Dinsdag, 30 januari 2018

Twaalf uur. Zomaar een dag, thuis. Een schraal zonnetje schijnt, ik krijg het warm achter mijn bureau. Ingeborg is naar haar werk. Ze moest invallen op haar oude school, de griep heerst. Het is de laatste weken bar slecht weer geweest. Erg verkouden geweest, ik. Ingeborg minder (tot op heden). Veel binnen zitten dus. Maar we zitten niet stil. Er speelt veel. We hebben namelijk na ampele overweging besloten ons schip uit te rusten met een stabilisatie-systeem. Ik heb daar in vorige berichten weleens op gezinspeeld. Nu is de kogel door de kerk. Wij willen ook en vaak op ruim en woelig water varen, maar dan zonder dat losse voorwerpen in het interieur je te pas en te onpas om de oren vliegen. Het denkbeeld dat we nog eens met de Wing V op de Middellandse Zee zouden kunnen rondrossen, de oude plekjes weer opzoeken (en nieuwe!), vat immer steviger post in ons denkraam. Ja, ook in dat van Ingeborg; het is dus geen “one-manshow”.

Eenmaal dat besluit genomen is de vraag: welk systeem. Er zijn verschillende typen op de markt. Je hebt die met de vinnen (verschillende merken, o.a. Najad en Vetus), een gyro-stabilisatiesysteem (Seakeeper) en het Magnus Master rotorswing-systeem, gebaseerd op het Magnus principe – zoek maar op op Wikipedia of op de website van het bedrijf dat dit systeem heeft ontwikkeld en levert: Dynamic Marine Systems. Hierover heb ik dus contacten met de respectieve bedrijven en we zijn druk bezig ons te oriënteren. Elk systeem heeft zijn voor- en nadelen maar ze hebben behalve waar ze voor gemaakt zijn nog een significante overeenkomst: ze zijn verschrikkelijk duur. Wij hebben al onze spaarpotten omgedraaid en gerekend en gerekend en zijn tot de slotsom gekomen dat het ondanks de bedroevende rente-aanwas van de laatste jaren, uit moet kunnen als we ook nog stoppen met stoken en roken (truitje extra en een voetenstoof voor de tv en met roken ben ik vijftig jaar geleden al gestopt, zodat ik die besparing nu kan gaan besteden, da’s ongeveer al 2/3 van het bedrag!). Zo doen wij dat.

Nu nog een keuze maken! Eigenlijk vallen de systemen met vinnen al direct af omdat die betrekkelijk diep onder het schip uitsteken op een ongemakkelijke plaats, als je bijvoorbeeld door Frankrijk wilt varen, met zijn ondiepe rivieroevers. Bovendien moet in veel gevallen hydrauliek aanwezig zijn of geïnstalleerd worden en dat hebben wij niet aan boord en om dat te installeren moet ik nog eens 50 jaar stoppen met roken. Ik ben vanmorgen reeds gebeld door de vertegenwoordigers van Seakeeper en DMS. Zij zullen documentatie toesturen zodat wij ons een oordeel kunnen vormen. Met Patrick Noor van DMS, snelle rakker, heb ik afgesproken dat hij  2 februari in Zaandam aan boord komt kijken wat de mogelijkheden zijn en van Nic. Witsen te Alkmaar, waar ik 1 april de kant op ga, heb ik begrepen dat zij ervaring hebben met de inbouw van Seakeepers, maar dat ik pas midden in de zomer aan de beurt ben. Oei, oei!

Ah, daar komt Ingeborg op haar fietsje terug van de invalbeurt (het was alleen sogges).

Ach, ach, wat spannend allemaal. Eerst vanmiddag maar eens door Zonnestraal in mijn oogbollen laten kijken om te zien hoe het staat met het zwerfvuil en de lichtflitsen. Gek wor ik ervan, van die ouwelullenkwalen.

Ha! Potverdikkie, dat is me ook wat: ik vergeet helemaal dat we in januari twee geweldige bijeenkomsten hebben gehad met “de vrienden van de Middellandse Zee” en daar heb ik verdomme ook nog foto’s van! Eerst hebben we een gezellige avond gehad bij Cees en Anneke. Ann maakte met haar culinaire talenten een fantastische feestmaaltijd en we bespraken de plannen voor de toekomst met de motorboten. Ja, wat gingen we doen. Nou, Cees en Ann wisten het al. Die gaan dit jaar weer naar de Middellandse Zee, via een omweg weliswaar (Parijs), maar toch. Daar hadden wij niet zo gauw van terug. Ik denk dat wij daar pas volgend jaar aan toe zijn, socio-geografogeriatropathologisch gezien. Maar we gaan wel gezamenlijk naar Parijs, waar hunnie linksaf en wij rechtsaf slaan (stabilisatoren testen op Het Kanaal). Lache man. O ja, Cees en Ingeborg gingen ook nog even quatremainen op de piano.

DSC_6109

DSC_6112

Niet veel later deze maand was er een heuse reünie bij Cees en Marijke thuis, met, naast Cees en Anneke ook Philip en Marion en Dick! Druk herinneringen ophalen dus en gezellig borrelen. Marijke had een voortreffelijke dis bereid waar wij allen van smulden. En er moest natuurlijk een groepsfoto komen.

DSC_0713

DSC_0709 kopiëren

We doen dit al een tijdje, dit reüneren en het blijft voor herhaling vatbaar! Volgende keer bij Philip en Marion!

 

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s