Woensdag, 30 december 2015

West Terschelling 3

Kwart over negen s’avonds. We hebben vandaag een prachtige dag gehad hier op Terschelling. Het waait als de pieten, de hele dag al, maar nu is het helemaal dol. Het was een frisse dag, zeer geschikt voor een mooie wandeling, nu helemaal om het dorp heen (is het nou een stadje of een dorp? Ik hou het maar op “dorp”), door de duinen en de buitenwijken terug naar het centrummetje. Best wel pittig voor mijn gammele knie. Ik maakte foto’s en we deden boodschappen bij de Spar in het dorp, voor de fondue avond op de “Laga”. Heel genoeglijk allemaal.

De paden op.....enz.

De paden op…..enz.

Doorlopen jongens

Doorlopen jongens

Deze vonnik ook wel typisch

Deze vonnik ook wel typisch

Hier moeten een aantal Brandenburgers begraven liggen

Hier moet een aantal naamgenoten van mij begraven liggen

Hij blijft indrukwekkend

Hij blijft indrukwekkend

Schappen doen

Schappen doen

Terug langs de boulevard uiteraard. Daar werden we aangesproken door een volger van dit weblog. Hij herkende ons van de foto’s! Djiez, we worden nog eens beroemd! Hij is de man die destijds (4 of 5 jaar geleden alweer!) tijdens een ziekteperiode verdacht vaak (meer dan 400 keer) de weblog had aangeklikt! Althans, wij vonden dat toen maar vreemd, maar het was dus verklaarbaar. Hij is hier met zijn vrouw op hun Koopmans ook vanwege de jaarwisseling. Een mens maakt wat mee, op heden! Vanmorgen kregen we een berichtje van Willem en Marijke, bootvrienden die wij een aantal jaren geleden in Frankrijk ontmoetten en later nog eens in Zeeland, die vandaag hier zouden arriveren met een gezelschap op de “Storebaelt”, een zeegaande klassieker. Ook zij brengen hier de jaarwisseling door. Da’s toevallig! Toen wij langs de haven liepen zagen we de “Storebaelt” binnenlopen. Hij moest erg zijn best doen bij het keren in die harde wind op de kont. Dat lukte vlak voor de jachthaven door het anker uit te gooien en zodoende in de wind te zwaaien. We zwaaiden naar elkaar en ze zouden straks of anders morgen een kijkje bij ons komen nemen. Ach, ach wat een feest!

Daar komt ie

Daar komt ie

Willem is de tweede van links

Willem is de tweede van links

Vandaag ook nog weer wat problemen gehad met het elektriek. We snappen het (nog) niet denk ik en misschien moeten we voor de zekerheid maar een gasstel meenemen, om op te koken. Nicht Paula en haar man Ben kwamen met dochter Marije en een vriendinnetje op bezoek bij Joke en Willem. Paula en Ben vonden het wel leuk om in hun vakantiehuisje in Midsland deze jaarwisseling te vieren, maar ik geloof dat ze dat morgenavond op de “Laga” gaan doen. Gezellig! Willem en ik hebben in het donker een paar foto’s gemaakt van onze verlichte boten met de haven op de achtergrond. Het was een eind omlopen maar zeer de moeite waard.

_DSC9234

_DSC9250

_DSC9257

En nu zitten we, ieder op zijn eigen boot, TV te kijken. Ook leuk. Het weerbericht geeft voor 1 januari een “weather-window” op met milde omstandigheden, de dagen daarna is weer tuk met peren: harde wind tot storm en weet-ik-veel-wat-nog-meer- voor-rottigheid. Het is natuurlijk niet zo dat we echt haast hebben, maar om hier nu bijna twee weken te moeten liggen is wat veel van het goede, denk ik, bovendien moet Ingeborg misschien wel invallen op haar oude school en dat is wel belangrijk voor de diesel-pot (en nog wat andere potten). We zullen zien.

Half tien. Keez-tijd. Paula en Ben zijn met Marije en vriendinnetje vertrokken dus nodigen we Joke en Willem uit bij ons te komen keezen. Voor de goede orde: dat is een geavanceerd mens-erger-je-niet gezelschapsspel, dat wij eerder in Makkum speelden en  toen won ik en dat trekt mij wel. We hebben zeker nog twee en een half uur plezier onder het genot van Muier Schipperbittertjes en een glaasje wijn (of water, daar wil ik vanaf wezen). Ik weet niet meer wie gewonnen heeft.

Half een snags. We zijn nog op. Ook bij Joke en Willem brandt licht, ze zitten zeker naar het darten te kijken. Ingeborg zit te puzzelen op de trap. De wind loeit om het schip. Het brult eroverheen en het is pikdonker. Guur winterweer. Nou daarvoor kwamen we ook, he? Zolang de kachel maar blijft branden en dat doet ie. We moesten toch maar eens de kooi opzoeken. We lezen in bed en als we in slaap dreigen te vallen, moet ik het licht uitdoen, door welke actie (rechtop zitten, helemaal diep vooroverbuigen en tasten naar het lichtknopje in de omkasting van het voeteneind) ik weer klaarwakker word. Dat moet anders (staat ook op de lijst).

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s