Donderdag, 14 juni 2018

West Cowes  – Chichester Harbour (Thorney Channel)

Dag

Datum Wind Weer

Donderdag

14 juni 2018 ZO, later ZW 5 – 6 Bf Regen, zwaar bewolkt, later zon

Vertrek

Aankomst Logstand

Motoruren

08.00 uur 13.30 uur 16.583 (25 NM) 3299,9 (4,4 uren)

Tien over acht. We zijn tien minuten geleden vertrokken van onze ligplaats bij Shephard’s Wharf Marina, na vier overnachtingen (niet alleen de rivier loopt regelmatig leeg, je portemonnee ook, maar ik klaag niet: we hebben genoten – “we love boatlife”).

DSC_9357

Bye bye, Cowes!

De wind is inmiddels alweer aangetrokken tot 4 en af en toe 5 beaufort uit het zuiden. De zee is hier vlak want we varen aan de hoge wal de Solent op, in de lij van Wight. De nieuwe “breakwater” ligt achter ons. Dat was trouwens een verrassing die stenen dijk. Negen jaar geleden was die er nog niet. Het is guur en lelijk buiten (nasty weather). Vanmiddag zal de wind afnemen volgens de verwachtingen. We zijn weer op weg. Ingeborg is buiten de boel aan het redderen. Met een uurtje of twee, drie zijn we bij de “bar”, de drempel voor de ingang van de binnenwateren van Chichester Harbour. Chichester Harbour is de verzamelnaam van  al die zee-armen en watertjes die je daar aantreft en voor het grootste deel met laagwater droogvallen. Over die bar gaan we heen en dan meteen rechts uit de flank ankeren in het oppertje van Easthead, aan de rand van de vaargeul. Ruim dertig jaar geleden hebben we daar ook gelegen, samen met de Wervelwind van Aad en Coby en hun kinderen. Onze zoon en dochter waren toen respectievelijk 8 en 10 jaar oud (plusminus). Dat waren nog eens tijden. Nostalgie! De verwachting is dat morgen de winden minder worden, zodat we naar Brighton kunnen.

De knopenteller zit weer eens vast onder het schip. Benieuwd of ie straks nog losschiet. Afijn, zo blijft het aantal getelde mijlen op de klok beperkt (jong gebruikt schip, weinig mijlen op de teller!). Tot onze verbazing zien we luchtkussenvaartuigen langs scheuren. Ik dacht dat die allemaal afgeschaft waren!

DSC_9368

Half tien. Het weer is aanzienlijk verslechterd. We zitten nu in windkracht 5 met uitschieters naar 6. Het regent en het zicht is slecht geworden. Dat is niet zo fijn, maar niks aan te doen.

Kwart over tien. We naderen de Bar van Chichester Harbour. Het wordt grimmig. De wind is zuid tot zuidoost, meest 6 beaufort met een grote strijklengte. De golven bouwen angstwekkend hoog op. De stabilisatoren staan als een gek te pompen en te rollen, nou ja, alleen rollen dan. Ingeborg dreigt: waag het niet om ze uit te doen, hoor!! Alsof ik dat zou willen! Het regent af en toe nog. Het is uitermate spannend. Eigenlijk niet verstandig om te doen. We dachten op een gegeven moment we gaan Portsmouth in, maar hebben dat niet gedaan en nu kunnen we niet meer terug. Ik hoop maar dat de grondzeeën bij de Bar niet te erg zijn. Ik sta aan het roer peuken te schijten en Ingeborg staat het huilen nader dan het lachen. Van filmen en fotograferen kan geen sprake meer zijn. Achter de Bar ziet het er een stuk rustiger uit. Waren we daar maar alvast.

Tien uur. We maakten ons druk om niks. Het schip deed het fantastisch en bleef goed bestuurbaar, ondanks de grote roeruitslagen die nodig waren. Het is alleen wennen aan de onverwachte en schokkerige bewegingen die door deze rare zeeën worden veroorzaakt.

DSC_9375

Bij het eerste baken hadden we de narigheid eigenlijk alweer achter de rug

DSC_9376

Op de ondiepten naast de geul stonden rare zeeën

Kwart voor elf. We are over the moon! We hebben het anker laten vallen in een bocht naast de vaargeul achter Easthead, naast een groen jachtenboeitje. De stront waait van de dijken. Ik kreeg nauwelijks de rits dicht van de kuiptentdeur, zoveel druk van de wind stond erop. We liggen als een huis achter ons domme poolanker, aan 30 meter ketting. Voor ons ligt nog een jacht voor anker en aan bakboord, dicht bij het strand staat een kimkieler droog. Het water is opkomend. Als de windrichting zo blijft en de wind niet sterker wordt is het hier wel uit te houden. Alle leed is weer geleden, we gaan een lekker bakkie koffie drinken, hebben we wel verdiend. Tis dat ze het niet lusten, anders hadden we de stabs ook koffie gegeven.

DSC_9377

DSC_9378

13.00 uur. Ankerop bij Easthead. Deze plek was niet “tenable’, niet houdbaar omdat de wind iets draaide en het opkomende water dat met grote kracht rond Easthead naar binnen stroomde zeer onrustig werd. Niet te doen. Dat viel tegen. Weg nostalgie. Geen nood. We hadden verderop een jacht zien liggen achter een eilandje, Pilsey genaamd, in het Thorney Channel. Die lag volkomen stil achter zijn anker. Daar gaan wij ook kijken.

Vijf over half vier. Tijd voor een potje bier. We liggen voor anker halverwege Thorney Channel in de richting van Topsham geloof ik dat het heet. Tegenover West Thorney op Thorney Island, liggen een heleboel boten aan moorings midden in de vaargeul, dat zie je ook bij Itchenor. Je kunt er mooi tussendoor varen, dat wel. We zijn gewoon naast de buitenste boot op ons eigen anker gaan liggen, in de hoop dat we bij laag water niet vast komen te zitten. Volgens mij moet het lukken. Je ligt hier helemaal beschut bij alle omstandigheden. Het is hier fantasties. De boel begint al droog te vallen aan bak- en stuurboord. De wereld zal wel een stuk kleiner worden denk ik. Het waait nog steeds pittig, maar het water is vlak en we liggen als een huis.

Kwart over zes. Ingeborg maakt eten. We hebben de hele middag zitten lezen en puzzelen (what’s new?). Prachtig weer is het in feite. De zon heeft de hele tijd geschenen, terwijl het hard bleef waaien. We liggen perfect beschut. Het is nu laagwater, denk ik. De modderbanken komen akelig dichtbij maar we raken (nog) niks. Kleine witte, reigerachtige (ibissen?) vogels lopen fanatiek te foerageren in de stroompjes. 

DSC_9382

DSC_9384

DSC_9387

DSC_9390

We hebben uitgerekend dat we morgenoggend het beste om vijf uur, half zes zouden moeten vertrekken om dan met afgaand tij over de Bar te wippen en vervolgens met volle stroom mee langs de Boulder Street boei over de Looe naar Brighton te scheuren. Dat is veertig mijl. Moet te doen zijn binnen een uur of zes. Het gaat wel waaien tegen de tijd dat we bij Brighton aankomen. Maar na vandaag hebben we er alle vertrouwen in dat we dat aankunnen met onze vriendjes achter onder de boot. Zonder de MagnusMasters hadden we waarschijnlijk in de problemen gekomen in de grondzeeën vóór de Bar. Kijk, je wordt wel door elkaar geschud en soms twijfel je, maar zodra de rotoren door de waterbewegingen kans zien een verschil te maken, doen ze het ook. Dat merk je wel degelijk en het geeft vertrouwen.

Half twaalf. We gaan naar bed. Ik zet de wekker van de GSM op zes uur, vijf uur Nederlandse tijd. Mooie tijd om te vertrekken. De vloedstroom giert naar binnen momenteel. Het gorgelt rond de boot. Hele avond tv gekeken omdat buiten steeds minder te zien was. Dit was een pisbroekerige, maar niettemin tevens een fijne, stabiele dag. PS. De knopenteller is losgeschoten.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

2 reacties op Donderdag, 14 juni 2018

  1. Linda zegt:

    Wat een avonturen weer!
    Lijkt me niks; peuken schijten…
    Gelukkig gingetgoed!

    Liked by 1 persoon

    • wingiv zegt:

      Ja Lin, het leven van een zeeman gaat niet over rozen; alleen maar over puntige golven! Dat geldt trouwens ook voor een zeevrouw (pfff, anders krijg ik de vrouwen(beweging) over me heen.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s