Vrijdag, 11 mei 2018

Boulogne-Billancourt (Parijs) – Port Arsénal

Dag

Datum Wind Weer

Vrijdag

11 mei 2018 Matige wind

Prachtig, zonnig eerst, wel fris

Vertrek

Aankomst Logstand

Motoruren

07.55 uur

11.15 uur

29.973 (19 km) 3219,6 (3,1 uren)

Het is vrijdag 11 mei 2018, half zeven. We liggen nog steeds aan de graties kade in Boulogne-Billancourt op de Seine, vlak voor Parijs en ik ben de gordijntjes aan het open doen. Ik heb me geschoren net, zonder water, tanden gepoetst, zonder water, getoiletteerd met Seine water, doorgetrokken met Seine water. Ach man, je hebt helemaal geen water nodig, gewoon improviseren, dan red je het wel met een bijna lege tank. Zo, gordijntjes zijn open. Er is niks veranderd; de kade is leeg, die ene auto staat er nog, de boten aan de overkant liggen er nog. Een lichte damp stijgt op van het water dat volkomen vlak is, als een spiegel. Er is geen enkele beweging. Er komt geen schip langs. Ik ga maar eens kijken in de machinekamer. Ik ga niet schrijven, geen zin in. Dat komt later wel.

Half acht. We zijn een uur verder en er gebeurt nog steeds niks. Het is stervenskoud; m’n deodorant bevriest in mijn oksels. Tis hier saai, vind er niks an. We liggen op een plek waar we niet mogen liggen, maar ze doen (tot op heden) niet moeilijk als je dat wel doet. Zouden al die woonboten daar ook clandestien liggen? Gaat dat zo, hier in Frankrijk?

Vijf voor acht. Het ultieme moment is aangebroken. We gaan nu naar Parijs en door Parijs varen. Cees en Anneke kwamen even overleggen en nu doen we de instrumenten aan, zijn als het ware aan het losgooien. De motor aan, motorbediening inschakelen. Zo, we zijn er klaar voor. Op naar het Arsenaal. We melden ons gewoon aan en gaan naar binnen.

Vijf over half negen. We varen met 7 km over de grond onder de Boulevard Périférique door, die beruchte ringweg om het centrum van Parijs heen, waar je je afslag niet moet missen, want dan ben je zuur. Langzaam gaat het want we hebben geen enkele haast (meer). De Eiffeltoren is in zicht.

DSC_7564

DSC_7567

 

DSC_7570

Dit is het havengebied van Parijs waar die grote jongens moeten laden en lossen en vervolgens draaien, terug naar het westen, want verder kunnen ze niet. Dit is een voorstad, een buitenwijk van Parijs.

Vijf over negen. We varen “sous les ponts de Paris”. Wat een prachtige bruggen zeggen, versierd met beeldhouwwerken van enorme omvang en bijzonder fraai. De Bir Hakim brug is bijzonder mooi. We varen nu naast de Eiffeltoren die we vol in beeld krijgen. Ingeborg en ik staan beurtelings aan dek om foto’s te maken. De oevers liggen nog steeds vol met woonboten. Wat een stad, sjonge, jonge, jonge, woorden schieten tekort. Heel veel hardlopers over de kades en boulevards. Het is hier fantasties.

DSC_7573

DSC_7591

DSC_7593

DSC_7598

DSC_7604

DSC_7613

DSC_7614

DSC_7619

DSC_7626

DSC_7628

DSC_7633

DSC_0487

DSC_7641

Tien uur. Geen boot te zien overigens, plezierbootjes bedoel ik, wij zijn de enigen. Het stroomt als een gek, ruim drie kilometer per uur hebben we tegen. We fotograferen ons nog steeds een ongeluk, het ene mooie pand na het andere trekt aan onze lens voorbij en de bruggen worden steeds mooier.

DSC_7644

DSC_7646

DSC_0534

DSC_7654

Naast het Ile de la Cité kwam een politieboot ons waarschuwen voor een rood stoplicht aan één van de bruggen. We moesten even wachten. Het is ons niet duidelijk geworden waarom dat was, maar ook een spits en een rondvaartboot hielden in, in de “gierende” stroom, terwijl er geen tegenligger te zien was. Rare jongens, die Fransen.

DSC_7652

DSC_7655

DSC_7659

DSC_7660

DSC_7666

DSC_7672

DSC_0568

Tien voor elf. We kwamen aan bij het Arsenaal. Cees riep op en vroeg of we drie dagen konden liggen. Drie dagen kon niet, twee wel! Asjemenou! Een diep geluksgevoel overmant ons.  Hebben we ons voor niks druk gemaakt. Nou ja, twee is geen vijf, maar we krijgen de stad in ieder geval te zien. Dan maar als de chinezen door Parijs heen racen (voorzover dat gaat met krakkenakkige knieën en roestige ruggen).

DSC_7677

DSC_0570

DSC_7682

Kwart over elf. We liggen! Mazzel dat nog twee plekken beschikbaar waren. De Wing V kon zich nog net tussen twee oude houten motorjachten wringen, waardoor geen sprake meer is van rondom uitzicht. De schipper van de Shivas stelde zich overigens keurig voor en heette ons van harte welkom in Parijs! Nadat ie had begrepen dat ie iets langzamer moest praten, konden we elkaar uitstekend verstaan. We hadden een heel gesprek. Zo kwamen we te weten dat zijn schip, gebouwd in 1963, eigendom is geweest van Sophia Loren die er op het Comomeer mee rond voer. Geinig.

Port Arsenal is een langwerpige haven in het St. Martin kanaal dat dwars door Parijs loopt en als het ware een bocht van de rivier afsnijdt en in het centrum van de stad ligt. We liggen pal naast de beroemde Place de la Bastille waar het kanaal onderdoor loopt en waar je dus onderdoor kunt varen. Bovendien is daar een metro-station onder dat plein. Je snapt niet hoe mensenhanden het kunnen maken.

DSC_7684

Deze paal zouden we op de Place de la Bastille zien als die witte muur niet naast ons lag

Kwart over twaalf. Bij de havenmeester geweest en ingeschreven voor twee nachten. Documentatie meegekregen en een plattegrond van Parijs en de wifi-code. De Wifi moet hier goed zijn. Ik heb maar niet gezeurd over hoe het kan dat we per mail geweigerd werden en dat er nu opeens niks aan het handje is. De electriciteit doet het niet. Later blijkt dat het aan mij ligt: de scheidingstrafo stond uit, die was natuurlijk tijdens de inbouw van de stabilisatoren uitgezet en niet weer aan. Pfff, zucht (ja, je krijgt er de zenuwe van). We gaan wandelen en treinen in Parijs!!

Zeven uur. Net een borrel gedronken bij Cees en Anneke op de Namasté, na een hele middag te hebben geprobeerd onze onderbenen tot aan de knieën af te slijten. Een bliksembezoek aan Parijs, met de metro. Je kan voor 1,90 een enkel ritje kopen maar voor 7,50 p.p. heb je een dagkaartje dat geldig is in het hele centrum van Parijs en dat was voor ons genoeg. Wat een uitvinding die metro en zo uitgebreid als in Parijs schijnt niet te bestaan. Bijna elk station bestaat werkelijk uit een zeer uitgebreide doolhof van trappen, gangen, perrons op en onder elkaar. Het is soms even zoeken welke lijn je moet hebben en hoe de aansluitingen lopen, maar Cees was daar een meester in. Hij is vaker in Parijs geweest. Dit is voor ons de eerste keer. We zijn overal geweest, maar nergens echt naar binnen gegaan. We wilden de Notre Dame in maar stonden lange rijen toeristen te wachten op hun beurt. Ook voor de Saint Chapelle stond een file. Daar hadden wij geen tijd voor. Toch was het absoluut de moeite waard om door de stad te zwerven en je te vergapen aan de grootsheid van de gebouwen, bruggen, monumenten en boulevards. De Arc de Triomphe was daar één van en de Champs Elysée was evenzeer indrukwekkend, het Paleis van Justitie is mooi, de Sacré Coeur, Montmartre, Place du Tertre, Moulin Rouge; te veel om op te noemen. Je weet gewoon niet waar je moet kijken. Zelfs ik kon het volhouden tot het end, ondanks de vele trappen. Morgen gaan Cees en Anneke naar Versailles. Dat gaan wij niet doen, te ver, te vermoeiend. Wij willen morgen toch de Notre Dame doen en misschien het Louvre. Hieronder een paar fotootjes van vandaag.

DSC_7687

DSC_7691

DSC_7708

DSC_7715

DSC_7718

DSC_7723

DSC_7724

DSC_7727

DSC_7733

DSC_7735

DSC_7739

DSC_7742

DSC_7746

DSC_7757

DSC_7760

DSC_7776

DSC_7778

DSC_7781

DSC_7791

DSC_7795

DSC_7800

DSC_7801

DSC_7804

DSC_7806

DSC_7810

DSC_7812

DSC_7819

Kwart over zeven. Ik probeer de wifi en hij doet het! Dat maak je niet vaak mee.

Tien voor half elf. Saves, donker. Hoop herrie buiten. Stadsgeluiden. Hebben net twee uur heel gezellig Face Time contact gehad met Miriam en Paul. Miriam moet op de papegaai of parkiet van haar dochter Esther passen. Ze werd regelmatig gebeten door het kreng. Dat was leuk. Aan de overkant hangen veel jongeren rond en kletsen luid. De rondvaartboten zijn mensen aan het lossen. Ik wou dat die ene bak naast ons zonk, dan hadden we een beetje uitzicht op de Place de la Bastille. We genieten enorm. Een drankje, een kaasje, een nootje.

Half twaalf. De muziek speelt nog op iTunes, de haven is stil. Ik ga naar bed. Aaah, Parijs…..je moet er geweest zijn! Het was een bijzondere, fijne dag.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

2 reacties op Vrijdag, 11 mei 2018

  1. Linda zegt:

    Wat leuk zeg, dat het tóch gelukt is!!! 👍👍

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s