Maandag, 30 april 2018

Kortrijk – Deulémont

Dag

Datum Wind Weer

Maandag

30 april 2018 ?

Vreselijk, wel droog

Vertrek

Aankomst Logstand

Motoruren

10.00 uur

15.15 uur

29.531 (36 km) 3155,2 (5 uren)

Ik heb van half zeven tot half negen zitten schrijven en foto’s doen en toen was ik helemaal bij. En met toen bedoel ik nu: negen uur. Nog steeds uitermate somber weer en het is koud in de boot, zo’n 16 graden Celsius. Het regent nog net niet. Ik ga nu water tanken. 

Ah, daar is Cees. Hij komt palaveren. Zijn achterbuurman, de Steeler 40 NG, is net vertrokken en toen begon de kikker op de steiger waar ze beiden een lijntje op hadden, te verschuiven in zijn rail waardoor de Namasté met de kont van de kant af ging omdat er aardig wat stroom staat in dit haventje. Wat een consternatie. Lache man. Waar zullen we heen vandaag? Een eindje verderop maar, denk?

10 uur. Vertrokken uit Kortrijk, met tinkelende, wrinkelende marifoonantenne tegen de onderkant van de brug. Daar is alweer de volgende brug. Het is nog steeds somber, gelukkig nog wel droog. We gaan nu richting Frankrijk; we hebben toch maar mooi drie dagen kunnen genieten van ons Belgische Vaarwegenvignet.

DSC_7128

DSC_7127

Nu moeten we d’r eentje in Frankrijk kopen bij de Voies Navigables Francais (VNF), dat kost 150 euro voor 30 dagen, 5 euro per dag zullen we maar zeggen. We sukkelen met een gangetje van 6 km per uur over de grond en 7 km door het water Kortrijk uit. Vanaf het water bekeken is Purmerend mooier dan Kortrijk moet ik zeggen.

10.15 uur. Op het moment dat we onder een spoorbrug doorvoeren denderde een trein eroverheen. We dachten dat we een hartverzakking kregen. Het leek net of we schurend met de kiel over een stenen bodem heen gingen; de timing was perfect. Bijna tegelijkertijd realiseer je je dat dit niet het geval kan zijn omdat de boot niet schokt en jij niet met je snufferd op het dashboard knalt. Moving on (letterlijk).

Half twaalf. We zijn in Menen en hebben dertien kilometer gevaren sinds 10 uur, sukkeldrafje dus. Ook wel lekker eigenlijk. Twas droog al die tijd, heel prettig. Het heet hier nog steeds: De Leie.

Kwart voor twaalf. Sluis Menen.

Twaalf uur. Sluis Menen achter de rug.

Tien voor half een. Cees wil diesel tanken bij een bunkerboot, “Neptunia” genaamd, even voorbij Menen. Ik zal ook maar mijn tanks optoppen. We leggen aan en terwijl Cees het vulpistool in zijn opening steekt ga ik de mevrouw vragen of er iets (substantieels) aan de prijs van 1,41 ct. per liter kan worden gedaan. Nou, daarover moet ze even telefoneren met de baas hoor. Het antwoord is neen, helaas. Gelukkig hoef ik maar zo’n 250 liter te hebben. Als Cees heeft afgerekend (hij kreeg bulkkorting van 3 cent per liter), ben ik aan de beurt. Het gaat allemaal vlotjes en het is precies 250 liter. Omdat ik Cees zijn vriend ben krijg ik ook de bulkkorting! Fijn hè? Voort gaat het weer.

DSC_0674

Een uur. Onderweg reken ik uit hoeveel liter per uur we hebben verbruikt sinds de vorige tankbeurt. Dat blijkt 4,5 liter per uur te zijn. Niet gek als je bedenkt dat we daarvan ook de kachel hebben gestookt en de generator regelmatig gebruikt. We zitten weer helemaal tot de nok vol, dus we kunnen voorlopig wel even voort, misschien wel tot in Engeland als je bedenkt dat we (in theorie) 300 uur kunnen varen met een tankvulling. Het stroomt nu verschrikkelijk hard. Het log is overgesprongen van kilometers naar mijlen en we varen 6 knopen door het water en 3,8 over de grond. Het is tragisch zo langzaam als we gaan. We zitten dicht bij Frankrijk. Nu komt het gedeelte waarbij je beurtelings in Frankrijk of België vaart doordat de kronkels in de rivier zich niks aantrekken van de grens. Na de sluis van Comines die we nog krijgen gaan we een afmeerplek zoeken, waar we in alle stilte en rust kunnen liggen. Linda heeft al een paar keer gebeld, vergeefs omdat we druk waren met sluizen en bunkeren. Ik ga haar maar even terugbellen. Lukt niet, voicemail.

Kwart over een. We komen langs een stadje genaamd Wervik met een prachtige kathedraalachtige kerk die vermoedelijk geheel of gedeeltelijk herbouwd moest worden na de eerste wereldoorlog. Knap gedaan hoor.

DSC_7132

DSC_7134

Tien voor twee. Wat we nu allemaal meemaken! De stroomsterkte neemt toe naarmate de rivier hier smaller wordt. Tussen de 3 en 4 knopen stroom tegen hebben we. Het moet niet gekker worden! Dat krijg je met al die regen van de afgelopen dagen. Ingeborg moet sturen want ik ga bij de ankerlier controleren of ie nog gebruikslaar is. Ja hoor, ik kan hem zo laten plonzen. Vlak voor de sluis neemt de stroom alweer af, daar is het ook breder. We kunnen voor de sluis afmeren, maar het ziet eruit alsof het voor de beroepsvaart bedoeld is.

Vijf over twee. We liggen in de sluis van Comines. Linda gebeld en haar gefeliciteerd met Ricky zijn verjaardag. Hij krijgt vanavond een barbecue van haar cadeau, voor in de nieuwe tuin! Kan niet lang duren het gesprek want we moeten de sluis uit.

Half drie. Op weg naar Port Deulemont en hopen daar een plekje te vinden om de nacht door te brengen, want ook na de sluis durfden we niet af te meren met al die wijd uit elkaar en hoog op de kade staande bolders. Daar lagen trouwens al twee vrachtschepen.

Tien over half drie. We probeerden in een aftakking van de Leie een gezellige steiger te bereiken want daar lag niemand en dat was nogal logisch want ik liep meteen vast in de bagger, zodra ik in de monding voer. Da’s jammer. Achteruit maar weer, dat gaf geen problemen.

Kwart over drie. Afgemeerd! Aan een steiger iets voorbij Port Deulemont. Een leuk haventje, naast een in onbruik geraakt sluisje, met kleine bootjes, nette steigers en een mooi houten havengebouwtje en een voetgangersbrug naar Deulemont in de nabijheid. Ziet er knus uit hier. De havenmeester wou ons weigeren, vriendelijk dat wel. Hij schrok van onze in zijn ogen grote boten. Wij vinden het helemaal geen grote boten, integendeel. Cees moest echt aandringen in zijn beste Frans om toch erin te mogen, de Namasté in de haven en wij aan de buitenkant vanwege de diepgang. De havenmeester moest wel het ponton waar Cees aan ging liggen haastig vastleggen anders had ie hem van de kant af getrokken. Lache man. Bij het afrekenen moesten we voor ons soort boten de magistrale som van 12 euro voor een nacht afrekenen, zonder stroom (electriciteit bedoel ik, verder stroom genoeg hier).

Tien voor half zeven. We hebben “de hele middag” (vanaf half vijf of zo) met z’n vieren gewandeld naar Deulemont na eerst een borreltje en een snackje bij ons aan boord te hebben genoten.

DSC_7136

Jammer van het weer, het miezerde, maar de wandeling was alleszins bevredigend. Het dorpje was niet veel bijzonders maar we hadden tenminste beweging. Uitgestorven was het. We hebben nog even gekeken bij een stal met paarden waar een mevrouw een Belgische knol aan het verzorgen was. Met een rondje rond de kerk, vergeefs zoekend naar een frietkot, hadden we het dorpje wel gehad en liepen we over een pad langs de rivier terug naar naar de loopbrug. Op die loopbrug verneukte ik nu ook mijn rechterknie. Moving on (niet zo soepel meer). Een fotootje nog van een partyboot die in het sluisje was blijven steken en dan ieder onderduiken voor het beestenweer in zijn eigen boot.

DSC_7145

DSC_7138

DSC_7140

DSC_7144

DSC_7147

DSC_7148

DSC_7150

DSC_7152

Tien over half acht. Erwtensoep gegeten, zo eentje waar je lepel rechtop in blijft staan. Lekker hoor. De weersomstandigheden zijn verder verslechterd: het waait nu ook nog eens hard en de regen slaat af en toe tegen de buiskap. Gelukkig hebben we die! Beestachtig weer, het is 17 graden in de boot. Vannacht gaat volgens het weerbericht de buitentemperatuur dalen tot 4 graden. We puzzelen verder, lezen, knoeien met fotootjes, koffie drinken, melige Belgische tv kijken in onze knusse salon Wie doet je wat?

Tien over negen. Mijn boek is uit, De Branding van Minette Walters, niet echt goed, wel onderhoudend. Het begint te schemeren, harde wind, bij tijd en wijle trekken vlagerige regenbuien over en een enkele vrachtboot komt voorbij, die ons schip krakend aan zijn landvasten laat trekken. Als de steiger het maar houdt.

Vijf over half elf. De kachel brandt, een kaarsje op tafel, de tv is slaapverwekkend. Ik wil naar bed. Ingeborg ook. Het was een fijne dag, echt waar.  

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

2 reacties op Maandag, 30 april 2018

  1. Maud zegt:

    Het heeft toch ook wel wat, knus binnen en kacheltje aan. Geen windvlagen, reven, knetterharde wind ineens, maar de Med had toch ook wel wat! Veel plezier, hartelijke groeten aan Ing en Cees en Ann!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s