Maandag 24 en dinsdag 25 juli 2017

Kromme Knilles – Grou (Marrekrite)

Dag Datum Wind Weer
Maandag 24 juli 2017 Weinig Zon, wolken, hele dag afwisselend regenbuien
Vertrek Aankomst Logstand Motoruren
11.50 uur 12.45 uur plm 10 km 2962,7 (0,9 uren)

Goedemorgen, het is 07.00 uur en we spreken 24 juli. Het heeft vannacht gehoosd. We werden er wakker van. Een beetje een zware kop heb ik, hoe kan dat nou? Wat was het gezellig gisteravond en wat hebben we gelachen, hè Ing? Ingeborg ligt in bed te lezen, in een boek. In een papieren boek. Ik denk dat ik maar even ga plassen en dan ga ik maar weer naar bed want er is toch niks te doen. Alles is nat buiten, de vlag ook, had ik naar binnen moeten halen. Het bootje staat vol water, dus die moet ik straks achterover laten kiepen; het vervelende is namelijk dat het loosgat in de spiegel te hoog zit, om die reden laat ik hem vaak scheef hangen, zodat ie niet te vol komt te staan.

Tien voor twaalf. Na een tijdje gezellig rondhangen langs de boten en met een kopje koffie achter de kiezen zijn Willem en ik het eens: we moesten maar eens gaan. We gaan naar Grou want ik wil bij Zeilmakerij Dijkstra langsgaan om de kuiptent aan te bieden voor reparatie. Ingeborg heeft ‘m namelijk een tijdje terug gemold bij het aanleggen in de box. Zij leidde de landvast om het hoekstuk heen in plaats van erdoorheen, waardoor een drukker uit de stof werd gerukt, dat was wat je noemt een “rukdrukker”. Heel langzaam plokkeren we de Kromme Knilles uit. Die naam komt van een sage of legende over Manke Meine en Knilles. Dat waren twee reuzen die omstreeks 1400 een sloot zouden hebben gegraven, die de verschillende nederzettingen met elkaar moest verbinden. Tijdens de werkzaamheden ontdekte Knilles, toen ie een keertje achterom keek, een enorme bocht in de vaart, ter hoogte van het huidige Akkrum, en riep tegen Meine: “Ach Krom!” (= Akkrum). De boeren in de nederzetting hoorden dit en vonden het een mooie naam voor hun dorp.

Kromme Knilles

Kromme Knilles; we lagen vlak voor die 180 graden bocht

In Akkrum herinnert een groot stalen kunstwerk aan dit verhaal. Het stelt de twee reuzen voor, gravend aan de sloot. Couleur Locale, prachtig!

Kromme Knilles en Manke Meine (die groef ook de Meinesloot)

Kromme Knilles en Manke Meine op afstand

Tien voor drie. Nog een half uurtje dan gaan we weer terug naar de zeilmakerij om de tent op te halen. Jan was zo vriendelijk om het klusje vandaag nog te klaren. We liggen weer op de Marrekrite plek waar we vorige zomer ook lagen. We zijn er niet de enigen. Het is daar fraai en rustig en zeer gewild bij de watersporters. Bij het tankstation aan de rand van het Pikmeer heb ik een 5 liter can gekocht en laten vullen met benzine, omdat ik weer eens vergeten was waar het ding dat ik al had gebleven was. Korte tijd later vond ik hem ergens tussen de rommel achter in de “kelder”; nu heb ik er drie. We liggen met de kop in de wind met de Laga voor ons. Het is knap fris, zo fris hoeft het nou ook weer niet.

De Laga en de Wing V liggen vooraan

Nog even en de tent staat er weer op

Vijf voor vijf. Een hele expeditie achter de rug naar Dijkstra, waar we de tent tegen achterlating van 27,50 euro meekregen. De bewuste plek is nagenoeg zonder sporen gerepareerd, knap hoor. Op de terugweg werden we overvallen door een massieve plensbui. Door de kuiptent over ons heen te trekken konden Ing en ik voorkomen dat we tot op de draad nat werden. Eenmaal op het zwemplateau kreeg ik ineens flitsen in mijn rechteroog en een heleboel draadjes en fliebertjes, die ik er eerst uit probeerde te wrijven. Vergeefs natuurlijk, zoals later zou blijken; het zit allemaal ín mijn oog. Wat nou weer?! We hebben naast de prostaat en de knakkende knieën vanaf nu een medisch project erbij, dus. Dat krijg je d’r van, als je zo’n goddeloos leven als ik leidt. We zien wel, het zal het laatste mankement wel niet wezen. De kuiptent staat binnen de kortste keren zijn werk te doen en dan merk je echt het verschil in comfort en ruimte met die stinkbuien; je hebt een mooi voorportaal waar je allerlei natte troep kunt laten liggen.

De volgende dag blijven we hier liggen. Het regent als de pieten, de zon is totaal verdwenen en het is ronduit koud. Wat nou: zomer!? Ingeborg puzzelt en ik zit de halve dag naar Friends te kijken op comedy central (lang leve digitenne). Vermeldenswaard is nog dat ik des middags de vuilniszak wegbreng die Ingeborg op d’r gemak heeft staan vullen enz., waardoor de hele boot stinkt als een vuilnisbelt. Koud man, buiten, brrrr. 

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

2 reacties op Maandag 24 en dinsdag 25 juli 2017

  1. Cees zegt:

    Nou zeg, heeft Ingeborg hem gesloopt?

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s