Maandag, 4 juni 2018

Cherbourg – Lulworth Cove (Engeland)

Dag

Datum Wind Weer

Maandag

4 juni 2018 NO 3 – 4 – 5 Bf Zon, soms bewolkt

Vertrek

Aankomst Logstand

Motoruren

07.00 uur  19.00 uur  77 mijl 12 uren

We doen het toch anders. Het is vijf voor zeven. Toen ik vanmorgen opstond was het windstil in de haven en voorzover ik weet was het dat ook de hele nacht. Waar blijft die harde wind nou? Er klopte iets niet. Nog maar eens kijken op de windfinder. Toen zag ik het. Wij hebben gisteren alleen gekeken naar de big picture over het hele Kanaal en letten op niet dat kleine “zakje’ dat gevormd werd door de kust van de Cotentin tussen kaap de la Hague en Kaap Barfleur in, waar ook Cherbourg aan ligt. Tijdens de gehele periode de komende dagen dat er (flink) wind staat uit het noordoosten, blijft dat zakje helemaal blauw, dat wil zeggen dat er praktisch geen wind staat. Daarom merken wij hier niets van die wind, maar die is er wel degelijk. Alleen is het zo dat ie vandaag overdag niet boven de 4 tot 5 Bf komt en vanaf vanavond, morgen en overmorgen komt de windkracht daarboven en dan kunnen we een oversteek helemaal vergeten. Bovendien zag ik dat ergens halverwege naar de Engelse kust toe de wind vandaag beduidend minder zou worden. Dus we varen door de blauwe zak heen als het ware, en als dan het windgebied waar we doorheen moeten maar klein is vandaag moet het kunnen, zeker nu we stabilisatoren hebben. Ik liet het Ingeborg zien op de computer en ze was het ermee eens. Aldus varen wij, enigszins gespannen, nu de voorhaven in naar het zeegat toe. Een historisch moment. Het is prachtig weer. De zon komt aarzelend door de ochtendsluiers heen.

Kwart over zeven. We zitten op een volkomen vlakke zee, net buiten de grote breakwater van Cherbourg. We gaan naar de overkant! In een rechte streep en komen dan uit ergens tussen St. Albans Head en The Needles bij Wight. Ik wil naar Studland Bay en daar ankeren, dat is een afstand van 62 mijl. Als we per uur gemiddeld 6 knopen lopen zijn we er in 10 uur.

Half acht. Vier en een halve mijl gevaren; 5,9 bij 7 bij 1650 toeren. Er staat kennelijk wat stroom die afbuigt naar de kust, misschien wordt dat straks beter als we wat verder in  het Kanaal komen. Er vaart nog een motorjacht, een stuk groter dan het onze, met ons op. Hij haalt ons langzaam in aan stuurboord. Het water is knobbelig maar er is nog geen reden de stabilisatoren aan te zetten. Ik wil dat zo lang mogelijk uitstellen, je moet jezelf niet te veel verwennen.

Tien uur. Drie uur onderweg, pal noord, schuin tegen de golven in. De zee wordt ruwer, behoorlijk wat mag ik wel zeggen. We zitten op de rand van de oostgaande vaargeul. Voor m’n gevoel gaat het tergend langzaam; we hebben nog geen 20 mijl afgelegd. De deur van de kajuit naar de kuip is dicht, dat geeft een stuk minder herrie van het buitengebeuren en geeft meer rust. De stabilisatoren doen uitstekend hun werk. Af en toe zie je pijlvormige vlakjes op het schermpje oplichten, die aangeven dat de rotors op dat moment erg hun best moeten doen. Zonder de stabilisatoren zou deze tocht, met deze boot, onder deze omstandigheden, door ons zeker niet gemaakt worden.

DSC_9023

Af en toe staat de naald van de windmeter op 5 Bf en de boot maakt af en toe flinke verticale klappen, waarbij het bruijswater flink hoog opspat. Omdat we het erg spannend vinden komen we niet echt toe aan fotograferen of filmen.

DSC_9019

DSC_9028

Voortdurend ben ik met mijn gedachten bezig met een situatie waarin opeens de motor zou uitvallen, wat dan? Ik kan het niet helpen. Zoiets moet natuurlijk niet gebeuren en kan ook niet gebeuren als de systemen goed worden onderhouden en ik doe mijn best, maar je weet het nooit. Voorlopig gaat alles goed. Momenteel is de koerslijn gericht op Weymouth. Ik neem aan dat die straks weer de andere kant op wijst, richting Wight, als de stroom oostwaarts gaat. We gaan nu koffie drinken! Want dat kan! De boot blijft rechtop en we kunnen veel meer “doen” nu we de Magnus Masters hebben.

Half twaalf. We zijn bijna halverwege en varen in de “berm” van de scheepvaartroute, midden in het Kanaal. De grote schepen passeren op grote afstand.

DSC_9046

Het gaat goed. De golfjes lijken wel een meter hoog, in de weerberichten staat dan dat ze 0,3 tot 0,6 meter zijn. We krijgen af en toe best opdonders maar de boot blijft recht. Je moet je wel vasthouden af en toe. De zon schijnt na een tijdlang afwezig te zijn geweest eindelijk ook weer op de kopjes van de golven.

Tien over half een. Dat was even schrikken. Een plotselinge verandering van motorgeluid, afnemende snelheid, minder toeren. Daar was ik nou bang voor, hè? Meteen de schroef stilgezet (de stabilisatoren worden dan automatisch geparkeerd) en achteruitgeslagen. Ik rende heen en weer tussen de stuurstand en het zwemplatform. Ik zag niets in het kielzog verschijnen.

DSC_9037

Ik zie niets in het kielzog verschijnen

Uiteraard gebeurt zoiets midden in de vaargeul, de westgaande. Voorzichtig in z’n vooruit gezet en de boot pikte de snelheid weer op. Ik verbeeldde me eerst dat ie niet op toeren kwam, maar dat viel mee. We lopen nu 5,3 knopen over de grond bij 1600 toeren met uitstaande (naar buiten) stabilisatoren. Kalm aan maar.

Kwart voor twee. Nog twintig mijl te gaan. De zee is tot rust gekomen, hij deint nog wel maar de bewegingen zijn acceptabel. Ik heb de stabilisatoren geparkeerd om meer snelheid te maken. De stroom staat inmiddels naar het oosten, nu worden we richting Wight weggezet. Rond half vier zal het slack wezen op de plek waar we dan zijn. Misschien bereiken we Studland Bay met een beginnend ebstroompje. Ik wil wel nog wel even onder water kijken naar de schroef en zo.

Tien over half drie. Old Blighty zien we nog steeds nie.

Drie uur. Dit is curieus: opeens begint het weer te waaien, dit was niet voorzien door Windfinder voor dit gebied. Er staat nu 13 knopen wind.

Half vier. Land in zicht! St. Albans Head, Durlston Head en de Old Harry Rocks aan bakboord. Nog negen mijl. Bijna twee uur varen want we hebben de stroom tegen.

Tien over half vijf. Wij hebben besloten toch maar niet naar Studland Bay te gaan, bij deze noordoosten wind want waar we willen/moeten ankeren is lagerwal. Dat had ik wel eerder kunnen bedenken natuurlijk. Beetje zitten maffen achter het roer. Dus 90 graden de steven gewend naar bakboord en koers gezet naar St. Albans Head. Langs de kust richting Weymouth ligt een mooi, klein door hoge, steile rotswanden omsloten baaitje, genaamd Lulworth Cove. Een schilderachtig, dus ook toeristisch, plekje waar wij in het verleden vaker hebben geankerd, al eind jaren tachtig met de kinderen en later nog een paar keer. Daar hebben wij goede herinneringen aan. De ankergrond is niet erg goed maar met noordoostenwind kun je daar prima een paar dagen liggen. Kan ik eindelijk m’n stukkies schrijven want daar is de laatste paar dagen weinig van terecht gekomen. Het kan zijn dat er geen plek is. Dan moeten we doorvaren naar Weymouth, ankeren voor het strand.

Half zes. Tussen St. Albans en Lulworth bevindt zich een “firing range” waar ze bezig zijn met schietoefeningen en of we zo vriendelijk wilden zijn drie mijl uit de kust te blijven en met een boog naar Lulworth te varen, anders zouden we het water uit worden geschoten. Ok. Goeie deal. We hebben nog wat diesel. Prachtig, die onderkoelde doch zeer beleefde en volkomen heldere gesprekken over de marifoon met die kerels in hun patrouilleboten.

Zeven uur was het zover. Het anker viel in 4 meter water, in Lulworth Cove. We waren hier drie keer eerder. Het is een natuurlijke uitsparing in de kust van Dorset, zeer gewild bij vakantiegangers en toeristen. Hier blijven we een paar dagen, want dit is een van die zeldzame plekken waar ze geen geld komen ophalen voor het liggen op je eigen anker.

DSC_9051

Hier kan ik ook wel even onder water naar de schroef kijken. Je hoort regelmatig de wandelgangers over het grindstrand knerpen. Ook het water doet de kiezels rollen en dat hoor je, een gezellig geluid vinnik. Goh, dat we ooit nog eens hier terug zouden komen, zeg! En nog wel met een motorboot. We zijn de enigen wat dat betreft, ook hier weer. Er liggen een drietal zeiljachten en er is nog ruimte genoeg.

DSC_9054

DSC_9055

DSC_9056

DSC_9057

Half twaalf. Na een avondje om ons heen kijken, lezen en puzzelen gaan we ons eindelijk te ruste leggen na de vermoeienissen van deze dag. Het was een gedenkwaardige, historische zelfs, ja tevreden stemmende eigenlijk en dus zeer fijne dag.

DSC_9048

DSC_9053

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

4 reacties op Maandag, 4 juni 2018

  1. Peter/Metty zegt:

    Stoer hoor. Leuk weer….good old England. Veel plezier. Wij zijn in Brandenburg….

    Liked by 1 persoon

  2. Linda zegt:

    En? Iets bij de schroef gezien…? Hou ons nou niet in spanning! 😉

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s