Dinsdag, 8 mei 2018

Pont l’Evêque – Creil

Dag

Datum Wind Weer

Dinsdag

8 mei 2018 Ja, aan het eind van de dag

Mooi

Vertrek

Aankomst Logstand

Motoruren

07.50 uur

15.55 uur

29.827 (54 km) 3201,5 (8,1 uren)

Kwart over zes. Ik kom net mijn bed uit. Redelijk geslapen met alles open, met horren ervoor. Het is nu lekker fris in de boot. We hadden geeneens last van muggen terwijl gisteravond de deuren hebben opengestaan tot 22.00 uur. Ik moet maar weer eens aan de slag.

Er zitten hier veel krijsende vogels, eksters, kauwen, kraaien, weet ik veel, in de bomen en de honden blaffen ook alweer, terwijl de waterval klatert: l’Evêque s’éveille.

Wat me nou weer gebeurt! Om half acht ben ik net klaar met m’n verhaaltje, de foto’s moet ik nog doen, komt Cees er al aan en zegt: kom we gaan! Hup, hup, ik moet gauw een fotootje maken van hoe we liggen hier en ik heb niet eens in mijn wierpot gekeken!

DSC_7445

DSC_0308_1

07.50 uur. We zijn op weg, naar Parijs. Cees dacht dat het wel kon. Het is nog 127 km vanaf hier naar Conflans Ste Honorine. Wordt een beetje krap. Vanaf Conflans is het over de Seine, met tegenstroom, nog zo’n 70 kilometer, kronkelend door de voorsteden naar Port Arsenal, de enige jachthaven in Parijs. We hebben alle tijd.We gaan het zien.

Vijf voor acht. We zijn op het Canal van de l’Oise, op weg naar het zuiden. Draaien 900 toeren en gaan 7,5 km over de grond. Sinds gisteren is het rechter uitlees venstertje van het Mastervolt Power System Control Panel uitgevallen en naar het schijnt nu voorgoed. Het gebeurde vaker en dan kon ik met wat friemelen en stekkers aandrukken het ding weer aan de gang krijgen. Nu ben ik voor de info over de accuspanning afhankelijk van het venstertje dat de gegevens van de zonnepanelen doorgeeft. Jammer, maar helaas, dat is ook weer “zum klöten”. Eerst het Alarm code motion sensor van de stabs, dan de koelvloeistofperikelen, dan de vastgeslagen mast, nu dit weer. Het  koelvloeistof daalt overigens nog steeds heel langzaam, waar het nu lekt weet ik niet. De bilge wordt ook weer een heel klein beetje “vochtig”, dat is deels water dat door het vet van de schroefas heen komt en zal ook wel een beetje koelvloeistof bevatten. Ik hou het in de gaten (zeggen we dan). Ben wel van plan een gros keukenrollen in de machinekamer op te slaan. Voor de rest gaat alles goed, hoor!

Half negen. Midden in het kanaal liggen we stil om een spits die vlak voor de Namasté losgooide de gelegenheid te geven te ontsnappen, zodat we niet tegelijk in de volgende sluis (Bellerives) liggen. Lekker dobberen.

Negen uur. We sukkelen voort. De Las Palmas ligt nog steeds niet in de sluis, dat kunnen we zien op de AIS. Het is druk daar; twee schepen erin, twee ervóór en twee aan de andere kant. We komen langs een stinkfabriek, hij stinkt niet maar ziet er “stink” uit.

Tien over half elf. Er komen steeds leukere fotomomentjes. We hebben twee sluizen gehad: Bellerives en Janville en naderen nu Venette. Er staan hier allemaal huisjes op hellinkjes in de verte. Dat is leuk. Deze sluizen zijn een stuk pretttiger want daar kun je gewoon je aan de bolder op de kant vastmaken, je zakt drie meter, je trekt je lijn los en klaar. Bovendien zijn het dubbele sluizen, een grote en een kleine. Af en toe draaien ze beide kolken: het vrachtschip in de ene en wij in de andere. Goed geregeld.

DSC_0317_1

DSC_7448

DSC_7466

DSC_7450

DSC_7451

Vijf over elf. We passeren de afslag naar de Aisne, die laten we links liggen. De zon schijnt, nog steeds! Ingeborg is buiten gaan zitten op de kuipbank, ingesmeerd met zonnebloemolie. Die gaat lekker bruin worden. Ondertussen komen we van die roeikano’s met 2, 4 of 8 mensen erin. Die gaan net zo hard als wij.

DSC_7490

DSC_7481

DSC_7477

De sluis van Venette hebben we gehad, een hele lange sluis. Per sluis duurt het gemiddeld een kwartier voor we er doorheen zijn. De stroom loopt nu een beetje mee. Dat blijft zo tot Conflans.

DSC_7486

Half twee. Anneke wil stoppen, Cees wil doorvaren, ik wil ook doorvaren en Ingeborg wil ook stoppen. We leggen de beslissing bij Cees en Anneke. Ik vind alles best.

Tien voor twee. Een zure geur van mest komt van het Franse land. Het lijkt hier de Purmer wel. De sluis van Sarron in Pont Ste-Maxence, de vijfde van vandaag, doemt voor ons op. Vanaf Zaandam hebben we er nu 45 gehad, maar we zijn er nog lang niet.

Drie uur. We hebben geprobeerd in Pont Ste-Maxence een plekje te vinden. Dit is een leuk stadje met een mooie abdij maar we konden geen afmeerplekken vinden, helaas. Misschien lukt het in Verneuil-en-Hallate wel.

Tien over half vier. We zoeken nu al geruime tijd naar een aanlegplaats. Het is een treurige bedoening hierzo. Niets te vinden; het is te ondiep, te klein, of te hoog, of te industrieel of te gevaarlijk. Er is helemaal nergens iets fatsoenlijks te vinden. We zullen naar Parijs moeten doorvaren.

Tien over vier. We liggen! In Creil, achter een oude peniche (spits) tegenover een kroeg. Een scharrige aanlegplaats met 1 bolder en gelukkig wel bomen in de buurt. Ik heb lange lijnen om twee bomen heen geslagen, want de grondpennen werken hier niet, worden er weer uitgerukt door golven van passerende schepen. Zowat alle stootwillen hangen aan stuurboord. Het is heet en een paar lappen boven de kuip zorgen voor wat schaduw.

DSC_7497

DSC_7494

Tien voor half negen. Zitten in de kuip, eten een broodje. De wind is opgestoken en het wordt koeler. We hebben gewandeld. Anneke, Ingeborg en ik. Cees was bij de boot gebleven omdat een jongetje steentjes op zijn dek stond te gooien, terwijl de moeder met d’r zuster (nemen we aan) op een bankje tegenover de Namasté een waterpijp (of iets van dien aard) zat te roken. Creil is niet bijzonder mooi. Er is slechts 1 grote ruïneuze kerk. De stad heeft niet echt een centrum.

DSC_7502

DSC_7504

DSC_7511

In een Turks zaakje kochten we wat groenten en fruit. Ingeborg ziet iets in de rivier. Is dat een tak? vraagt ze. Nou, hij gaat wel erg hard voor een tak, takkehard, tegen de stroom in. Het is een beverrat, zo’n grote, die we in 2015 in Castelnaudary ook rond de boot (de Wing IV) hadden rondscharrelen. Wat gaat ie hard, hè? Er komt zo’n vechthond blaffend het talud afrennen en dreigt aan boord te springen. Godver. Gelukkig roept de eigenaar hem terug. Dat krijg je als je tegenover een kroeg gaat liggen. Als dat maar goed gaat vannacht.

Kwart voor twaalf. Ik ga naar bed, Ingeborg ligt er al in. Ik ben de hele avond bezig geweest met het publiceren van berichten op de website, vier stuks, foto’s uitzoeken. Het kostte wel weer 500 MB. Dit is niet vol te houden zo, ik moet stoppen met “posten” tot ik een goeie wifi heb ergens. 

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s