Woensdag, 2 augustus 2017

Nije Krúspôle – Wâldseint (Woudsend)

Dag Datum Wind Weer
Woensdag  2 augustus 2017  Weinig Mooi, betrekkelijk warm
Vertrek Aankomst Logstand Motoruren
09.00 uur uur  10.30 uur  plm. 10 km 2980,7 (1,7 uren)

De volgende dag. Na een heerlijk rustige nacht zijn we zachtjes van onze Marrekrite-bol weggeglipt en heel langzaam (7 km per uur) de vaargeul in de Fluessen volgend, naar het Hegemermar (het Heeger meer) gevaren. De watersport komt langzaam op gang; veel motorbootjes kwamen op hetzelfde idee. Linda vindt het allemaal prachtig, wij ook trouwens. Op het Hegemermar slaan we rechtsaf de Wâldseinsterrakken (Woudsenderrakken) in, een mooie kronkelende vaart of sloot met veel gratis aanlegplaatsen die nu nog bijna volledig bezet zijn.

20170802_101906

Friesland in de buurt van Woudsend

20170802_101923

Idem

DSC_5453

Zo’n type boerderij heeft een naam, kan er niet op komen

We besluiten, eenmaal door de enige brug in Woudsend aan te leggen aan de Iewâl in de Ie (de Eewal in de Ee). Het lijkt ons daar wel gezellig en tamelijk schilderachtig. Er is gelukkig al een plekje vrij, ondanks of dankzij, het vroege uur. We drinken nou eens niet koffie aan boord, maar strijken neer op een gezellig terras aan het water, konden nog net een vrij tafeltje voor ons drieën vinden. Koffie met gebak, jawel. Sjonge, wat is het hier leuk, zeg! Alles en iedereen bruijst! De toeristen flaneren langs en de boten moeten voor onze neus inhouden voor de brug, met alle aanvaringsrisico’s van dien; wat wil je nog meer.

DSC_5458

20170802_103227

Daar, aan stuurboord is een mooie plek, daar gaan we liggen

DSC_5460

DSC_5471

De koffie komt

DSC_5474

DSC_5479

Na de koffie gaan we zelf flaneren: door de straatjes, langs de kade en maken daarbij veel foto’s. Woudsend is een prachtig dorp, vooral de voormalige in 1912 gebouwde gereformeerde kerk die pal aan de Ie (Ee) staat is een eye-catcher. In 1998 werd hier de laatste kerkdienst gehouden en nu wordt het pand particulier bewoond. En dan die petiete straatjes met keurig in stijl verbouwde luxe huisjes. Het onroerend goed hier is niet goedkoop. We komen ook langs de Karmel kerk waarmee destijds de Gereformeerde kerk gefusilleerd is, ook een mooi gebouw, volgens mij goed te verbouwen tot luxe appartementen. Wâldseint is echt de moeite waard. Ik zou hier best willen wonen, maar helaas: ik heb ons geld in het water gegooid.

DSC_5456

Kerk met eigen aanlegplaats, wie heeft dat nou?!

DSC_5466

Karmel kerk

DSC_5467

Hou me vast want ik val

DSC_5482

Kleine cleane straatjes

20170802_122323

Ff zitten, hoor

20170802_104658

Omke Jan, waar alles kan: ite-drinke-sliepe

We brengen de middag genoeglijk door in de kuip van ons schip, kussens op de bank, borrel en hap op tafel en genieten maar van het steeds drukker wordende, langsvarende bootgebeuren. De tijd vliegt.

DSC_5486

Gezellige drukte

DSC_5489

Ook aan de achterkant

DSC_5493

Zitten, hapje, borreltje op het eigen terras

Uno momento dado komt een lompe sloep door de brug die nogal bekijks trekt. Dat komt door de bemanning, of liever gezegd: bevrouwing. Twee bevallige, jeugdige dames stuntelen de boot door de brug, dreigen telkens aanvaringen uit te lokken, maar niemand schreeuwt of scheldt. Men kijkt vertederd (of met emoties van enigszins minder onschuldige aard) naar de capriolen van de twee en ik doe daar vrolijk aan mee. Het aanleggen door de twee een eindje voor ons belooft weinig goeds dus ik ga maar een handje helpen, nietwaar, ik ben ook de beroerdste niet.

Versie 2

Ik gaf alleen maar aanwijzingen

Versie 2

Ach ja

Desgevraagd bleken het twee studenten uit het westen des lands te zijn die hier tijdelijk bij “Omke Jan” in de bediening werkten en die in hun vrije tijd de boot van “hun oom” mochten lenen. Ze hadden werkelijk geen kaas, van welke soort dan ook, gegeten van het varen. Aardige meiden. Kijk, dat zijn leuke dingen voor de mensen. Omdat dit toch een dag van schaamteloos consumeren is geworden gaan we s’avonds op zoek naar een gelegenheid om “buiten de deur” te eten en komen op die manier wederom door de fraaie straten en stegen van het dorp, ditmaal met de focus op eetgelegenheden. Het wordt uiteindelijk een restaurant aan de buitenkant, niet ver van de bewoonde kerk. Het is er niet druk en je kunt er comfortabel zitten. Het restaurant bleek “Meisje Loos” te heten! Nou, helemaal “in sync” met onze belevenissen van vanmiddag, zou ik zeggen. Het eten was er prima. Linda en ik hebben genoten van de mosselen en Ingeborg van d’r sucade stooflapje (ik krijg er geen mossel in bij haar!).

20170802_175716

De mosselen zijn onderweg

DSC_5501

Hier zijn we al aardig onderweg in de mosselen

Na het eten zijn we nog een ijsje wezen weglebberen in het dorp, vlakbij de brug en de boot. Saves lekker evalueren en nasoezen in de kuip en de kajuit en dan naar bed. Een prachtige dag was dit, fraai weer, lekker zonnig en warm, een zomerse ervaring. Oh ja, de havenmeester kwam ook nog langs om havengelden te vangen en belastingen te heffen.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s