Zondag, 3 juni 2018

St. Vaast la Hougue – Cherbourg

Dag

Datum Wind Weer

Zondag

3 juni 2018 NO 3 tot 4 Bf Zonnig

Vertrek

Aankomst Logstand

Motoruren

14.00 uur 18.00 uur  24 mijl 4 uren

Het is wel handig als je iets opneemt met een voice-recorder dat je hem aanzet, anders sta je voor de kat-z’n-viool te lullen. Ik wor er zo moe van. Ik heb toch al zo’n hekel aan mijn eigen stem en de tweede keer komt de essentie nooit zo goed meer over het voetlicht.

Tien voor tien. Zondag. 3 juni 2018. De winkels zijn dicht. Om een uur of drie deze middag gaan we hier vandaan, tenminste dat is het plan. Zee op. Het zal harder waaien dan gisteren: 3 tot 4 Bf, later 4 tot 5 uit het noordoosten, dit alles volgens de Windfinder die tegenwoordig het verloop van wind, temperatuur en dergelijke prachtig vloeiend grafisch in beeld brengt, heel mooi. Het moet met stroom mee rond Kaap Barfleur want die kan daar oplopen tot wel 3,5 knopen. Vandaar het late tijdstip van vertrek. Als dat lukt is het maar een klein stukkie naar Cherbourg. De zon schijnt en het was vanmorgen windstil, dat is nu aan het veranderen. De wind is inderdaad noordoost geworden en vlaggen en vaantjes beginnen te bewegen. Nu krijgen we koffie want het is koffietijd. Oh ja, ik heb ook nog een tijdje doorgebracht in de machinekamer. Dat doe ik nu trouw iedere dag om te zien of slangklemmen los zitten, koelvloeistof ontsnapt is, snaren los zitten en of olie moet worden bijgevuld. En de wierpot niet te vergeten. Ik wilde deze vakantie bij 3300 uren de olie verversen en filters vervangen. Daar zit ik nog maar 20 uur of zo vanaf. Ik keek vanoggend of ik nou echt wel de drie benodigde 5-liter bussen olie heb. Nee dus. Die derde heb ik de laatste maanden kennelijk gebruikt om steeds bij te vullen en ben vergeten een extra can mee te nemen. Mag ik even vloeken? Nee, zegt Ingeborg. Die extra impeller voor de waterpomp die ik bij Dekker Watersport wilde kopen is er ook bij ingeschoten, die zal ik in Engeland moeten kopen, goddammit. Afijn, alles weer nagekeken. Er komt iets meer water binnen via de schroefas. Ik moet het vetpotje vaker aandraaien en bijvullen. Het is ook wel een lullig dingetje. Dat moet anders. (Nog) een nieuw project voor Willem komende winter? Niet echt verontrustend nog. Tevens heb ik de bijboot extra vastgezet met spanbanden tegen het slingeren, mocht het bij de kaap tekeergaan. Wat zei ik? O ja, koffie!

Tien voor twaalf. De zon schijnt. De wind is nog steeds prettig: 3 Bf. De haven loopt leeg. De deur staat al drie kwartier open. Alle Engelse zeilboten om ons heen zijn vertrokken naar Le Havre. Ik heb een tijdje staan kijken naar de bedrijvigheid in en rond de sluis. Altijd leuk.

Tien over twee. We zijn vertrokken. Dag St. Vaast. Dit is ook een soort thuishaven voor ons, nostalgie, alhoewel de tarifering iets vriendelijker mag. St. Vaast is een fotogenieke haven.

DSC_8986

Ik kon niet meer wachten tot 15.00 uur. Na bestudering van de gegevens over de kentering van het tij, de tijden en de richting van de stroom leek het toch verstandig wat eerder te vertrekken. We passeren de zuid-kardinale ton genaamd La Dent en sturen bakboord uit. Er staat nog niet veel stroom.

DSC_8989

Vijf over drie. Ik heb de stabilisatoren in werking gesteld, want naarmate we Kaap Barfleur naderen wordt de zee iets heftiger en de verrekijker is al van zijn plekje naast de tv geflikkerd. Dat is het sein om wat meer stabiliteit in ons bestaan te creëren. En verdomd, we liggen nu mooi recht. Het scheelt aanzienlijk. Ze doen het!

DSC_8992

DSC_8993

DSC_8999

Je kunt hem nog net zien!

Nu kan ik echt zeggen dat wij tevreden zijn over de stabilisatoren. We varen nu dwars op de golven die geleidelijk hoger worden naarmate we in het ruimere water van het Kanaal terechtkomen. Het is een lagerwal situatie met deze noordoostenwind 4 Bf met een behoorlijke strijklengte. De slingering is weg. Je merkt niets van het feit dat je dwars op de golven vaart. Ze doen het, nogmaals, het werkt!

Kwart voor vier. De stroomversnellingen bij Kaap Barfleur zijn we voorbij. Ik parkeer de stabilisatoren, kijken wat er gebeurt. Niet veel, want nu zijn ze bij deze koers niet meer nodig en dan is het prettig dat de snelheid nog iets oploopt met deze stroom: we lopen nu ruim 9 knopen over de grond en 6,3 door het water.

DSC_9010

Vijf over vier. We lopen 9,5 knopen bij 6,7 bij 1500. Stabilisatie niet nodig.

Half vier. We zitten nu in de tweede stroomversnelling bij de Basse du Renier omdat we achter de kardinale ton over de ondiepten varen. Het is er diep genoeg, maar onrustig. Daar hebben we nu geen last van met dit schip. Dat was anders met de zeilboot, daarop werd je voor je gevoel door elkaar geklutst. Grote kolkingen, dat wel, maar als je niet naar buiten kijkt heb je er geen weet van. De stuurautomaat maakt iets grotere uitslagen, maar we tuffen er rustig doorheen.

DSC_9012

Vijf uur. De Wing V arriveert voor de poorten van Cherbourg en wordt letterlijk ingesloten door tientallen zeiljachten die kennelijk een zondagswedstrijd hebben gevaren en nu terugkeren naar de haven. Wij zijn letterlijk de enige motorboot en voelen ons verschrikkelijk eenzaam. Niemand zwaait naar ons. Teringlijers.

DSC_9014

Zeven uur. 7 augustus 2015 om kwart over tien sogges vroeg ik me af of we hier in Cherbourg ooit zouden weerkeren. En kijk ons nou eens! Echt wel! Hier zijn we weer! Voor de zoveelste keer!

DSC_9015

 

We zijn al bij de havenjuffrouw geweest en moesten 42,50 euro aftikken, 3 euro minder dan in St. Vaast. We waren erg blij, dat begrijp je. Het plan was te ankeren vóór de jachthaven, dat kan daar, hebben we vaak gedaan. Er lag echter niemand en de wind zou vanavond ook aantrekken naar 6 Bf uit het noordoosten en dan lig je in die grote voorhaven aan lagerwal. Morgen zou volgens Windfinder de wind zelfs aantrekken naar 7 tot 8 Bf NO! We kozen er derhalve voor de haven in te gaan. Maar ook voor deze haven waren we redelijk groot, dus zijn we op de kop van steiger P gaan liggen en niet aan zo’n vinger (mijn plamuur is bijna op).

DSC_9016

Misschien liggen we hier wel een dag of drie, vier. Het is niet te hopen. Op onze steiger ligt de Anzer, een zeiljacht uit Bru. Wij lopen er naartoe en vertellen wie wij zijn en of zij Marijke en Willem kennen? Ja, die kennen zij en ze zullen de groeten overbrengen. Kijk, dat zijn nou leuke dingen.

Morgen gaan we de boot weer spoelen met zoetwater. Nu geen zin meer in. Als er boodschappen moeten komen doen we dat op de fiets en als we op het havenkantoor moeten zijn doen we dat met de bijboot want ik krijg platvoeten en kluts-knieën van al dat lopen; die steigers en kaden zijn eindeloos hier in Cherbourg! Nu gaan we pasgetti eten.

Vijf voor negen. We zitten te lezen in de avondzon in de kuip. De walstroom is aangesloten en hij doet het! (Helemaal niet vanzelfsprekend, ook niet bij dit soort tarieven). Waar blijft nou die wind? Het is windstil, het wordt tijd dat het gaat stormen.

Half twaalf. We gaan maar naar bed, na het bekijken van een rare film (“Cafe”) die ons vast in slaap wist te krijgen. Het was een fijne, stabiele dag!

DSC_9017

DSC_9018

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Een reactie op Zondag, 3 juni 2018

  1. Bert Bottenberg zegt:

    Begin jaren 80, zeg 1983 verbleef ik een maand of zo in dat hotel aan het eind van de kade met uitzicht op de baai vlak voor de jachthaven. Viel me toen op, dat in de baai er voor, vooral die grote club en huurjachten ankerden. met het voor dek vol zeilzakken om ruimte te maken in het vooronder. De jachthaven zelf was toen ook niet zo vol met steigers.
    Succes met uw reis.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s