Zaterdag, 12 mei 2018

Parijs, Port Arsénal 2

Het is zaterdag, 12 mei, 10 voor half 9, ja, ik zeg het nog maar eens, voor als de datum hierboven wegvalt om een of andere reden. Ingeborg en ik komen zojuist terug van de douches, die ingegraven zitten achter een soort kluisdeur in de muren van het arsenaal, halverwege de haven, een halve kilometer lopen in de oggendkilte. Daar zijn ook wasmachines (Miele!) en ze doen het want, als ik klaar ben na 25 minuten douchen, staat een oud besje zo’n ding vol te proppen. Bonjour Madame, ca va? (er hoort een accent cedille onder de c, maar die k.tapple doet het weer niet). Ja, ik spreek mijn talen. Een uitstekende douche trouwens: je kunt alle kanten op, van vriezen naar koken. Helemaal goed. Heerlijk gedoucht.

Ik was overigens om tien over zes wakker maar ben weer gaan liggen. Weer niet geschreven. Ik stel het maar uit. Ja, moet je horen, je gaat je tijd in Parijs toch niet voldoen met dat soort flauwekul? Dus eh, we gaan nu een ontbijtje nuttigen en daarna lopend naar de Notre Dame, naar het Ile de …… naar die twee eilandjes in de Seine, het centrum van Parijs eigenlijk, waar die kerk op staat. Daar gaan we rondhangen, ook de St. Chapelle in, die schijnt de mooiste (“meest mooie” zegt men tegenwoordig ook wel) gebrandschilderde ramen te hebben volgens de leraar Frans van Ingeborg (dat was alweer een tijdje terug hoor, dat ie dat zei, maar het zal nog wel kloppen). Gewoon doen waar we zin in hebben, op een terrasje zitten en dat soort dingen. Cees en Ann gaan vandaag naar Versailles dus die zullen ook de hele dag onder de pannen zijn want dat ligt een stukje buiten Parijs. Het is somber weer. De bewolking hangt vrij dik boven ons. Volgens de weerberichten zou het moeten gaan regenen. GSM opladen en een beetje rommelen met foto’s en dan gaan we.

Zeven over half vijf. Terug aan boord, Ingeborg nodig naar het toilet. Ik mijn schoenen en lange broek uit, veel te warm! De hele dag drukkend benauwd. Een schitterende wandeling maakten wij door Parijs. Ik heb het nog volgehouden ook, sta er zelf van te kijken. Ingeborg ook.

DSC_7821

DSC_7825

Eerst naar de Notre Dame, een leuke wandeling langs de kaden van de Seine, over mooie bruggen, naar Ile de la Cité. In onafzienbare rijen stonden bussen geparkeerd op alle boulevards op de linkeroever (Rive Gauche) van de Seine, waarvan de inzittenden samendromden op het plein voor de Notre Dame.  Wij maakten ondertussen prachtige foto’s, de Notre Dame van alle kanten genomen.

DSC_7828

DSC_7830

We waren niet de enigen.  Vooral de Aziatische toeristen poseerden op de mafste manieren bij de beelden en monumenten.

Versie 2

De kathedraal was helaas niet toegankelijk. Er was een dienst. Tientallen beveiligers hielden het opdringende publiek op afstand. Dat was balen! We zagen een paar witte jurken rondlopen, waarvan er eentje in looppas ging want hij was kennelijk erg laat op zijn werk. Hij was rap, een jonge knul nog zeker. We liepen maar door naar de St. Chapelle en gingen in de wachtende rij staan. Toen keek ik terloops opzij en zag op een bord aan de muur dat de toegangsprijs 10 euro p.p. bedroeg. Krijg nou tieten! Wij betalen niet voor toegang in een kerk, het moet toch niet te gek worden! Je kan niet eens meer graties tot bezinning komen. We stapten uit de rij en besloten via de Quay d’Orfèvre, langs het hoofdbureau van politie, langs het ruiterstandbeeld van Henk Kattre op de Pont Neuf,

DSC_7834

naar de Quay du Louvre te lopen en daar een terrasje te pikken voor een lekker bakkie cappuccino met een gebakje, een appelpunt en een kwarkpunt met aardbeien. Dat kostte net zoveel als de St. Chapelle. Lekker hoor, in zo’n typische Parijse bistro met van die ronde tafeltjes buiten op de stoep. Helaas waren wij toen nog de enigen dus gingen we maar binnen zitten. Het smaakte prima.

DSC_7837

DSC_7838

DSC_7842

Verkwikt liepen we verder naar het imposante Louvre-complex en daar zijn we in gegaan. Dat kostte 15 euro p.p. maar het was elke cent waard: daar krijg je echt zere knieën en voeten voor je geld! Werkelijk niet meer voor te stellen hoe een paar mensen, want dat waren het toch ondanks hun koninklijke en religieuze titels, zoiets in de zestiende eeuw hebben kunnen (laten) creëren over de ruggen van de gewone man. Niet te bevatten. Ik geef toe, wij profiteren in deze eeuw van de scanduleuze (we blijven in stijl) schoonheid ervan, maar ik kan me goed voorstellen dat op 14 juli 1789 diezelfde gewone man er schoon genoeg van had. Wel jammer dat ze korte tijd later toch weer achter zo’n nitwit van een Napoleon aan gingen lopen. De geschiedenis blijft zich herhalen (zei opa en in 1940 kreeg hij weer gelijk). We hebben er in ieder geval fantastisch mooie en indrukwekkende gebouwen aan overgehouwen, van de schoonheid waarvan wij houwen.

DSC_7843

DSC_7848

DSC_7850

DSC_7852

DSC_7853

Anyhoe, ook hier massa’s mensen.

DSC_7856

DSC_7858

We schuifelden door van die koeiehekken slingerend naar de ingang van die glazen pyramide waar we gescreend werden op bommen en granaten, waarna we weer in andere koeieruiven moesten schuifelen maar nu voor een kaartje. We waren bekaf voordat we aan de tour begonnen. Toch hielden wij manhaftig vol. Ik ga hier niet beschrijven wat we allemaal hebben gezien. We “deden” het Louvre zoals de chinezen Nederland “doen”, alleen deden wij er wel veel langer over: drie uur. Wat me opviel was dat het in de afdeling met Nederlandse schilders (Rembrandt, Vermeer, Hals enzovoort) de zalen erg donker waren en dat de schilderijen erg makkelijk benaderbaar waren, dat laatste gold trouwens ook voor alle andere zalen met schilderijen. Dat kan ik niet begrijpen: er hangt voor miljarden en een leip kan zo met een mes of een spuitbus de boel verruïneren, terwijl de enige suppoost in het zaaltje op zijn of haar stoeltje zit te appen op zijn of haar mobieltje en af en toe wegloopt om te lullen met een collega in het zaaltje ernaast. En als dat niet gebeurt valt op den duur de olieverf wel uit de fraaie lijsten door al die knoflook- en anderssoortige uitstoot uit al die miljoenen kelen die hier jaarlijks langstrekken. Het zullen dus wel allemaal kopieën zijn, kan niet anders. Ach, het gaat om het idee dat we hebben van een kunstwerk zoals dat gemaakt is door een beroemde kunstenaar. De Mona Lisa hebben we ook gezien. Wat een circus! Maar je kan lullen wat je wil: wij hebben haar gezien. Ze kijkt echt een beetje scheel, sorry dat ik het zeg. Wij hebben heel veel foto’s gemaakt en die laat ik nu hieronder zien:

DSC_7860

DSC_7863

DSC_7864

DSC_7865

DSC_7866

DSC_7868

Je kon over de hoofden lopen.

DSC_7870

DSC_7872

DSC_7877

Hieruit schonk Lodewijk de zoveelste zijn chocomel

DSC_7878

DSC_7880

DSC_7884

DSC_7887

DSC_7888

DSC_7895

DSC_7897

DSC_7902

Natuurlijk konden wij niet alles bekijken, daar heb je een maand voor nodig en de Tuilerieën lieten we maar links liggen, want dat werd echt te gortig. Via de uitgang aan de Rue de Rivoli liepen we terug naar hetzelfde bistro-tje waar het nu een stuk drukker was en waar wij een Croq Madame met frites en een halfje wijn en een halfje water nuttigden. Lekker hoor. Om een uur of half drie waren wij daar klaar en liepen we verder naar de Notre Dame om het nog een keer te proberen. De rij was nu nog langer dan gisteren: hij kronkelde als een spiraaldrol op het grote kerkplein. Het eind van de rij zat in het midden. Om je aan te sluiten moest je door de rij heen dringen. Wat een teringzooi! Maar evengoed ging het heel gedisciplineerd en gemoedelijk. Ik kreeg weer hoop voor de mensheid. Wat een prachtige kerk, voorzover we iets konden zien in het donker, want ze besparen wel op de verlichting. Dat kan ik begrijpen want ze vragen geen toegangsgeld. Het was evengoed best gezellig met tienduizend mensen tegelijk door de geschiedenis te schuifelen. Fantastische gebrandschilderde ramen. Heel indrukwekkend. Jammer dat ze niet iets deden met het Quasimodo-thema: om het uur een gebochelde aan een touw door het schip van de kerk laten zwaaien, lijkt me een geweldig spektakel.

DSC_7911

DSC_7912

DSC_7913

DSC_7917

DSC_7921

DSC_7922

DSC_7924

DSC_7925

Ik had het in de kathedraal van Palma de Mallorca en ik had het hier: het duizelt je! Er was nog een optreden met gezang bij het doopvont, waar een kindje gedoopt werd. Zeer onderhoudend.

Om een lang verhaal kort te maken: over de kade naar de boot terug (kan niet anders). We kochten onderweg een brietje en een baguetje en een camembertje bij een klein kruideniertje. Eenmaal thuis begint het keihard te regenen, hoe zoeken we het uit, hè?

DSC_7926

DSC_7930

Het schip aan onze bakboordzijde (goed lezen) is de Shivas, het voormalige schip van Sophia Loren. Voor de jonge lezertjes: dat is een wereldberoemde Italiaanse filmster.

DSC_7932

Kwart voor zeven. De regen is gestopt. We gaan boodschappen doen. D’r is hier in de buurt een Carrefour.

Half twaalf saves. De boodschappen waren zwaar, de kar boog door, we kunnen weer een paar dagen vooruit met vers fruit en verse groenten. Na het eten nodigden wij Cees en Ann uit voor een afscheidsborreltje want zij gaan morgen linksaf en wij rechtsaf de Seine op. We wisselden verhalen uit over onze respectieve dagbestedingen. Versailles was erg mooi, een uur reizen maar zeer de moeite waard. We gaan naar bed nu. Zaterdag de twaalfde mei schreven wij vandaag, maar ik heb niks geschreven. Morgen ben ik al 5 dagen achter, dat moet ik inhalen als we ergens op de Seine liggen en dan moet ik het ook nog eens op de website plaatsen. Ik weet niet hoe dat allemaal moet, hoor! Trusten. 

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s