Maar de zon schijnt nog steeds, het is niet onaangenaam op het water. Af en toe waait het weer 23 tot 24 knopen. Ik denk dat we regelmatig boven onze rompsnelheid zitten. We scheuren nu richting Ploumanach en daarachter ligt Perros Guirec, met zijn beschutte ankerplaats. Trébeurden laten we in dit geval niet links maar rechts liggen. In deze hoek is het drukker op het water. Een sportieve jongen scheurt op een paar meter voor onze boeg hoog aan de wind langs.

Snelle jongen

Snelle jongen

Half zes. De stroom is met 1 klap omgeslagen. We gingen van 7 naar 10 knopen over de grond! Het leek de Raz de Sein wel! Wat moet ik er nog meer van zeggen? Mooier kan het niet. We ronden een soortement van kaap, vlakbij Ploumanach. De kust is prachtig gevormd van door de zee gepolijste rotsen.

Deze wacht op Obelix

Deze wacht op Obelix

Perros Guirec

Gladde rotsen

Zes uur. Nog een klein stukkie. Er staat hier rond de eilandjes en de kust een rare wind, heel vlagerig en we worden daardoor behoorlijk omver geduwd. Felle windvlagen. Ingeborg is er niet blij mee, met dat schuine.

Voor anker op een "rommelige" plek

Voor anker op een “rommelige” plek

Een lekkere track

Een lekkere track

Kwart voor zeven. We liggen al een kwartiertje bij Perros Guirec, voor anker, want dat wilden wij. Als de dieseldamp uit de kajuit is weggetrokken en de zeilrommel is opgeruimd keert de rust weer. Dit is de eerste keer dat we ankeren sinds de dramatische ankerpartij op de Garonne boven Bordeaux. Er liggen nog een paar boten, allemaal op een mooring, zogenaamde wachtboeien voor het geval je moet wachten tot er voldoende water op de drempel van de jachthaven van Perros Guirec staat. Na een tijdje zien we dan ook een aantal boten de boei verlaten en de baai invaren, over de ondiepten heen naar de jachthaven. Een stuk of drie schepen blijven liggen. We liggen heel vreemd: met de kont in de wind vanwege de vloedstroom die krachtig de baai in staat. Wel vervelend want het is inmiddels koud geworden in die wind. Het waait nog immer pittig en het water staat kittig, kort overeind tegen de spiegel. Het lijkt net of we varen. Wij gaan niet de jachthaven in want we willen morgenochtend vroeg verder, naar Guernsey. Gebeld met Ma en met Marijn. Heel gezellig allemaal. Marijn was met Rietje en een vriend, Jan, met hun boot op het meer bij Medemblik. Daar was het heel gezellig met veel boten en muziek en zo.

Het is acht uur en we liggen nog steeds voor anker en het waait nog steeds de stront van de dijken. Dat zal wel minder worden als de zon achter de horizon verdwijnt. We eten heerlijk, een laatste restje salade, verse sla, een broodje. Ik ga lezen in een boek van Edward Akerson, wil het nog maar eens proberen: “Een vlucht vooruit”, vage titel voor een vaag boek, maar het is er eentje uit een serie waarin dezelfde hoofdpersonen voorkomen en dan is het weer iets makkelijker. Irritante stijl. We liggen hier voortreffelijk, tis hier fantasties

Half elf. De wind neemt iets toe, in lijn met de stroom nu want de zee is een stuk rustiger; we liggen nu normaal achter ons anker. Het wordt nu pas donker, dat is het fijne als je noordelijker komt: de dagen worden langer. Ik heb een stukje geschreven, weet niet meer welke dag. Ingeborg zit nog steeds te puzzelen buiten in de kuip. Een prettige avond is het, na een prettige zeildag.

Kwart voor twaalf. Bedtijd. Morgen om een uur of half zeven kunnen we hier wel weg gaan, dan begint de stroom naar buiten te lopen. De maan schijnt, is afnemend. Morgen is het springtij. Ik vind dat de wind nu wel mag gaan liggen.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

2 reacties op Zondag, 2 augustus 2015

  1. Linda zegt:

    Leuke actiefoto pap, zo achter het stuur!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s