Zaterdag, 23 juni 2018

Mosselplaat 4

Kwart over negen. We gaan straks naar de wal, naar de musea van Veere en om het verhaal van de oversteek van Dover naar Duinkerken, wat ik net heb zitten schrijven, erop te zetten. Dat moet op een terras want mijn “bundel” is op.

Kwart voor tien. Ik heb een rondje gelopen over het eiland. Het is hier rustig. Het water is vreselijk helder. Eerst maar eens een bakkie doen en dan gaan we naar de overkant. We zijn weer alleen; de twee bootjes die hier lagen vannacht zijn weggegaan. Stilte.

DSC_9566

DSC_9567

Twee uur. We zijn een kwartiertje geleden teruggekomen van passagieren in Veere. Een paar zeer genoeglijke uurtjes gehad, kunnen we wel zeggen. Met het bootje erheen gescheurd en deze aan het eind van de stadssteiger gelegd, waar de havenmeester het kennelijk niet mee eens was want hij had hem naar de kopse kant van de steiger verlegd. Ook goed. Hee, er is een markt op de kade! We keken er rond en verkenden de boel alvast. Het was een kleine markt, waar niet alles te verkrijgen was. Met de museumkaart de twee musea bekeken, heel interessant allebei en mooi vooral ook. Ik verwijs naar het internet voor informatie over deze musea van Veere.

DSC_9573

DSC_9574

DSC_9576

DSC_9577

DSC_9578

DSC_9579

DSC_9583

DSC_9585

Alleen Willem Alexander mag drinken uit deze beker (uit plm. 1550) als hertog van Veere zijnde.

DSC_9586

Toen zijn we gaan internetten in de koffietuin van de “Struys”, een leuk restaurant naast dat ene museum. Onder het genot van een cappuccino en een stuk appeltaart met slagroom heb ik 19 juni op de website gezet. Het was warm daar op die binnenplaats. Heerlijk.

DSC_9588

Ingeborg heeft gefacetimed met Miriam, met beeld maar zonder geluid, omdat dat een inbreuk zou maken op de stilte op de binnenplaats. Zeeland heeft trouwens een tamelijk goede wifi, Delta genaamd, die helaas niet werkt op de eilandjes, jammer genoeg. Na de koffie op het kleine marktje op de kade een bonk kaas gekocht, drie potten verschillende soorten mosterd en 13 sinaasappels voor de prijs van 10 en een paprika. Daar konden we wel weer even mee toe.Wel jammer dat ze geen bier verkochten in dat groentestalletje. Ik heb nog maar twee biertjes en daarna moet ik mijn keel aan de kapstok hangen. Maakt niet uit. We gaan voetballen kijken, op België één, vanwege het Belgische commentaar waar wij wel van genieten. Zo zeggen zij bijvoorbeeld nooit: “Wedstrijd”, maar: “Matsj”. Lache man.

DSC_9589

DSC_9591

DSC_9596

DSC_9604

DSC_9605

Vijf over half vier. Het wordt erg gezellig in ons haventje. Allemaal bootjes, kindertjes, zwemmen en schreeuwen. Ja, dat krijg je hier in het weekend als het weer een beetje mooi wordt: lekker druk met weekendgangers. Opa’s en oma’s die hun kleinkinderen meenemen op de boot. Twee bootjes vol met in totaal 25 luitjes, waarvan heel veel kinderen die komen piknikken. Een speedboot met 7 opgeschoten jongens die gaan voetballen op het eiland, luid juichend en dierlijke geluiden uitstotend. Nog een speedboot komt naast ons liggen aan de andere kant van de steiger met Pa, Ma en drie kinderen die rond de boot in het water gaan rondhannesen. Pa en Ma gaan liggen zonnen op het voordek. Man, man, wat een gezelligheid! Geinig hoor. Alle kinderen van het gezelschap komen op onze steiger, helemaal aan het eind waar een tot motorboot omgeturnde Taling 30 ligt met een bejaard echtpaar erop, onder toezicht van een andere opa zwemmen, waarbij natuurlijk gegild en gekrijst wordt. En die kinderen houden dat natuurlijk urenlang vol! En ik zit ondertussen voetballen te kijken. Ingeborg leest en/of puzzelt.

DSC_9608

DSC_9609

DSC_9610

Kwart voor elf saves. De rust is weergekeerd op ons eiland, in onze haven, waar wij wonen. Alleen de Taling 30 ligt nog achter ons, die blijft ook lekker liggen vannacht, net als wij. En een gele piewiet, een klein type kajuitzeilboot waarop twee dames, die ook is blijven liggen. De stilte is oorverdovend. Het is nog steeds niet donker. We hebben vandaag drie vechtpartijen van anderhalf uur gezien, met daartussendoor enig voetbal. Wat ik vreemd vind is dat na zo’n wedstrijd beide ploegen mekaar omhelzend, handen schuddend, schouderklopjes uitdelend het veld verlaten in plaats van de tijdens de wedstrijd ontstane bloedvetes definitief en tot de dood erop volgt uit te vechten.

We gaan maar naar bed zometeen, denk? Het was een fijne dag.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s