Dinsdag, 16 juli 2019

Edam – Nije Krûzpolle (Fluessen, Friesland)

Dag Datum Wind Weer
Dinsdag 16 juli 2019 N – NW 2 – 3 Bf Bewolkt, fris
Vertrek Aankomst Logstand Motoruren
11.35 uur 18.15 uur 17212 NM 3451,2

Wij wilden deze vakantie zonder geestelijke en/of andere spanningen beginnen, gewoon, rustig aan.  Dat lukte vandaag dus niet zo goed. Ten eerste heb ik al een tijdje last van een stijve nek, nekspanning dus, en ten tweede begint mijn vergeetachtigheid mij de das om te doen, hetgeen eveneens spanningen oplevert. Ik reed vanmorgen namelijk weg van de parkeerplaats, om de auto thuis in de garage te zetten, zonder de nippel die ik nodig heb om daar de banden van mijn plooifiets op te kunnen pompen. Gelukkig zag Ingeborg hem in de boot liggen en belde mij in de auto (handsfree, ik). Ik was Edam nog niet uit dus veel kwaad was nog niet geschied. Terug dus. Ik maakte op het parkeerterrein een “U-turn” (= U-bocht) en ontving daar het onmisbare dingetje uit handen van Ingeborg die mij tegemoet was gelopen. Daar ging ik weer, spoorslags richting huis. Bijna sloeg ik af de provinciale weg op toen ik mij plots realiseerde dat ik weliswaar de plooifiets bij me had maar de accu niet, een essentiëel onderdeel van de elektrische voortstuwing; die lag nog op tafel in de boot. Allerlei krachttermen stegen op door het open dak, maar daarmee kwam de accu niet tot mij. Wéér terug dus. Ingeborg was sprakeloos en ik maakte al snel een stofje aan dat mij in een staat van berusting bracht. Wat maakt het uit, tijd zat, het kost alleen een beetje benzine. Verder ging alles van een leien dakje.

Geheel tegen onze (mijn) natuur deden we het de rest van de ochtend rustig aan. Eerst koffie drinken buiten achter de kantine, heel gezellig was dat. Pas om half twaalf gooiden wij los en kozen het ruime sop. Het weer had vandaag een sombere uitstraling: geen zon en tamelijk fris, maar het waaide bijna niet dus dat was fijn want we zijn geen zeilers (meer). Dat betekent natuurlijk wel dat het leven, hoewel comfortabeler, ook wat gezapiger is geworden: de automaat stuurt, ik ijsbeer en Ingeborg puzzelt.

Ik permitteerde me zelfs het lezen van een boek, zittend op de stuurstoel en mezelf zeer regelmatig dwingend 360 graden om me heen te kijken, waarbij mijn stijve nek mij wel degelijk parten speelde. Dit kan natuurlijk niet als het stervensdruk is op het water, maar dat viel vandaag alleszins mee. Heel ontspannend dus, afgezien van die nek dan. We zijn goed bezig. Rond half twee lagen we aan de Markermeer-kant in de ruif bij het Naviduct dat de Houtribdijk bij Enkhuizen doorsnijdt. Eenmaal in de sluis maakte ik een paar fotootjes van dit technische vernuft. Volgens mij is dit de enige sluis in Nederland waar een weg onderdoor loopt.

 

15 minuten later voeren we op het IJsselmeer in een rechte streep op Staveren af en twee uur later passeerden we de Staverse jachtensluis. Ik had toen al aardig wat hoofdstukjes uit “De brandhaard” van Patricia Cornwell achter de kiezen. De Laga ligt op het Pikmeer bij Grouw en dat is hemelsbreed nog zo’n 30 mijl varen. Dat redden we niet bij daglicht dus beraadden we ons op een tussenstop. Staveren ging em niet worden: dat lag helemaal dicht met bootjes. We kachelden door naar de Fluessen. Het eilandje De Nije Kruzpolle biedt de beste opties: een plek aan de kant, aan een marrekrite bol of op je eigen anker. Het werd dus het laatste want de kom in het eiland en de bollen waren geheel bezet en wij zijn te groot. Geen probleem. Je laat naast het eiland je anker vallen in 1.7 meter water met een berg ketting erop en je ligt als een huis (als het niet te hard gaat waaien en dat gaat het niet).

 

Rust! Weidsheid, vlak water, klein beetje wind, heerlijk. Genieten. Af en toe schuift een klein bootje de kom van het eiland in, daar is nog wel ruimte voor. We drinken een vastmakertje, ankeraartje zo u wilt en Ingeborg maakt een heerlijke maaltijd van rauwe lof, piri-piri kip met een hardgekookt eitje (daar is ie weer!) en lekkere Opperdoezer Ronde piepers. Zo gleden wij de avond in. Filmpje gekeken en Jinek gezien. Het is nu 00.58 uur en terwijl ik dit zit te typen ligt Ingeborg in bed te lezen. Ik ga ook maar naar bed en zal als ik straks wakker word dit stukkie proberen te plaatsen met mijn mobiele netwerk. De maan schijnt. Het is buiten doodstil, afgezien van het nijdige gezoem van de muggen die naar binnen willen maar niet mogen.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

4 reacties op Dinsdag, 16 juli 2019

  1. Wil Springer zegt:

    Leuk om te lezen. Het is bijna of ik er bij ben!
    groet, Wil Springer

    Liked by 1 persoon

  2. Maud zegt:

    Geniet ervan Willem en Ing 😘

    Liked by 1 persoon

  3. Bert Bottenberg zegt:

    Plooifiets, mooi woord. Zal die onthouden.

    Liked by 1 persoon

  4. Cees en Aly Gremmen zegt:

    Leuk weer om jullie verhalen te lezen, veel plezier de komende tijd.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s