Zaterdag, 15 augustus 2015

Roompot (Betonhaven) – IJmuiden

Dag Datum Wind Weer
Zaterdag 15 augustus 2015 NW, 3 – 6 Bf Zie gisteren, maar dan zonder zon
Vertrek Aankomst Logstand Motoruren
07.45 uur 19.45 uur 11.917 (trip 89,2/track 70,34) 4831 uren

Half zes ben ik wakker. Kan echt niet meer slapen: gaan we weg of gaan we niet weg hier, van deze ideale ankerplek? Ik hang wat rond. Rond zevenen komt Ingeborg er ook uit. We moeten een weerbericht hebben, daar hangt het vanaf. Gisteren hadden ze het over NW, 4 – 5 Bf. Wat zal het nu worden?

Vijf over acht. We staan te wachten op het weerbericht, dat om 08.05 uur over kanaal 83 zou komen. De boot dobbert al zachtjes door het vaargeultje richting Roompotsluis. Het anker, maar vooral de ketting, nam een ontzaglijke hoeveelheid blauwe bagger mee aan dek en in de ankerbak. Die eigenaardigheid van deze plek was ik even vergeten. Het duurde zeker tien minuten voor ik klaar was met “emmertjes water halen”. Ergerlijk. Het weer is somber. Hier lijkt het niet hard te waaien en het water op de Oosterschelde ziet er best leuk uit. We aarzelen nog steeds over de route over zee, maar we moeten wel vanwege die bende die ze in Alphen aan de Rijn hebben aangericht. Ha, daar is ie! De stem zegt: Noordwest 4 – 5, af en toe 6 Bf. De richting is goed, voor die 6 zijn we een beetje beducht. Afijn, toch maar doorzetten dan.

De Roompotsluis, hier nog vanaf de binnenkant gezien

De Roompotsluis, hier nog vanaf de binnenkant gezien

In de sluis

In de sluis

Half negen waren we de sluis uit en begon goed en wel de echte zeetocht. Zo te zien gaat het goed. Er staan wat kabbelingen en er staat 13 knopen wind, maar er is geen sprake van een nare, hoge zeegang. Niet in dit deel van het zeegat in elk geval. Misschien wordt het meer naar buiten pittiger. De stroom hebben we helaas wel tegen, maar daar is niets aan te doen. De wind staat ook recht op kop maar dat is logisch met NW-wind; hij is echt NW. Het schip loopt 4,4 knoop over de grond bij 15 knopen wind nu, die neemt dus toe; oh, dear lord! Hopelijk kunnen we straks zeilen, als we de bocht nemen naar het noordoosten.

Nou, lekker rustig zeetje dachten wij

Nou, lekker rustig zeetje dachten wij

Kwart over tien. We beuken inmiddels tegen de golven in. Ik heb even niet opgelet, een beginnersfout. Ik keek meer naar het plotterscherm dan naar buiten, naar de positie van de tonnen. Het scheelde niet veel of we werden bij de GB 5 door de tegenstroom op de ondiepten voor de kust van Noord-Beveland gezet. Een lastige zee hier. Nog even en we kunnen zeilen.

Half elf. Motor is uit. Eindelijk zeilen en hoe! Opeens ziet de kustlijn er anders uit; we zijn nu op zee. We spoeden ons met 5,1 knoop over de grond richting Maasvlakte, naar het gekrioel voor de Waterweg bij Hoek van Holland. We hebben de ruimte, varen weliswaar in tamelijk ondiep water, 11 meter ongeveer, maar kunnen een rechte koerslijn aanhouden. Het is bezeild en de boot ligt comfortabel onder een matige helling. Wel jammer dat de koers net iets hoger aan de wind is dan halverwind, dat stuurt minder lekker dan een halve-windse of bakstag koers. Ik heb twee reven in het grootzeil gedaan, dat moet voor de hele dag genoeg zijn, met het oog op windkracht 6 straks.

Dit is genoeg voor vandaag

Dit is genoeg voor vandaag

Als het erop aankomt kan ik altijd nog de kluiver gedeeltelijk of geheel inrollen. Net voor het rammen begon hadden we onze koffie op, met sprits. Lekker hoor. Een Engelsman op tegenkoers dook het gat in waar wij uit kwamen. Al vrij snel bemerkte hij zijn vergissing: daar wou hij helemaal niet heen! We zagen hem een U-bocht maken in volle zee en een eind achter ons aan zeilen om even later weer overstag te gaan, richting “Good Old Blighty”! Lache man.

Vijf voor één. We krijgen zo een weerbericht. Nog tien mijl naar de ingang van de drukste zeehaven ter wereld. De Wing IV zet de sokken erin: 5,5 tot 6 knopen over de grond, bij tegenstroom nog steeds! Da’s mooi. Dankzij de wind die nu vrij constant rond de 19 tot 20 knopen doorstaat. Ik heb de kluiver een stuk ingerold om het leven aan boord iets aangenamer te maken, het sturen gaat dan ook lichter, terwijl de snelheid nauwelijks te lijden heeft door een meer rechtoppe positie in het water. Op naar de Hoek! Het is overigens nog steeds grauw, koud, bewolkt en de zee is erg onrustig aan het worden. Vooral dat laatste is niet bevorderlijk voor erg veel lol. In feite zeilen wij hier aan lager wal, dat is eigenlijk een positie die je niet nastreeft en naarmate we noordelijker komen wordt de Noordzee breder en is de strijklengte groter, waardoor de golfopbouw navenant toeneemt. Dat hebben we dus voor de boeg vandaag en dat stemt niet vrolijk. Af en toe praten we over het Slijkgat aanlopen en naar Hellevoetsluis gaan, maar aan de andere kant willen we toch wel erg graag van die grauwe zee af. Binnendoor kan niet en een week voor anker liggen bij Hellevoet (het zal de komende dagen niet veel beter worden, integendeel) is eigenlijk ook geen optie. En dus: gewoon doorzwemmen, Jantje! We zijn bijna in Amerika!

15.00 uur. Hèhè, eindelijk de Maasvlakte gepasseerd. Wat een heksenketel daar zeg! Toen we erop af voeren zagen we vanuit de verte urenlang geen enkel scheepvaartverkeer van betekenis. Pas toen de stroom goed ging meelopen (en de zee derhalve meer ging opspelen) en de nadersnelheid toenam zagen we dat er niks was veranderd: de AIS liet een grote kluwen van door elkaar heen scharrelende droppies zien, die alle kanten opvlogen. Er kwamen drie grote schepen tegelijkertijd van zee en twee kwamen van de “binnenkant”. Voor eentje moesten wij daadwerkelijk uitwijken want die klootzak (geen ander woord voor) besloot een stuk af te snijden en naast de geul te gaan varen en daar reken je niet op. Het werd allemaal te onaangenaam, ook de zee want het is daar altijd al onrustig en met wind 6 helemaal, om foto’s te nemen of een marifoongesprek aan te gaan. De verkeersleiding zei helemaal niks. Die zeggen alleen maar, nadat je je hebt gemeld: “standby op dit kanaal” en laten je lekker aantorren. Maar goed, dat is altijd zo geweest en eerlijk gezegd kunnen zij er ook niks aan doen. Dus, Willem, waar zeik je over? Nou, niks. Het zijn in ieder geval weer een hoop woorden! Wie schrijft die blijft en niets beklijft als je niet schrijft! Nu ga ik een plasje doen; Ingeborg moet dan sturen en die vindt dat helemaal niet fijn.

Achter ons de industrie op de Maasvlakte

Achter ons de industrie op de Maasvlakte

De boot stuurt zichzelf

De boot stuurt zichzelf; de automaat is niet ingeschakeld

Maar ze kan het wel!

Maar ze kan het wel!

Stilleven; alleen was het er niet zo stil

Stilleven; alleen was het er niet zo stil

Hier ook niet

Hier ook niet

Half vier. Nou, daar zitten we dan, onder de buiskap, gezellig met z’n tweetjes. Dit is een stuk rustiger dan wanneer je aan het roer staat met je kop in de wind en de regen. Met 23 knopen wind, dubbel gereefd en half ingerolde kluiver stuurt de boot zichzelf, hoog aan de wind loevend en afvallend, golfje op, golfje af.

Een jippie gaat er altijd in

Een sjippie gaat er altijd in

Laat die golven maar rotzooien

Laat die golven maar rotzooien

Nu en dan komt er een “freak wave” de rust verstoren maar de Wing IV weet er wel raad mee. Regelmatig spat het water hoog over de boot, maar het komt niet binnen in kuip of kajuit, een hele geruststelling. We blijven een tijdje hoog aan de wind varen omdat de koerslijn over de grond ons Katwijk of Noordwijk binnen zou drijven! Alleen jammer dat die geen haven hebben! Nu maar hopen dat de wind niet gaat ruimen want dan moeten we naar Scheveningen uitwijken en dan zitten we mooi in de val! Op deze manier wordt het wel een latertje vrees ik; een uur of acht, negen vanavond. We hebben ons al voorgenomen in de Marina te gaan liggen want in het donker motoren op het Noordzeekanaal is geen optie zonder complete navigatieverlichting.

Kwart over zes. We zijn er bijna, maar nog niet helemaal. Nog negen mijl, dan zijn we bij de pieren van IJmuiden. Het is beestachtig weer. Dwars van Noordwijk belde ik Cees en Marijke van de “Le Clapotis” die nu thuis zijn; vond ik leuk! Zij ook! Die golven zijn heel vervelend, bijzonder onvoorspelbaar, de bewegingen maken dat je je goed moet vasthouden. We zijn nu dwars van Zandvoort, hebben het veld van voor anker liggende schepen achter ons, en straks scheuren we bij IJmuiden naar binnen: lager wal, windkracht 6, noordwestenwind, hatsekidee! Typisch Hollands weer en we genieten daar met volle teugen van!! Dit is nog eens een spectaculaire intree!

Acht uur. We liggen! In een box, F 36, in de jachthaven van IJmuiden, Seaport Marina! Pfff. Wat een rit was dat, zeg! We hadden tussen de pieren de wind vol in de rug en de zee bleef tot voor de deur van de jachthaven doorwobbelen.

Eindelijk!

Eindelijk!

Idem

Idem

Zeiknat, doodmoe

Zeiknat, doodmoe

Jaren ouder geworden

Jaren ouder geworden

Maar nu hebben we eindelijk rust en kunnen de kletsnatte zooi van ons af leggen. Behulpzame lui hielpen ons aanleggen met dat maffe systeem van een paal met een verticale stang waar je je landvast omheen moet leggen. De laatste halte waar we moeten betalen deze reis. We zijn moe. We wouen uit eten gaan maar bij nader inzien doen we dat maar niet.

Kwart over acht. Zwager Willem en zus Joke belden net, die wilden weten hoe het met ons ging. Aardig van hunnie. Ze liggen nu op het Leukermeer in Limburg, bij Cuijk in de buurt. Daar waren wij ook in de zomer van 2013 bij Mans en Agetha aan boord. Willem en Joke gaan zachies aan naar Zeeland om daar te duiken met Trilobiet op 18 september. Daarna komen zij pas (na ruim vier maanden) naar huis. Kijk, met een motorboot kan het ook, zo’n lange trip! Je moet wel tanken op Helgoland, net als Willem gedaan heeft, want daar is de literprijs van (witte) diesel 86 cent. Wij gaan nou even naar de havenmeester: wifi halen en geld betalen en daarna een patatje kopen.

Half tien. De patat was lekker. Ingeborg vond van niet. Het was een hele witte, fel verlichte snackbar, super gezellig, deed pijn aan je ogen en we zaten helemaal vreselijk te wobbelen op onze stoel! De zee zat nog in ons. Ik zou eigenlijk moeten gaan schrijven, het stukkie van 14 augustus en 15 augustus ook eigenlijk nog, maar ik geloof niet dat ik het ga doen. Ik geloof dat ik eigenlijk alleen 13 augustus op de weblog zet, als een soort appetizer en omdat we nu wifi hebben, maar meer zit er niet in geloof ik. Ik ben te moe. Ik ga een biertje drinken en dan ga ik naar bed.

Daar liggen we dan: laatste halte!

Daar liggen we dan: laatste halte!

Een aardig rukkie, al zeg ik het zelf

Een aardig rukkie, al zeg ik het zelf

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s