Zondag, 23 juli 2017

Edam – Kromme Knilles, Friesland (Bij Akkrum)

Dag Datum Wind Weer
Zondag 23 juli 2017 ZW 3 – 5 Bf Zon, later niet meer, veel wolken en regen
Vertrek Aankomst Logstand Motoruren
10.30 uur 19.30 uur plm. 80 km gevaren 2961,8 (7,7 uren)

Tien voor half negen, hoogzomer, zitten thuis naar de TV te kijken, BBC one: “Instant Gardening” (we kijken vaak naar de BBC, puur omdat ze daar nog niet hebben toegegeven aan de reclame-terreur), de tassen zijn ingepakt, ik moet nog wat gereedschap verzamelen en als de koelkast leeg is kunnen we naar de boot voor de zoveelste keer, lekker een stukje varen. Friesland is het plan, kijken of we Joke en Willem kunnen vinden en dan weer terug om het gras te maaien bij Ma en onze coniferen moeten nodig getrimd worden. Ik moet ook nog het een en ander aan het huis doen: rotte plekken vullen in boeiborden, schuren en schilderen, je kent dat wel. Ik heb in het voorjaar al een beginnetje gemaakt, dus ik kan onderhand wel opnieuw beginnen. Het is mooi weer, de zon schijnt en het is windstil, een groot verschil met vanmorgen vroeg toen de regen keihard op de dakpannen kletterde. Het zal de komende dagen iets minder worden qua temperatuur, maar dat is misschien maar goed ook, lekker fris, want het was de afgelopen dagen wel erg warm.

Tien voor elf. We zijn net vertrokken uit de jachthaven in Edam. De lucht betrekt alweer en de zon is aan het verdwijnen achter de wolken. Er staat flink wat wind, 16 – 17 knopen en hij komt bakstag aan stuurboord in, zuidwest dus. We liggen op koers naar Enkhuizen. Het logwieltje zit weer eens vast, ook bij dit schip is dat een “kriem”, ik durf niet goed onder het varen de gever uit de bodem te trekken; dat ga ik wel een keer proberen als we op de kant staan. Ik heb net een stuk heel hard achteruit gevaren en dan weer keihard vooruit. Het mocht niet baten. Voorlopig meet ik de afstanden voor het logboek op de kaart af. Ik was wel voor even het fonteinkruid om de schroef kwijt. Dat op zich is ook een ramp tijdens de zomertijd in de ondiepe gedeelten van het de zuidelijke kusten rond het Markermeer, dit jaar lijkt het erger te zijn dan vorige jaren. Ik kies de kortste route, volgens de kaart, naar het diepere gedeelte om zo snel mogelijk verlost te zijn van de groene slierten. Ingeborg is bezig met de koffie, daar hebben we behoefte aan om deze tijd. Het vertrek ging niet geheel van een leien dakje: ik was vergeten de landvast bakboord achter los te gooien van de paal, waardoor de boeg naar stuurboord zwiepte. Gelukkig was er niemand die het zag en de boxen naast ons waren leeg. We lopen 13 km per uur bij 1900 toeren en het schip slingert behoorlijk. Ik probeer op deze manier toch het logwieltje los te werken, maar ik denk niet dat het gaat lukken. Na een tijdje neem ik gas terug totdat we 11 km lopen.

IMAG0107.jpg

Fris weertje

IMAG0109.jpg

Ja?

Kwart over elf: breaking news, we zijn alle fototoestellen vergeten. We moeten het doen met de GSM en de iPad, dammit. We ploeteren lekker voort. Edam verdwijnt uit het zicht en de skyline van Westfriesland tussen de Leekerhoek en de windmolens bij Enkhuizen tekent zich steeds scherper af.

IMAG0113.jpg

Ik hou hiervan

Ingeborg vindt onderweg een klusje. We hebben thuis een achterlijk van een oude fok verknipt tot hulsjes voor de Neodymium magneten. Die gaat ze nu vullen met die dingen en afbinden. Op die manier heb je houvast als je de magneten wil aanbrengen of verwijderen.

IMAG0119.jpg

Je zou ’t niet zeggen, maar dit zijn 10 magneten tegen elkaar aan geplakt

Te 13.00 uur arriveren wij bij het naviduct in de Houtribdijk bij Enkhuizen. Het waait nog steeds pittig, met een nog donkerder lucht en zelfs een beetje regen.

IMAG0124.jpg

Wachten op het groene licht

In de sluis bel ik Willem om te zeggen dat we eraan komen en vraag waar-of-dat-ie ligt? De Laga ligt bij Akkrum in de buurt, in de Kromme Knilles. Dat zal wel Kromme Kornelis betekenen. Ik kijk op de waterkaart van Friesland en verdomd ik zie een kronkelig slootje tussen het Prinses Margrietkanaal en Akkrum. Kun je daar liggen dan? We gaan het meemaken. Ik denk dat we dat wel redden bij daglicht. Hangt vooral ook af hoe snel we door de Margrietsluis bij Lemmer komen.

IMAG0127.jpg

Minutenwerk en je bent erdoorheen

IMAG0128.jpg

Hier kun je goed zien dat het een naviduct is

Met nog een paar (zeil)boten worden we vlot geschut (dat gaat in het naviduct altijd vlot) en in een mum liggen we op het IJsselmeer een koers voor van hoger naar lagerwal (Lemmer). Er zijn niet veel schepen op het water maar wat er is vaart vlak in de buurt met ons mee naar het oosten. Oppassen dus. Dat blijkt niet voor niks te zijn want na een uurtje vindt een Duitser die met zijn Dehler parallel met ons opvoer het nodig opeens scherp te loeven en vlak voor ons langs onze koers te kruisen, ik kon hem geeneens meer zien in de dode hoek voor de boeg. Ik moest echt achteruitslaan om te voorkomen dat we voor de rechter hadden moeten uitzoeken wie hier nu geen goed zeemanschap aan de dag legde. Merkwaardige kerel. De log is inmiddels, voor de zoveelste keer overgesprongen van kilometers naar zeemijlen en knopen; dat doet ie regelmatig. Dat kan wel verholpen worden in de software in het uitleesinstrument maar dat is erg duur en niet de moeite waard, voor zo’n oud instrument, zei de monteur bij Shipshape destijds. We doen het ermee. De golven bouwen op en de slingeringen worden heftiger; genieten! Na verloop van tijd is het zelfs beter een paar losse dingetjes te redden door ze in de kooi van de gastenhut te mikken, tussen de kussens in. Evengoed zet Ingeborg beneden koffie, dat lukt prima. We lopen 7 tot 8 knopen. Ik heb een tandje bijgezet naar 1700 toeren, een mooie snelheid voor deze zee die nu iets “dwarser” inkomt dan op het Markermeer; we zijn nu minder een speelbal. De koffie smaakt uitstekend. Ingeborg neemt het roer over want ik wil proberen een filmpje te maken van dit gebeuren. Ik kan hem wel op de automaat zetten maar die moet te heftige stuurbewegingen instigeren en dat stuurwerk maakt te veel irritante herrie voor de film.

Het valt niet mee de GSM stil te houden, maar het lijkt toch aardig te lukken. Ach, je moet wat te doen hebben onderweg, hè? Er zijn geen vallen en schoten meer waar je zeiknat en verkleumd aan moet rukken en trekken, zie je. Terwijl de elementen de Wing V belagen behoeven wij ons slechts druk te maken over hoe het nou komt dat die verdomde GSM niet snel genoeg wil scherpstellen als je door de scheepsramen naar buiten filmt of fotografeert. Ja, een mens kan problemen hebben tijdens de vaart. Ik moet opeens terugdenken aan woensdag 8 juli 2015 toen de motor van de Wing IV op de snelstromende Gironde bij Bordeaux de pijp aan maarten gaf en wij in hachelijke omstandigheden kwamen te verkeren; wat een contrast! Dat waren pas problemen! De wind en de golven gooien ons vooruit en de snelheidsmeter tikt soms de 8,5 knopen aan bij 1700 toeren. Het weer is zo mogelijk nog somberder geworden. De zon schijnt helemaal niet meer en we zien slechts wolken rondom.

Om drie uur begint het fors te regenen, terwijl de wind afneemt tot zeven knopen. De “zee” blijft voorlopig doorstaan, maar daar hebben we geen last van: we voeren toch al op de motor (!). We varen de trechter tussen Gaasterland en de Noordoostpolder in richting Lemmer. Een paar meelopende zeiltjes aan bak- en stuurboord, maar die leveren op die afstand geen gevaar op.

15.55 uur: aan de remming bij de Margrietsluis. Voor ons neus ging de deur dicht met een paar zeilboten erachter. Jammer, maar dat geeft niet, we hebben geen haast. We halen het wel naar de Kromme Knilles. Kromme Knilles, rare naam. Had ik nog nooit van gehoord.

IMAG0131.jpg

Voor de Prinses Margrietsluis bij Lemmer

Na een tijdje mogen wij erin, met een grote joekel achter ons. Om de tijd te doden klim ik op het dak om om me heen te kijken. Wat schetst mijn verbazing: op twee zonnepanelen ligt een enorme vieze slijmerige plas van opgedroogd bloed, veren en schubben! Had ik nog niet gezien. Gadverdamme! Ik denk dat een roofvogel een grote vis op mijn dak heeft geslacht, heen en weer gesleept en opgevreten! Overal botjes, druppels opgedroogd bloed everywhere, gadver! Met een paar putsen water en een boender heb ik de troep afgespoeld en weggeborsteld. Viel nog niet mee. En zeg nou nog maar eens dat wij geen avonturen beleven op deze boot! Feestmaaltijd. Afschuwelijk. Moving on. Tien over half vijf pas weg uit deze sluis.

Half zes. Oh wat is het hier heerlijk stil op de binnenwateren van Friesland. We varen op het Prinses Margrietkanaal van meertje naar meertje, de namen staan op de kaart, richting Sneek en dan naar de kruising waar de Boorne en de Kromme Knilles op het Prinses Margrietkanaal uitkomen.

IMAG0132.jpg

De rustige Friese wateren

Ik denk dat we te 19.30 uur arriveren of daaromtrent. Ondertussen hebben we dan wel gegeten. Ingeborg staat heerlijk te koken. Of het eten heerlijk is weten we pas als we het eten. Ik neem aan van wel. Het ruikt in ieder geval wel lekker. Kidney Beans eten we, met allemaal ingrediënten, gezonde dingen, groene dingen, ik zie er ook rode dingen tussen zitten. Heb je ook rode uien erdoorheen gedaan, Ing? Nee, bosuitjes. Oh, geen gewone uien? Nee. Oh. Nou, dat wordt een feestmaal, glaasje wijn erbij (Ingeborg, ik niet). Genieten. Bij toerbeurt.

IMAG0133.jpg

Het was dus lekker

IMAG0134.jpg

Ik eet, Ingeborg stuurt en vice versa

Voor ons uit stuift het binnenvaartschip dat achter ons in de sluis lag. Het is niet heel erg druk, vind ik. Ook weinig recreatievaart. Dat komt natuurlijk door de weerberichten: vies, regenachtig weer, dan blijven de meeste mensen bij voorkeur thuis en wij gaan dan bij voorkeur varen, komt goed uit.

Te 19.00 uur draaien we van het kanaal af de Kromme Knilles in. Inderdaad een kronkelige maar erg fraaie sloot waar we qua diepte goed doorheen kunnen, zo blijkt. We zien de Laga reeds van verre liggen en de ontvangst is hartelijk. We leggen aan tussen de Laga en een andere boot, wederom manoeuvrerend als een krab, maar nu naar de oever toe. We gaan meteen bij Joke en Willem op visite. De nodige vastmakertjes (Beerenburg en Schippersbitter) vinden de juiste weg, alhoewel Joke (je moet straks nog eten hoor!) en Ingeborg (Willem, doe nou niet, het is niet goed voor je!) het inneemproces trachten te frustreren. Later haalt Willem dochter Paula op die in Friesland woont en verderop langs de “Knilles” haar auto geparkeerd heeft en gezellig komt buurten. Het wordt een gezellige avond, hadden mekaar een hoop te vertellen, een fraaie afsluiting van deze fantastische vaardag. We gingen pas te 24.00 uur naar bed.

 

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

6 reacties op Zondag, 23 juli 2017

  1. Linda zegt:

    Geen foto van de restanten van die ‘moordpartij’? Misschien maar beter ook…getverderrie!

    Liked by 1 persoon

  2. E Bottenberg zegt:

    Een vastzittend wieltje komt bij mij ook voor. Het is een VDO Logic Log. Op te lossen door de moer bovenop een slagje los te draaien en dan het geheel 180 graden te draaien. Je kunt dan horen of het weer gaat draaien. Hoop, dat het bij U ook zo kan.
    Succes.

    Liked by 1 persoon

  3. Cees zegt:

    Man het lijkt wel een wereldreis met deze verhalen.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s