Vrijdag, 7 augustus 2015

Cherbourg – St. Vaast la Hougue

Dag Datum Wind Weer
Vrijdag 7 augustus 2015 N – ZO, 2 tot 3 Bf Zon
Vertrek Aankomst Logstand Motoruren
10.00 uur 14.30 uur 11.537 (trip 24,6/track 26,14) 4790 uren

Zes uur was ik er al uit vanochtend, deze zevende augustus, op de ankerplaats voor de jachthaven Chantereyne, in Scherrenburg. Ja, gossiemikkie, enne, ik ging eventjes naar buiten, overboord plassen in het windstille ochtendgloren toen ik een hele rits zeiljachten de jachthaven uit zag komen om zee te kiezen. Ze namen de rechter uitgang van de rede, de uitgang die je kiest als je stuurboord uit gaat, naar het oosten. Ik dacht toen: heb ik weer verkeerd gekeken hoe het zit met de stroom, moeten wij ook weg? Maar als ik het goed zag, verdwenen de meeste masten achter de massieve muur van de pier met de in puin geschoten fortificatie aan het uiteinde en zag ik niemand richting Barfleur gaan. Ik denk dat veel boten naar het noorden varen, richting Poole Harbour of naar de Solent; Cherbourg is een geliefd oversteekoord; men steekt hier graag over. Ik ben toen maar weer naar bed gegaan en heb liggen lezen tot een uur of kwart voor acht en nu zit ik al een half uur te staren naar het scherm want ik moet iets opschrijven over gisteren en dan ben ik helemaal “bij”. Ik heb er eigenlijk geen zin in, maar we vertrekken pas om een uur of elf dus ik moet maar even zin maken. Het moet toch even beur’n. Ik krijg een lekker kopje thee van Ingeborg. Ze zegt: je hoeft nog maar een week te schrijven (ze denkt dat we binnen een week thuis zijn, zeker?) en dan kun je het boek sluiten. Ja, dan sluiten we “the big book” definitief. Dat is iets om me op te verheugen en bedroefd over te zijn tegelijk; ik wor nu al nostalgies en melancholistisch als ik eraan denk.

Exact tien uur. Ik ben klaar met het stukkie van 6 augustus, van gisteren dus! Ik superblij want ik ben bij, alleen de lezers niet, da’s minder. De haven loopt nu toch wel erg leeg hoor en allemaal stuurboord uit, deze vloot, naar het oosten. Het is nog steeds windstil. Een hele tros kleine bootjes met gele zeiltjes, begeleid door schreeuwers in RIB’s, komt uit de haven zetten om weer les te krijgen in de edele kunst van het zeilen. Heb je daar eigenlijk geen wind bij nodig? Koffie!

Kwart over tien. Meteen na de koffie vertrokken van de ankerplaats bij Cherbourg. Zouden wij hier ooit weerkeren? Zou leuk zijn.

Half elf. We zijn buiten de golfbrekers met de forten en volgen de troep masten in de verte die richting de noordkardinaal, de “Pierre Noire” varen. Een sleep ligt op tegenkoers. Het is de “Smit Beluga” met een grote bak; Hollands Glorie in Frankrijk.

Dag, Cherbouirg

Dag, Cherbouirg

Hollands Glorie

Hollands Glorie

Prachtige kusten

Prachtige kusten

Platte zee

Platte zee

Een ruimteschip kwam over, hij is in Ierland geland geloof ik.

Een ruimteschip kwam over, hij is in Ierland geland geloof ik.

Opvliegers

Opvliegers

De kuip in actie

De kuip in actie

Half twaalf precies zijn we dwars van de “Pierre Noire”. Dat betekent niet: Zwarte Piet, maar: Zwarte Steen. Nu hebben we stroompje mee: 7 knopen over de grond bij 1600 toeren. Het water dat tot nu onwerkelijk vlak, plat en glad was, wordt iets onrustiger en dat zal zo blijven tot voorbij de Pointe de Barfleur met de bekende hoge vuurtoren.

De vuurtoren van Barfleur

De vuurtoren van Barfleur

De wind blijft weg, er valt niet te zeilen, dat was ook voorspeld voor deze dag. De visboeien die we tegenkomen worden al lekker onder water getrokken door de stroom. We varen in oostelijke richting en er zou een noordelijke wind komen maar daar is helaas geen sprake van.

Half een. Motor uit. Toch maar proberen bij een opgestoken noordoosten windje van 6 tot 8 knopen, af en toe 10. Ik kan net, geholpen door de stroomrichting de ondiepten voor de vuurtoren omzeilen en misschien zo de hoek om komen, richting St. Vaast la Hougue. Een mooie gelegenheid om nu eens een goeie foto te nemen van die paal. Dat is me in al die jaren nog nooit gelukt; we waren telkens te ver af. Er blijken naast of achter de vuurtoren nog meer fraaie, karakteristieke optreksels te staan en iets verderop ligt het plaatsje Barfleur met zijn vissershaventje. Mooie kust hier hoor!

100_8692 100_8699 100_8700

Eén uur geweest. Net de vuurtoren gepasseerd. Het is hier druk rond de kaap met zeil- en vissersboten. De wind valt weg en de stroom ook op deze plek. Ik denk dat we hier even weg moeten zien te komen en iets meer naar buiten moeten varen om de stroom op te pikken, in de buitenbocht als het ware, dus….

Half twee. Motor weer uit. We zijn de bocht om en kunnen nu hopelijk hoog aan de wind (die uiteraard vrolijk met ons meedraait de baai in, maar dan in negatieve zin!) buiten de ondiepten blijven en de baai van St. Vaast bereiken, achter het eiland Tatihou. Langs het randje dus. Dat die wind meedraait betekent ook dat ie pal de baai in staat waar we willen ankeren, voor de deur van St. Vaast. Als die wind niet toeneemt hoeft dat echter geen probleem te zijn.

Kwart over twee. Motor gestart want we zijn dwars van de kardinaal die de ondiepten voor de baai van St. Vaast markeert. Zeilen weg en een ankerplaatsje zoeken. Het is erg druk omdat het halverwege hoogwater is en de sluisdeur van de jachthaven openstaat. Dagtrippers, vissers en zeilboten krioelen door elkaar heen om naar buiten te komen. In die wirwar laten wij het anker vallen in 6 meter water, voor ons gevoel midden op zee en in het vaarwater van de anderen, maar dat is hier gebruikelijk, er is geen andere plek om te ankeren en er is geen vaargeul met bijbehorende boeien. Ik hijs wel snel de ankerbal om duidelijk te maken dat ik niet vaar, dat is hier wel nodig.

De jachthaven veilig achter de muur

De jachthaven veilig achter de muur

Ile de Tatihou

Ile de Tatihou

Idem

Idem

Een charterboot

Een charterboot

Kwart voor drie. We liggen goed en wel en drinken een lekker bakje thee en eten een klein wafeltje erbij en genieten van het, bij tijd en wijle, langs razende verkeer. Vooral de vissersschepen kunnen er wat van, maar ook de macho’s met speedboten doen hun best.

Tien voor vier. We zitten aan de wijn en een nootje en een dadeltje en een kaasje, allemaal gezond spul. Het is nog steeds hoogwater en druk om ons heen. Tis hier fantasties!

Tien voor zeven. We donderden in slaap boven ons boek en puzzel. We gaan zo een soepje eten met kaascrackers. Zwager Willem belde net om te vragen hoe het met ons ging. Goed, hoor. Met hunnie gaat het ook goed: ze liggen met hun megajacht in het Eems-Dortmund kanaal, het is er erg mooi. Hij vroeg of wij nog met de boot naar Zeeland gaan in september als de duikvereniging een paar dagen gaat duiken met als basis het vakantieresort Roompot waar ook een jachthaven is. Willem denkt erover daar wel heen te gaan met de boot. Ze hebben geen huisje besproken. Ons gaat dat niet lukken, ik kan onmogelijk de reis rekken tot 16 september. Dat gaat waarschijnlijk niet eens lukken tot de glorieuze intocht van Sail Amsterdam op 18 augustus, die men ter ere van onze terugkomst heeft georganiseerd; jammer voor de organisatoren. Ik vrees dat we op de fiets naar Amsterdam gaan. De drukte zal zo wel minder worden, als de sluisdeur dicht gaat. We gaan nu eten.

Tien over acht. Ik ga van het avondrood genieten. Ik ben klaar met dat akelige, sombere, zwartgallige boek van Edward Akerson, “Een vlucht vooruit”, waarin niemand iets weet, niemand iets wil zeggen, de rechercheurs in het duister tasten, iedereen een beetje loopt te dromen en te filosoferen en op de laatste bladzij lopen alle getuigen en daders plotseling leeg, en plop, daar is de ontknoping! Ik moet er nog twee van hem lezen en dan ben ik er doorheen. We liggen nog steeds lekker en tevree. De wind is noord geworden, was oost, nu noord waardoor we beter beschut liggen. Als we moeten vluchten vannag wegens te veel swell of zo, is dat geen straf met die windrichting. Ik zal dan met plezier de spijker uit de bagger trekken, hier. Ik verzin ze waar je bij staat. De zon gaat prachtig onder in het westen, dat is in dit geval boven het land, ergens achter St. Maire- Église, het beroemde dorpje uit “De langste dag”, die film over D-day. Er liggen nu vijf jachies voor anker. Er kan nog meer bij, ruimte zat.

100_8724

100_8730

Daar liggen er twee

100_8731

En, als je heel goed kijkt, hier ook

Bijna negen uur. We zijn naar binnen gegaan want het werd frisjes in de kuip. De zon zit nog steeds niet onder de horizon. Ik zit foto’s op de computer te zetten en te bewerken. Ingeborg doet ook iets. Verder hebben we een Nederlandse avond: ik draai de afspeellijst met Nederlandse artiesten (664 nummers, 1,6 dagen).

Tien voor tien. Ik wil naar bed maar dat kan niet want het is nog licht. Wat een toestand. Het water is alweer aan het stijgen volgens mij, best kans dat er straks schepen langs ons scheuren. Dat zal je toch gebeuren! Ben klaar met de foto’s, morgen schrijf ik het stukkie van vandaag wel. Uitstellen, Willem! Daar ga je weer.

Half elf. We gaan supervroeg naar bed voor ons doen, momenteel. Het is nog steeds niet helemaal donker, je kan merken dat we noordelijker komen. Toch maar doen want als we vroeg wakker worden gaan we gewoon lekker zeilen op ons gemak, naar het oosten, Le Havre, Ouistreham of Fécamp, het kan allemaal. De Navtex doet raar, ik kan geen weerberichten meer krijgen of van de getijdenklok gebruik maken. Nou vooruit, de koper krijgt behalve een ankerketting ook een nieuwe Navtex van ons. De buitenboel is gedaan, we liggen er al in. Verdomme, ik moet het ankerlicht nog aandoen! Kan ik er weer uit.

DSC_9388 DSC_9389

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s