Dinsdag, 1 mei 2018

Deulémont – Deulémont

Dag

Datum Wind Weer

Dinsdag

1 mei 2018 3 Bf

Zon/wolken, droog en fris

Vertrek

Aankomst Logstand

Motoruren

09.00 uur

11.00 uur

29.541 (10 km) 3156,6 (1,4 uren)

Kwart voor zeven. 1 mei, dag van de arbeid en we liggen in Deulémont aan de gekanaliseerde rivier de Deule, of all places. Wie heeft daar nou ooit van gehoord? Zo zie je maar, neem de boot, dan kom je nog eens ergens. Wat voor weer krijgen we vandaag? Volgens de weerberichten gisteren zou het niet best worden, maar als ik zo kijk ziet het er niet gek uit: een lichte hemel boven de bomen aan de overkant, niet geheel bewolkt, windstil en 13 graden in de boot. Wat een verschil met gisteravond.

Vijf voor half negen. De zon schijnt volop en de rivier stroomt een stuk minder hard, weliswaar nog steeds de verkeerde kant op, maar toch. Er zijn al 3 vrachtschepen langsgekomen en niet zulke kleintjes ook. Door de zuiging lag de Wing V aan zijn landvasten te rukken. Ik loop maar even naar de Namasté, want ik denk dat we best wel eens weg zouden kunnen gaan. M’n stukkie is geschreven. Ik heb m nog niet op de website gezet want ik wil eerst weten hoeveel MB’s ik opgemaakt heb deze maand; daar kijk ik straks wel naar. Een kort palaver met Cees aan de hand van zijn mooie Belgische vaargids: we willen zo’n 32 kilometer verderop een afwerk-, ach, wat zeur ik nou, een afmeerplek zoeken, volgens de kaart is er daar eentje. Cees gaat zijn Franse gastenvlaggetje ophangen en ik loop terug naar onze boot.

DSC_7156

DSC_7154

Negen uur. We zijn vertrokken. De zon gaat al wat meer schuil achter de wolkjes en de wind neemt toe, maar het is droog. Op de eerstvolgende sluis, écluse de Quesnoy sur Deûle, kun/moet je een vignet kopen voor de Franse vaarwegen en dat gaan we doen. Het is maar vijf kilometer. Het landschap begint hier al lieflijker te worden, naar mijn gevoel. Het groen is groener en op de weg naast ons komt een mevrouw knolhossend langsdraven. Ingeborg is het dak aan het poetsen met een lapje en Anneke zie ik ook bezig met het kuisen van hun schip. Eens kijken of ik daar een foto van kan maken.

DSC_7157

Tien over negen. Nul komma zeven tot nul komma negen kilometer stroom tegen. We gaan lekker.

Tien over half tien. Wat een avonturen beleven wij weer. De sluis iets voorbij het plaatsje Quesnoy staat op dubbel rood. Vijf grote binnenschepen liggen geduldig te wachten. Wij varen er langs naar de remming bij de sluis om te zien of we ergens kunnen aanleggen teneinde de felbegeerde vignets te bemachtigen. Op onze oproepen wordt niet gereageerd en de telefoon wordt ook niet opgenomen. We kunnen niet op de wal komen hier en we varen terug naar het dorpje waar ik probeer in het kleine haventje met kleine drijvende steigertjes aan te leggen. Gaat niet, te ondiep. Cees had het al gezegd. Volgens zijn informatie gaat de sluis om tien uur draaien. Langs zo’n joekel terugvarend vraagt Ingeborg aan de schippersvrouw hoe lang het gaat duren. Het enige dat ze uit het antwoord kan opmaken is: six heure et demi! Half zeven gaat ie draaien. Dat is wel erg ver weg! Een eindje terug leggen we op een “verboden te parkeren-plek” aan tegen een lichtblauwe stalen damwand en gebruiken voor het eerst een schuurplank oftewel een wrijfhout.

DSC_7160

DSC_7161

We willen even zien of de sluis misschien toch niet gaat draaien nu er zoveel monsters voor de deur liggen en anders is er een alternatieve route die we dan gaan nemen, over de oude Leie oftewel: Le Lys. Dat is een enorme omweg en we komen dan nog meer sluizen tegen (zeven stuks), maar dat hindert niet. We zijn met vakantie nietwaar? We horen helemaal niks op de marifoon en de AIS-dropjes voor de sluis bewegen niet. Cees duikt ondertussen in zijn documentatie (die dus veel uitgebreider is dan de mijne) op internet: hij heeft een sluis-app. Vroeger zouden we denken dat ie in een sluisappartement woont, nu weten we echter allemaal wat die afkorting echt betekent. Hij komt er achter dat op 1 mei in Frankrijk waarschijnlijk geen enkele sluis wordt bediend, vanwege deze vermaledijde dag van de arbeid, hetgeen in feite een contradictio in terminis is: er wordt níet gewerkt. De alternatieve route is dus ook geen optie en er zit niets anders op dan met de staart tussen de schroeven terug te tuffen naar waar we vandaan kwamen: Deulémont.

Half elf gooien we los en keren om. Het gaat nu iets sneller met stroom mee. Of niet? Want ik af en toe zie ik op de plotter dat we enkele tienden langzamer over de grond dan door het water gaan. Tuurlijk, zal je altijd zien: varen wij een keer in Frankrijk op een rivier, keert het tij! Elf uur liggen we op onze oude plek aan de steiger van het jachthaventje van Deulemont, waar we door een grijnzende havenmeester werden opgevangen. Hij wist het, de rotzak. Misschien heeft ie het wel gezegd ook en hebben we het niet “begrepen ende verstaen”. Cees gaat klussen op zijn boot, Anneke gaat fietsen en wij gaan ook iets doen op onze boot. Lekker een dagje niks. 

Tien over half twee. Geluncht met boterhammen met knakworst, ui, mayo en ketchup. Heerlijk. Ik heb de kelder onder de kuip opgeruimd en gekuist. Ik moest nog steeds de schilders-rommel (van het antifoulen) uitzoeken en wegwerken. Hoop kartonnen dozen klein gemaakt en weggegooid. Het is nog steeds mooi weer. De zon schijnt, het waait niet te hard en de stroom staat nagenoeg stil, jippie! We kunnen geen kant op want heel Frankrijk staakt omdat het de dag van de arbeid is.

Half drie. We zijn zo druk als een klein baasje. Het motortje zit weer op het bootje. We varen met z’n tweeën een stukje om te zien hoe de 6 pk het doet. Alleen kom ik makkelijk boven de 20 km maar met Ingeborg erbij duurt het vrij lang voor ie echt op snelheid komt. Nou ja, over het geheel gaat ie een stuk sneller dan de 4 pk.

Half negen. Lekker gegeten: gesauteerde en gegrilde lof met achterham en  fromage en pommes frites au bain marie met poulet rôti, dat was smullen! De rest van de middag hebben we alleen maar liggen lezen en puzzelen op de kuipbanken of binnen. Ik heb weer een boek op de iPad gevonden: “Daddy”, een oorlogsverhaal over een hoogbegaafd jongetje van 11 jaar en zijn slimme moeder die de nazi’s te slim af zijn.

Tien over elf. Na ons geamuseerd te hebben met een avondje Belgische TV (Vlaamstalig; het maakt niet uit waar het over gaat of wat ze zeggen, maar hoe ze het zeggen, prachtig!) stappen we in bed en lezen tot onze oogjes “toeklappen”. Het was een fijne dag, lekker gevaren.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s