Zondag, 29 april 2018

Deinze – Kortrijk

Dag

Datum Wind Weer

Zondag

29 april 2018 Ging wel

Miezerig, koud

Vertrek

Aankomst Logstand

Motoruren

10.10 uur

14.10 uur

29.495 (28,2 km) 3150,2 (3,7 uren)

Het is tien over acht, zondag 29 april, twee dagen na koningsdag. Het is regenachtig buiten en koud. We liggen in Deinze aan de nieuwe kaai. Ik ben 10 over zes stukkie gaan schrijven over eergisteren en druk net op de definitieve publiceerknop. Daarmee staat het bericht permanent in verkeerde volgorde op mijn website: 26 april komt na 27 april. Ik weet niet meer hoe ik dat voor elkaar gekregen heb, dus weet ik ook niet hoe ik het ongedaan moet maken. Niet belangrijk. Wel vinnikut vervelend dat ik nu steeds een dag achter loop en neem me heilig voor vandaag een inhaalslag te maken; moet lukken met dat pokkeweer. We zijn nog steeds niet depressief van het weer, maar dat kan niet lang meer duren. Kop op, Willem, de vakantie is pas een week oud. Ik heb goed geslapen vannacht en Ingeborg komt net terug van wandelen en ik ga nu eindelijk de overtollige koelvloeistof uit de Bilge zuigen, vóórdat de vlotter van de Bilgepomp gaat werken.

Half tien. De bilge is schoon, twee liter haalde ik er met de vacuumpomp uit. Zag er goed uit. Gefilterd kan het best nog gebruikt worden. Het niveau in het expansievaatje is iets gezakt, maar dat kan met krimp te maken hebben. Nu het onderin schoon is kan ik de boel goed in de gaten houden. Vetpotje op de schroefas bijgevuld, wierfilter schoongemaakt, beetje olie in het carter erbij en de motor liefdevol toegesproken, dat doet Cees ook. Even met Cees in de kuip staand gesproken over biljarten. Zullen we gaan? Ja, we gaan. 

Kwart voor tien. Cees heeft de brug opgeroepen maar die geven geen asem. Ik loop erheen. De brugwachtster zit niet in d’r hokkie. Ik loop een keertje ritueel om het gebouwtje heen, maar dat helpt niet. Tijdens het wachten haal ik de windvaan masttop-unit van de mast omdat we erg lage bruggen gaan tegenkomen.

Even na tienen. We varen alweer op de Leie, richting Kortrijk. De brugwachtster kwam en zei dat als ze beweging zag zij de brug zou gaan bedienen. Dat was voor geen dovemansoren gezegd. Ingeborg ontdekt later in de documentatie dat uitgerekend op deze zondag,  de bediening voor het eerst gaat starten en wel om 10.00 uur! Hadden wij even mazzel. Het regent als een malle en de stuurautomaat doet raar, zeker de stroming en/of de hoogspanningsmasten. We moeten linksaf naar Kortrijk. Ik zie koetjes in de wei staan en hier en daar een uitheemse gans. Leuk hoor. Als je ze zou fotograferen zou je ze niet zien door de grauwsluier die momenteel over het landschap ligt. 

Half elf. We varen nog steeds op de Leie. We gaan 8,8 km door het water en 7,6 km over de grond bij 1100 toeren. Stroom tegen dus. Deze snelheden variëren. Het regent nog steeds en we hebben nog lang vakantie.  Klinkt onheilspellend, maar zo bedoel ik het niet. Zus Miriam en zwager Paul treffen het slechter met hun weekje op Texel. Zelfs Ingeborg trekt nu een extra velletje aan onder haar baadje. En nu krijgen we koffie, eindelijk, oh nee, hebben we net gehad, vóór de brug nog.

Vijf voor half twaalf. We sukkelen verder door het kanaal de Leie, nee, de rivier, maar het ziet er meer uit als een kanaal hier, met gekanaliseerde stukken en zo en hij is zo recht. De snelheid is bij hetzelfde toerental iets opgelopen: 8,8 km over de grond en 9,3 km door het water. Het landschap is na Deinze minder spectaculair. En we hebben weer een sluis te pakken: de St. Baafs – Vijve sluis, pal naast een schrootbedrijf. Er komt een joekel uit. Daarna mogen wij erin.

 

Vijf over twaalf. Het lijkt wel volop herfst, alsof we naar de winter toegaan! Grappige sluis was dat, een zgn. 1-punter voor plezierjachten, dat wil zeggen dat je slechts aan 1 bolder direct naast een trap kunt vastmaken, dus twee lijnen naar dezelfde bolder en met de boegschroef de kop tegen de sluismuur houden bij heftige waterinlaat. Geinig wel. Het is Mabeldag, zondag bel ik Ma altijd om te vragen hoe het gaat. Ze nam meteen op. Alles gaat goed, ze zit nog steeds met spanning te wachten tot/of het gras gaat groeien in haar pas opgehoogde tuin. Gelukkig regent het nu, zei ze. Het duurt wel erg lang. Weet je zeker dat ze geen kanarie-voer gestrooid hebben? Ja, zij vertrouwt de zaaier.

DSC_7103

Vlak voor Kortrijk kwam een enorme tanker (110 x 12 meter!) uit een zijkanaal zetten. We konden hem op de AIS zien, maar hij kwam toch nog plotseling op duiken. We moesten een stuk achteruit varen. Ik leerde dat dat ook kan op de automaat, want die vergat ik uit te zetten.

Vijf over een. Harelbeke dwars. 23 km gevaren tot nu toe.

DSC_7104

Harelbeke dwars

10 over een. De sluis van Harelbeke. Erin. Meteen. Er zijn hier heel veel verhaalpotten met kleine boldertjes waaruit je kan kiezen om vast te leggen. “Sluis Harelbeke voor die twee jachtjes in de opvaart”! Ah, we worden opgeroepen.

Half twee. We liggen in de sluis van Harelbeke. De sluismeester vertelde ons dat er technische problemen waren met de sluisdeuren en dat het even kon duren. Vorig jaar moesten Cees en Anneke hier ook al lang wachten in de sluis. Zeker op vrijdag de dertiende in gebruik genomen. Gelukkig gaan we intussen omhoog, dus de inlaatkleppen doen het alvast.

Vijf over half twee. De deuren gingen ook open! Hij deed het! We varen alweer uit. Bijna in Kortrijk. 

Tien over twee maken we vast in een zijsloot van de Leie, vlak bij de Boel torens. Het regent dat het giet. De mast moest plat voor de brug over de ingang van de sloot. Voor de eerste keer hoorden we de marifoonantenne (zo’n dunne zwieperd) tegen de onderkant van de brug tikken. Maar goed dat de masttop-unit er niet op zat.

Vier uur. De regen is opgehouden en het is iets lichter. We gaan maar even wandelen in Kortrijk want we worden stram en stijf van het zitten lezen en puzzelen.

Negen uur saves. Kortrijk was mooi om te zien, dat wil zeggen de verschillende historische gebouwen en plekjes die de stad rijk is. We hadden een fotosessie bij de Boeltorens, waar Anneke goochelde met haar zelfontspanner. Lache man. We zijn in het Begijnhof geweest, dat in 1241 is gesticht, heel historisch allemaal. Het Belfort op het grote plein gezien, een kerk van binnen bekeken, daar krijg ik altijd een moment van bezinning.

DSC_7107

De Boel torens

DSC_7109

Begijnhof

DSC_7112

Idem

DSC_7113

DSC_7117

DSC_7115

zo….krachtig

DSC_7116

Nooit gedacht, ben ik even uit de droom geholpen?!

DSC_7121

Dit is in het kerkje van de begijntjes

DSC_7123

De belfort toren

DSC_7125

Mooi, groot plein, zal in de zomer best gezellig kunnen wezen

Het weer deed ons echter verlangen naar de knusse warmte van de boot en de borrel. We hebben heerlijk gegeten en ik heb heel veel geschreven, inhaalslag gemaakt, over de gedenkwaardige koelvloeistofavonturen. De bilge is trouwens helemaal droog gebleven vandaag, geen druppeltje lekkage te zien, dan moet ik ergens toch iets goed gedaan hebben! Nu zitten we tv te kijken, naar een soort “Waar Of Niet Waar”-programma met Philip Geubels erin. Om die lijzige kale moet ik altijd wel lachen. Het was toch wel een fijne dag.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

2 reacties op Zondag, 29 april 2018

  1. W.wolschrijn zegt:

    Eens zal je een goede monteur worden willem .

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s