Dinsdag, 29 december 2015

West Terschelling 2

Half elf geweest. Heerlijk geslapen vannag. We gaan met z’n vieren wandelen naar het dorp. Het is prachtig weer tot nu toe. Daarnet scheen de zon volop, laag boven het wad aan de oostelijke horizon.

Zon op boven het wad

Zon op boven het wad

Hello, Terschelling

Hello, Terschelling

Nu is het iets minder, een beetje sluierbewolking sliert door de lucht. Omdat regen is voorspeld doen we alle ramen en luiken dicht. Kijk, daar gaat zus Joke de steiger op. Ze gaat vast vooruit, naar het havengebouw. Ik moet niet vergeten vandaag de KNRM-vlag aan de mast te bevestigen, schiet door mijn hoofd. Willem en wij volgen Joke niet lang daarna. Lekker wandelen. Langs de boulevard en de daar verzamelde bruine vloot gaat het naar West.

De werf van Rijkswaterstaat

De werf van Rijkswaterstaat

We gaan lekker

We gaan lekker

Lekker rondkijken

Lekker rondkijken

Prachtig West met de dominante Brandaris

Prachtig West met de dominante Brandaris

Vreemde gewaarwording hier op 29 december te lopen met vele andere bootjesmensen. Een paar mensen staan bij een garnalen kotter. Zou ie nog garnalen hebben? We zijn net te laat, de handelaar heeft de lading al opgehaald en het laatste losse maaltje is verkocht. We krijgen de tip verderop te kijken, bij de veerboten aan de andere kant van de parkeerplaats, daar ligt nog een collega te lossen. Wij hollen. Ja, daar is er nog eentje bezig, helaas alleen met opruimen. Hebbu garnalen? Hij kijken in alle hoeken en gaten. Nee, ik ben helemaal los! Da’s jammer; hadden we maar vroeger moeten opstaan. Joke moet een ijslepel hebben, zo eentje waar je bolletjes mee kan scheppen. De wandeling voert ons langs het gedenkteken voor de verdronken vissers waar we van het panoramische uitzicht genieten(fotomomentje) en vervolgens langs een duin met duinkoeien achterlangs het plaatsje in.

DSC_0308

DSC_0311

Duinkoeien

Duinkoeien

We doorkruisen het dorp en stappen bij de Blokker en de Hema binnen, spiedend naar ijslepels. Niks te vinden, wel broodjes worst, waarvan ik er dan ook eentje consumeer, kon het niet laten.

De straatjes van West

De straatjes van West

Broodje halve rookworst bij de Hema

Broodje halve rookworst bij de Hema

Onder toezicht van de Brandaris kuieren wij verder. We kijken in de supermarkt, bij de slijter, nergens een ijslepel te vinden. Nou, dan moet ze het maar met een vork doen.

De alomtegenwoordige Brandaris

De alomtegenwoordige Brandaris (goed dat ie er is!)

Geen ijslepel te vinden

Geen ijslepel te vinden

We gaan maar weer terug

We gaan maar weer terug

Lekker rustig, helemaal aan de buitenkant

Lekker rustig, helemaal aan de buitenkant

Rond lunstijd arriveren we op onze boten en neemt het rielekst vakantievieren een aanvang, af en toe onderbroken door het met handdoeken opnemen van de condens die door de aluminium raamprofielen wordt gegenereerd. Het is duidelijk dat in deze ramen destijds geen koude-bruggen zijn opgenomen, da’s jammer. Langzamerhand ontstaat een lijstje met tekortkomingen waar we aandacht aan moeten besteden: de accu-situatie van de boegschroef en de ankerlier (die horen dus helemaal niet op de start-accu thuis) De verkeerd geplaatste controle- en schakelpanelen, de prehistorische plotter, de lekkage bij de ventilator in het kajuitsdak, het ontbreken van een scheidingstransformator, geen leeslampen boven het bed, kastdeurtjes (bij het hoofdeind van het bed) die als je ze opendoet op je harses vallen. Kortom: werk aan de winkel als we thuiskomen. Ik vrees echter dat aan het condens-probleem weinig anders valt te doen dan geheel nieuwe ramen erin en dat wordt te gortig. Saves valt de stroom op de steiger uit. Het wordt niet helemaal duidelijk of het nou aan ons ligt of aan het grote verbruik van al die boten met hun kachels, feestverlichting en dingen. Ik ben er trouwens ook niet helemaal achter hoe alles werkt (of niet!) met al die stroomleveranciers die we tot onze beschikking hebben; we lijken de Nuon wel met die omvormers, acculaders, zonnepaneel, generator, “masterswitch” en (moeilijk afleesbare) schakelpanelen. Ingeborg probeerde de oven van de combi-magnetron; meteen klapte de zekering in de stroompaal eruit. Ach, tis effe wennen, beetje uitzoeken en zo. Willem legt ons herhaaldelijk uit hoe alles werkt. Bij mij beklijft het niet zo, maar dat ligt niet aan Willem. Afijn, uiteindelijk komt alles weer in orde en kunnen we genieten van de feestelijk verlichte boten in de haven en natuurlijk ook een hapje en een drankje. Het was een fijne dag. Oh ja, Joke had gewoon een ijslepel op de boot liggen en de KNRM-vlag hangt, hoor!

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s