Zaterdag 8 en zondag 9 augustus 2015

St. Vaast la Hougue – Boulogne sur Mer

Dag Datum Wind Weer
Zaterdag 8 augustus 2015 Overwegend NO, 0 – 3, soms even 4 Bf Rustig weer, af en toe bewolkt
Vertrek Aankomst Logstand Motoruren
07.30 uur 9 augustus 2015

11.30 uur

11.701 (trip 164/track 140) 4810 uren

Tien over zeven. Zaterdag, 8 augustus 2015. Wij hebben heerlijk geslapen, prima gelegen op een doodstille zee. Ik heb daarstraks gekeken naar de bootjes die op dit vroege uur uit de haven van St Vaast komen en naar een fraaie zonsopgang boven de oostelijke punt van het eiland Tatihou, dat blijft altijd een belevenis.

DSC_9390

Veel Nederlandse boten komen nu langs en koersen naar het oosten. Wij moesten ook maar eens gaan. Het is nog een heel eind naar Le Havre, ongeveer 50 mijl en een stukje stroom tegen is niet te vermijden. Die tegenstroom komt nu, maar niet al te fanatiek. Dus: gaan. Het anker komt zonder problemen op de plecht en te 07.30 uur ronden wij de kardinale zuidton “La Dent”, die zachtjes staat te dobberen in het prille ochtendzonnetje.

100_8733

Acht uur. Met 1400 toeren op weg, alle zeilen uitgerold en gehesen. Da’s merkwaardig: toen ik aan de touwen trok stond er nog 6 knopen wind uit het noordoosten en direct na het stellen van de zeilen kakte die weer in naar 3,6 knopen. De stroom staat tegen; we gaan 4,9 knopen over de grond en dat zal wel zo blijven tot een uur of twee vanmiddag. De zee is volkomen vlak en er is geen deining whatsoever. Geen wind trouwens ook. Toch zie ik rimpeltjes verschijnen, hoe kan dat nou? De zeilen klapperen vreemd genoeg niet. Ik laat ze maar staan dus. Dit is het nu ook weer niet hoor, kost weer een hoop brandstof. Had ik maar een motorboot, dan was er geen dilemma, dan weet je waar je aan toe bent, hoef je er niet over te zeuren. In Le Havre zal ik wel weer met de jerrycan moeten sjouwen.

Half negen. Een beetje strijdig met het voorgaande maar ik kwam op het idee om door te varen naar Boulogne. Het is rustig weer en dat zou het de komende dagen ook blijven. We hebben niet een recent weerbericht gezien, maar als het misgaat kunnen we altijd nog uitwijken naar Le Havre of Fécamp, daar kun je 24/7 naar binnen varen. Gewoon maar doortuffen dus vannacht, in ene keer naar Boulogne, 130 mijl, moet te doen zijn. Misschien een beetje zeilen af en toe. Nu we de koers hebben verlegd van oost naar noordoost lopen we meteen sneller (van 4 naar 5,8 knopen) over de vloer, vanwege de stroomrichting, die nu niet vrijwel recht op kop inkomt maar meer van opzij.

Vijf over half negen. Motor uit. De wind is 6 knopen. Het lijkt te lukken op die gladde zee, we komen redelijk vooruit met 3,5 tot 3,9 knopen. Dat zou wat wezen zeg, als dat zo bleef!

Vijf voor negen. Motor aan. Geen wind meer. Ik ga vissen. Ik ga mijn paravaantje weer in orde maken.

Kwart over negen. Spinnertje kwijt. Ik lette niet op, hield geen rekening met de dwarse stroom en we rosten over een visstok heen, rambamklabam! Nog een mazzel dat er geen lijn in de schroef kwam. De paravaan bleef even hangen op de visstok, sprong tot mijn opluchting wel los maar het lijntje dat eraan vast zat met de spinner brak af, gelukkig mag ik wel zeggen. Ik had dat met zeilgaren gedaan, de klos met de kevlar vislijn kon ik niet vinden. Ik ga het later weer proberen met een dikker stuk zeilgaren en dan bind ik er maar zo’n lillend zacht visje aan met een grote haak erin.

Vijf voor tien. Motor uit. We zeilen. Acht knopen wind, halve wind en de koerslijn over de grond komt ergens ver boven Boulogne uit, terwijl de koers van de boot op Tréport uitkomt, een flinke hoek dus en zo koersen wij langzaam, heel langzaam, de Seine baai uit, het Kanaal in. Het vissen was dus een sof, de koffie geslaagd en het zeilen gaat nu ook wel goed, de motor is in elk geval stil en dat geeft rust.

100_8735

Tien voor half elf. Het leek veelbelovend maar de wind zakt alweer terug en de snelheid loopt terug tot beneden de drie knopen. Moet kunnen.

Half elf. We hebben de bimini opgeklapt want het bleef te fris eronder. Ik wil de zon op mijn harses voelen. We zeilen nu lekker. Ingeborg maakt een foto van de opgeklapte bimini.

100_8736We halen inmiddels 3,7 knopen bij 6,9 knopen wind en dat maakt ons blij, vooral nu ik in het zonnetje sta te sturen. We zijn bezig aan een toernee van een uur of 30 om in Boulogne te komen. Nu gaan we langzaam maar dat blijft hopelijk niet zo.

Elf uur. We zeilen, maar vraag niet hoe: 2,2 knopen door het water en 1,1 over de grond. Volgens de plotter gaat het 115 uur duren voor de bestemming is bereikt, midden volgende week zijn we er wel. Het gaat erom dat je je niet verveelt, daarom ben ik toch maar weer begonnen met vissen. Ik heb de sleeplijn langer gemaakt, zo’n meter of 30 totaal hangt nu achter de boot en bij deze snelheid blijft de paravaan onder water. Nog 146 uur! roept Ingeborg. Langzaam komt de boot tot stilstand, en nog klapperen de zeilen niet, zo stil is de zee.

100_8738

Half twaalf. In een uur zijn we 1 mijl opgeschoten. Fijn. Ondertussen hebben we wel de Nederlandse afspeellijst weer opgezet, met Frans Bauer en Cornelis Vreeswijk (o.a.), grotere tegenpolen kun je niet bedenken. Het is prettig vertoeven op het water. We liggen echter nog steeds met St. Vaast in zicht en ik zit al een half uur naar hetzelfde visstokje te kijken. Alle Nederlandse boten die voor ons voeren zijn uit het zicht verdwenen.

Een minuut later. Motor gestart, het kon echt niet meer. De boot lag als een dode eend in het water.

Tien over half twaalf. Het beetje wind dat er is, is van oost naar noordoost gegaan. Het zal wel rijwind zijn, recht op kop, story of my life. Nog steeds geen deining. Ingeborg is binnen aan de schoonmaak gegaan en ik heb de paravaan naar binnen gehaald want die kwam met de bootsnelheid van 5 knopen boven water schieten.

Kwart voor een. We eten toast met kaas en camembert bij een kom tomatensoep uit een pakje. Ik maak een foto van de rimpelloze zee, die vervloeit in de horizon. De wind is volkomen afwezig, afgezien van de “rijwind” die we zelf produceren.

100_8742 100_8744

100_8739 100_8741Er staan steeds visstokken in de weg. Af en toe moet ik op een knoppie drukken van de stuurautomaat.

Tien voor half drie. Het is enigszins verontrustend maar we hebben nog steeds geen stroom van enige betekenis mee.

Half vier. We hebben nog steeds geen stroom van enige betekenis mee; 5,8 knopen gaan we over de grond. Negen knopen wind uit het noordoosten, kaarsrecht op kop dus. We zijn ongeveer op de hoogte van Le Havre. Het is nog 93 mijl naar Boulogne, 37 tot nu toe gedaan. Ergerlijk, het schiet niet op. Maar knul, waarom wijzig je je koers dan niet en zeil lekker kalmpjes aan de wind naar Le Havre? Ik hoor het de lezer zich al afvragen. Maar zo werkt dat bij mij niet; ik ben niet filosofisch genoeg en neem graag verkeerde beslissingen, over de gevolgen waarvan ik kan kankeren. Kan ook niet over gediscussieerd worden. Bovendien: als ik de koers verleg naar L.H. verkiest de wind onmiddellijk daarvandaan te komen, dus dat schiet ook niet op.

Vier uur. Motor uit. We zeilen. De zee is nu pukkelig geworden. De koers is 100 graden, richting Fécamp, een compromis met mijn principes, toch aan de wind dus en een (klein) beetje in de gewenste richting. We moeten wel want om met 12 knopen wind uit het noordoosten, zoals de situatie nu is, te blijven motoren is geen optie. We kijken wel wat er gebeurt; als de wind draait kunnen we altijd nog besluiten wat we doen. Tegen negenen vanavond kunnen we bij Fécamp voor de deur zijn en met daglicht op het eind van de stroom mee naar binnen. Het is dan ook hoogwater, alhoewel wij daar met laagwater ook naar binnen kunnen, zeker met doodtij wat we nu praktisch hebben. De stroom loopt nu mee, niet veel, 6,9 knopen over de grond. Met deze wind is Fécamp net aan bezeild. Als ie echter ruimt zijn we gefuckt en moeten we richting Wight zeilen en dat schiet ook niet op. Krimpen zou beter zijn, zodat we met een boogje zo naar Boulogne zeilen.

Half zes. Een groot containerschip op weg naar Le Havre is net voor ons langs gekruist.

100_8746We zeilen nu een tijdje en het gaat op zich lekker. We varen recht op F. af, daar wordt de Wing IV door wind en stroom heen geduwd. In anderhalf uur is de afgelegde afstand 8 mijl; het schiet niet op, maar ach we zijn gepensioneerd zullen we maar denken, alle tijd van de wereld. De stroom is uitgekakt lijkt wel. We hellen 15 graden bij 14 knopen wind en 6 knopen over de grond. De zee is een beetje aan het opbouwen, windgolfjes. Het zou zo moeten zijn dat als we onder de kust komen met deze wind de zeegang afneemt. Ik sta ondertussen met vier lagen kleding aan en een capuchon op mijn kop aan het roer, zo koud is het geworden, vooral die wind nekt je, letterlijk (koud en stijf in mijn nek). Misschien zeggen we straks wel, voor de deur van Fécamp, hop, naar binnen. Ondanks het feit dat we vermoedelijk “gezocht” worden daar, vanwege een niet betaalde rekening van vijf jaar geleden. Dat zit zo. Op de heenreis in juni 2010 zijn we weggevaren zonder te betalen omdat het havenkantoor gesloten was en wij de avond ervoor laat binnen kwamen. Ik heb met mijn eerlijke stomme kop een briefje met mijn gegevens achtergelaten. Toen we in september even thuis waren kregen we een factuur. Daarop stond geen IBAN nummer, de sukkels. Ik wist dus niet hoe dat over te maken en heb het laten zitten. Moeten ze het maar niet moeilijk maken. Nu is met name Ingeborg bang dat als we ons daar melden dat ze in de computer zien dat er nog een rekening openstaat. Lijkt mij wat ver gezocht maar het kan, misschien berekenen ze nog wat rente erbij. Dus, dit verhaal speelt een beetje op de achtergrond bij het nemen van beslissingen zie je.

Tien voor zes. Een heliklopper komt een kijkje nemen, letterlijk: hij maakt duidelijk zichtbaar een opname van ons. Geen idee wat dit nou weer is. Ingeborg maakt een fotootje. Ze komen op een hoogte van 50 meter dwars over ons schip! Jammer dat die niet gelukt is.

100_8747 (1)

Zeven uur. We zijn nog geeneens dwars van Cap Antifer, maar we zitten wel lekker te eten van zo’n kant en klaar maaltijd van de Lidl: stukje vlees erin, aardappeltje, worteltjes, eitje d’rbij (zat niet in het pakket, moesten we zelf leggen en koken), glaasje wijn erbij, lekker hoor. Terwijl ik zit te eten stuurt Ingeborg en omgekeerd.

Tien over half acht. We zijn maar overstag gegaan, richting Engeland, dan hebben we straks weer de ruimte om verder de hoek in te gaan, onder de lij van het land in de omgeving van Dieppe of zo. Het besluit is dus genomen: we gaan door naar Boulogne. “We go into the night”, (not yet into the light, I hope). Niet te geloven, nu ben ik toch aan het kruisen. We zijn wel dom bezig zeg! Zijn we dom bezig? vraagt Ingeborg. Ja, tuurlijk, kruisen doe je toch niet? Maar ja, tis niet anders, we doen het toch om een of andere reden. Ingeborg weet die reden wel: we willen niet geconfronteerd worden met een eventuele vette rekening in F. Zij is daar nogal fel op. Ben benieuwd hoe dit nu gaat. We gaan tot aan de vaargeul. Ja, echt? vraagt Ingeborg, dat is erg ver weg hoor: 12 mijl. Ja, dat is het zeker, we zitten nu midden op zee, nergens land te zien. We varen voor het eerst sinds dagen over de bakboordsboeg. Voelt vreemd. De koerslijn wijst naar Eastbourne. Daar moeten we niet wezen.

Acht uur. Motor aan. Bij een kop koffie. Voorzeilen ingerold. Recht ertegenin, eerst maar een stukje richting kust bij Dieppe, maar dat is dan nog zo’n zestig mijl om voordeel te hebben van de lij van de kust. De koerslijn ging al een tijdje naar Brighton en dat werd me te gortig. De wind nam iets af en de snelheid ook. Ter hoogte van Fécamp staat een groen platform geval op vier poten in zee. Ik hou hem aan stuurboord. Het duurt uren voor ie achter ons in de nacht verdwijnt.

100_8752De snelheid loopt terug tot 4,5 knoop en straks zal dat nog minder worden, maar dat geeft niet: snags zie je niks, voel je niks, zit je te vegeteren onder de buiskap met een boek. Af en toe even kijken over de buiskap heen en onder de handdoek die over de plotter hangt (tegen het te felle licht, zelfs als ie op de nachtstand staat). Voor de rest niks. Maar de koffie is lekker, en de Knopper ook.

100_8753

Half elf. Ik probeerde daarstraks de navigatieverlichting te ontsteken en daar onstonden me toch een problemen! Murphy’s Law krijgt steeds meer kracht van wet voor de Wing IV. Toen ik de schakelaar op het paneel indrukte zag ik dat het heklicht en het groene licht het niet deden. Ik naar voren en een tik op het groene licht: ja, hij doet het (het is niet in orde natuurlijk, maar alla). Ik naar achteren en een tik op het heklicht: lauwloene. Ik haal het heklicht uit elkaar en spray contactreiniger op de polen van de fitting, geen resultaat. Ik schrap met een mesje over de polen van het lampje, geen resultaat. Ik ga naar het schakelpaneel en ik zie dat de schakelaar is afgeslagen (het is een thermische zekering) en tegelijkertijd ruik ik brandlucht. Ik maak het paneel open en daar stinkt het nog harder. Nog net geen rook, maar voor de zekerheid doe ik de navigatieverlichting niet meer aan, want al die lichten (boordlicht, stoomlicht en heklicht) zitten op die ene zekering. Het begon ondertussen donker te worden. Ik deed het driekleurenlicht dan maar aan en plakte Cees zijn lampje gedeeltelijk af en hing dat achter aan de duiktrap. Ik ging nog een keer goed kijken naar de printplaat achter het paneel en zag nu dat van de zeven leidinkjes in de plaat er eentje bruin verkleurd en gespikkeld was geworden, overleden dus dat ding.

DSC_9436 DSC_9435Die zetten we op de lijst cadeautjes voor de koper. Godver. Weet je, ik had het liever anders gehad, maar dit is wel tijdverdrijf, zinnig of zinloos, ik weet het niet, maar het is tijdverdrijf. De tijd vliegt als je het niet naar je zin hebt, maar wel bezig bent. Hopen maar dat we niet in de problemen komen vannacht met schepen die deze lichtencombinatie niet begrijpen. Het is fout, ik weet het, maar ik kan er even niks aan doen.

Kwart voor elf. Ik ga liggen. Ingeborg neemt het waar buiten. Om twaalf uur maakt ze me wakker.

Half een. Ik heb Ingeborg afgelost. Die ligt binnen op de bank te slapen. Het is hartstikke donker buiten maar dat is logisch omdat het nacht is. Het zicht is redelijk en de zee rustig. We hobbelen er lekker overheen met 6 knoop door het water en 4,1 over de grond. Ik heb een voorzeiltje erbij getrokken. De windhoek stond dat toe en nu sta ik op de bank over de buiskap heen te koekeloeren. Ik zie lichten aan de kant. Aan bakboord is niks te zien, geen scheepvaart, niets. Ik wip naar binnen om voorzichtig twee spritsen te pakken uit het kastje boven Ingeborg d’r hoofd, want ik wor een beetje flauw.

Twee uur. Ingeborg komt aan dek en we drinken een kop koffie. Ik ga liggen. Er gebeurt verder niks.

Drie uur. Ik ga maar weer naar boven. Wat een geweld, wat een herrie, wat een duisternis. Bah.

Half vier. De maan schijnt, een klein sikkeltje, laatste kwartier, toch enorm helder, geen wolkje ervoor, geeft evengoed krachtig licht nog. Een prachtgezicht. Nog steeds rustig, de wind is tien knopen recht op kop, soms over stuurboord iets, dan over bakboord en zo sukkelen wij met een slakkegangetje voort naar Boulogne. Ingeborg ligt te slapen en ik pak een nieuw boek van Akerson. De zee is leeg. Ik doe het heklampje uit om de batterij te sparen. Als ik een schip zie doe ik hem wel weer aan.

Half vijf. Ik ga naar binnen en Ingeborg komt buiten. We werden net achtervolgd, tenminste zo voelt dat, door een hel verlicht vissersschip dat met een rotgang op het laatste moment schuin achter ons langs trekt, een varende kermistent. De klojo.

Tien over half zes. Ik ben opgestaan. Het begint licht te worden. We worden er vrolijk van; dat doet licht met je. Een kopje thee is aan de orde. Waar zijn we? 12 mijl ten zuiden van de “Bassure de Baas”, daar beginnen onderzeese banken waar het bij veel wind flink tekeer kan gaan, maar vandaag hebben we niks te vrezen. De stroom houdt nog steeds niet over. Ingeborg zegt dat we vannag minder dan 4 knopen liepen, nu halen we de 6 knoop. Ze vertelt ook dat er een enorme gele spinnaker op haar afkwam vannacht, maar dat bleek de maan te zijn die opkwam. Lache man. Het morgenrood kleurt de oostelijke horizon al een beetje, ook de maan is nog te zien en om half zeven piept de koperen ploert over de horizon.

DSC_9395 100_8760

Zes uur. Het lampje van Cees kan er weer vanaf.

Vijf over zeven. Ik zie de eerste zeilboot aan bakboord, die komt uit Engeland en ik zag ook een klein dolfijntje of een bruinvis die rustig langszwom, vinnetje steeds even boven. Zes knopen over de grond en zes door het water, vrijwel geen stroom. De zee is volkomen blak en vlak. De zon klimt gestaag hoger en zal hopelijk zorgen voor wat wind straks. Wellicht dat we nog een stukje kunnen zeilen.

Negen uur. De laatste loodjes. Nog twaalf mijl. De opalen kust is reeds te zien. Verveling! Geen wind. De motor hakt weer een flink gat in de beurs. Ik moet straks of morgen wel verse diesel gaan halen, een cannetje of twee. In Boulogne gaan we lekker twee dagen uitrusten en moules frites eten.

Tien uur. Ik sta na mezelf opgefrist te hebben in mijn blote bast in de kuip. Korte broek aan. De zon schijnt, het is frisjes maar te doen. Boulogne is in zicht. De eerste zeilboten op weg naar het zuidwesten dienen zich aan. Wij komen op een vroeg uur in de haven aan straks, dus vermoedelijk plek zat. Ik trek toch maar t-shirtje aan. Nog een mijltje of vier. Boulogne here we come!

100_8765 100_8766

Kwart voor elf. We gaan nu langs de havenhoofden van Boulogne. Op de rede laat ik het rubberbootje zakken en die hijsen we op het voordek, omdat ik verwacht dat ie behoorlijk in de weg zal zitten als ie achter ons blijft hangen.

100_8769 100_8774

Half twaalf. We liggen vast. Hehe, we zijn er. Eerst een kopje koffie? Ja, goed. De haven is half leeg. We konden zo een luxe box invaren, met stroom en water, een lange vinger naast ons. Goh, we liggen hier toch maar weer, na 5 jaar en twee maanden. Er lijkt niet veel veranderd, godzijdank, ik haat verandering. Heel veel Nederlanders hier. Je moet dus goed oppassen wat je zegt.

DSC_9398 DSC_9400 DSC_9402 DSC_9406 DSC_9407 DSC_9408

Na ons gemeld te hebben bij de capitainerie en daar 57 euro te hebben afgegeven (valt me mee, als je dat vergelijkt met 88 euro voor St. Peter Port aan een kale steiger in de deining) voor twee nachten, zitten we in de kuip te lezen in Joop z’n weblog; die maken ook wat mee, zeg, daar in Zuid-Frankrijk. De wifi is hier tegenwoordig goed geregeld, ook zonder wachtwoord en dergelijke. We gaan daarna lunchen in een restaurant vlakbij de haven, een luxe tent voor ons gevoel en niet echt goedkoop maar wel lekker: moules frites met een glaasje muscadet erbij. Ingeborg nam een driegangen menu! Allebei ijs toe. Dat hadden we wel verdiend.

DSC_9415 DSC_9419We kijken in de stad nog of we een supermarkt kunnen vinden die open is. Niks. We zien ook geen pompstation voor de diesel. We kopen een brood bij de bakker vlakbij de haven. In het havenkantoor vraag ik naar diesel: o, dat hebben wij ook (dat wist ik maar ik ging ervanuit dat dat duurder zou zijn dan bij een gewone pomp), kost 1,24 de liter. Nou dat ga ik dan morgen wel halen, gaan we niet moeilijk over doen. T.o.d.b. neemt het uitrusten een aanvang: liggen lezen en in slaap vallen, we storten in als het ware. Hadden die wijn niet moeten nemen.

DSC_9413 DSC_9421 DSC_9425 DSC_9427

Tien over zes. Ik ga even douchen, Ingeborg is al geweest.

Acht uur. Het leven kabbelt voort. We zitten alweer te eten. Een stukkie op de weblog gezet, 4 augustus. Ging wel moeizaam. Het moest buiten in de kuip gebeuren. Gesprekje met buurman van de “September Blue”, een Warrior 40, die gaan een rondje Atlantic maken. Ik heb ze attent gemaakt op de “Beau”, die gaan ze dan vast tegenkomen. Ik ga 7 augustus schrijven

Saves laat nog zet ik 5, 6 en 7 augustus op de weblog. Het verkeer op het net is dan zodanig dat het tamelijk snel gaat, evengoed langzaam vind ik nog, maar alla. Het is tien twaalf snags als 7 augustus erop staat. Ingeborg slaapt allang en voor mij wordt het ook echt hoog tijd! Morgen schrijf ik 8 en 9 augustus wel, dat wordt me een verhaal!

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

9 reacties op Zaterdag 8 en zondag 9 augustus 2015

  1. Wij denken aan 5 of 6 september. Eerst nog een hoorzitting van VVE op 4 sept. Cees is daar erg druk mee geweest. We hebben er natuurlijk wel weer zin om richting Finike te varen en terug. Groetjes C&M

    Liked by 1 persoon

  2. Jan en José zegt:

    Hallo Willem en Ingeborg,
    Wij vinden het stiekem jammer dat jullie er bijna zijn. ..genoten van jullie verhalen!
    Groetjes,
    Jan en José

    Liked by 1 persoon

    • wingiv zegt:

      Hoi Jan en José! Dat vinden wij een erg fijn compliment, weet je dat?

      Groetjes van ons!

      PS, wanneer gaan jullie weer op pad?

      Like

  3. Linda zegt:

    Mooie foto, die met die zuidton.

    Liked by 1 persoon

  4. Hoi hoi. Jullie zijn lekker bezig geweest. Fijn dat het met de motor mee is gevallen. Ik heb weer genoten van de mooie foto’s en het geleuter van Willem. Wij wensen jullie nog een paar fijne zeildagen naar Enkhuizen. Behouden vaart en heel veel groetjes en tot ziens. Cees en Marijke

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s