Zaterdag, 5 mei 2018

Douai – Hermies (kade in Canal du Nord)

Dag

Datum Wind Weer

Zaterdag

5 mei 2018 ?

Zonnig, heerlijk

Vertrek

Aankomst Logstand

Motoruren

08.15 uur

16.10 uur

29.705 (38 km) 3180,2 (7,8 uren)

Tien voor half acht. Het belooft een mooie, droge dag te worden als ik zo naar de lucht boven Douai kijk. Net klaar met mijn verhaaltje over gisteren, ruim een uur over gedaan. Het gaat steeds sneller. Ik wacht met publiceren om MB-tjes te sparen. Ik ga mijn sloffen aantrekken want het is koud, niet normaal. Weliswaar iets warmer dan gisteroggend maar toch nog onaangenaam. Nu ga ik de wierpot doen, een dagelijks terugkerend klusje, meteen kijken naar de oliepeilstok en de stand van de koelvloeistof en of de bilge onder de motor droog is en wat er verder maar aan onraad kan zijn. Ingeborg is er nu ook uit. De Wing V komt tot leven. De rivier stroomt weer, gisteravond laat was dat minder.

Kwart over acht. Olie is bijgevuld, half litertje. De wierpot was nagenoeg schoon. De koelvloeistof was iets gezakt. Waar blijft het? De bilge was geheel droog dus vertel het mij maar. Anneke kwam net een stickie brengen en kreeg er van mij meteen ook een. Zullen we maar gaan? Ja, we gaan.

Half negen. We plokkeren de sloot uit. De bosjes hebben we achter de rug.

DSC_7312

Ik geef hier een samenvatting van de tocht van vandaag want met al die sluizen, het waren er tien in totaal die we op het Canal de la Sensée en het Canal du Nord tegenkwamen, raak ik in de kluts. In de eerste sluis na Douai begon het gedonder: op één punt vastmaken en lijnen die klem kwamen te zitten. Het ging maar net goed. In deze en de volgende sluis hadden ze een bolder die met het stijgen van het water mee omhoog gaat. Het ding zat echter zo laag dat Ingeborg de lijn er niet omheen kon houden. Wat een geknoei. Dit waren nog vrij grote sluizen.

DSC_0134_1

DSC_0143_1

DSC_0144

De volgende acht waren sluizen met de spitsafmetingen: plm 5.50 meter breed, maar wel ruim 90 meter lang, zodat ook spits duw-combinaties erin konden. We hadden de hele dag een spits voor ons waarachter wij telkens als eenden de sluizen in zwommen. Direct voor de ingang van de sluis was er telkens een vervelende dwarse werveling (van de spits en van het spuien vermoedelijk) zodat het moeilijk was om recht voor het gat te komen. Wij lagen steeds achterin en de verticale sluisdeur ging maar net achter langs ons rubberbootje naar beneden, met veel gesis en geplof. We raakten eraan gewend. Bijna elke schutting stegen wij 6,20 meter in het landschap, dat daarmee ook steeds fraaier werd: glooingen en agrarische velden, heuvelachtiger en dergelijke.

DSC_7331

DSC_7333

DSC_7334

DSC_7335

DSC_7337

De sluizen waren genummerd maar toch raakte ik de tel kwijt. Een paar sluisnamen: Courchelettes, Goeulzin, Palluel, Marquion, Moeuvres en Harvincourt 1 en 2. Per sluis deden we gemiddeld een kwartier over het hele schutproces: wachten voor de sluis, invaren, omhoog, uitvaren. Het uitvaren wende ik niet echt aan: de boot is lastig te sturen in zo’n smalle pijp met harde zijkanten. De stootwillen wapperden telkens omhoog en dan liep Ingeborg te roepen dat ik rustig aan moest doen. Maar 20 ton stop je niet één, twee, drie, ook niet als je dead slow vooruit gaat. Dus het was drie stappen vooruit en twee stappen achteruit. Dat wordt wat in die tunnel van Ruyaulcourt morgen! We liggen in de buurt van het dorpje Hermies op slechts een kilometer van de ingang maar kunnen die niet zien.

Oh ja, ik moet vertellen van de narigheid die ons (mij) vandaag weer overkwam: vlak voor de Palluel sluis in Arleux, de eerste sluis in het Canal du Nord, moest ik tegelijkertijd manoeuvreren met de boot en de mast strijken. Dat gebeurt electrisch. Helaas hield ik de knop iets te lang vast waardoor de hele zooi vastsloeg en ik hem niet meer overeind kon krijgen. Hij drukte met het heklicht in de stof van de kuiptent en de deurstopper was helemaal verkreukeld en zat gescheurd klem tussen de mast en het dak. We gaan lekker. Wat Ingeborg en ik ook probeerden, we kregen hem echt niet meer overeind, hij zat muurvast. Des middags, na het genoeglijke borreltje bij Cees en Ann op het voordek, kregen Cees en ik het voor elkaar (Cees voornamelijk) de electromotor met spindel uit de mast te slopen. Dat had wat voeten in aarde want we moesten een stukje uit de rand van de mast zagen, anders kon de bout waar de motor mee vastzat er niet uit komen.

DSC_0157_1

DSC_0164

DSC_0166

Cees heeft het ding getest en hij bleek het gewoon nog te doen; hij was gewoon door het dooie punt heen gedrukt en dat moeten we voortaan zien te voorkomen. Later zullen we het ding weer monteren, voorlopig hebben we een met hand klapbare mast. Ik heb alvast van isolatiemateriaal en ducttape een stootkussentje gemaakt waar de mast nu op ligt. Een mens maakt wat mee, zeg ik wel eens. PS. Ik ging ook nog door mijn rug en mijn knieën branden.

DSC_7344

DSC_7345

DSC_7346

Wie ziet dat uitgezaagde stukje?

O, o, wat sukkelden wij vandaag lekker door het Franse landschap zeg! Het Canal du Nord is een kaarsrecht kanaal, een beetje smaller dan de vorige kanalen, met schuine betonnen oevers en helder water. We kunnen vanaf Arleux ons nieuwe boekwerk van Fluviacarte gebruiken; we zijn in Picardië. Het weer werkt mee, de zon schijnt en het landschap wordt al fraaier. Jammer dat we ons soms hele stukken tussen groene wanden van bosjes, bomen en dergelijke bevinden. Het lijkt wel of het drukker wordt. We zien steeds meer spitsen. 

We hadden om half vier alle sluizen vóór de tunnel achter de rug en Cees stelde voor niet door de tunnel te gaan, maar een ligplaats te zoeken en dat lukte pal achter een brug bij Hermies, een soort los- en laadkade met bolders en stukken beton om de boot aan vast te knopen. Morgen kunnen we dan fris en fruitig ondergronds gaan. Het was een fijne dag met geheel nieuwe avonturen en dingen die kapot gaan.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Een reactie op Zaterdag, 5 mei 2018

  1. Bert Bottenberg zegt:

    Mijn boot had ook zoiets. Een enorme stalen mast van wel 200 kg, die hydraulisch klapbaar was. Lekte natuurlijk bij de cilinder en die was niet bereikbaar. Alles eraf gesloopt en vervangen door een aluminium lantarenpaal. Prachtig verjongd. Nu met de hand op en neer en borgen met een touwtje. Succes.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s