Zondag, 16 augustus 2015

IJmuiden – EDAM

Zondag Datum Wind Weer
Zaterdag 16 augustus 2015 NW, 6 Bf Zwaar bewolkt en af en toe regen
Vertrek Aankomst Logstand Motoruren
08.30 uur 16.15 uur 11.955 (trip 38,2/track 31,15) 4835 uren

Vijf over zeven. Zondag. Het zwerk is betrokken, het is koud, het waait, maar het is gelukkig droog. Omdat dit de laatste dag van ons meer dan vijf jaren geduurd hebbende avontuur is, is het ons vreemd te moede. Gaan we echt naar huis? Voorgoed? Het schijnt zo. Vanwege het weer heb ik al een paar dagen spijt van die beslissing. Verder voel ik eigenlijk niet echt heel diepe gevoelens. We gaan gewoon naar huis, niet met het vliegtuig maar met de boot, dat is het verschil. En we blijven thuis, dat is ook een verschil en we verkopen de boot; niks bijzonders eigenlijk. We stonden op met “Vroege Vogels” op radio 1, met de “feno-lijn” (“ik zag van de week een koolwitje op een madelief zitten en de geraniums achter in de tuin stonden alweer in bloei!”) en nog meer jibber-jabber over de natuur in ons land; ze deden het in ieder geval in het Nederlands en dat vonden wij al heel wat, heel vertrouwd. Ontbijt: je raadt het al: sinaasappel, joggert en thee. De laatste douchebeurt in de laatste jachthaven. Prima douches hier. We doen het rustig aan, geen haast, we hebben de hele dag om in Edam te geraken. Schrijven doe ik niet, te kort tijd. De laatste dagen van dit epos zal ik thuis moeten neerpennen (hoe zeg je dat tegenwoordig eigenlijk: neertoetsen, of : neerklikken?).

Half negen is het zover. Ik start de motor en probleemloos glijden we deze sombere zondagmorgen uit de box. We kunnen de stootwillen laten hangen, alle veertien, want het is niet erg ver naar de jachtensluis van IJmuiden. Buiten de jachthaven nog een laatste blik (snik) naar de zee en dan is het weer met de blik vooruit langs de haven waar een aantal tallships, waaronder de “Eendracht” en de klipper “Amsterdam”, het speeltje van UB Randstad-eigenaar en miljardair Frits Goldschmeding (leeft ie eigenlijk nog?) klaarliggen voor Sail 2015.

100_8839

De laatste jachthaven

100_8840

Een laatste blik op de Noordzee

100_8841

De blik vooruit, naar de sluizen toe

100_8843

De huisjes aan het strand

100_8845

Klaar voor Sail

100_8847

Idem

Voor de sluis moeten we met nog twee boten een tijdje liggen draaien voordat de brug wegdraait en de sluiskolk open voor ons ligt. Ik vind dat de computer (of de sluiswachter?) die het verspringen van de lichten regelt iets sneller moet worden afgesteld: ze dwingen je praktisch door rood licht te varen, zo lang duurt het voor ie op groen springt.

Vijf voor tien. Het schutten ging gemoedelijk (=langzaam) maar uiteindelijk belandden wij op het Noordzeekanaal, gelijk met een Hoegh Autoliner.

DSC_9639

Mooi schip

Ik rol de kluiver uit, zet de motor af en hou zoveel mogelijk stuurboordswal. Zachtjes dobberen wij langs de veerpont van Velsen. Toen wij in de sluis lagen belde mijn broer Kees ons en vroeg waar we waren. Dat was nog eens een verrassing! Hij wilde ergens langs het Noordzeekanaal foto’s maken van ons, met de telelens en zo. We spreken af bij de Hempont in Zaandam. Hartstikke leuk! Hij had nog wat tijd nodig dus we spraken af niet te hard te varen, vandaar dat zeilen op de kluivert. Het gaat eigenlijk te langzaam, dus het zal niet lang duren of ik moet de motor bijzetten. Ook al waait het hard: op het NZK kun je niet adequaat zeilen. Je merkt al dat Sail eraan komt: relatief veel bootjes op het water naar en van Amsterdam. Men begint al zenuwachtig te worden. We drinken koffie. Aan bakboord ruim ik de stootwillen op, aan die kant worden we gefotografeerd, zie je. Ik bel tevens met Ben, de havenmeester van dienst deze week bij onze zeilverening, WSV De Zeevang. Hij zal zijn best doen een plekkie voor ons vrij te houden. We zijn namelijk onze ligplaats kwijt, die hebben we destijds opgezegd (kon niet anders) en staan op de wachtlijst. Nu zijn we afhankelijk van een zogenaamde “zwerfplek”, d.w.z. dat je gebeld kunt worden om te verkassen als de “eigenaar” van de plek waar je op dat moment ligt, terugkomt. Spannende tijden worden dat dus, maar vandaag niet, vandaag proberen we in elk geval heel relaxt te blijven, geen opwinding, geen toestanden.

Kwart over tien. Kees zit in zijn auto, die is zo in Zaandam. Nu gaat de motor aan want het is een beetje lullig als hij zich vol koffie moet proppen tijdens het wachten, terwijl wij met 2,9 knoop aan het zeilen zijn.

Half elf. We zijn bijna bij de pont van Buitenhuis. Ik heb toch maar een tandje bijgezet. Er passeerde net op tegenkoers een douane boot die richting IJmuiden voer en nu kijk ik achterom en zie dat hij een U-bocht heeft gemaakt en met grote snelheid op ons afkomt! Geen idee of ie ons moet hebben of dat ze een pleziertochtje aan het maken zijn. Ik zie hem recht op ons afkomen en dat maakt een zeer bedreigende indruk. In al die jaren heb ik dit in al die semi-totalitaire landen rond de Middelllandse Zee nog niet meegemaakt! Tistogniettegeloven!

Elf uur. En ja hoor!! Wat ons nu weer is overkomen! Ja, meneer, we willen even een controle bij u aan boord uitvoeren. Daar kwamen ze aan met die grote bak, de “Kokmeeuw”, griezelig dichtbij. Ik dacht nog: dat wordt schade zometeen! Ze wilden overstappen, gelukkig ging dat in het rustige water van het kanaal tamelijk eenvoudig, ze deden het heel secuur en beheerst.

Kees had ze met zijn telelens al in de smiezen!

Kees had ze met zijn telelens al in de smiezen!

Zodra er twee gewapende uniformen aan boord waren deinsde de Kokmeeuw een paar meter opzij en bleef naast ons dobberen. We lagen praktisch stil. De jongens stelden zich netjes met voor – en achternaam voor en vroegen naar onze papieren, ze waren met name geïnteresseerd in onze BTW-verklaring. Ik haal de hele berg papieren waarin ik het gevraagde document dacht te vinden tevoorschijn. Ze waren diep onder de indruk van de Griekse en Turkse documenten en ik liet ze al gauw weten dat het wel heel toevallig was dat ze ons op de eerste dag na vijf jaar onderweg te zijn geweest in Nederland te pakken namen. Dat zou voor hen een reden temeer moeten zijn om binnen te kijken of daar niet 20 of 30 Afrikanen verstopt zaten in de kastjes, de plee en onder de kaartentafel, maar neen, ze namen genoegen met de verkoopovereenkomst van de boot die destijds is opgesteld (ik kon de BTW-verklaring natuurlijk niet vinden). Die ene vroeg nog aan die andere: wil jij nog binnen kijken? Welnee, man, laat die mensen lekker naar huis varen, kom op, we gaan. Opgelucht wensten wij hen een fijne werkdag toe en daar gingen ze. Wat een avonturen beleven wij toch, het houdt maar niet op.

DSC_9645

Echte atleten waren het

DSC_9646

Hij redde het bijna niet

DSC_9648

Nette jongens waren het

Terwijl die kerels aan boord klommen belde Marijn! Hij wilde weten wanneer wij van plan waren hunnie te vertellen wanneer wij in Edam aankwamen! Ik heb hem later teruggebeld en afgesproken dat ik zou bellen als we op het Markermeer waren. Ondertussen zijn we bijna bij Zaandam waar Kees met zijn camera staat te wachten.

Kwart voor twaalf. Wat we nu allemaal weer meegemaakt hebben! We hebben een parade gemaakt voor Kees, die opgesteld stond naast de Hempont. Met gevaar voor eigen leven staken we het kanaal haaks over om eventjes dichterbij te komen, maar daarbij gingen we wel tegen het verkeer, dat al drukker werd, in. Dat was best even leuk. Helaas vergaten we in de commotie zelf foto’s van Kees te maken! Gemiste kans.

_KBR2182 WingIV N Kanaal

_KBR2189 WingIV N Kanaal

_KBR2191 WingIV N Kanaal

_KBR2199

_KBR2204 WingIV N Kanaal

_KBR2205 WingIV N Kanaal

Kwart over twaalf. We hebben gelunst. Voor de laatste keer gebakken brood met kaas. Dwars van de NDSM varen wij. Het wordt steeds drukker hier, een prelude op Sail. We zeilen weer, tot het gaatje. Pas bij de veerponten over het IJ gaat de motor aan, daar is het te dol. We verbazen ons over de gebouwen die hier in korte tijd zijn verrezen en het busstation achter het Centraal Station lijkt ook klaar te zijn. Het lijkt New York wel.

DSC_9652

DSC_9660

DSC_9667

DSC_9670

Tien voor half twee. We liggen in de Oranjesluis, met nog drie boten. De stroom van de andere kant is vele malen groter; naast ons ligt de sluiskolk vol! Op naar de Schellingwouderbrug. Die draait vlot en op het Buiten IJ is het zo mogelijk nog drukker momenteel met toegemoetkomende vaart! Wat een bende!

DSC_9674

Vanaf Durgerdam naar Marken is het net aan bezeild met deze wind. Na een half uurtje ga ik dus maar zeilen want het waait zo hard dat het vreemd aanvoelt om onder een dergelijke helling te blijven motoren. Vanaf Marken krijgen we windkracht 6 recht op kop. De motor moet bij en de voorzeilen ingerold. Vlak voor Marken krijgen we nog een berg waterplanten in de schroef ook, waardoor ik twee keer achteruit moet slaan. Wat een toestand. Het is nat, naar en klote, deze laatste rit naar de veilige haven. Ik moet 2300 toeren draaien om boven de vijf knopen te blijven. De diepte van het water draagt ook niet bij: 1,8 of 1,9 meter diep! Daardoor zuig je jezelf naar beneden, maar ja, anders kom je helemaal niet vooruit met deze wind en golven. Onze enige troost is dat Linda, Marijn en Rietje ons zullen verwelkomen.

De MN1GZ2 boei

De MN1GZ2 boei

Acht uur saves. We zijn thuis! Dat is even wennen. Alles is in orde. De kinderen stonden in het grauwe weer langs de sloot van Edam, vlak voor de jachthaven te zwaaien en te fotograferen.

DSC_9681

Linda maakte een foto van het aftuigen

Linda maakte een foto van het aftuigen

DSC_9683

DSC_9688

DSC_9690

DSC_9692

DSC_9699

DSC_9700

DSC_9701

Van havenmeester Ben mochten we op B8 liggen, naast onze ouwe box B9. Het weerzien was hartelijk en we namen een slokje op de hereniging, gezellig hoor! We spreken af a.s. donderdag met z’n allen uit eten te gaan. Marijn en Riet hadden onze auto opgehaald, dus die konden we meteen volstampen met troep. Op de parkeerplaats namen we van elkaar afscheid en ieder ging zijns weegs.

Half twaalf. We gaan naar bed. Zitten de hele avond al niks te doen, TV te kijken. Zijn meteen al vervallen in het domme leven dat we leidden voor we vertrokken. Hier eindigt het verhaal. Dit is het laatste wat ik toevertrouw aan de voice recorder. Er valt niks meer te zeggen. This is the end of the story, the end of the show, bla, bla, bla, bla, einde bericht.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

13 reacties op Zondag, 16 augustus 2015

  1. Lieve Ingeborg en Willem.
    Gefeliciteerd met jullie behouden thuiskomst. Welkom thuis!!!!!!
    Ja, het zit erop. Maar wat hebben jullie genoten en wat een mooie herinneringen houden jullie hier aan over. Ga lekker opruimen en schoonmaken maar vooral genieten van het weer thuis zijn.
    We hopen jullie van de winter te kunnen uitnodigen.
    Lieve groetjes Cees en Marijke.

    Liked by 1 persoon

    • wingiv zegt:

      Dank jullie wel, jongens! Inderdaad: er is een end aan gekomen. Vreemd gevoel. We hebben het razend druk met de boot verkoopklaar te maken. Hij is al helemaal leeg en schoon. Kortom: lekker bezig! Tot ziens van de winter dan! Groetjes van Ingeborg en Willem ook.

      Like

  2. Jan en Jolanda Veltkamp zegt:

    Beste Willem en Ingeborg, wij willen jullie danken voor jaren leesplezier! En wie weet, wij zullen dan een van de eerste volgers zijn.
    Het gaat jullie goed😀
    Groetjes Jan & Jolanda

    Liked by 1 persoon

    • wingiv zegt:

      Hoi Jan en Jolanda. Graag gedaan en bedankt! En als jullie gaan: veel plezier en behouden vaart!
      Groeten uit Ilpendam van Willem en Ingeborg

      Like

  3. Wim en Jacqueline, sy Zephyr zegt:

    Proficiat met het volbrengen van de reis, een hele prestatie. Jullie hebben weer heel wat avonturen beleefd. Succes met de verkoop van het schip en nu even genieten van het landleven.

    Liked by 1 persoon

  4. Metty en Peter zegt:

    Gutenacht Freunde…..es werd zeit für mich zu gehen…….thanks voor de mooie verhalen. Heb het goed daar thuis. Succes met het verkopen vh schip en……op naar de nieuwe motorboot. Hartelijke groet van Peter en Metty.

    Liked by 1 persoon

  5. Gremmen Cees en Aly zegt:

    Welkom thuis mensen, heb genoten van jullie reis ( verhalen ), zo en nou maar eens even een tijdje rust, geniet van het mooie weer en als we in Purmerend of Edam zijn komen we wel een keertje langs. Grtjs Cees en Aly

    Liked by 1 persoon

  6. Linda zegt:

    Historische woorden: “einde bericht”, haha. Wat jammer dat de verhaaltjes stoppen maar fijn dat jullie weer thuis zijn!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s