Zaterdag, 19 mei 2018

Port Saint Louis – Meulan

Dag

Datum Wind Weer

Zaterdag

19 mei 2018 Niet veel

Zonnig, eerst fris

Vertrek

Aankomst Logstand

Motoruren

08.50 uur

10.30 uur

30.055 (11 km) 3231,5 (1,7 uren)

08.37 uur. De zon schijnt, ik kan er niet genoeg van krijgen. Vooral niet omdat het weer abnormaal fris was in de boot toen we opstonden. Maarre, met hier en daar een onderbreking heb ik best geslapen vannag. Ik ben klaar met mijn stukje. We liggen nog steeds in die vieze stinkhaven, sorry dat ik het zeg, we zijn natuurlijk blij dat we hier mochten liggen, maar het is een vies zooitje hoor, als ik die steigertjes zie. Het is doodstil. Je kan een kanon afschieten. Tijd om verder te trekken. Nog een paar kilometertjes de rivier af, naar de volgende Halte Nautique. Kom, we gaan.

Tien voor negen. We gaan weg.

Vijf over half tien. Goed en wel op weg, de vaarweg, de Seine. Hij is hier breed. Het lijkt wel of ie steeds breder wordt. Dat kan natuurlijk best naarmate je dichter bij de zee komt, dan worden rivieren meestal breder. Tien over de grond, acht door het water bij 1000 toeren. Rustig stroompje hier. We zijn net een paar leuke plekken gepasseerd waar we zouden hebben kunnen liggen, maar dat is te kort bij, gaan we niet doen. Even verder kijken. Limay bijvoorbeeld of nog wat verder weg: Vernon. Daar kunnen we met de fietsjes naar het huis van Monet in Giverny, vooropgesteld dat we de boot veilig achter kunnen laten. We kwamen langs Detroit Marine. Je denkt: dat klinkt goed, daar kan je goed liggen, maar dat is ook al erg scharrig, slecht onderhouden en klein. Voor de rest zie je alleen maar privé-steigers en -kaden bij fraaie panden van rijke mensen.

DSC_8203

Er komt een schip aan in de verte, dat gaat helemaal verloren in de wijde watervlakte van de Seine.

DSC_8199

Tien uur. We naderen Meulan, een stadje op de rechteroever, daar is een Halte de Plaisance, staat een leuk fotootje van in de gids. Ziet er mooi uit, misschien wel leuk om als een steiger vrij is daar aan te leggen.

Half elf. Ja hoor, we liggen in Meulan, na maar liefst 11 kilometer te hebben gevaren, aan een steigertje waar maar 1 boot kan liggen, precies zo’n steiger als in La Frette. We mogen hier maximaal 48 uur liggen. Ziet er goed uit. Het is naast een park waar veel mensen wandelen. Gezellig. Er is water en electriciteit en vuilnisbakken dichtbij en het kost niks vermoed ik, net als in La Frette. We hebben alleen de vuilnisbakken nodig; stroom maken we zelf en de watertank zit voor driekwart vol.

DSC_8232

Vijf voor elf. We gaan een stukje wandelen, het stadje verkennen. Geen rust in de kont, hè?

Twaalf uur. Wat hebben we al veel beleefd! Meulan is een aardig stadje. Typisch Frans. Logisch want het ligt in Frankrijk. Het park wordt goed benut, veel wandelaars, ook veel slenteraars die mij iets te nadrukkelijk naar onze boot kijken, maar dat is mijn paranoïde inborst natuurlijk. Omdat we in het publieke domein liggen hebben we veel bekijks. Iedereen is aardig en complimenteert ons met ons prachtige schip, zoiets zien ze hier niet vaak zeggen zij. We staken het park door en waren meteen in het centrum dat een prachtig Hôtel de Ville heeft. Daar was een trouwerij aan de gang met Indische mensen, gekleed in prachtige gewaden.

DSC_8217

DSC_8220

Er is een mooi winkelstraatje en heuvel op een kerk.

DSC_8223

DSC_8224

Maar het mooist vinden wij de winkel, Picard heet ie, tegenover het park waar ze geen spullen verkopen die niet bevroren zijn! De hele zaak is bezaaid met uitsluitend vertikaal te openen vriesvitrines: fruit, groente, vlees, ijs, vis, bedenk het maar. Wij kochten daar sperziebonen en een zak met zes dikke Noordzeetongen (22,95! kom er maar eens om!).

De boot ligt in de volle zon, het zal vanmiddag wel behoorlijk warm worden onder de bimini.

DSC_8213

DSC_8215

DSC_8216

DSC_8226

Half twee. Uurtje gelezen. iPad leeg. Ingeborg heeft de vriezer gereorganiseerd, dus ik heb de zak met tongen gehaald. Die kans liet ik niet liggen! Ondertussen blijft de stroom bewonderaars maar doorgaan. Foto’s worden gemaakt en men staat er letterlijk bij stil. Af en toe komt er zelfs eentje de steiger op en wil het naadje van de kous weten. We worden er verlegen van. 

Kwart voor vier, 19 mei 2018, de trouwdag van Rooie Harry en Wipneus Marrie! We hadden Linda aan de lijn en die maakte ons opmerkzaam, anders hadden we dat gemist zeg! De Franse tv zond op twee kanalen de hele dag uit over dit gebeuren. Frankrijk is Royalty-mad. Veel herhalingen. De deur staat open, het is warm, prachtig weer. We drinken een Karanteretres (Ingeborg) en een Beerenburg (ik) op het bruidspaar. Aan de overkant zit een zwaan te broeden. Best gezellig hier.

Kwart over zeven. Als ik nou de boot had willen verkopen was ik wel blij geweest met al die langs- en aanloop, maar nu voelt al die aandacht toch een beetje als inbreuk op je privacy. Eigen schuld, dikke bult. Dat krijg je nou als je aan een steiger voor 1 boot gaat liggen die zich op een wezensvreemde plek bevindt; je legt een Bruijs Spiegelkotter toch ook niet in de vijver van het Vondelpark?

Kwart over tien. Ik ga naar bed. We hebben helemaal niks meer gedaan, beetje rondhangen op de kuipbanken, lezen en zo. Het was een fijne dag.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s