Vrijdag, 29 december 2017

West Terschelling 3

Wat we nou weer meegemaakt hebben, vanmorgen half acht in bed! Verschrikkelijke bloedneus, ik. Had een enorme verstopping in mijn linkerneusgat. Ik denk: effe flink snuiten, páf! Bloedúh! Lakens onder, kussensloop onder, gadverdamme. Hartstikke donker was het nog. Nu, half negen, begint het gelukkig een beetje licht te worden. In het oosten komt de zon op ook al zien we hem nog niet. Er zijn wat wolken laag op de horizon maar volgens mij wordt het vandaag een heldere dag, Ing. Ja, zegt Ing, zal wel. Het waait pittig uit het westen. Je kan zien dat sommige schippers snags de feestverlichting laten branden want die branden nu nog als je goed kijkt. Kijk, dat hoeft van mij nou ook weer niet want de dienstdoende vuurtorenwachter op de Brandaris is de enige die dat snags ziet en die heeft genoeg aan zijn eigen feestverlichting. Ik ga mijn haar wassen.

Versie 2

Twaalf uur. We zijn terug van wandelen, want we zijn weggeweest vanochtend, zie je. De havenmeester had ons uitgeduid waar we de “Multimate” konden vinden: op het industrieterrein, een eindje verderop achter de Dellewal. Dat was nog een flink stuk lopen, maar dat coax-kabeltje zou ons niet zomaar in de bek vliegen dus moesten we aan de bak. Goed ingepakt flink doorstappen. De lucht was koud, prachtig helder en scherp afgetekend. Uiteraard had ik weer niet een fototoestel bij me om fotootjes te maken van de Waddenzee en de jachthaven met de Brandaris op de achtergrond (dat ik zo’n mobiele telefoon met foto-funktie bij me had, kwam niet in me op, ik werd ook niet gebeld helaas). Met de tong op de schoenen – genoemde kluswinkel bevond zich van ons uit gezien in de verste hoek van het industrieterrein – stapten we de weldadige warmte binnen; de kriebelmuts kon even af. Een prachtige winkel met een joviale verkoopknul erin. Voor een knikker en drie scheten kon je nog heel voordelig kerstspullen kopen. Jammer dat ik de Subaru niet bij me had. En ja hoor, zij hadden daar coax-kabeltjes in alle soorten en maten. Gelukkig, hadden we onszelf niet voor niets afgetobd. We vonden een kortere route het industrieterrein af en kwamen Ger en Ria van de “Her Ladyship” tegen die op hun supersnelle elektrische fietsen (40 km per uur max!) het eiland opgingen. Zij komen vanmiddag ons schip bezichtigen, gezellig! Over een paadje door de duinen naast het Skylge hotel kwamen we bij de achteringang van de jachthaven. Dit wandelingetje hadden we even nodig. Het waait inmiddels nog harder, het is koud en de zon is verdwenen. We gaan gauw naar binnen. O jee, scheepsmanoeuvres in de haven, in ons “vak”. Als dat maar goed gaat. Een zeiljacht van de Zeezeilers van Marken gebruikt de barre omstandigheden om de opstappers ervaring op te laten doen bij het aanmeren aan lager wal bij harde wind en dat willen ze precies achter ons doen. Zwager Willem komt ons assisteren bij het afhouden van het ongeleide projectiel. Na een paar pogingen die maar net goed aflopen lukt het eindelijk. De schipper is een eigenwijs type dat uitsluitend overtuigd is van zijn eigen deskundigheid en grote risico’s neemt. Het, hij bedoel ik, heeft geluk gehad. Goddank, we hebben weer wat beleefd. Maar je ziet: zelfs bij dit weer is het een kwestie van komen en gaan van bootjes hier op Terschelling. Sommigen laten zich werkelijk door niets weerhouden!

Tien over half vier. Nou dat is me ook wat, zeg! Ger en Ria lopen net de glibberige steiger af, terug naar hun eigen schip, de Sturiër 520 OC “Her Ladyship”. Zij kwamen ons schip bekijken en dronken gezellig een glaasje fris met ons mee.

DSC_5999

Ger

Erg leuk. Trip down Memory Lane! Want we hebben lang geleden (1987 geloof ik) best wel een heftige zeilvakantie samen gevierd, langs de Engelse zuidkust. Zij toen met hun Friendship 35, ook Her Ladyship geheten, wij met onze Standfast 30, Wing III genaamd (jááá, echt wel) en nog een andere boot was erbij. Goeie herinneringen. Hieronder een paar ingescande fotootjes van toen (ik heb er lang naar moeten zoeken!). Wat waren we jong.

Scan 9

Borreltje in de kuip

Scan 8

Cowes op Wight

Scan 7

Bij de kanonnetjes van het Royal Yacht Squadron in Cowes

 

Scan 5

Zeldzame foto, zo met z’n viertjes. Ger of Ria moet hem gemaakt hebben, denk ik

Scan 4

Linda was toen 10 jaar

Scan 2

De Standfast was een snelle zeiler met een 7/8 tuigage

De goeie ouwe tijd; net wat u zegt! Het is inmiddels beestachtig weer, het giert van de lucht en het regent “cats and dogs”. We gaan Willem en Joke uitnodigen voor een borrel bij ons aan boord. Het is er echt het juiste weer voor! Lekker slap lullen tussen de serieuze topics door.

Tien voor half twaalf. We gaan naar bed. Ingeborg heeft een film zitten kijken en ik heb gelezen met een drankje en een nootje erbij. Het was een fijne, rustige avond in de boot terwijl de wereld om ons heen zowat verging, want niet aflatend loeide de wind.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

2 reacties op Vrijdag, 29 december 2017

  1. Linda zegt:

    Wat leuk zeg, die foto’s van alweer 30 jaar (!) geleden! Wat een kuikens waren we toen.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s