Vrijdag, 14 augustus 2015

Duinkerken – Roompot (Betonhaven)

Dag Datum Wind Weer
Vrijdag 14 augustus 2015 Z – NO, 1 tot 3 Bf Vrijwel geheel bewolkt, somber en regenachtig, af en toe zon
Vertrek Aankomst Logstand Motoruren
07.00 uur 18.30 uur 11.828 (trip 83,6/track plm. 62) 4827,5 uren

We stonden reeds vroeg naast ons nest en op ons gemak maakten wij ons gereed voor vertrek. We zagen wel op tegen het eerste stuk langs de Belgische kust, dat tegen de stroom in genomen moest worden om op het eind deze mee te krijgen. Te zeven uur gooiden wij los en tuften de haven uit en kropen vervolgens tergend traag (tussen de 3,3 en 3,9 knopen over de grond!) langs de tonnen van de diepwater route langs het laatste stukje Franse kust. Goodbye Duinkerken! Misschien (ooit?) tot ziens. De zon laat zich heel even zien.

Goodbye Duinkerken

Goodbye Duinkerken

Een zeldzaam moment vandaag

Een zeldzaam moment vandaag

Waar het kon zette ik alle zeilen bij om de snelheid op te krikken. Het duurde ruim twee uren om dwars van de Trapegeer boei te komen. Eindelijk kon ik eens een paar heldere foto’s maken van deze door ons zeer vaak gepasseerde mijlpaal.

Trapegeer

Trapegeer

Idem

Idem

Idem

Idem

Deze dag kenmerkte zich verder door saai gemotor door een saaie zee, langs Nieuwpoort, langs Oostende, steeds verder zee op naar het kruispunt in de vaargeulen naar Zeebrugge en de Westerschelde. Daar hadden wij een ontmoeting met een dikke containerbak die de Westerschelde opging en waarvoor ik moest uitwijken, klappend op zijn hekgolven, daarbij een mooi stukje stroom op de kont verspelend!

Hij ging niet zo hard, maar we moesten toch uitwijken

Hij ging niet zo hard, maar we moesten toch uitwijken

Zo dichtbij kwamen wij

Zo dichtbij kwamen wij

Op kanaal 27 beloofde de Belgische meteo ons voor vandaag een “frisse tot stijve bries” (windkracht 5 tot 6) uit het zuidwesten. Nou, dat leek ons wel wat! Dat zou een heel mooie wind zijn om voortvarend ons doel van vandaag te bereiken: de Roompot in Zeeland. Het pakte echter anders uit. De Belgische weerjongens hebben niet naar buiten gekeken. De hele dag bleef de wind onder de maat en ging uiteindelijk, vanzelfsprekend als het ware, recht op kop staan, uit het noordoosten. Tot overmaat van ramp begon het hevig te regenen, op de Vlakte van de Raan zo’n 4 mijl voor de grens tussen België en Nederland; echt het welkom in eigen land dat je je zou wensen! De hemel brak in tweeën; de ene helft kregen we op ons harses en de andere ook. De zee werd er plat door geslagen. Ik was blij dat we de bimini nog niet hadden weggehaald, die bood nog enigszins beschutting tegen de ergste nattigheid als ik bij het roer moest wezen.

Fijn, sturen in de regen

Fijn, sturen in de regen

Platgeslagen zee

Platgeslagen zee

Helaas geen ruitenwissers

Helaas geen ruitenwissers

In de gutsende regen passeerden wij te 15.00 uur exact de denkbeeldige grens tussen België en Nederland: “Wing IV” vaart weer thuis, na 5 jaar en twee en een halve maand. Gelukkig bleef de stroom meelopen tot in de geul naar de Roompotsluis, pas op een mijl daarvandaan begon ie te keren, dat was mazzel hebben. Om de tijd te doden probeerde ik onderweg verder te komen in het laatste boek van Ake Edwardson of Edward Akerson (kan het niet onthouden en geen zin om het op te zoeken), maar ik gaf het op; wat een kolere schrijver en dat ik daar pas achter kom bij dat laatste boek, ik wor wat traag van boven, denk? We hadden nog niet zo erg nagedacht over wat we bij de Roompot gingen doen: aan het ponton voor de sluis liggen of erdoorheen en in de betonhaven ankeren. Toen we de kom in draaiden zag ik dat het ponton al vol lag dus riep ik de sluis op die net een boot binnenliet. Hij wilde nog wel even wachten als ik maar snel was. Dat was ik. Het schutten ging eveneens snel en in een wip waren we er doorheen en aan de andere kant nog een klein stukkie door een vaargeultje naar de betonhaven, een kom aan de “Neeltje Jans” waar destijds de betonnen delen werden gemaakt voor de Oosterschelde-werken. Daar kan en mag je ruim ankeren op een zeer modderige bodem die echter wel van een “goede houdbaarheid” is. Te 18.30 uur plofte het anker van de plecht in 8 meter water. Er lagen nog een paar jachten, bij eentje waren ze aan het zwemmen; die dachten zeker dat het zomer was. Eindelijk rust!

DSC_9553

Daar lagen wij

DSC_9554

Een behoorlijke track

DSC_9556

Heerlijk rustig ankeren

DSC_9557

Ruim zicht

We lagen daar prima beschut tegen de inmiddels naar het noordwesten gedraaide wind. Volgens de Nederlandse kustwacht zou het morgen ook Noordwest worden, kracht 4 tot 5 en die geloof ik wel. Dat moest te doen zijn, naar IJmuiden bedoel ik. We hoorden Nederlands op de radio, dat was ook weer voor het eerst na vijf jaar; een geheel hernieuwde kennismaking ook al was het dezelfde kommer en kwel als voorheen. Saves schreef ik het stukkie van 13 augustus, wat foto’s bewerkt. Nog drie, dan zit het verhaal erop. Het weerbericht op de radio, tussen de discussies over de vluchtelingenstromen in het Middellandse Zeegebied door, sprak niet over wind. We zullen moeten wachten tot de volgende oggend, 08.05 uur op kanaal 83, in het Nederlands! De boot lag doodstil, we hoorden helemaal niets, het is hier kaal en ideaal. Alleen de meeuwen blijf je altijd horen.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

2 reacties op Vrijdag, 14 augustus 2015

  1. Ron zegt:

    Welkom in ons natte nederland.!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s