Vrijdag, 1 juni 2018

Dives sur Mer – St. Vaast la Hougue

Dag

Datum Wind Weer

Vrijdag

1 juni 2018 Weinig

Somber

Vertrek

Aankomst Logstand

Motoruren

12.00 uur

19.45 uur

48 mijl 8 uren

Tien voor negen. Het is somber weer. Vanmorgen heeft het flink geregend. Er hangt een zware bewolking. Het is ook frisjes in de boot, zelfs. Buiten zal het nog wel erger wezen. Geen ideaal weer, maar we gaan toch nog niet weg, dat gaat vanmiddag pas gebeuren. Het plan is een deurtje verder te varen, naar Ouistreham, een drukke ferryhaven. Dat is niet ver hier vandaan: plm. 7 mijl. Verder kunnen we niet kijken. Ik heb net een stukje geschreven, 30 mei met heel veel foto’s, niet veel bijzonders maar wel leuk. Ik ga nu op de sluis naar de stand van het water kijken.

Elf uur. Koffie gedronken, lekker hoor. De hele tijd zitten lezen, ga nu wat afval wegbrengen. We gaan pas om half een weg, vroeg genoeg om met slack aan te komen bij Ouistreham, zodat we niet te veel stroom tegen hebben in de geul naar de sluis. Het is nog steeds somber en fris, om niet te zeggen koud: ik heb drie lagen kleding aan, het moet niet gekker worden.

Half twaalf. De machinekamer gedaan. Geen bijzonderheden, alles nog goed. Weer naar de sluis gelopen. Het stroomt als een gek het estuarium in, dat gaat nu behoorlijk hard.

Kwart over twaalf. Op zee, net vertrokken uit Dives sur Mer. We varen over de stukken groen op de kaart, wat bij laagwater 3,5 meter droogvalt dus. Het is nog een heel eind naar buiten, voordat je strikt genomen gesproken linksaf kan! Rechts van ons Houlgate, het mooie buurplaatsje van Dives sur Mer. Ik zal even een fotootje maken.

DSC_8898

Tien over een. Om half een hebben we besloten in een keer door te varen naar St. Vaast la Hougue, een afstand van een kleine 50 mijl. Als we tien kilometer per uur over de grond kunnen aanhouden dan moet dat lukken ruim voor donker, zeker als straks de stroom mee loopt. Je kunt daar voor anker op de Petitie Rade. Met deze westenwind lig je er aan hogerwal, dus dat is ook gunstig. En als de ankerplaats om een of andere reden niet houdbaar is kunnen we met hoogwater altijd nog de haven in. Voor vandaag is het met de wind (3 tot 4 Bf) wel te doen. De zee is rustig, weinig deining en geen golfslag, dus ik kan de stabilisatoren nog steeds niet goed uitproberen. We zijn nu dwars van Ouistreham, waar we dus niet heen gaan. Morgen worden de omstandigheden iets minder dus is het verstandig om nu even door te zetten.

Vijf over twee. Ik heb de postitie in het logboek geschreven. De wind is een beetje opgestoken: tussen de 8 en de 10 knopen. We zouden nu 12 kilometers over de grond moeten gaan en dat is nog steeds niet het geval, we lopen 10,3 kilometer.

Vijf voor half drie. Het is nu pas slack, een half uur later dan volgens het boekje zou moeten. We lopen 12 kilometer, zowel over de grond als door het water.

DSC_8899

Vier uur. Ik heb de eenheden van snelheid en afstand van het log veranderd in knopen en mijlen anders blijven we langs mekaar heen lullen. We zitten op zee nietwaar? Er staan inmiddels 15 knopen wind. We hebben nog 25 mijl te gaan. We lopen zeven knopen, dus nog drie tot vier uur zeezeilen.

DSC_8905

De zon gaat schijnen. Er hangt wat regenbewolking maar dat blijft uit. Tot op heden nog steeds de stabs niet nodig gehad. Jammer.

DSC_8906

DSC_8900

DSC_8901

Tien over vier. Er valt me nog een gedachte in. Nóg één? vraagt Ingeborg. Ja, ik ben net naar de wc geweest en dat lucht van boven ook op, zeg ik. Wat dan! vraagt Ingeborg. Nou, ik begin eraan te wennen dat we op zee zitten en dat je niet 100 procent van de tijd hoeft uit te kijken. Jij kan gewoon blijven zitten puzzelen, je hoeft niet op de stuurstoel te klimmen als ik naar de plee ga. Er is niemand die dan uitkijk hoeft te houden. Als er dan een onderzeeboot of een walvis voor ons opduikt hebben we natuurlijk wel een probleem, maar dat gebeurt niet zo gauw in deze contreien, denk ik. Ouwehoer, zegt Ingeborg en puzzelt verder.

DSC_8902

Zes uur precies. We varen 7,3 knopen over de grond en 6,3 door het water. Dat doen we al een uurtje of twee en de zon is gaan schijnen. We scheuren er lekker doorheen, een prima zeetje voor dit schip. Ik heb de ramen buiten gelapt met zoet water; de druppels zeewater drogen steeds snel op en laten zoutkristallen achter. We zien de kust waar St. Vaast ligt uit de nevelige horizon opdoemen.

Kwart over zes. Stroompje mee begint minder te worden. Ik zet een tandje bij zodat we weer 7,3 over de grond gaan. Het is springtij vandaag maar daar is niks van te merken in deze baai. Dat wist ik eigenlijk wel, want dat kan je ook zien op de stroomkaarten. De harde stroom staat meer in het noorden, ter hoogte van Kaap barfleur. Daar zal het wel bar zijn. Lekker gezeild vandaag tot nu toe, lekker zeildagje. We zitten droog, rechtop zitten we en we varen recht tegen de wind in; fantastisch zeilschip dit.

Half acht. We varen de rede van St. Vaast op. Het is het laagste laagwater vandaag, dus we kunnen goed uitkiezen waar we ankeren, zodat we met hoogwater geen problemen hebben. Op de Petite Rade gaan we voor anker. De wind komt van het land, dus dat is goed.

DSC_8907

DSC_8908

DSC_8909

Acht uur. We liggen nu een kwartier voor anker voor St. Vaast in de baai, omdat we niet de haven in kunnen. We zijn de enigen. Veertig meter ketting gestoken in twee meter water; voorzichtigheid is de moeder van de porceleinkast, zie je. En er komt vannacht een meter of vijf bij met hoogwater. De zon schijnt laag en het is bijzonder aangenaam, zowel in de kuip als in de salon. Ik moet alleen nog even de snobber op de ankerketting doen, zodat ie verend is opgehangen. De rubber pijp die Willem samen met mij in de ankerkluis heeft gemaakt werkt uitstekend tegen het rammelen van de ketting. We kunnen rustig gaan slapen vanavond.

DSC_8912

Het eiland Tatihou

 

Kwart voor negen. We zitten heerlijk in de kuip te knabbelen op een toastje met brie en camembert, glaasje wijn erbij en zometeen krijgen we een ijsje toeoeoe! Uit de Soeper Oeoeoe!

DSC_8916

DSC_8917

DSC_8919

DSC_8923

Tien voor half elf. Het is nog steeds licht. Niet te geloven! We zien de rode wolkstrepen boven het vasteland, achter St. Vaast, van onder af aangelicht door de zon. Er komt een zeiljacht de baai binnen, dat wij gepasseerd zijn onderweg. Hij heeft het zo uitgekiend, door langzaam te varen, dat hij binnenkomt op het moment dat de sluisdeur van de haven wordt opengezet. Wij blijven in elk geval hier liggen. Het is hier heerlijk. Werkelijk fantasties. Stil, met een rustig muziekje. De Ledlampjes branden in de koof. Het wobbelt een beetje, maar daar kunnen we tegen. We kregen een SMS-je van Marijn. Ze zijn in Carthagena aangekomen (Colombia of Bolivia?). Over een week of zes varen ze weer naar Holland. O, kijk Ing, dat rooie bootje gaat nu ook naar binnen. Wij niet, dat scheelt een dag liggeld. Zo komt Jan Splinter door de winter. Morgen gaan wij naar binnen.

DSC_8924

DSC_8932

Vijf over half twaalf. In een volledig verlichte salon staan we in het duister om ons heen te staren, op de rede van St. Vaast. Lezen, eppen, muziekje (Bourbon Street van Sting). We laten het buitenlicht in de kuip vannacht branden en met het ankerlicht samen zijn we goed zichtbaar. We gaan naar bed. Morgen weer een dag. Deze was fijn.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Een reactie op Vrijdag, 1 juni 2018

  1. Linda zegt:

    Even opgezocht: ligt in Colombia.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s